Atos 21

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɛhɩ, mɔ yɛ nʋn bɛ́ yɛ lili ngalɩɛ yuelɩ mɔ yɛ sanndɩlɩ'n, meli'n falɩ yɛ́ fɔ́ʋ́n dede yɩ́ nʋan y'ɔ le lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kɔsʋ'n. Alɩ́ɛ hɩnlɩn, yɛ kɔ tu yɛ́ bʋ ɛbɛlɛ yɛ kɔ ju lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Lodɩ'n. Ɛsɛ yɛ fi ɛbɛlɛ, yɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Patala nɩn asʋ.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Mɔ yɛ juli ɛbɛlɛ'n, anɩn meli kʋn lɛ kɔ Feninsi mân nun. Yɛ kɔ fʋ nun, cuein yɛ̂ yɛ hɔlɩ ɔ.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Yɛ hɔlɩ dede mɔ yɛ 'mantan Sipʋlʋ mân'n, mɔ anɩn yɛ gua meli nɩn anun yɛ́ nyɩn tua yɩ́'n, yɛ kɔ sɩn asue afian kpɔlɛ mân sɔ nɩn abʋ asɩ nán y'a tʋ yɛ́ ti Sili mân nun. Yɛ hɔlɩ dede mɔ yɛ juli kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Tii nɩn asʋ'n, meli'n kɔ si asɩ. Afɩ anɩn ɛbɛlɛ y'ɔ di kɛ bɛ yɩ nun ninnge'n bɛ gua ɔ.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Yɛ kɔ nwun yɛ́ Mɩn menian, yɛ kɔ li mɔlɛ kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ man bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Pɔlʋ kɛ n'ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Nan mɔ yɛ lili mɔlɛ kʋn yuelɩ mɔ yɛ 'kɔ'n, bɛ nʋn bɛ́ yɩ nʋn bɛ́ mma'n-mɔ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ hɔ yɛ́ atɩn egua dede kulo'n tiba. Yɛ kɔ gua yɛ́ nanngʋnlʋnman asɩ jenvie nɩn anʋan yɛ kɔ yɔ asɔnɩn.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Yɛ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ mɔ yɛ lili ngalɩɛ'n, yɛ kɔ fʋ meli nɩn anun yɛ̂ bɛ salɩ hɔlɩ awulo ɔ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Yɛ kɔ tu yɛ́ bʋ Tii ɛbɛlɛ, yɛ́ nʋan y'ɔ le kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pʋtolemayisi nɩn asʋ. Mɔ yɛ juli ɛbɛlɛ'n, yɛ hɔlɩ bisalɩ anianman'n-mɔ ahɩn yɛ kɔ li cɩan kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, yɛ kɔ sa yɛ kɔ fʋ meli nɩn anun, yɛ́ nʋan y'ɔ le kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sezale nɩn asʋ. Mɔ yɛ juli ɛbɛlɛ'n, yɛ kɔ sike Filipʋ m'ɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n kpayɛ nɩn awulo. Filipʋ wɔ menian nsʋ'n mɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ asɔnɩn'n kpalɩ bɛ́ nɩn anun bie.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Anɩn Filipʋ le mma mmalasua muan nnan. Mma mmalasua muan nnan sɔ'n-mɔ di Nyanmɩan kpɔman.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Yɛ lili kɔ yɔ ɛlɛsan kʋn ɛbɛlɛ. Tɛmʋn sɔ'n, kpɔmanfʋɛ belenzua kʋn fi Zude mân nun ɔ kɔ a. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Agabisi.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ɔ walɩ tʋlɩ yɛ́ a, ɔ kɔ le Pɔlʋ bɛlɛtɩ'n. Ɔ kɔ fa kɔ hyɩ yɩ́ muonun yɩ́ sa nʋn yɩ́ ja'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n lɛ kan'n: ‘Sʋanlan'n m'ɔ le bɛlɛtɩ ɛhɩ'n, Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ'n, bɛ 'ba hyɩ yɩ́ sa nʋn yɩ́ ja'n-mɔ sʋa bɛ fa yɩ́ bɛ wula bɛ́ mɔ bɛ nzɩ man Nyanmɩan nɩn asa nun.’”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Mɔ Agabisi hanlɩn sɔ mɔ yɛ tɩlɩ'n, yɛ nʋn anianman'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Sezale ɛbɛlɛ'n, yɛ kɔ han yɛ kɔ hele Pɔlʋ kɛ n'ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Mɔ yɛ hanlɩn sɔ'n, nán Pɔlʋ a bua yɛ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ lɛ sun bɛ man mɩ́n nwʋn bubu mɩ́n ɔ? Sɛ bɛ 'cɩ mɩ́n sa nʋn mɩ́n ja, anaan sɛ bɛ 'kun mɩ́n bɔbɔ wɔ yɛ́ Mɩn Zozi dunman nun an, m'an bɔbʋa mɩ́n nwʋn.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Kɛmɔ yɛ hanlɩn ngo yɛ hanlɩn njɩn mɔ Pɔlʋ a ndie man'n, yɛ yacili yɩ́. Ɛjɔlɛ mɔ yɛ hanlɩn'n y'ɔ le kɛ: “Mɔ yɛ́ Mɩn kulo'n, man ɔ yɔ́ sɔ!”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Mɔ cɩan kaan'n mɔ yɛ lili yɩ́ ɛbɛlɛ'n yuelɩ'n, yɛ kɔ sesie yɛ́ nwʋn yɛ kɔ fa Zoluzalɛmʋn atɩn'n.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Mɔ yɛ 'kɔ'n, yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Sezale ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ nʋn yɛ́ yɛ̂ ɔ hɔlɩ ɔ. Mɔ yɛ juli ɛlɔ'n, bɛ nʋn yɛ́ kɔ hɔ kɔ sike bian kʋn. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mʋnnasʋn. Ɔ fi Sipʋlʋ mân nun. Ɔ falɩ yɩ́ nwʋn manlɩn yɛ́ Mɩn a hyɛ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Mɔ yɛ juli Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n, anianman'n-mɔ sɔlɩ yɛ́ nun kanlanman kpa.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Pɔlʋ nʋn yɛ kɔ hɔ Zʋakɩ awulo ɛlɔ. Yɛ 'kɔ a ju a, anɩn asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ a yia ɛbɛlɛ.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Pɔlʋ kɔ bisa bɛ́ ahɩn yɛ̂ junman'n kʋalaa mɔ Nyanmɩan a li wɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn afian'n, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ ɔ kɔ han yɩ́ kʋalaa ɔ kɔ hele bɛ́.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ'n, bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ, ɛsɛ bɛ́ nwan: “Nɩan, anianman, Zufʋ akpɩɩ kɔ yɔ nyɛ nyɛ a fa bɛ́ nwʋn a man yɛ́ Mɩn. Nan kʋsʋ, bɛ́ mala ɛjɔlɛ'n tɛ tɩ bɛ́ cɩnnjɩn.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 B'a han b'a hele Zufʋ sɔ'n-mɔ kɛ, ɛ 'kele like a, ɛ kan kele Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin mɔ bɛ gugua mân mân'n-mɔ asʋ'n kɛ bɛ káci bɛ́ nzin bɛ sí Moyizɩ mala'n, nán bɛ kpɛ bɛ́ mma'n-mɔ mmian nun, ɛsɛ nán bɛ di Zufʋ'n-mɔ mala'n-mɔ asʋ.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Yɛ 'yɔ sɛ? Afɩ, yɩ́ biala, bɛ 'tɩ kɛ a ju ɛwa.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Yɩ́ ti, atɩn'n mɔ yɛ 'ba hele wɔ́'n, sɩn sʋ. Yɛ le menian nnan ɛwa, b'a bɔbʋa Nyanmɩan.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Ɛ nʋn bɛ́ hɔ́ tú bɛ́ nwʋn efian nán tua bɛ́ ti kalɛ'n maan bɛ nyán atɩn bɛ kpá bɛ́ ti'n. Yɩ́ dɩɛ anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ ato yɛ̂ b'a li b'a tʋ wɔ́ bʋ ɔ, nán wɔ́ muonun ɛ di *Moyizɩ mala nɩn asʋ.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Nan bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn Zozi'n, ɛjɔlɛ mɔ yɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn, mɔ yɛ hɛlɛlɩ yɛ hanlɩn yɛ hɛlɛlɩ bɛ́'n y'ɔ le kɛ nán bɛ di amʋan sʋ naan, nán bɛ di naan nʋn yɩ́ moja'n nʋn cunmun, ɛsɛ nán bɛ yɔ satɩlɩfʋɛ nyɔlɩɛ.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Ɛhɩ a, Pɔlʋ nʋn menian nnan sɔ'n-mɔ kɔ hɔ. Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Pɔlʋ nʋn bɛ́ bɛ kɔ bɔ bɛ́ efian etue nɩn abʋ. Mɔ bɛ bɔlɩ yɩ́ bʋ'n, Pɔlʋ kɔ hɔ Nyanmɩan awulo ɛlɔ ɔ kɔ hele cɩan mɔ bɛ 'gua efian etue nɩn abʋ bɛ yɩ bɛ́ nun kʋn biala ati tɛɛ'n.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Ɛhɩ, bɛ bɔlɩ efian etue nɩn abʋ dede mɔ ɔ 'ju yɩ́ cɩan nsʋ'n, Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ fi Azi mân nun'n kɔ nwun Pɔlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun. Bɛ kɔ wowula bagua nɩn abʋ bɛ kɔ hyɩ Pɔlʋ.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Anɩn bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ: “Izalayɛ amma, ɛmɔ bála a bʋka yɛ́ o! Yɛ́ sa a han sʋanlan'n m'ɔ nanndɩ nun ɔ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ tia Izalayɛ mân'n, Moyizɩ mala'n nʋn Nyanmɩan awulo'n. Ɛsɛ bɛ nɩ́an, ɔ'a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn a wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ'a man efian a han lɩka nwannzan-nwannzan ɛhɩ!”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Anɩn bɛ lɛ kan sɔ, ɔ sanlɩn kɛ bɛ nwunlin Tolofimʋn m'ɔ fi Efɛzɩ'n nʋn Pɔlʋ kulo nɩn anun. Bɛ jʋnlɩn kɛ anɩn Pɔlʋ a fa yɩ́ a wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Kulo bɔndɩn nɩn anun kɔ fannyan. Yɩ́ bɛ̂ o, yɩ́ fama o, menian'n-mɔ kɔ tu woo. Bɛ kɔ sɔ Pɔlʋ bɛ kɔ fa yɩ́ Nyanmɩan awulo nɩn anun bɛ kɔ fite bɛ kɔ tʋtʋ anʋan nɩn anun ɛbɛlɛ ala.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ bɛ kun Pɔlʋ, nán ngalɩɛ a tʋ Lɔmʋn nzalafʋ'n-mɔ kpain nɩn ɛlɔ kɛ Zoluzalɛmʋn kulo bɔndɩn'n lɛ sɔ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hohuan nzalafʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ anʋan bɛ kɔ kpʋ bagua'n. Mɔ bagua'n nwunlin nzalafʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ kpain'n, bɛ kɔ yaci Pɔlʋ ɛbʋ́ɛ.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Ɛhɩ a, nzalafʋ kpain'n kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge Pɔlʋ, ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ gúa yɩ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ nnyuan. Mɔ bɛ gualɩ yɩ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ'n, nzalafʋ kpain'n kɔ bisa yɩ́ sʋanlan ɛhɔlɛ kʋn m'ɔ tɩ'n ɔ nʋn like mɔ ɔ'a yɔ'n.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Mɔ nzalafʋ kpain'n 'bisa Pɔlʋ ɛjɔlɛ'n, anɩn bagua nɩn anun menian'n mmie-mɔ lɛ tɛtɩan bɛ kan ɛjɔlɛ kʋn, anɩn mmie-mɔ kʋsʋ lɛ tɛtɩan bɛ kan ɛjɔlɛ fʋfɔlɛ. Nzalafʋ kpain'n nnwun man ɛjɔlɛ nɩn ati nʋn yɩ́ bʋ, afɩ ɛbɛlɛ a yɔ beje beje. Ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ nʋn Pɔlʋ hɔ́ nzalafʋ'n-mɔ lɩka mɔ bɛ wɔ ɛlɔ.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Pɔlʋ nʋn bɛ hɔlɩ mɔ bɛ fʋ ɛsɩkalie'n, nzalafʋ'n-mɔ kɔ fa yɩ́ bɛ sa sʋ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛbʋ́ɛ mɔ bagua nɩn a bʋ yɩ́'n, ɔ'a man yɩ́ nwʋn a bɛlɛ yɩ́.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Afɩ anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ si yɩ́ sʋ bɛ lɛ tɛtɩan bɛ kan kɛ: “Bɛ hún yɩ́! Bɛ hún yɩ́!”
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ bɛ 'fa Pɔlʋ bɛ wʋlʋ sua nɩn anun'n, ɔ kɔ bisa nzalafʋ kpain'n kɛ: “Asʋ mɩn kʋala kɛ mɩn nyan atɩn mɩn kan ɛjɔlɛ mɩn kele wɔ́ ɔ?”
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ezipiti mân nɩn anun sʋanlan ɛhɩ mɔ ɔ'a bɔ mân ɛlɛsan asʋ ɛwa, m'ɔ nʋn kodiawu akpɩɩ nnan b'a bɔ bɛ́ ti ɛwâ nɩn anun ɛlɔ'n, nán yɩ́ y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 M'ɔ bisa sɔ'n, nán Pɔlʋ a bua yɩ́ kɛ: “N dɩ Zufʋ, b'a wʋ mɩ́n Silisi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Talɩsɩ nɩn asʋ. Kulo sɔ'n mɔ b'a wʋ mɩ́n sʋ'n lɛ dunman. Yɩ́ ti, man mɩ́n atɩn maan n gán ɛjɔlɛ n géle bagua'n.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, nzalafʋ kpain'n kɔ man yɩ́ atɩn. Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ jinlan ɛsɩkalie nɩn asʋ ɔ kɔ tʋ yɩ́ sa ɔ kɔ hele bagua'n. Mɔ bɛ gualɩ diin'n, Pɔlʋ kɔ kuku yɩ́ nʋan sʋ ɔ kɔ han yɩ́ *alameɩn anɩɛ nɩn anun ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.