Atos 1
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Teofili,
1 Escrevi o primeiro livro, ó Teófilo, relatando todas as coisas que Jesus começou a fazer e a ensinar
2 dede m'ɔ juli cɩan m'ɔ fʋlɩ hɔlɩ nyanmɩansʋ'n, m'an han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ mɩ́n alimʋa kalata nɩn anun. Asannan nán Zozi a fʋ a hɔ nyanmɩansʋ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n tunmin nun, ɔ hehelelɩ yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ m'ɔ fɛlɛlɩ bɛ́ yɩ́ nwʋn nɩn atɩn'n.
2 até ao dia em que, depois de haver dado mandamentos por intermédio do Espírito Santo aos apóstolos que escolhera, foi elevado às alturas.
3 Mɔ menian'n-mɔ hunlin yɩ́ yuelɩ'n, ɔ buli atɩn ngacile dɔʋn asʋ ɔ yɩlɩ yɩ́ nwʋn ɔ helelɩ yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ maan bɛ nwunlin yɩ́ kɛ ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge sakpa. Ɔ yɩlɩ yɩ́ nwʋn ɔ helelɩ bɛ́ dede cɩan abulanan, ɛsɛ ɔ hanlɩn Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ helelɩ bɛ́.
3 A estes também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas provas incontestáveis, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ lɛ didi, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nán man ɛmɔ fi Zoluzalɛmʋn ɛwa bɛ kɔ mʋa. Nan ɛmɔ tánlan bɛ nwʋ́nndɛ like'n mɔ Sɩɛ nɩn a fa a bɔ ɛmɔ anɔhʋba mɔ n ganlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ n gelelɩ ɛmɔ'n.
4 E, comendo com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual, disse ele, de mim ouvistes.
5 Ɔ sanlɩn kɛ, Zʋan a sɔnɩn menian'n-mɔ asue nun, nan ɛmɔ dɩɛ, ɔ ka kaan, bɛ 'ba fa Wawɛ Nwannzan-nwannzan bɛ sɔnɩn ɛmɔ.”
5 Porque João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ mɔ anɩn b'a yia yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, asʋ mɛlɛ sɔ nɩn anun yɛ̂ ɛ 'sesie Izalayɛ belemgbin mân'n biekun ɔ?”
6 Então, os que estavam reunidos lhe perguntaram: Senhor, será este o tempo em que restaures o reino a Israel?
7 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɛlɛ'n nʋn cɩan'n mɔ Sɩɛ'n muonun tunmin nun ɔ'a hele'n, nán ɛmɔ ɛjɔlɛ ɔ.
7 Respondeu-lhes: Não vos compete conhecer tempos ou épocas que o Pai reservou pela sua exclusiva autoridade;
8 Nan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n 'ba a ɛmɔ sʋ ɔ wowula ɛmɔ tunmin. Ɛbɛlɛ nɩn anun, ɛmɔ 'ba li mɩ́n nwʋn adanzɩɛ wɔ Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ɛwa, Zude nʋn Samali mân nɩn anun lɩka kʋalaatin, ɛsɛ dede ɔ kɔ ju mân nɩn ati ɛlɔ ebue kʋn kʋalaatin.”
8 mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e sereis minhas testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até aos confins da terra.
9 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, bɛ 'nɩan an, anɩn ɔ lɛ fʋ kɔ nyanmɩansʋ. Ɛbɛlɛ ala, bɔlɛ́ kʋn kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn ɔ kɔ fɩa bɛ́ nyɩn.
9 Ditas estas palavras, foi Jesus elevado às alturas, à vista deles, e uma nuvem o encobriu dos seus olhos.
10 Mɛlɛ mɔ Zozi 'fʋ kɔ mɔ anɩn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ tɛ nɩan anwunno'n, kʋnmgba ala menian nnyuan kɔ fite fite bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Menian nnyuan sɔ'n-mɔ wowula taladɩɛ nvufue.
10 E, estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto Jesus subia, eis que dois varões vestidos de branco se puseram ao lado deles
11 Bɛ kɔ bisa Zozi mmɔfʋɛ'n-mɔ kɛ: “Galile amma, ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ jijin ɛwa bɛ lɛ nɩan anwunno ɔ? Zozi m'ɔ fi ɛmɔ afian ɛwa ɔ'a fʋ ɔ'a hɔ nyanmɩansʋ'n, ɔ 'ba sa ba kɛ ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ ɔ lɛ fʋ kɔ'n.”
11 e lhes disseram: Varões galileus, por que estais olhando para as alturas? Esse Jesus que dentre vós foi assunto ao céu virá do modo como o vistes subir.
12 Mɔ menian nnyuan sɔ'n-mɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi mmɔfʋɛ'n-mɔ fi bʋka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ “*Olivʋ bʋka” nɩn asʋ bɛ kɔ ju. Bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Bʋka sɔ'n nʋn Zoluzalɛmʋn afian tɩ kɔ yɔ cilo kʋn.
12 Então, voltaram para Jerusalém, do monte chamado Olival, que dista daquela cidade tanto como a jornada de um sábado.
13 Mɔ bɛ juli Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ hɔ kɔ fʋ awaa nɩn asʋ, bɛ kɔ wʋlʋ sua'n mɔ bɛ yia nun titi nɩn anun. Bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ yialɩ sua nɩn anun'n y'ɔ le Pɩɛlɩ, Zʋan, Zʋakɩ, Andele, Filipʋ, Toma, Baatelemin, Matie, Alɩfe awa Zʋakɩ, Simʋn m'ɔ kpʋnndɛ yɩ́ mân'n fanwʋndi'n ɔ nʋn Zʋakɩ awa Zudɩ.
13 Quando ali entraram, subiram para o cenáculo onde se reuniam Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Bɛ yia daa bɛ yɔ asɔnɩn, bɛ nʋn mmalasua'n-mɔ nʋn Zozi anin Mali ɔ nʋn Zozi anianman mmelenzua'n-mɔ.
14 Todos estes perseveravam unânimes em oração, com as mulheres, com Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Ɛlɛhʋn kʋn bɛ yialɩ, bɛ́ menian kɔ yɔ ɛya kʋn abulaa, Pɩɛlɩ jasʋlɩ a, yɩ́ nwan:
15 Naqueles dias, levantou-se Pedro no meio dos irmãos (ora, compunha-se a assembleia de umas cento e vinte pessoas) e disse:
16 “Anianman-mɔ, ɛjɔlɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n hanlɩn m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩ́n sʋ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n nanndɩlɩ belemgbin Davidi sʋ ɔ hanlɩn Zudasɩ anwʋn ɛjɔlɛ. Zudasɩ sɔ'n y'ɔ kpɛlɩ atɩn maan bɛ hyɩlɩ Zozi ɔ.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo proferiu anteriormente por boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus,
17 Anɩn Zudasɩ wɔ yɛ́ fâ nɩn anun bie. Junman'n mɔ yɛ lɛ di yɩ́ ɛwa'n, anɩn ɔ di bie.
17 porque ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 Yɩ́ busuɔfʋɛ nyɔlɩɛ nɩn anwʋn esika mɔ bɛ tualɩ bɛ manlɩn yɩ́'n, ɔ falɩ tolɩ ebo kʋn. Ebo sɔ nɩn asʋ, ɔ kɔ fʋ anwunno ɔ kɔ lua yɩ́ ti asɩ ɔ kɔ tɔ asɩ, yɩ́ nyaa kʋalaa kɔ tulu.
18 (Ora, este homem adquiriu um campo com o preço da iniquidade; e, precipitando-se, rompeu-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram;
19 Ɛjɔlɛ sɔ'n, Zoluzalɛmʋn menian'n-mɔ kʋalaa tɩlɩ. Ɔ man bɛ́ anɩɛ nɩn anun, b'a fɛlɛ ebo sɔ'n ‘Hakɛlɩdama’. Hakɛlɩdama'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ: ‘moja ebo’.
19 e isto chegou ao conhecimento de todos os habitantes de Jerusalém, de maneira que em sua própria língua esse campo era chamado Aceldama, isto é, Campo de Sangue. )
20 “Ɛ 'nwun Zudasɩ anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ belemgbin *Davidi hɛlɛlɩ wɔ Izalayɛ ejue ɛtʋɛ kalata nɩn anun'n:
20 Porque está escrito no Livro dos Salmos: Fique deserta a sua morada; e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu encargo.
21 “Ɛhɩka ati, ɔ di kɛ sʋanlan kʋn fa yɩ́ nwʋn bɔ yɛ́ ɔ di yɛ́ Mɩn Zozi ewuetinnge nɩn anwʋn adanzɩɛ.
21 É necessário, pois, que, dos homens que nos acompanharam todo o tempo que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 Sʋanlan sɔ'n, ɔ yɔ́ bɛ́ mɔ bɛ si yɛ́ sʋ nɩn anun kʋn, sunmin tɛmʋn mɔ Zʋan sɔnɩnlɩn yɛ́ Mɩn Zozi, m'ɔ sɩsɩnlɩn kulo kulo'n-mɔ asʋ, dede ɔ juli cɩan m'ɔ fʋlɩ hɔlɩ nyanmɩansʋ'n.”
22 começando no batismo de João, até ao dia em que dentre nós foi levado às alturas, um destes se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Mɔ Pɩɛlɩ anʋan tɔlɩ'n, bɛ kɔ sie menian nnyuan ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ kʋn Zozɛfʋ. Kʋn'n kʋsʋ li Matiasɩ. Zozɛfʋ a, yɩ́ dunman biekun y'ɔ le Baasabasɩ mɔ yɛ̂ bɛ tʋnlɩn yɩ́ Zusutusu'n.
23 Então, propuseram dois: José, chamado Barsabás, cognominado Justo, e Matias.
24 Mɔ bɛ sielɩ menian nnyuan sɔ nɩn ɛbɛlɛ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yɔ asɔnɩn. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ mɔ ɛ sɩ menian'n-mɔ kʋalaa ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n, menian nnyuan ɛhɩ, kele yɛ́ nunhan'n mɔ a yɩ yɩ́ kɛ
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces o coração de todos, revela-nos qual destes dois tens escolhido
25 ɔ káci Zudasɩ mɔ ɔ'a yaci Zozi mmɔfʋɛ junman'n ɔ'a bɔ yɩ́ ti yɩ́ lɩka m'ɔ kulo'n.”
25 para preencher a vaga neste ministério e apostolado, do qual Judas se transviou, indo para o seu próprio lugar.
26 Ɛhɩ a, bɛ kɔ hyʋɩn tondo, ɔ kɔ tɔ Matiasɩ sʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ falɩ Matiasɩ bɛ sɔlɩ mmɔfʋɛ bulu nʋn kʋn nɩn asʋ ɔ.
26 E os lançaram em sortes, vindo a sorte recair sobre Matias, sendo-lhe, então, votado lugar com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.