Apocalipse 14
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun *Bʋa Baa'n kɛ ɔ jin Siʋn bʋka nɩn asʋ. Menian akpɩɩ ɛya kʋn abulanan nʋn nnan jijin yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ. B'a hɛlɛ Bʋa Baa'n nʋn yɩ́ Sɩ bɛ́ dunman'n bɛ́ nwʋnman nɩn asʋ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 N gɔ tɩ anɩɛ bie. Anɩɛ sɔ'n fi nyanmɩansʋ. Ɔ te kɛ asue agualɩɛ mgbili'n-mɔ. Ɔ te kɛ mgbanlanlan m'ɔ kɔ te sɛlɛ kpa'n. Anɩɛ sɔ'n mɔ n dɩlɩ'n tɩ kɛ sanngo mɔ bɛ lɛ bɔ ɔ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Menian nwala nwala sɔ'n-mɔ jijin Nyanmɩan belemgbin bia'n, nʋn naan nnan'n ɔ nʋn mgbain abulaa nʋn nnan nɩn anyunnun ɛbɛlɛ, bɛ lɛ tʋ ejue fʋfɔlɛ kʋn. Ejue sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ suan, sannan menian akpɩɩ ɛya kʋn abulanan nʋn nnan'n mɔ Zozi falɩ yɩ́ moja'n tolɩ bɛ́ asɩɛ nɩn asʋ nɩn ala.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Menian sɔ'n-mɔ nʋn balasua a nzan man nun b'a ngua man bɛ́ nwʋn efian. Bɛ́ nwʋn tɩ. Lɩka biala mɔ bʋa Baa'n 'kɔ'n, bɛ́ nʋn yɩ́ yɛ̂ ɔ kɔ ɔ. B'a to bɛ́ wɔ menian'n-mɔ afian. Bɛ tɩ kɛ alimʋa ninnge mɔ bɛ lɛ fa bɛ bɔ afɔlɩɛ bɛ man Nyanmɩan ɔ nʋn Bʋa Baa'n.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Cɩan bie lé, bɛ tɩlɩ man kɛ ato ɛjɔlɛ fi menian sɔ'n-mɔ anʋan a fite. Efian fɩ́ɩ́ nnʋn man bɛ́ nwʋn.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn. Bɔfʋɛ sɔ'n, anɩn ɔ lɛ tu sɩn anwunno anwunno kpa. Yɩ́ dein y'ɔ di kɛ ɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ le man ayuelɩɛ'n ɔ kele asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ kʋalaatin, mân mân'n-mɔ, anɩɛ anɩɛ'n-mɔ, ɔ nʋn afilie afilie'n-mɔ.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Bɔfʋɛ'n lɛ tɩan sɛlɛ kpa kan kɛ: “Ɛmɔ súlo Nyanmɩan Kpili nán bɛ wúla yɩ́ anunminnyanmʋn! ɔ sanlɩn kɛ mɛlɛ'n mɔ ɔ 'fa bua menian'n-mɔ kʋalaa ndɛɛ nɩn a ju. Ɛmɔ sʋ́ sʋanlan'n m'ɔ bɔlɩ anwunno nʋn asɩɛ'n, jenvie'n nʋn asutile'n-mɔ'n.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun. Ɔ si alimʋa dɩɛ nɩn asʋ. Yɩ́ nwan: “Ɔ'a tɔ! Ɔ'a tɔ! Kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn nɩn a tɔ! Yɩ́ mɔ ɔ'a su yɩ́ ajʋamannɩn bobolobe nzan'n ɔ'a man mân kʋalaa a nʋn'n!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun. Ɔ si alimʋa dɩɛ nnyuan'n-mɔ asʋ. Ɔ lɛ tɩan sɛlɛ kpa kan kɛ: “Sʋanlan biala m'ɔ kɔ sʋ naan'n nʋn yɩ́ abaaba'n, m'ɔ kɔ tie maan bɛ kɔ sie yɩ́ nwʋnman anaan yɩ́ sa nɩn asʋ nzɔlɛ'n,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 sʋanlan sɔ'n, Nyanmɩan Kpili 'fɛ yɩ́ nwʋn ɛya kpili kpa, ɔ 'tua yɩ́ yɩ́ nwʋn kalɛ. Yɩ́ nwʋn kalɛ mɔ ɔ 'tua yɩ́'n, ɔ tɩ kɛ nzan m'ɔ yɔ sɩ, mɔ b'a ngua man nun nzue b'a nda man yɩ́ nʋan ɔ. Ɔ 'nʋn yɩ́ kʋalaa. Ɔ 'nwun yalɛ kpili kpa sɩ̂n'n nʋn like'n m'ɔ ban nvan nvan kɛ tui ndunmunlan nɩn anun wɔ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ nwannzan-nwannzan'n-mɔ nʋn Bʋa Baa nɩn anyunnun ɛbɛlɛ.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Sɩ̂n nɩn ewusanlan'n mɔ ɔ 'kpunmgbun bɛ́'n, ɔ nyue man lé. Bɛ́ mɔ bɛ kɔ sʋ naan'n, ɔ nʋn yɩ́ abaaba'n, mɔ ɛsɛ bɛ kɔ tie maan bɛ kɔ sie naan'n nzɔlɛ'n bɛ́ nwʋn'n, menian sɔ'n-mɔ, kɔngɔɛ nʋn eyua, ɛfɛ ala yɛ̂ ɔ la bɛ́ sʋ ɔ.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ɛhɩka ati, bɛ́ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man Nyanmɩan bɛ di yɩ́ mala nɩn asʋ, mɔ bɛ de Zozi bɛ di ananhɔlɛ nun'n, ɔ di kɛ bɛ kele kɛ bɛ si abʋtalɛ.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, n gɔ tɩ anɩɛ bie. Anɩɛ sɔ'n fi nyanmɩansʋ. Ɔ lɛ kan kele mɩ́n kɛ: “Kɛlɛ ɛjɔlɛ ɛhɩ: Tɛmʋn mɔ yɛ wɔ nun'n, nyila hán bɛ́ mɔ bɛ wu wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun'n!” Nyanmɩan Wawɛ'n kɔ sɔ sʋ kɛ: “Sakpa, ɔ tɩ ananhɔlɛ. Bɛ kʋala kɛ bɛ de bɛ́ ɛnwʋnmɩan wɔ́ bɛ́ junman elie nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ nyɔlɩɛ kpa'n mɔ b'a yɔ'n si bɛ́ sʋ.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tʋ mɩ́n nyɩn biekun an, n gɔ nwun nyanmɩan nɩn anyunnun bɔlɛ́ fufue kʋn. Sʋanlan kʋn tɩ sʋ, ɔ soman Mân Baa. Esika kɔkɔlɛ abotile bɔ yɩ́ ti. Ɔ le dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nâ nâ kʋn yɩ́ sa nun.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun fi Nyanmɩan sua nɩn anun kɔ fite, ɔ lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kan kele sʋanlan'n m'ɔ tɩ bɔlɛ́ nɩn asʋ'n kɛ: “Fa wɔ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ'n, nán tɩ asɩɛ nɩn asʋ ninnge'n. Ɔ sanlɩn kɛ asɩɛ nɩn asʋ ninnge'n kʋalaa a bʋlʋ, bɛ́ ɛtɩɛ tɛmʋn a ju.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, sʋanlan'n m'ɔ tɩ bɔlɛ́ nɩn asʋ'n kɔ tʋ yɩ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ, ɔ kɔ tɩ sʋ ninnge'n.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun fi Nyanmɩan sua'n m'ɔ wɔ anwunno ɛlɔ nɩn anun kɔ fite. Yɩ́ kʋsʋ ɔ le dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nâ nâ kʋn yɩ́ sa nun.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun fi esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn anun ɔ kɔ fite. Bɔfʋɛ sɔ'n le sɩ̂n nɩn asʋ tunmin. Ɔ kɔ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kɔ han kɔ hele nunhan'n m'ɔ le dadɩɛ tɔkɔlɛ nâ'n kɛ: “Fa wɔ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ'n tɩ asɩɛ nɩn asʋ divɩn sosokpue'n-mɔ, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ mma nɩn a bʋlʋ.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ'n, bɔfʋɛ'n kɔ tʋ yɩ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ. Ɔ kɔ tɩ asɩɛ nɩn asʋ divɩn sosokpue'n-mɔ ɔ kɔ gua lɩka kpili'n mɔ bɛ hyuhyuin divɩn nzue'n. Lɩka sɔ'n y'ɔ le Nyanmɩan sikpɛ'n.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Lɩka mɔ bɛ 'hyuhyuin divɩn'n nnʋn man kulo nɩn asʋ, ɔ wɔ ebolo. Moja fi lɩka mɔ bɛ lɛ hyuhyuin divɩn'n kɔ fite sʋa wa wa wa. Ɔ kɔ tɩnngɛ ɔ kɔ hɔ kɔ ju cilo ɛya nsan. Yɩ́ bʋ'n kɔ ɔ ju mɛtɩlɩ kʋn nʋn sin.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.