Atos 1

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Teofili,
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 dede m'ɔ juli cɩan m'ɔ fʋlɩ hɔlɩ nyanmɩansʋ'n, m'an han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ mɩ́n alimʋa kalata nɩn anun. Asannan nán Zozi a fʋ a hɔ nyanmɩansʋ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n tunmin nun, ɔ hehelelɩ yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ m'ɔ fɛlɛlɩ bɛ́ yɩ́ nwʋn nɩn atɩn'n.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Mɔ menian'n-mɔ hunlin yɩ́ yuelɩ'n, ɔ buli atɩn ngacile dɔʋn asʋ ɔ yɩlɩ yɩ́ nwʋn ɔ helelɩ yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ maan bɛ nwunlin yɩ́ kɛ ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge sakpa. Ɔ yɩlɩ yɩ́ nwʋn ɔ helelɩ bɛ́ dede cɩan abulanan, ɛsɛ ɔ hanlɩn Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ helelɩ bɛ́.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ didi, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nán man ɛmɔ fi Zoluzalɛmʋn ɛwa bɛ kɔ mʋa. Nan ɛmɔ tánlan bɛ nwʋ́nndɛ like'n mɔ Sɩɛ nɩn a fa a bɔ ɛmɔ anɔhʋba mɔ n ganlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ n gelelɩ ɛmɔ'n.
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Ɔ sanlɩn kɛ, Zʋan a sɔnɩn menian'n-mɔ asue nun, nan ɛmɔ dɩɛ, ɔ ka kaan, bɛ 'ba fa Wawɛ Nwannzan-nwannzan bɛ sɔnɩn ɛmɔ.”
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ mɔ anɩn b'a yia yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, asʋ mɛlɛ sɔ nɩn anun yɛ̂ ɛ 'sesie Izalayɛ belemgbin mân'n biekun ɔ?”
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɛlɛ'n nʋn cɩan'n mɔ Sɩɛ'n muonun tunmin nun ɔ'a hele'n, nán ɛmɔ ɛjɔlɛ ɔ.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Nan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n 'ba a ɛmɔ sʋ ɔ wowula ɛmɔ tunmin. Ɛbɛlɛ nɩn anun, ɛmɔ 'ba li mɩ́n nwʋn adanzɩɛ wɔ Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ɛwa, Zude nʋn Samali mân nɩn anun lɩka kʋalaatin, ɛsɛ dede ɔ kɔ ju mân nɩn ati ɛlɔ ebue kʋn kʋalaatin.”
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, bɛ 'nɩan an, anɩn ɔ lɛ fʋ kɔ nyanmɩansʋ. Ɛbɛlɛ ala, bɔlɛ́ kʋn kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn ɔ kɔ fɩa bɛ́ nyɩn.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Mɛlɛ mɔ Zozi 'fʋ kɔ mɔ anɩn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ tɛ nɩan anwunno'n, kʋnmgba ala menian nnyuan kɔ fite fite bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Menian nnyuan sɔ'n-mɔ wowula taladɩɛ nvufue.
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 Bɛ kɔ bisa Zozi mmɔfʋɛ'n-mɔ kɛ: “Galile amma, ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ jijin ɛwa bɛ lɛ nɩan anwunno ɔ? Zozi m'ɔ fi ɛmɔ afian ɛwa ɔ'a fʋ ɔ'a hɔ nyanmɩansʋ'n, ɔ 'ba sa ba kɛ ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ ɔ lɛ fʋ kɔ'n.”
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Mɔ menian nnyuan sɔ'n-mɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi mmɔfʋɛ'n-mɔ fi bʋka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ “*Olivʋ bʋka” nɩn asʋ bɛ kɔ ju. Bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Bʋka sɔ'n nʋn Zoluzalɛmʋn afian tɩ kɔ yɔ cilo kʋn.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Mɔ bɛ juli Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ hɔ kɔ fʋ awaa nɩn asʋ, bɛ kɔ wʋlʋ sua'n mɔ bɛ yia nun titi nɩn anun. Bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ yialɩ sua nɩn anun'n y'ɔ le Pɩɛlɩ, Zʋan, Zʋakɩ, Andele, Filipʋ, Toma, Baatelemin, Matie, Alɩfe awa Zʋakɩ, Simʋn m'ɔ kpʋnndɛ yɩ́ mân'n fanwʋndi'n ɔ nʋn Zʋakɩ awa Zudɩ.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Bɛ yia daa bɛ yɔ asɔnɩn, bɛ nʋn mmalasua'n-mɔ nʋn Zozi anin Mali ɔ nʋn Zozi anianman mmelenzua'n-mɔ.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Ɛlɛhʋn kʋn bɛ yialɩ, bɛ́ menian kɔ yɔ ɛya kʋn abulaa, Pɩɛlɩ jasʋlɩ a, yɩ́ nwan:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 “Anianman-mɔ, ɛjɔlɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n hanlɩn m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩ́n sʋ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n nanndɩlɩ belemgbin Davidi sʋ ɔ hanlɩn Zudasɩ anwʋn ɛjɔlɛ. Zudasɩ sɔ'n y'ɔ kpɛlɩ atɩn maan bɛ hyɩlɩ Zozi ɔ.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Anɩn Zudasɩ wɔ yɛ́ fâ nɩn anun bie. Junman'n mɔ yɛ lɛ di yɩ́ ɛwa'n, anɩn ɔ di bie.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Yɩ́ busuɔfʋɛ nyɔlɩɛ nɩn anwʋn esika mɔ bɛ tualɩ bɛ manlɩn yɩ́'n, ɔ falɩ tolɩ ebo kʋn. Ebo sɔ nɩn asʋ, ɔ kɔ fʋ anwunno ɔ kɔ lua yɩ́ ti asɩ ɔ kɔ tɔ asɩ, yɩ́ nyaa kʋalaa kɔ tulu.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Ɛjɔlɛ sɔ'n, Zoluzalɛmʋn menian'n-mɔ kʋalaa tɩlɩ. Ɔ man bɛ́ anɩɛ nɩn anun, b'a fɛlɛ ebo sɔ'n ‘Hakɛlɩdama’. Hakɛlɩdama'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ: ‘moja ebo’.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 “Ɛ 'nwun Zudasɩ anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ belemgbin *Davidi hɛlɛlɩ wɔ Izalayɛ ejue ɛtʋɛ kalata nɩn anun'n:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 “Ɛhɩka ati, ɔ di kɛ sʋanlan kʋn fa yɩ́ nwʋn bɔ yɛ́ ɔ di yɛ́ Mɩn Zozi ewuetinnge nɩn anwʋn adanzɩɛ.
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 Sʋanlan sɔ'n, ɔ yɔ́ bɛ́ mɔ bɛ si yɛ́ sʋ nɩn anun kʋn, sunmin tɛmʋn mɔ Zʋan sɔnɩnlɩn yɛ́ Mɩn Zozi, m'ɔ sɩsɩnlɩn kulo kulo'n-mɔ asʋ, dede ɔ juli cɩan m'ɔ fʋlɩ hɔlɩ nyanmɩansʋ'n.”
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Mɔ Pɩɛlɩ anʋan tɔlɩ'n, bɛ kɔ sie menian nnyuan ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ kʋn Zozɛfʋ. Kʋn'n kʋsʋ li Matiasɩ. Zozɛfʋ a, yɩ́ dunman biekun y'ɔ le Baasabasɩ mɔ yɛ̂ bɛ tʋnlɩn yɩ́ Zusutusu'n.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Mɔ bɛ sielɩ menian nnyuan sɔ nɩn ɛbɛlɛ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yɔ asɔnɩn. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ mɔ ɛ sɩ menian'n-mɔ kʋalaa ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n, menian nnyuan ɛhɩ, kele yɛ́ nunhan'n mɔ a yɩ yɩ́ kɛ
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 ɔ káci Zudasɩ mɔ ɔ'a yaci Zozi mmɔfʋɛ junman'n ɔ'a bɔ yɩ́ ti yɩ́ lɩka m'ɔ kulo'n.”
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Ɛhɩ a, bɛ kɔ hyʋɩn tondo, ɔ kɔ tɔ Matiasɩ sʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ falɩ Matiasɩ bɛ sɔlɩ mmɔfʋɛ bulu nʋn kʋn nɩn asʋ ɔ.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.