Romanos 9
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB
1 Me njɔ́gé wáwálé ndɛre muú ayi áchomé mmyɛ ne Kras mbyɔgé fɔ́ gebyɔ. Mendoó Ukpea ɛpyɛɛ́ me nkaá né metɔɔ́ wa nnó genó ɛyigé njɔ́gé gelú wáwálé nnó,
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 Me nwya gejamégé mesome ne ubalé ɛbi ula ubyɛɛ́ né metɔɔ́ wa,
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 gétúgé bɔɔ́ ba. Ɛbɔ ɛbɛ yɛ́ nnó mfaánebuú abɔ ashulé lé me mmyɛ, mfa mbwa ne Kras gétúgé bɔɔ́ ba, aŋmɛ ba abi détane melɔ ɛma, mbɔgé ɛwémbɔ ɛ́kágé pyɛ ɛbwɔ́ átané né ɛfwyale.
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Ɛbwɔ́ álu bɔɔ́ Isrɛli. Ɛbwɔ́ ne Ɛsɔwɔ ásɛlé nnó ábɛ́ baá bií. Alɛré ɛbwɔ́ ŋgɔ wuú. Anyɛ́meno menyɛɛ́ gejame ne ɛbwɔ́, achyɛɛ́ ɛbwɔ́ mabɛ jií, alɛré ɛbwɔ́ ndɛre ábɔɔ́ manógé ji, ne ashuú nnó apyɛ nyɛ ɛbwɔ́ gejame unó.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Ɛbwɔ́ alu upyáne ukwene antɛ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi áwuú nya ɛbwɔ́ ŋgɔ. Kras ndɛre mekwaá alu muú melɔ bwɔ́. Ji alu Ɛsɔwɔ ayi abɔɔ́ yɛ́ndégenó, défɛɛ́ ji tɛ kwyakwya Amɛn.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Yɛ́mbɔ ɛpɔ́fɔ́ nnó Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ fɔ́ genó ɛyi ji anyɛ́meno nnó apyɛɛ́ ne bɔɔ́ Isrɛli wɔ́ néndé ɛpɔ́fɔ́ yɛ́ndémuú ayi ábyɛné ji né melɔ Isrɛli ne alu muú Ɛsɔwɔ wáwálé.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Ne ɛpɔ́fɔ́ ntó bɔɔ́ ako abi alú upyáne Abraham ne alu bɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ lé ne Abraham nnó, “Upyáne ɛbi menyɛɛ́ meno nnó nchyɛge nyɛ wɔ ukɛne nyɛ lé ne Asek.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ɛwéna ɛlɛre nnó ɛpɔ́fɔ́ bɔɔ́ abi ábyɛné ɛbwɔ́ ndɛre akwaá ábyɛ́ne baá ne alu bɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Ɛlé abi akɛne ne menomenyɛɛ́ ɛwé Ɛsɔwɔ anyɛɛ́ ne alu baá Abraham wáwálé.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Gɛ genó ɛyigé menomenyɛɛ́ ɛwémbɔ ɛjɔɔ́ na, ɛké, “Wyɛɛ́ né gébé ɛyigé na ŋmɛ ɛníne cha me mmage kere fa, ne Sara abyɛne nyɛ maá mende.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ɛ́pɔ́ fɔ́ wyɛ ɛwéna ɛwú ɛwú, Rebɛka ntó abyɛ ufa ne muú ama. Muú yimbɔ alu nya lé gekwenege ntɛ sé Asek.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Gemɛge nnó ábyɛ́ baá bina apea yɛ́ gemɛge nnó ɛbwɔ́ ápyɛ genó gelɔ́gélɔ́ yɛ́ ɛyi gebogebo, Ɛsɔwɔ akaá mɛ ula bi ji ajyaá bɔɔ́ bií, ɛ́pɔ́ fɔ́ gétúgé utɔɔ́ ulɔ́úlɔ́ ɛbi bɔɔ́ ápyɛɛ́, ɛlu ɛlé ndɛre ji akuú bɔɔ́ bií.
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 Ne ji agaré Rebɛka aké, “Maá wyɛ ayi mbɛ akpane nyɛ defwɛ mbaá ayi akwɔlegé ji.”
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Ɛlú wyɛ ndɛre ásamé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Me mbɔ gejeé ne Jakɔb, nkií fɔ́ Ɛsao.”
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Ɛwéna déjɔ́gé mbɔ nnó yɛ́? Nnó Ɛsɔwɔ apyɛ fɔ́ genó ɛyigé gelu cho? Cha-o.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ nya ne Mosis aké, “Me ngɛne nyɛ meshwɛ ne bɔɔ́ abi nkɛlege mangɛ meshwɛ, ne nlɛrege nyɛ ulɔɔ́ melu ne bɔɔ́ abi nkɛlege manlɛré.”
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Ndɛre ɛlúmbɔ, Ɛsɔwɔ ajyaá fɔ́ bɔɔ́ ndɛre akwaá ákɛlege wɔ, yɛ́ ɛbɛlé gétúgé genó ɛyigé ɛbwɔ́ ápyɛɛ́. Ji ajyaá bɔɔ́ gétúgé meshwɛ ayi ji agɛne bɔɔ́.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Asá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ ne Fɛro aké, “Me mpyɛ wɔ ɔlu mfwa gétúgé nkɛlege nnó nkɛ ne wɔ nlɛré uto ba mbaá bɔɔ́ ne nnó, mpyɛ ŋgɔ wa ásané né malɔ mme meko.”
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Ndɛre ɛlúmbɔ, Ɛsɔwɔ agɛne meshwɛ ne yɛ́ndémuú ayi ji akɛlege ne achyɛge mekpo meto mbaá yɛ́ndémuú ayi ji akɛlege manchyɛɛ́.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Ndɛre njɔɔ́ mbɔ, ɛnyú abifɔ dégígé nyɛ me déké, “Ɛbɛgé mbɔ ula nnó Ɛsɔwɔ ámágé shulé bɔɔ́ ndo né mbaá unó bi ɛbwɔ́ ápyɛ? Ndé muú ákágé tɛne ukɔlɔ ne Ɛsɔwɔ nnó apyɛgé fɔ́ genó ɛyi ji akɛlege?”
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Yɛ́mbɔ wɔ mekwaá ɔlu waá ayi ɔshugé Ɛsɔwɔ meko? Gejegé mesɛɛ́ ɛyigé muú akwyɛge gekwilégé fɔ́ gegií muú ayi akwyɛɛ́ geji nnó, “Ulannó wɔ ɔkwyɛɛ́ me nnó mbɛ na?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Yɛ́ ɛwú ɛma ɛbɛ nnó muú ayi akwyɛgé ubi awyaá uto mansɛ nemɛ́, akwyɛɛ́ ujeé mesɛɛ́ upea, abelé gema nnó bií kpaá ne afyɛɛ́ menyɛɛ́ wyɛɛ́, abelé ɛyi fɔ nnó ányɛ́gé menyɛɛ́ wyɛ yɛ́ndé bií.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Gefɔgé genó ɛyina ntó ne Ɛsɔwɔ apyɛɛ́. Ji abɔ ake alɛré metɔɔ́ usɔɔ́ wuú ne bɔɔ́ abi ápyɛ gabo ne nnó apyɛ ntó bɔɔ́ ákaá uto bií. Yɛ́mbɔ ji akóo metɔɔ́ dɔɔ́ ne bɔɔ́ bimbɔ abi ji alɛrege nyɛ ɛbwɔ́ metɔɔ́ usɔɔ́ wuú. Ɛbwɔ́ bina álu bɔɔ́ abi ɛlú mɛ nno áchɔɔ́ nyɛ ɛbwɔ́ chɔɔ́.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Ɛsɔwɔ apyɛmbɔ ntó gétúgé ji abɔ alu manlɛre gekpɛkpɛgé ŋgɔ wuú mbaá ɛsé ako abi ji abelé mɛ nnó agɛne ɛsé meshwɛ. Ɛsé bina ne délu bɔɔ́ abi ji abɔɔ́ mɛ mbɛ ajyaá nnó débɔ ŋgɔ,
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 yɛ́ ɛlé ɛsé abi ji akuú. Ɛpɔ́fɔ́ wyɛ lé ɛta bɔɔ́ Jus ɛbwɔ́ ɛbwɔ́, áku ntó bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ne ɛlú wyɛ ndɛre ji ajɔɔ́ né mmu ŋwɛ Hosya nnó, “Me nkuú nyɛ bɔɔ́ abi abɔ álá ápɔ́ fɔ́ bɔɔ́ ba, nnó bɔɔ́ ba, ne bɔɔ́ abi me mbɔ nla mbɔɔ́ gejeé ne ɛbwɔ́ wɔ́, nkuú nyɛ ɛbwɔ́ nnó bɔɔ́ ba abi gejeé.”
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 Ne wyɛ né mbaá ayi ji abɔ ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú depɔ fɔ́ bɔɔ́ ba, Ɛsɔwɔ muú alu mebɛ akuú nyɛ ɛbwɔ́ nnó baá ba.”
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Asaya ajɔɔ́ nya keŋké atoó ne bɔɔ́ Isrɛli aké, “Yɛ́ bɔɔ́ Isrɛli ája ábɛ́ ɛké gesɔɔ́ mbalé ɛbɛɛ́ mega, ɛlé ukɛkɛ bɔɔ́ né geluage bwɔ́ ne átanege nyɛ né ɛfwyale gabo,
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 néndé Ɛsɔwɔ asɔɔ́ nyɛ mpa fa mme wáwá ne dama tɛ kwyakwya.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Ɛlú wyɛ ndɛre Asaya abɔ ajɔɔ́ ntó aké, “Mbɔgé Ɛsɔwɔ ayi ábɔɔ́ utó uko abɛ danlyaá ɛsé mbeé upyáne ɛbifɔ, mbɔ bwyɛ ɛsé ntó abɔ ánómé, ɛké melɔ Sodom ne melɔ Gomɔra.”
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Déjɔ́gé mbɔ nnó né mechɔ ɛwéna yɛ́? Nana déjɔɔ́ge nnó bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ɛbwɔ́ abi abɔ álá ámmyɛ fɔ́ mambɛ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ wɔ́, Ɛsɔwɔ apyɛ ɛbwɔ́ atɛne cho né mbɛ ushu wuú gébégé áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji,
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 ɛwé bɔɔ́ Isrɛli bɔɔ́ abɔ ámmyɛ nnó Ɛsɔwɔ ápyɛ ɛbwɔ́ ábɛ́ cho né mbɛ ushu wuú gétúgé ábélege ɛbɛ, ágɛ fɔ́ meti mampyɛ yɛ́ndégenó ɛyi ɛbɛ ɛjɔɔ́ wɔ́.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Ulannó ɛbwɔ́ álá ágɛ meti mambɛ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ wɔ́? Ɛlé gétúgé ɛbwɔ́ ammyɛ mambɛ cho ɛwé álá fyɛɛ́ fɔ́ metɔɔ́ ne ji wɔ́. Ɛbwɔ́ áfɛré nnó ápyɛgé utɔɔ́ ulɔ́úlɔ́ ákágé bɛɛ́ cho. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛbwɔ́ ákparé né mfaá “Ntaá ɛníne nepyɛɛ́ bɔɔ́ ákparege ákwene.”
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Ɛlú wyɛ ndɛre asame né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Gɛge me mbelege mbɔ ntaá né melɔ Sayɔn ɛníne nepyɛɛ́ nyɛ ɛbwɔ́ ákparege, ɛtaravɛ ɛwé ɛpyɛɛ́ nyɛ bɔɔ́ ákwene. Yɛ́mbɔ yɛ́ndémuú ayi áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji akpane fɔ́ mekpo unɔɔ́.”
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.