Apocalipse 14
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun *Bʋa Baa'n kɛ ɔ jin Siʋn bʋka nɩn asʋ. Menian akpɩɩ ɛya kʋn abulanan nʋn nnan jijin yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ. B'a hɛlɛ Bʋa Baa'n nʋn yɩ́ Sɩ bɛ́ dunman'n bɛ́ nwʋnman nɩn asʋ.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 N gɔ tɩ anɩɛ bie. Anɩɛ sɔ'n fi nyanmɩansʋ. Ɔ te kɛ asue agualɩɛ mgbili'n-mɔ. Ɔ te kɛ mgbanlanlan m'ɔ kɔ te sɛlɛ kpa'n. Anɩɛ sɔ'n mɔ n dɩlɩ'n tɩ kɛ sanngo mɔ bɛ lɛ bɔ ɔ.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Menian nwala nwala sɔ'n-mɔ jijin Nyanmɩan belemgbin bia'n, nʋn naan nnan'n ɔ nʋn mgbain abulaa nʋn nnan nɩn anyunnun ɛbɛlɛ, bɛ lɛ tʋ ejue fʋfɔlɛ kʋn. Ejue sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ suan, sannan menian akpɩɩ ɛya kʋn abulanan nʋn nnan'n mɔ Zozi falɩ yɩ́ moja'n tolɩ bɛ́ asɩɛ nɩn asʋ nɩn ala.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Menian sɔ'n-mɔ nʋn balasua a nzan man nun b'a ngua man bɛ́ nwʋn efian. Bɛ́ nwʋn tɩ. Lɩka biala mɔ bʋa Baa'n 'kɔ'n, bɛ́ nʋn yɩ́ yɛ̂ ɔ kɔ ɔ. B'a to bɛ́ wɔ menian'n-mɔ afian. Bɛ tɩ kɛ alimʋa ninnge mɔ bɛ lɛ fa bɛ bɔ afɔlɩɛ bɛ man Nyanmɩan ɔ nʋn Bʋa Baa'n.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Cɩan bie lé, bɛ tɩlɩ man kɛ ato ɛjɔlɛ fi menian sɔ'n-mɔ anʋan a fite. Efian fɩ́ɩ́ nnʋn man bɛ́ nwʋn.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn. Bɔfʋɛ sɔ'n, anɩn ɔ lɛ tu sɩn anwunno anwunno kpa. Yɩ́ dein y'ɔ di kɛ ɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ le man ayuelɩɛ'n ɔ kele asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ kʋalaatin, mân mân'n-mɔ, anɩɛ anɩɛ'n-mɔ, ɔ nʋn afilie afilie'n-mɔ.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Bɔfʋɛ'n lɛ tɩan sɛlɛ kpa kan kɛ: “Ɛmɔ súlo Nyanmɩan Kpili nán bɛ wúla yɩ́ anunminnyanmʋn! ɔ sanlɩn kɛ mɛlɛ'n mɔ ɔ 'fa bua menian'n-mɔ kʋalaa ndɛɛ nɩn a ju. Ɛmɔ sʋ́ sʋanlan'n m'ɔ bɔlɩ anwunno nʋn asɩɛ'n, jenvie'n nʋn asutile'n-mɔ'n.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun. Ɔ si alimʋa dɩɛ nɩn asʋ. Yɩ́ nwan: “Ɔ'a tɔ! Ɔ'a tɔ! Kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn nɩn a tɔ! Yɩ́ mɔ ɔ'a su yɩ́ ajʋamannɩn bobolobe nzan'n ɔ'a man mân kʋalaa a nʋn'n!”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun. Ɔ si alimʋa dɩɛ nnyuan'n-mɔ asʋ. Ɔ lɛ tɩan sɛlɛ kpa kan kɛ: “Sʋanlan biala m'ɔ kɔ sʋ naan'n nʋn yɩ́ abaaba'n, m'ɔ kɔ tie maan bɛ kɔ sie yɩ́ nwʋnman anaan yɩ́ sa nɩn asʋ nzɔlɛ'n,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 sʋanlan sɔ'n, Nyanmɩan Kpili 'fɛ yɩ́ nwʋn ɛya kpili kpa, ɔ 'tua yɩ́ yɩ́ nwʋn kalɛ. Yɩ́ nwʋn kalɛ mɔ ɔ 'tua yɩ́'n, ɔ tɩ kɛ nzan m'ɔ yɔ sɩ, mɔ b'a ngua man nun nzue b'a nda man yɩ́ nʋan ɔ. Ɔ 'nʋn yɩ́ kʋalaa. Ɔ 'nwun yalɛ kpili kpa sɩ̂n'n nʋn like'n m'ɔ ban nvan nvan kɛ tui ndunmunlan nɩn anun wɔ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ nwannzan-nwannzan'n-mɔ nʋn Bʋa Baa nɩn anyunnun ɛbɛlɛ.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Sɩ̂n nɩn ewusanlan'n mɔ ɔ 'kpunmgbun bɛ́'n, ɔ nyue man lé. Bɛ́ mɔ bɛ kɔ sʋ naan'n, ɔ nʋn yɩ́ abaaba'n, mɔ ɛsɛ bɛ kɔ tie maan bɛ kɔ sie naan'n nzɔlɛ'n bɛ́ nwʋn'n, menian sɔ'n-mɔ, kɔngɔɛ nʋn eyua, ɛfɛ ala yɛ̂ ɔ la bɛ́ sʋ ɔ.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Ɛhɩka ati, bɛ́ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man Nyanmɩan bɛ di yɩ́ mala nɩn asʋ, mɔ bɛ de Zozi bɛ di ananhɔlɛ nun'n, ɔ di kɛ bɛ kele kɛ bɛ si abʋtalɛ.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, n gɔ tɩ anɩɛ bie. Anɩɛ sɔ'n fi nyanmɩansʋ. Ɔ lɛ kan kele mɩ́n kɛ: “Kɛlɛ ɛjɔlɛ ɛhɩ: Tɛmʋn mɔ yɛ wɔ nun'n, nyila hán bɛ́ mɔ bɛ wu wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun'n!” Nyanmɩan Wawɛ'n kɔ sɔ sʋ kɛ: “Sakpa, ɔ tɩ ananhɔlɛ. Bɛ kʋala kɛ bɛ de bɛ́ ɛnwʋnmɩan wɔ́ bɛ́ junman elie nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ nyɔlɩɛ kpa'n mɔ b'a yɔ'n si bɛ́ sʋ.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tʋ mɩ́n nyɩn biekun an, n gɔ nwun nyanmɩan nɩn anyunnun bɔlɛ́ fufue kʋn. Sʋanlan kʋn tɩ sʋ, ɔ soman Mân Baa. Esika kɔkɔlɛ abotile bɔ yɩ́ ti. Ɔ le dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nâ nâ kʋn yɩ́ sa nun.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun fi Nyanmɩan sua nɩn anun kɔ fite, ɔ lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kan kele sʋanlan'n m'ɔ tɩ bɔlɛ́ nɩn asʋ'n kɛ: “Fa wɔ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ'n, nán tɩ asɩɛ nɩn asʋ ninnge'n. Ɔ sanlɩn kɛ asɩɛ nɩn asʋ ninnge'n kʋalaa a bʋlʋ, bɛ́ ɛtɩɛ tɛmʋn a ju.”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, sʋanlan'n m'ɔ tɩ bɔlɛ́ nɩn asʋ'n kɔ tʋ yɩ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ, ɔ kɔ tɩ sʋ ninnge'n.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun fi Nyanmɩan sua'n m'ɔ wɔ anwunno ɛlɔ nɩn anun kɔ fite. Yɩ́ kʋsʋ ɔ le dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nâ nâ kʋn yɩ́ sa nun.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn biekun fi esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn anun ɔ kɔ fite. Bɔfʋɛ sɔ'n le sɩ̂n nɩn asʋ tunmin. Ɔ kɔ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kɔ han kɔ hele nunhan'n m'ɔ le dadɩɛ tɔkɔlɛ nâ'n kɛ: “Fa wɔ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ'n tɩ asɩɛ nɩn asʋ divɩn sosokpue'n-mɔ, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ mma nɩn a bʋlʋ.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ'n, bɔfʋɛ'n kɔ tʋ yɩ́ dadɩɛ ati tɔkɔlɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ. Ɔ kɔ tɩ asɩɛ nɩn asʋ divɩn sosokpue'n-mɔ ɔ kɔ gua lɩka kpili'n mɔ bɛ hyuhyuin divɩn nzue'n. Lɩka sɔ'n y'ɔ le Nyanmɩan sikpɛ'n.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Lɩka mɔ bɛ 'hyuhyuin divɩn'n nnʋn man kulo nɩn asʋ, ɔ wɔ ebolo. Moja fi lɩka mɔ bɛ lɛ hyuhyuin divɩn'n kɔ fite sʋa wa wa wa. Ɔ kɔ tɩnngɛ ɔ kɔ hɔ kɔ ju cilo ɛya nsan. Yɩ́ bʋ'n kɔ ɔ ju mɛtɩlɩ kʋn nʋn sin.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.