Romanos 11

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Genó ɛyigé me ngigé gelú nnó, Nnó Ɛsɔwɔ ashya bɔɔ́ bií? Chao! Me mbɔɔ́ nlú muú Isrɛli, mpyáne Abraham. Ntane né ntoné Benjamɛn.
1 Então, eu digo: Rejeitou Deus o seu povo? De forma alguma! Porque eu também sou israelita, da semente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Ɛsɔwɔ ashya fɔ́ bɔɔ́ bií abi ji abɔɔ́ ajyaá wɔ́. Ɛnyú delu danwú genó ɛyi mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ atome ne Ɛlija? Ji abɔ anɛmmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ atɛne ukɔlɔ ne bɔɔ́ Isrɛli áké,
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a escritura diz de Elias, como ele intercede a Deus contra Israel, dizendo:
3 “Ata, ɛbwɔ́ áwá bɔɔ́ ɛkpávé byɛɛ́, ámu uluɔ́ upɛ byɛɛ́, me nla membií ne, ákɛlege manwá me.”
3 Senhor, eles mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares; e eu fiquei sozinho, e eles buscam a minha vida.
4 Ɛsɔwɔ ashuú ji meko aké ndé? Aké “Nwyaá dɛle bɔɔ́ ba akɛneama abi álá ato mano anógé Bal wɔ́.”
4 Mas o que lhe diz a resposta de Deus? Eu reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante da imagem de Baal.
5 Wyɛmbɔ ntó ne ɛlu fina. Ukɛɛ́ bɔɔ́ fɔ́ alu abi Ɛsɔwɔ ajyaá né ulɔɔ́ melu bií.
5 Assim, então, também no tempo presente há um remanescente, de acordo com a eleição da graça.
6 Mbɔgé ɛlé gétúgé ulɔɔ́ melu bií ne ji ajyaá bɔɔ́ nnó ábɛ́ abií, ɛbyɛnnó utɔɔ́ ulɔ́úlɔ́ fɔ́ wɔ́ upyɛɛ́ Ɛsɔwɔ ajyaá bɔɔ́ wɔ́. Mbɔgé ɛbɔ ɛbɛ lé gétúgé utɔɔ́ ulɔ́úlɔ́, ulɔɔ́ melu bií ufulé sé genó.
6 E se é por graça, então não é mais por obras; caso contrário, a graça não é mais graça. Mas se for por obras, então não é mais por graça, do contrário a obra não é mais obra.
7 Gɛ na ne mechɔ ɛwéna ɛlú. Genó ɛyigé bɔɔ́ Isrɛli ákɛle ne ɛfófó agɛ geji wɔ́. Bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ ajyaá ne agɛne geji. Ne abi álaá lu daŋgɛ ɛlé bɔɔ́ abi átoó makpo. Ákɛlegé fɔ́ manwú Ɛsɔwɔ agaré ɛbwɔ́ genó ɛyigé ji akɛlege nnó ɛbwɔ́ ápyɛ.
7 O que então? Israel não conseguiu o que buscava; mas os eleitos conseguiram, e os demais ficaram cegos.
8 Ɛlú wyɛ ndɛre ásamé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ matɔɔ́ bwɔ́ ákwe genje kpaá tɛ fina. Achyɛ ɛbwɔ́ amɛ ayi alá ákágé gɛ genó ne matu ayi álá awuú mbaá.”
8 (De acordo como está escrito: Deus lhes deu um espírito de sonolência, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem), até este dia.
9 Dɛvid ajɔɔ́ ntó gefɔgé genó ɛyina aké, “Ɛchyɛ menyɛɛ́ ayi ɛbwɔ́ ányɛɛ́ gébégé ɛpaá ábwɔ́lé mataá ayi ɛbwɔ́ ámbɔɔ́ ákwene wyɛɛ́ ne ntaá ɛniné ɛbwɔ́ ákparege wyɛɛ́ ákwe ágɛ ɛfwyale.
9 E Davi diz: Que a sua mesa se torne em laço, e em armadilha, e em pedra de tropeço, e em recompensa para eles;
10 Ɛchyɛ amɛ́ agilé ɛbwɔ́ ágɛgé sé mbaá, meso ásɔɔ́ ɛbwɔ́, ne ɛfwyale ɛwé ɛbwɔ́ ágɛne ɛbɛ tɛ kwyakwya.”
10 sejam escurecidos os seus olhos, para que eles não vejam, e para que encurvem continuamente as costas.
11 Me mmagé gií ŋkwɛ ayifɔ. Gébégé bɔɔ́ Isrɛli ákparé, nnó ákwe, nnó nekwe ɛníne mbɔ nelu ɛniné ɛbwɔ́ álá ákágé kwilé sé tɛ́né? Chao! Ɛ́pɔ́ fɔ́ mbɔ néndé gabo ayi ɛbwɔ́ ápyɛɛ́, ápoó lé nnó bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ágɛ meti ɛwé Ɛsɔwɔ aferege ɛbwɔ́ né ɛfwyale gabo, nnó ɛpyɛgé mbɔ bɔɔ́ Isrɛli áshyágé mambɛ ntó ɛké ɛbwɔ́.
11 Então, eu digo: Eles tropeçaram para que caíssem? De forma alguma! Mas, antes, pela sua queda, a salvação veio aos gentios, para provocar-lhes ciúme.
12 Tɛ mbaá gabo ayi bɔɔ́ Isrɛli ápyɛɛ́ áchwɔ́ ne mejé mbaá bɔɔ́ mme, ne mankparé ayi ɛbwɔ́ ákparé áchwɔ́ ne gejamégé mejé mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, fɛrege yɛ́ gejamégé mejé ɛwé ɛchwɔɔ́ nyɛ gébégé bɔɔ́ Jus abi álaá, áchogé nyɛ ne bɔɔ́ ako abi áfyɛ metɔɔ́ ne Kras.
12 Ora, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude?
13 Me njɔ́gé ne ɛnyú abi dela depɔ bɔɔ́ Jus. Tɛ mbaá me nlú ŋgbá Kras ɛta nyú, nkaá nnó utɔɔ́ bi Ɛsɔwɔ achyɛɛ́ me nnó mpyɛ uŋea gemɛ,
13 Porque eu falo a vós, gentios; na medida em que eu sou apóstolo dos gentios, eu magnifico o meu ofício;
14 mampyɛ nnó me ngɛ meti mpyɛ bɔɔ́ ba bɔɔ́ Jus, áshyágé mambɔ unó ulɔ́úlɔ́ ɛbi ɛnyú déwyaá, nnó ndɔ fɔ́ mpyɛge mbɔ Ɛsɔwɔ aferege nyɛ abifɔ né ɛfwyale gabo.
14 para ver se de alguma maneira eu posso provocar ciúmes aos que são da minha carne e salvar alguns deles.
15 Néndé gébégé Ɛsɔwɔ áshyá bɔɔ́ Jus, apyɛ bɔɔ́ mme meko abɛ né nesɔ ne ji. Ndɛre ɛlúmbɔ́, gébégé Ɛsɔwɔ asɛge nyɛ bɔɔ́ Jus nnó abɛ nesɔ ne ji, ɛbɛɛ́ mbɔ nyɛ nnó? Ɛbɛɛ́ ɛké ɛbwɔ́ abɔ ágboó ne ákere né geŋwá.
15 Porque se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua aceitação, senão a vida dentre os mortos?
16 Mbɔgé maá gebage brɛd ɛyi mbɛ alu genóge ukpea, ɛbyɛnnó nto brɛd meko alu genóge ukpea. Ne mbɔgé maka genɔɔ́ álu genóge ukpea, ɛbyɛnnó mata genɔɔ́ ɛyigé mbɔntó álu ɛlé genóge ukpea.
16 E, se os primeiros frutos são santos, a massa também é santa; e se a raiz for santa, assim serão os ramos.
17 Yɛ́mbɔ mbɔgé mata genɔɔ́ olif ɛyigé apɛne mata ayifɔ ákɔɔ́ ákwe, ɛlú ɛké bɔɔ́ Jus ne mbɔgé ásɛ mata genɔge olif ayi álá ápɛɛ́ wɔ́ ába né genɔɔ́ ɛyigé ápɛné, ɛlú ɛké ɛnyú abi déla pɔ́ bɔɔ́ Jus. Ndɛre mata yimbɔ ako ányuú manaá ami matanege né genɔge olif ɛyigé ápɛne pɛne, mbɔntó ne Ɛsɔwɔ achyɛge mejé mbaá bɔɔ́ bií ako.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo uma oliveira silvestre, foste enxertado entre eles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Ɛ́kágé ɛnyú abi délu ɛké mataá genɔɔ́ áyi ábalé bále débyage bɔɔ́ abi álu ɛké mataá genɔɔ́ áyi ákɔɔ́ ákwene. Depɔ ne ula bi dédoó ɛbwɔ ɛwɔme. Ɛnyú fɔ́ wɔ́ dégbare makaka genɔɔ́ ɛyina wɔ́, ɛlé makaka jií ne ágbaré ɛnyú.
18 não te glories contra os ramos; mas se te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Muú nyú fɔ ákágé jɔ́ aké, “Mataá genɔɔ́ yimbɔ ákɔɔ́ ákwe nnó me ngɛ meti ncho mmyɛ ne genɔɔ́ ɛyimbɔ.”
19 Tu então dirias: Os ramos foram quebrados para que eu pudesse ser enxertado.
20 Ɛlú wáwálé, yɛ́mbɔ, kaá nnó ɛbwɔ́ ákɔɔ́ ákwe gétúgé álá áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs wɔ́ ne ɛnyú décho mmyɛ ne geji gétúgé défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Kras. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛ́kágé dépyɛgé neŋa bɛgé ɛlé ne ɛfɔ metɔɔ́,
20 Bem, por sua incredulidade eles foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Não sejas arrogante, mas teme.
21 néndé mbɔgé Ɛsɔwɔ agɛɛ́ nya fɔ́ meshwɛ mbaá bɔɔ́ Jus abi alu ɛké mata genɔɔ́ yimbɔ ajiambɔɔ́ wɔ́, défɛre nnó délyagé mamfyɛ metɔɔ́ ne Kras, ji agɛne ɛnyú meshwɛ?
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, cuida para que ele não poupe a ti também.
22 Ndɛre ɛlúmbɔ, tege ulɔɔ́ melú Ɛsɔwɔ, ne chúchú ayi ji alɛrege bɔɔ́ abi ákwene. Yɛ́mbɔ ji alɛrege ɛnyú galɔ́gálɔ́ mbɔgé ɛnyú déké défyɛɛ́ wyɛ metɔɔ nnó ji alɛrege ɛnyú galɔ́gálɔ́. Yɛ́mbɔ mbɔgé ɛnyú dela défyɛɛ́ sé metɔɔ́ mbɔ, ji akɔrege ɛnyú áfomé.
22 Vê, pois, a bondade e a severidade de Deus; para com os que caíram, severidade, mas para contigo, a bondade, se permaneceres na sua bondade, do contrário, tu também serás cortado.
23 Ne yɛ́ bɔɔ́ Isrɛli abifɔ ályaágé manshyagé nnó áfyɛɛ́ fɔ́ metɔɔ́ ne Kras, Ɛsɔwɔ amagé sɛ nyɛ ɛbwɔ́ aba né malu ayi ɛbwɔ́ ábɔ́ alu mbɛmbɛ néndé Ɛsɔwɔ awyaá uto mamba ɛbwɔ́ wyɛɛ́.
23 E eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é capaz de enxertá-los novamente.
24 Mbɔgé ɛnyú bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ɛnyú abi delu ɛké mata genɔɔ́ olif ɛyigé álá apɛɛ́ wɔ́, ásɔ ɛnyú ába né genɔɔ́ olif ɛyigé apɛne pɛne, né gefɔɔ́ ɛyigé akwaá álá alu daŋgɛ, ndɛre Ɛsɔwɔ apyɛmbɔ, ɛlú wáwálé nnó asɛle nyɛ bɔɔ́ Isrɛli abi alu ɛké mata genɔɔ́ ɛyigémbɔ geji ambɔɔ́ ákere ába né genɔɔ́ ɛyigémbɔ?
24 Porque, se tu foste cortado da oliveira, que é silvestre por natureza, e contra a natureza foste enxertado na oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
25 Aŋmɛ ba, genó gefɔ gelu bibií ɛyigé me nkɛlege nnó ɛnyú dékaá nnó ɛnyú déferege sé nnó dékaá dɔɔ́. Genó ɛyina gelu nnó bɔɔ́ Isrɛli abi átoó mekpo, atoó nyɛ fɔ́ tɛ kwyakwya. Ɛbwɔ́ átoó nyɛ wyɛ mekpo kpaá tɛ bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, abi Ɛsɔwɔ ajyaá ákamege ne meti ɛwé Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ bɔɔ́ átɛnege cho né mbɛ ushu wuú.
25 Porque eu não quero irmãos, que ignoreis este mistério, para que não sejais sábios em seus próprios conceitos, que a cegueira aconteceu em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Na ne Ɛsɔwɔ aferege nyɛ bɔɔ́ Isrɛli ako né ɛfwyale, ndɛre ásamé né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Muú ayi aferege bɔɔ́ né ɛfwyale atanege nyɛ né Sayɔn, apyɛ upyáne Jakɔb ulyaá nchyɛ mampyɛge.”
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Ásá ntó nnó Ata aké, “Gɛ menomenyɛɛ́ ɛwé me nyɛɛ́ nyɛ ne ɛbwɔ́ na gébégé njige nte gabo bwɔ́.”
27 E este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Né ɛgbɛ ɛwé abya melɔ́mélɔ́, bɔɔ́ Isrɛli alu bɔɔ́ mawámé Ɛsɔwɔ gétúgé áshyá ji né galɔ́gálɔ́ áwe nyú. Né ɛgbɛ ɛwé manjya bɔɔ́, Ɛsɔwɔ ajya ɛbwɔ́ néndé ji abɔ gejeé ne ɛbwɔ́ dɔɔ́ gétúgé genó ɛyigé anyɛ́meno nnó apyɛɛ́ ne ukwene antɛ bwɔ́.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vós; mas quanto à eleição, eles são amados por causa dos pais.
29 Mbɔ ne ɛlú néndé Ɛsɔwɔ akúgé muú, ne ájegé ji, genó gefɔ gepɔ ɛyi gekágé mankwɔré metɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
29 Porque os dons e o chamado de Deus são sem arrependimento.
30 Né ɛgbɛ ɛwé nyú, mbɛmbɛ ɛnyú debɔ déwuú fɔ́ ne Ɛsɔwɔ yɛ́mbɔ nana ji agɛné ɛnyú meshwɛ gétúgé bɔɔ́ Isrɛli álá áwuú fɔ́ ji.
30 Porque assim como vós também em tempos passados não críeis em Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Wyɛ né meti ɛwu gétúgé meshwɛ ayi Ɛsɔwɔ agɛne ɛnyú, nana bɔɔ́ Isrɛli ákɛlege fɔ́ manwú ne Ɛsɔwɔ. Ɛpyɛmbɔ nnó Ɛsɔwɔ ntó agɛne nyɛ ɛbwɔ́ meshwɛ.
31 assim também estes agora não creram, para que através da sua misericórdia eles também pudessem alcançar misericórdia.
32 Ɛsɔwɔ apyɛ ɛbwɔ ako ábélégé fɔ́ mabɛ jií, ɛbwɔ́ álú ɛké bɔɔ́ denɔ abi meti ɛla ɛpɔ́ manlyaá gepugé denɔ. Ji apyɛmbɔ nnó ji agɛne bɔɔ́ ako meshwɛ.
32 Porque Deus encerrou a todos na incredulidade, para que ele pudesse ter misericórdia sobre todos.
33 Ɛɛh Ɛsɔwɔ sé alɔ melu ne bɔɔ́ ako. Deŋga tií ne defɔɔ́ ɛtiré ji awyaá dépwɔ amu. Ndé muú akágé garé ula bi depɔ desɔgé ji meno? Ndé muú akágé ndɛre ji apyɛɛ́ depɔ tií?
33 Ó profundidade das riquezas, da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Ɛlú wyɛ ndɛre ásamé né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Ndé muú akágé ufɛré Ɛsɔwɔ? Ne ndé muú akaá dɔɔ́ mambɛ muú ayi achyɛge ji majyɛɛ́?
34 Pois, quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Ndé muú achyɛɛ́ mɛ ji ɛchyɛ nnó Ɛsɔwɔ ntó ashuú ji?”
35 Ou quem lhe deu primeiro, para que lhe seja recompensado?
36 Ɛsɔwɔ ne akwyɛɛ́ yɛ́ndégenó ne ɛlé jií ne apyɛɛ́ nnó yɛ́ndégenó gekɛne, ne ɛlé getu jií ne yɛ́ndégenó gelu. Ŋgɔ abɛ ne ji tɛ kwyakwya ne kwyakwya Amɛn.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; a ele seja a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.