Mateus 9
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA
1 Jisɔs alyágé bɔɔ́ melɔ Gadarɛn, ákeré meso né mbále gentoógé mewaá, akpɛ ɛkpée achyaá afɛ́ né melɔ ɛwé ji ájwɔlege wyɛ́.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Ákwɔ́négé wyɛ́, bɔɔ́ fɔ ákpá muú úchánchi fɔ né ulɔ́ áfɛ́ ne ji ɛta wuú nnó apyɛ́ ji átoó. Ne Jisɔs agɛ́gé nnó bɔɔ́ bimbɔ áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne ji wáwálé nnó ji akaáge pyɛ muú úchanchi yimbɔ atoó, áké ne mende úchánchi yimbɔ, “Maá wa, gbaré metɔɔ́, ɔ́fɔ́gé, ájiínte gabo wyɛɛ́.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Ɛwéna ɛpyɛ ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ abi álú wyɛ́ álɔ mangígé atɛ nnó, “Mende yina abɔɔ́ fɔ́ mamɛɛ́ mmyɛ ne Ɛsɔwɔ wɔ́.”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Jisɔs akaá genó ɛyigé ɛbwɔ́ áfɛ́rege, ne agií ɛbwɔ́ aké, “Ulannó ɛnyú déwya ufɛ́ré uboubo né mmu matɔɔ́ nyú?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Ndé gelu pere manjɔɔ́, ‘Nnó ájiínte gabo wyɛ́’, waá manjɔɔ́ nnó, ‘Kwile tɛ́né kɛ’?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Nkɛlege mámpyɛ ɛnyú dékaá nnó Maá Ntɛ Mekwaá awyaá uto fa mme manjinte gabo mekwaá. Ɛfɛɛ́ ajɔɔ́ yɛ́ ne muú úchánchi yimbɔ aké, “Kwilé ka kpa ulɔ́ byɛɛ́ chó mmu.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Muú úchánchi yimbɔ atoó, akwilé ka akpá ulɔ́ bií awulé né gepú jií.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Bɔɔ́ ágɛ́gé genó ɛyigé pyɛ́, ɛfɔ́ ɛ́kwɔ́ ɛbwɔ́ matɔɔ́. Álɔ mamfɛ́gé Ɛsɔwɔ gétúgé gefɔge uto ɛbi ji achyɛɛ́ akwaá.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Jisɔs alyágé mbaá yimbɔ, ákɛne ájyɛɛ́, agɛ́ mende fɔ ayi akamege Matyo ménsɛlé ŋkamakpo. Ji ajwɔlé né melú utɔɔ́ wuú, Jisɔs akuú ji aké, “Kwɔ́lé me.” Ne akwilé ka alɔ mankwɔlé ji.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Ɛ́wyágé, Matyo anɛ Jisɔs né gepú jií, ndɛre Jisɔs ajwɔle ányɛɛ́ menyɛɛ́ ne baá utɔɔ́ bií, gejamégé ánsɛlé ŋkamakpo ne bɔɔ́ ubeé áchwɔ́ bane bɔ Jisɔs ányɛɛ́ menyɛɛ́ ne ɛbwɔ́.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Bɔɔ́ Farasi fɔ ágɛ́gé mbɔ, ágií baá utɔɔ́ Jisɔs áké, “Ulannó ne ménlɛré ɛnyú anyɛɛ́ menyɛɛ́ ne ánsɛlé ŋkamakpo ne bɔɔ́ ubeé?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Jisɔs awúgé genó ɛyígé ɛbwɔ́ ágií baá utɔɔ́ bií, ató ɛbwɔ́ neka aké, “Bɔɔ́ abi álá meé, ákɛ́légé fɔ́ muú uka, ɛ́lé abi ámeé ne ákɛ́lege.”
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 “Chóge dégí dékaá genó ɛyigé ŋwɛ Ɛsɔwɔ agaré ɛsé. Ásá wyɛ nnó, genó ɛyigé me nkɛ́lege, gelu nnó ákwaá ágɛne atɛ meshwɛ ɛ́pɔ́fɔ́ upɛ manpyɛge ɛta wa. Kaáge nnó nchwɔ́ kú fɔ́ bɔɔ́ abi álú cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ wɔ́, nchwɔ́ lé mánkú bɔɔ́ abi ápyɛɛ́ ubeé.”
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Baá utɔɔ́ Jɔn ménwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ áchwɔ́ gií Jisɔs áké, “Ulannó ɛsé ne bɔɔ́ Farasi délyáge menyɛɛ́ kpékpé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ ne baá utɔɔ́ byɛ́ álá pyɛ fɔ́ mbɔ”?
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Nnó ájeé menɔ neba ályage menyɛɛ́ kpékpé ayi menɔ neba alu ne ɛbwɔ́? Cháchá. Yɛ́mbɔ gébé gebɛɛ́ nyɛ ɛyígé menɔ neba álá bɛɛ́ nyɛ́ sé ne ɛbwɔ́, ɛ́fɛɛ́ ne ályáge nyɛ́ menyɛɛ́ kpékpé né mboó gébé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ.”
15 Jesus respondeu:
16 Ne muú akaágé sɛ́ fɔ́ gebagé ndeé gekɛ akwɔmé ɛmbu né ndeé ɛyi gekwéne. Apyɛgé mbɔ, gebagé ndeé ɛyigémbɔ génywerege nyɛ gépyɛ ndeé yimbɔ ɛgyalé dɔɔ́.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Ɛ́lɔ́mé fɔ́ ntó nnó muú akpá mmɔɔ́ makɛ áfáné mmu ukwéne unó mmɔɔ́ ɛbi akwyɛɛ́ ne mekɔ menya. Apyɛgé mbɔ, mmɔɔ́ mimbɔ mabɛne nyɛ́ mapyɛ ukwene unó mmɔɔ́ ɛbimbɔ ugbɔ ne mmɔɔ́ mawule mme. Muú abɔgé mmɔɔ́ makɛ afyɛɛ́ lé né mmu unó mmɔɔ́ ukɛ. Apyɛgé mbɔ mmɔɔ́ ne unó mmɔɔ́ ubɛ́ɛ nyɛ cháŋéné.
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ndɛre Jisɔs alú jɔ́ɔge ne ɛbwɔ́, aké ápɛle, muú kpaá fɔ achwɔ́ kwé ji uká, alɔ manjɔɔ́ ne ji aké, “Maá wa ayi mendée agbo mbɔ wyɛ nana. Nnɛ́ wɔ mmyɛ, Ata chwɔ́ nɛre ji ɛbwɔ mmyɛ, apege nyɛ.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Jisɔs akwilé ka ne baá utɔɔ́ bií ákwɔle mende yimbɔ.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Ndɛre ájyɛɛ́, mendée yi agɛ́ne mɛ ɛfwyale dɔɔ́ ayi manoó mabɔ matanégé ji mbɛ málɛ́ aŋmɛ́ áfyá ne ápeá, achwɔ́ ji né meso ata manó nku wuú.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Ɛlé ji abɔ afɛré mɛ né metɔɔ́ wuú nnó, “Mbɔgé ntagé yɛ́ lé nku wuú, ntoge nyɛ.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Jisɔs abwɔlé mmyɛ agɛ́ mendée yimbɔ ajɔɔ́ ne ji aké, “Gbaré metɔɔ́ maá wa, ɔtoó gétúgé ɔfyɛɛ́ metɔɔ́ wyɛ ne me.” Tɛ́nétɛ́né yimbɔ mendée yimbɔ atoó.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Jisɔs akoó yɛ́ afɛ́ né gepúgé muú kpaá yimbɔ. Ákwɔ́négé né gepúge Jarɔs, agɛ́ bɔɔ́ ndɛre álíle ne gejamégé abifɔ nkane ákwéle ubeé áfɔ́mege ambya.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Chógé, mesɔ́ mendée yina agbo wɔ́, abɛlege lé géjyá.” Jisɔs ajɔɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ bimbɔ álɔ manjwáné ji jwané.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ne Jisɔs ábúgé bɔɔ́ bimbɔ ako átánégé dafyɛ, ákpɛ mmu ágbaré ɛbwɔ mesɔ́ mendée yimbɔ, apyɛ ji apeé, akwilé ka.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ne ngɔ́ mechɔ́ ɛwéná akwɔ́ akwɔné malɔ mako né gebagé mewaá ɛyígémbɔ.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Ndɛre Jisɔs alyaá gepúgé Jarɔs ajyɛɛ́, bɔɔ́ amɛ nónómé fɔ apea álɔ mankwɔ́légé ji ábɛɛ́ge áké, “Jisɔs, Mpyáne Dɛvid gɛ́ ɛsé meshwɛ.”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Jisɔs akwɔ́négé né mmu gepú ɛyigé ji ajwɔ́lege ande bimbɔ ájyɛ báne ji. Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Nnó ɛnyú défyɛɛ́ matɔɔ́ ne me nnó nkage pyɛ ɛnyú dégɛ́ne?” Ákamé áké, “Ata défyɛ.”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Ákámégé mbɔ, Jisɔs ata amɛ bwɔ́ aké, “Ɛ́bɛ́ wyɛ́ ndɛre ɛnyú défyɛɛ́ metɔɔ́ ne me.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Bɔɔ́ bimbɔ álɔ mángɛ́né mbaá. Ne Jisɔs aji ɛbwɔ́ ɛtu aké, “Ɛ́kagé dépyɛ muú ákaá mechɔ ɛwena.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Yɛ́mbɔ ájyɛ́gé ákage cho metɔɔ́ ápyɛ ngɔ́ Jisɔs akwɔ́ akwɔné malɔ mako gétúgé utɔɔ́ bí ji apyɛ ɛta bwɔ́.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Ne wyɛ ndɛre ande bina makpó ápeá ályaá ájyɛɛ́, bɔɔ́ fɔ áchwɔ́ ne muú fɔ mbaá Jisɔs ayi meló nchyɛ apyɛ́ ji álaá mbú.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Jisɔs ábúgé meló nchyɛ yimbɔ, mbú yimbɔ alɔ mejɔɔ́ manjɔ́gé. Ne gejamégé bɔɔ́ abi álú ɛ́fɛɛ́ ágɛ́gé mbɔ, matyɛ mawá ɛbwɔ́ meno álɔ manjɔgé áké, “Délú daŋgɛ́ gefɔgé genó ɛyina gepyɛ fana né melɔ Isrɛli.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ Farasi ájɔɔ́ áké, “Ɛ́lé danchɔmeló mfwa áló nchyɛ ne achyɛɛ́ ji uto nnó ábúgé áló nchyɛ”.
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Jisɔs alyage ɛfɛɛ́ akɛne ajyɛɛ́ né malɔ ayi kɔkɔɔ́ ne ayi kpakpa, alɛrege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ né mmu macha mmyɛmenɛne bɔɔ́ Jus. Ama agarege ntó bɔɔ́ abya melɔ́mélɔ́ nkane Ɛsɔwɔ ágbárege gefwa jí. Apyɛɛ́ ntó bɔɔ́ abi ámeé mamée ufɔɔ́ufɔɔ́ átóoge.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Ndɛre Jisɔs agɛ́né gejamégé bɔɔ́ abi áchwɔ́ɔ ɛta wuú, meshwɛ akwɔ ji metɔɔ́ dɔɔ́ gétúgé bɔɔ́ bímbɔ, néndé ɛfwyale bwɔ́ ɛjaá dɔɔ́, álá mbyambya ɛké mágɔ́ŋme ayi álá pɔ́ ne mémbamé.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ɛfɛɛ́ ne ájɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Mbwɛ́ mamferé ajá dɔɔ́ ne bɔɔ́ utɔɔ́ abi áférege ája wɔ́.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Nɛ́ge mmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ mbɔɔ́ mekɔɔ́ nnó atɔ́ bɔɔ́ utɔɔ́ abifɔ nnó áchwɔ́ áferé mbwɛ́ wuú.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.