Atos 21

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ, mɔ yɛ nʋn bɛ́ yɛ lili ngalɩɛ yuelɩ mɔ yɛ sanndɩlɩ'n, meli'n falɩ yɛ́ fɔ́ʋ́n dede yɩ́ nʋan y'ɔ le lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kɔsʋ'n. Alɩ́ɛ hɩnlɩn, yɛ kɔ tu yɛ́ bʋ ɛbɛlɛ yɛ kɔ ju lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Lodɩ'n. Ɛsɛ yɛ fi ɛbɛlɛ, yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Patala nɩn asʋ.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Mɔ yɛ juli ɛbɛlɛ'n, anɩn meli kʋn lɛ kɔ Feninsi mân nun. Yɛ kɔ fʋ nun, cuein yɛ̂ yɛ hɔlɩ ɔ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Yɛ hɔlɩ dede mɔ yɛ 'mantan Sipʋlʋ mân'n, mɔ anɩn yɛ gua meli nɩn anun yɛ́ nyɩn tua yɩ́'n, yɛ kɔ sɩn asue afian kpɔlɛ mân sɔ nɩn abʋ asɩ nán y'a tʋ yɛ́ ti Sili mân nun. Yɛ hɔlɩ dede mɔ yɛ juli kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Tii nɩn asʋ'n, meli'n kɔ si asɩ. Afɩ anɩn ɛbɛlɛ y'ɔ di kɛ bɛ yɩ nun ninnge'n bɛ gua ɔ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Yɛ kɔ nwun yɛ́ Mɩn menian, yɛ kɔ li mɔlɛ kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ man bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Pɔlʋ kɛ n'ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Nan mɔ yɛ lili mɔlɛ kʋn yuelɩ mɔ yɛ 'kɔ'n, bɛ nʋn bɛ́ yɩ nʋn bɛ́ mma'n-mɔ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ hɔ yɛ́ atɩn egua dede kulo'n tiba. Yɛ kɔ gua yɛ́ nanngʋnlʋnman asɩ jenvie nɩn anʋan yɛ kɔ yɔ asɔnɩn.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Yɛ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ mɔ yɛ lili ngalɩɛ'n, yɛ kɔ fʋ meli nɩn anun yɛ̂ bɛ salɩ hɔlɩ awulo ɔ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Yɛ kɔ tu yɛ́ bʋ Tii ɛbɛlɛ, yɛ́ nʋan y'ɔ le kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pʋtolemayisi nɩn asʋ. Mɔ yɛ juli ɛbɛlɛ'n, yɛ hɔlɩ bisalɩ anianman'n-mɔ ahɩn yɛ kɔ li cɩan kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, yɛ kɔ sa yɛ kɔ fʋ meli nɩn anun, yɛ́ nʋan y'ɔ le kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sezale nɩn asʋ. Mɔ yɛ juli ɛbɛlɛ'n, yɛ kɔ sike Filipʋ m'ɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n kpayɛ nɩn awulo. Filipʋ wɔ menian nsʋ'n mɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ asɔnɩn'n kpalɩ bɛ́ nɩn anun bie.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Anɩn Filipʋ le mma mmalasua muan nnan. Mma mmalasua muan nnan sɔ'n-mɔ di Nyanmɩan kpɔman.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Yɛ lili kɔ yɔ ɛlɛsan kʋn ɛbɛlɛ. Tɛmʋn sɔ'n, kpɔmanfʋɛ belenzua kʋn fi Zude mân nun ɔ kɔ a. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Agabisi.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ɔ walɩ tʋlɩ yɛ́ a, ɔ kɔ le Pɔlʋ bɛlɛtɩ'n. Ɔ kɔ fa kɔ hyɩ yɩ́ muonun yɩ́ sa nʋn yɩ́ ja'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n lɛ kan'n: ‘Sʋanlan'n m'ɔ le bɛlɛtɩ ɛhɩ'n, Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ'n, bɛ 'ba hyɩ yɩ́ sa nʋn yɩ́ ja'n-mɔ sʋa bɛ fa yɩ́ bɛ wula bɛ́ mɔ bɛ nzɩ man Nyanmɩan nɩn asa nun.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Mɔ Agabisi hanlɩn sɔ mɔ yɛ tɩlɩ'n, yɛ nʋn anianman'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Sezale ɛbɛlɛ'n, yɛ kɔ han yɛ kɔ hele Pɔlʋ kɛ n'ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Mɔ yɛ hanlɩn sɔ'n, nán Pɔlʋ a bua yɛ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ lɛ sun bɛ man mɩ́n nwʋn bubu mɩ́n ɔ? Sɛ bɛ 'cɩ mɩ́n sa nʋn mɩ́n ja, anaan sɛ bɛ 'kun mɩ́n bɔbɔ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun an, m'an bɔbʋa mɩ́n nwʋn.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Kɛmɔ yɛ hanlɩn ngo yɛ hanlɩn njɩn mɔ Pɔlʋ a ndie man'n, yɛ yacili yɩ́. Ɛjɔlɛ mɔ yɛ hanlɩn'n y'ɔ le kɛ: “Mɔ yɛ́ Mɩn kulo'n, man ɔ yɔ́ sɔ!”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Mɔ cɩan kaan'n mɔ yɛ lili yɩ́ ɛbɛlɛ'n yuelɩ'n, yɛ kɔ sesie yɛ́ nwʋn yɛ kɔ fa Zoluzalɛmʋn atɩn'n.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Mɔ yɛ 'kɔ'n, yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Sezale ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ nʋn yɛ́ yɛ̂ ɔ hɔlɩ ɔ. Mɔ yɛ juli ɛlɔ'n, bɛ nʋn yɛ́ kɔ hɔ kɔ sike bian kʋn. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mʋnnasʋn. Ɔ fi Sipʋlʋ mân nun. Ɔ falɩ yɩ́ nwʋn manlɩn yɛ́ Mɩn a hyɛ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Mɔ yɛ juli Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n, anianman'n-mɔ sɔlɩ yɛ́ nun kanlanman kpa.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Pɔlʋ nʋn yɛ kɔ hɔ Zʋakɩ awulo ɛlɔ. Yɛ 'kɔ a ju a, anɩn asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ a yia ɛbɛlɛ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ ahɩn yɛ̂ junman'n kʋalaa mɔ Nyanmɩan a li wɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn afian'n, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ ɔ kɔ han yɩ́ kʋalaa ɔ kɔ hele bɛ́.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ, ɛsɛ bɛ́ nwan: “Nɩan, anianman, Zufʋ akpɩɩ kɔ yɔ nyɛ nyɛ a fa bɛ́ nwʋn a man yɛ́ Mɩn. Nan kʋsʋ, bɛ́ mala ɛjɔlɛ'n tɛ tɩ bɛ́ cɩnnjɩn.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 B'a han b'a hele Zufʋ sɔ'n-mɔ kɛ, ɛ 'kele like a, ɛ kan kele Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin mɔ bɛ gugua mân mân'n-mɔ asʋ'n kɛ bɛ káci bɛ́ nzin bɛ sí Moyizɩ mala'n, nán bɛ kpɛ bɛ́ mma'n-mɔ mmian nun, ɛsɛ nán bɛ di Zufʋ'n-mɔ mala'n-mɔ asʋ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Yɛ 'yɔ sɛ? Afɩ, yɩ́ biala, bɛ 'tɩ kɛ a ju ɛwa.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Yɩ́ ti, atɩn'n mɔ yɛ 'ba hele wɔ́'n, sɩn sʋ. Yɛ le menian nnan ɛwa, b'a bɔbʋa Nyanmɩan.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ɛ nʋn bɛ́ hɔ́ tú bɛ́ nwʋn efian nán tua bɛ́ ti kalɛ'n maan bɛ nyán atɩn bɛ kpá bɛ́ ti'n. Yɩ́ dɩɛ anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ ato yɛ̂ b'a li b'a tʋ wɔ́ bʋ ɔ, nán wɔ́ muonun ɛ di *Moyizɩ mala nɩn asʋ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Nan bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn Zozi'n, ɛjɔlɛ mɔ yɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn, mɔ yɛ hɛlɛlɩ yɛ hanlɩn yɛ hɛlɛlɩ bɛ́'n y'ɔ le kɛ nán bɛ di amʋan sʋ naan, nán bɛ di naan nʋn yɩ́ moja'n nʋn cunmun, ɛsɛ nán bɛ yɔ satɩlɩfʋɛ nyɔlɩɛ.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ɛhɩ a, Pɔlʋ nʋn menian nnan sɔ'n-mɔ kɔ hɔ. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Pɔlʋ nʋn bɛ́ bɛ kɔ bɔ bɛ́ efian etue nɩn abʋ. Mɔ bɛ bɔlɩ yɩ́ bʋ'n, Pɔlʋ kɔ hɔ Nyanmɩan awulo ɛlɔ ɔ kɔ hele cɩan mɔ bɛ 'gua efian etue nɩn abʋ bɛ yɩ bɛ́ nun kʋn biala ati tɛɛ'n.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ɛhɩ, bɛ bɔlɩ efian etue nɩn abʋ dede mɔ ɔ 'ju yɩ́ cɩan nsʋ'n, Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ fi Azi mân nun'n kɔ nwun Pɔlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun. Bɛ kɔ wowula bagua nɩn abʋ bɛ kɔ hyɩ Pɔlʋ.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Anɩn bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ: “Izalayɛ amma, ɛmɔ bála a bʋka yɛ́ o! Yɛ́ sa a han sʋanlan'n m'ɔ nanndɩ nun ɔ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ tia Izalayɛ mân'n, Moyizɩ mala'n nʋn Nyanmɩan awulo'n. Ɛsɛ bɛ nɩ́an, ɔ'a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn a wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ'a man efian a han lɩka nwannzan-nwannzan ɛhɩ!”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Anɩn bɛ lɛ kan sɔ, ɔ sanlɩn kɛ bɛ nwunlin Tolofimʋn m'ɔ fi Efɛzɩ'n nʋn Pɔlʋ kulo nɩn anun. Bɛ jʋnlɩn kɛ anɩn Pɔlʋ a fa yɩ́ a wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Kulo bɔndɩn nɩn anun kɔ fannyan. Yɩ́ bɛ̂ o, yɩ́ fama o, menian'n-mɔ kɔ tu woo. Bɛ kɔ sɔ Pɔlʋ bɛ kɔ fa yɩ́ Nyanmɩan awulo nɩn anun bɛ kɔ fite bɛ kɔ tʋtʋ anʋan nɩn anun ɛbɛlɛ ala.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ bɛ kun Pɔlʋ, nán ngalɩɛ a tʋ Lɔmʋn nzalafʋ'n-mɔ kpain nɩn ɛlɔ kɛ Zoluzalɛmʋn kulo bɔndɩn'n lɛ sɔ.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hohuan nzalafʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ anʋan bɛ kɔ kpʋ bagua'n. Mɔ bagua'n nwunlin nzalafʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ kpain'n, bɛ kɔ yaci Pɔlʋ ɛbʋ́ɛ.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ɛhɩ a, nzalafʋ kpain'n kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge Pɔlʋ, ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ gúa yɩ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ nnyuan. Mɔ bɛ gualɩ yɩ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ'n, nzalafʋ kpain'n kɔ bisa yɩ́ sʋanlan ɛhɔlɛ kʋn m'ɔ tɩ'n ɔ nʋn like mɔ ɔ'a yɔ'n.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Mɔ nzalafʋ kpain'n 'bisa Pɔlʋ ɛjɔlɛ'n, anɩn bagua nɩn anun menian'n mmie-mɔ lɛ tɛtɩan bɛ kan ɛjɔlɛ kʋn, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ tɛtɩan bɛ kan ɛjɔlɛ fʋfɔlɛ. Nzalafʋ kpain'n nnwun man ɛjɔlɛ nɩn ati nʋn yɩ́ bʋ, afɩ ɛbɛlɛ a yɔ beje beje. Ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ nʋn Pɔlʋ hɔ́ nzalafʋ'n-mɔ lɩka mɔ bɛ wɔ ɛlɔ.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Pɔlʋ nʋn bɛ hɔlɩ mɔ bɛ fʋ ɛsɩkalie'n, nzalafʋ'n-mɔ kɔ fa yɩ́ bɛ sa sʋ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛbʋ́ɛ mɔ bagua nɩn a bʋ yɩ́'n, ɔ'a man yɩ́ nwʋn a bɛlɛ yɩ́.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Afɩ anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ si yɩ́ sʋ bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ: “Bɛ hún yɩ́! Bɛ hún yɩ́!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ bɛ 'fa Pɔlʋ bɛ wʋlʋ sua nɩn anun'n, ɔ kɔ bisa nzalafʋ kpain'n kɛ: “Asʋ mɩn kʋala kɛ mɩn nyan atɩn mɩn kan ɛjɔlɛ mɩn kele wɔ́ ɔ?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ezipiti mân nɩn anun sʋanlan ɛhɩ mɔ ɔ'a bɔ mân ɛlɛsan asʋ ɛwa, m'ɔ nʋn kodiawu akpɩɩ nnan b'a bɔ bɛ́ ti ɛwâ nɩn anun ɛlɔ'n, nán yɩ́ y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 M'ɔ bisa sɔ'n, nán Pɔlʋ a bua yɩ́ kɛ: “N dɩ Zufʋ, b'a wʋ mɩ́n Silisi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Talɩsɩ nɩn asʋ. Kulo sɔ'n mɔ b'a wʋ mɩ́n sʋ'n lɛ dunman. Yɩ́ ti, man mɩ́n atɩn maan n gán ɛjɔlɛ n géle bagua'n.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, nzalafʋ kpain'n kɔ man yɩ́ atɩn. Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ jinlan ɛsɩkalie nɩn asʋ ɔ kɔ tʋ yɩ́ sa ɔ kɔ hele bagua'n. Mɔ bɛ gualɩ diin'n, Pɔlʋ kɔ kuku yɩ́ nʋan sʋ ɔ kɔ han yɩ́ *alameɩn anɩɛ nɩn anun ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.