Mateus 26
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NTLH
1 Jisɔs anérégé manlɛre unó bina uko, ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií
1 Quando Jesus acabou de ensinar essas coisas, disse aos discípulos:
2 aké, “Ɛnyú dékaá mɛ nnó ɛpaá koó upú ɛlú ndɔ fi ɛlɛɛ́, né bií bimbɔ, achyɛgé nyɛ me Maá Ntɛ Mekwaá maŋkwaá nnó áwɔ me né gekwa.”
2 — Vocês sabem que daqui a dois dias vai ser comemorada a
3 Wyɛ né gébé ɛyigémbɔ anɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ chóncho ne ákpakpa melɔ ágbare ujwɔle né gepúgé Kaifas ayi alu ɛtukpɛ ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ,
3 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus se reuniram no palácio de Caifás, o Grande Sacerdote ,
4 ájɔɔ́ geju ndɛre ɛbwɔ́ apyɛɛ́ ne apyɛ Jisɔs né defya awá.
4 e fizeram um plano para prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Yɛ́mbɔ áfɛré áké, “Dépyɛgé fɔ́ ji gébégé ɛpaá ɛwéna, ɛ́kágé bɔɔ́ áŋme ummyɛ né melɔ.”
5 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
6 Né gébé ɛyígémbɔ, Jisɔs alu né melɔ Bɛtani né mmu gepúge Simun ayi abɔ ameé uba, akuú ji nnó ɛbwɔ́ ájyɛ anyɛ́ menyɛɛ́.
6 — ausente —
7 Ndɛre ɛbwɔ́ anyɛ́ menyɛɛ́, mendée fɔ akpɛ ne maweé gebɛ́ ami majamé ŋka dɔɔ́. Maweé amibɔ malu né mmu ɛkpómé ɛwé akwyɛɛ́ ne genó ɛyigé akuú nnó alabasta. Akpɛ́gé mbɔ amo Jisɔs maweé ami mbɔ né mekpó.
7 — ausente —
8 Ne baá utɔɔ́ Jisɔs ágɛ́gé mbɔ, matɔɔ́ ásɔ́ ɛbwɔ́ mmu tɛ ágígé atɛ áké, “Ulannó ji áchɔɔ́ maweé amina?
8 Ao verem aquilo, os discípulos ficaram zangados e disseram: — Que desperdício!
9 Mbɔ ákpoó mami ásɛ gejamégé ŋka, áchyɛɛ́ mbaá ubyá bɔɔ́.”
9 Esse perfume poderia ter sido vendido por uma fortuna, e o dinheiro, dado aos pobres.
10 Jisɔs akaá mɛ́ genó ɛyigé ɛbwɔ́ áfɛ́rege né mmu matɔɔ́ bwɔ́, ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ulannó ɛnyú déchyɛ́ge mendée yina ɛfwyale? Ji apyɛ́mbɔ lé genchánchágé genó ɛta wa.
10 Mas Jesus, sabendo o que eles diziam, disse:
11 Ubyá bɔɔ́ úlú ne ɛnyú yɛ́ndégébé yɛ́mbɔ gébé ɛyigé me mbɛɛ́ ne ɛnyú géjá sé wɔ́.
11 Pois os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não.
12 Mendée yina amo me maweé mina mmyɛ nnó gébégé ngboge ánií me niíge.
12 O que ela fez foi perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
13 Ne me ngarége ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ndé mbaá ayi bɔɔ́ ágárege nyɛ Abya melɔ́mélɔ́ yina né mme meko, ágárege nyɛ ntó genó ɛyígé mendée yina apyɛ. Nkane ágárege, mbɔntó ne áteé nyɛ ji yɛ́ndégébé.”
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
14 Ɛwyágé, maá utɔɔ́ Jisɔs ama né geluágé abi áfyaneápeá ayi akuú ji nnó Judas Iscarot ajyɛ báne anɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ,
14 Então um dos doze discípulos, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os chefes dos sacerdotes.
15 ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Mbɔgé me mfyɛgé Jisɔs né amu nyú déchyɛge me ndé?” Ajɔɔ́gé mbɔ, ápa uba ŋgba bɔ sɛre ɛsaá meso ɛfya áchyɛ ji.
15 Ele disse: — Quanto vocês me pagam para eu lhes entregar Jesus? E eles lhe pagaram trinta moedas de prata.
16 Ɛfɛɛ́ ne Judas álɔɔ́ mankɛ́légé meti ɛwé ji apyɛɛ́ ne Jisɔs akpɛ ɛbwɔ́ né ámu.
16 E daí em diante Judas ficou procurando uma oportunidade para entregar Jesus.
17 Né bií mbɛ, ɛbi ɛpaá brɛd yi álá muálé ɛlɔ́ɔ, baá utɔɔ́ Jisɔs ájyɛ gií ji áké, “Ndé mbaá ayi ɔkɛ́lege nnó ɛsé déjyɛ́ détyɛɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá koó upú wyɛɛ́?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da
18 Ágigé mbɔ Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ aké, “Chóge né melɔ́ kpaá, déjyɛgé dégɛ́ne nyɛ mende fɔ, gárege ji nnó, ‘Ménlɛré aké, gébé ya gékwané; ne me nkɛ́lege manyɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá koó upú ne baá utɔɔ́ ba né gepú jyɛ́.’”
18 Ele respondeu:
19 Ne baá utɔɔ́ Jisɔs apyɛ wyɛ ndɛre ji agaré ɛbwɔ́, átyɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá koó upú.
19 Os discípulos fizeram como Jesus havia mandado e prepararam o jantar da Páscoa.
20 Nkwale ákwɔ́négé Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií áfyaneápeá, ájwɔlé ka manyɛ́ menyɛɛ́.
20 Quando anoiteceu, Jesus e os doze discípulos sentaram para comer.
21 Ne ndɛre ányɛɛ́, Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Me ngarege ɛnyú wáwálé nnó, muú nyú ama achyɛge nyɛ me maŋkwaá.”
21 Durante o jantar Jesus disse:
22 Mechɔ́ ɛwé ɛpyɛ ɛbwɔ́ ábɔ́ ɛfwyale né matɔɔ́ ne alɔ mangií ji ama, ama áké, “Ata nnó ɛ́lé me?”
22 Eles ficaram muito tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu; está?
23 Ágígé mbɔ Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛlé muú ayi ɛbwɔ wuú ne ɛwa ɛtuúge né mmu akpáŋkpa ne akpoó nyɛ me.
23 Jesus respondeu:
24 Ne Maá Ntɛ Mekwaá agbóo nyɛ wyɛ ndɛre ŋwɛ Ɛsɔwɔ abɔ́ ajɔɔ́ mɛ́ tɛ gachií, utoŋkwa ubɛ ne muú ayi akpóo nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá. Ɛ ɛ́! Mbɔgé nnó ábɛ́ dambyɛ́ muú yimbɔ, mbɔ ɛlɔ́ kpaá ɛpwɔ.”
24 Pois o
25 Jisɔs ájɔ́gé mbɔ Judas ayi alú mankpóo ji achwɔ́ gií ji ntó áké, “Ménlɛré nnó ɛ́lé me?” Jisɔs ashuú ji meko aké, “Mbɔ ne wɔ ɔjɔɔ́.”
25 Então Judas, o traidor, perguntou: — Mestre, o senhor não está achando que sou eu; está? Jesus respondeu:
26 Ne ndɛre ɛbwɔ́ álú nyɛ́ɛ menyɛɛ́ yimbɔ, Jisɔs abɔ́ ntó brɛd, anɛmmyɛ, achyɛɛ́ matame mbaá Ɛsɔwɔ. Agyá ntó brɛd yimbɔ uba uba, akaré mbaá baá utɔɔ́ bií ajɔɔ́ aké, “Gɛ́ge menyammyɛ wa na. Sɛ́ge dényɛ́.”
26 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
27 Ne abɔ́ ntó amo ne mmɔɔ́ mmu, anɛmmyɛ achyɛɛ́ matamé mbaá Ɛsɔwɔ, achyɛɛ́ ɛbwɔ́ aké, “Sɛ́ge dényú ɛnyú ako.
27 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, dizendo:
28 Gɛ́ge manoó ma na, amí malu menomenyɛɛ́ ɛwé Ɛsɔwɔ anyɛɛ́ nyɛ ne bɔɔ́ bií. Magbɛ́lege nyɛ́ né mme mampyɛ nnó Ɛsɔwɔ ájiínte gabo ayi gejamégé bɔɔ́ ápyɛɛ́.”
28 porque isto é o meu sangue, que é derramado em favor de muitos para o perdão dos pecados, o sangue que garante a
29 Ama ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ngarege ɛnyú wáwálé nnó ndɛre nnyú mbɔ mmɔɔ́ mína kwyakwya, mmagé nyú sé amícha kpaá tɛ nnyú nyɛ ami makɛ ne ɛnyú né gefwa ɛyigé Ntɛ wa agbárege.”
29 Eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
30 Ne ɛbwɔ́ ánérégé, ákwá ɛkwɔ áfɛɛ́ Ɛsɔwɔ átané ákwɔ́ mfaá Mekwɛ Olif.
30 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
31 Ɛwyágé Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú ako deboó nyɛ delyaá me ne utuú bina mbɔ ne ásáme né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó Ɛsɔwɔ aké, ‘Nwane nyɛ membame mágɔ́ŋme ne ɛkwɔ́ mágɔ́ŋme ɛláa nyɛ tyátyá.’
31 E Jesus disse aos discípulos:
32 Ne nkwílégé né negbo, mbɔ nyɛ mbɛ ne ɛnyú né gebagé mewaá Galilií.”
32 Mas, depois que eu ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Ajɔɔ́gé mbɔ Pita ashuú ji meko aké, “Yɛ́ ɛbɛ́lé nnó bɔɔ́ ako ábó alyaá wɔ, me nlyágé fɔ́ wɔ.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem.
34 Ne Jisɔs ntó ashuú ji meko aké, “Pita, gɔ́ ngaré wɔ wáwálé nnó utuú bina gemɛ́gé nnó menɔ mekwɔ akú, wɔ ɔshyaá nyɛ ndɔ ɛlɛɛ́ nnó wɔ ɔ́kágé me.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ndɛre Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ, Pita anyɛ́menó aké, “Yɛ́ ɛbɛ́ lé negbo, ngbóo ne wɔ, nshyáá fɔ́ wɔ.” Wyɛ́mbɔ ntó ne baá utɔɔ́ abifɔ anyɛ́meno mampyɛ.
35 Pedro respondeu: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
36 Ánérégé ɛfɛɛ́ Jisɔs asɛ́ ɛbwɔ́ áfɛ́ né melu ɛwé ákuú nnó Getsɛmanɛ wyɛɛ́ né mékwɛ́ ɛwémbɔ. Ákwɔ́négé ɛ́wu, agaré ɛbwɔ́ aké, “Jwɔ́lege fa, mente mmyɛ mbɛ gachyɛ́ manɛ́némmyɛ.”
36 Jesus foi com os discípulos para um lugar chamado Getsêmani e lhes disse:
37 Ndɛre ji atené mmyɛ mbɛ manɛ́mmyɛ asɛ́ Pita ne baá Sɛbɛdee apeá (Jɛmsi ɛbwɔ́ ne Jɔn) ndɛre ɛbwɔ́ ájyɛ meshwɛ ne masómé makwɔ́ Jisɔs metɔɔ́.
37 Então Jesus foi, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
38 Ne ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Masómé amí malú me metɔɔ́ maténe me meti negbo. Yɛ́mbɔ jwɔ́lege fa, debɛ peé ne me.”
38 e disse a eles:
39 Atégé yɛɛ́ mmyɛ mbɛ gachyɛɛ́ ató mano mme, amo ushuú mme anɛmmyɛ aké, “Ntɛ wa mbɔgé ɛlú kɔkɔge féré amó ɛfwyale yina átáné me mmyɛ, yɛ́mbɔ pyɛ genó ɛyigé wɔ ɔkɛlege ɛ́pɔ́ fɔ́ ɛyigé me nkɛ́lege.”
39 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e orou:
40 Ne ákerégé meso né mbaá ayi baá utɔɔ́ bií abi alɛɛ́ álú, abané ɛbwɔ́ ndɛre ábɛ́lege géjyá. Ajɔɔ́ ne Pita aké, “Nnó ɛnyú dékágé bɛ́fɔ́ peé ne me, yɛɛ́ lé né nchwanekɛ ama?
40 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
41 Bɛɛ́ge peé, dénɛ́némmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó ɛ́kágé ɛnyú dékpɛ́ né mmuameno. Matɔɔ́ nyú ákɛ́lege nnó ɛnyú dénɛ́némmyɛ yɛ́mbɔ menyammyɛ nyú áwyá gepwá.”
41 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
42 Ajɔɔ́gé mbɔ ama akéré meso manɛmmyɛ aké, “Ntɛ wa, mbɔgé ɔkɛ́légé fɔ́ manke ŋkɔ ɛfwyale ayina akoó me, gɔ́ me nyú ji ndɛre wɔ ɔkɛle.”
42 Pela segunda vez Jesus foi e orou, dizendo:
43 Ne amá akérégé ndɔ ɛyi ɛgbeé ɛpeá né mbaá baá utɔɔ́ bií álú, abané wyɛ ndɛre ɛbwɔ́ ábɛ́lege géjyá néndé géjyá gejá ɛbwɔ́ amɛ dɔɔ́.
43 Ele voltou de novo e encontrou os discípulos dormindo. Eles estavam com sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos.
44 Ne Jisɔs amágé lyaágé ɛbwɔ́, ajyɛ nɛmmyɛ ndɔ ɛyi ɛgbeé ɛlɛɛ́ annyuaré wyɛ mmyɛmenɛne ɛyimbɔ.
44 Jesus tornou a sair de perto deles e orou pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Ne ama kérégé mbaá baá utɔɔ́ bií ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Délú bɛ́lege géjyá, degbeége mmyɛ? Gɛ́ge gébé gekwané ɛyigé áchyɛgé nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá maŋkwaá ne áfyɛ́ ji né amu bɔɔ́ ubeé.
45 Então voltou até onde os discípulos estavam e perguntou:
46 Kwilege mme déjyɛ́, gɛ́ge muú ayi achyɛge nyɛ me maŋkwa mbɔ alé chwɔ́.”
46 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
47 Wyɛ ndɛre Jisɔs alú jɔɔ́ge mbɔ, maá utɔɔ́ wuú ama ayi akámege Judas né geluágé abi áfyaneápeá achwɔ́ ne njuné bɔɔ́. Bɔɔ́ bimbɔ ágbaré bɔ aparanja ne mámbó unɔɔ́. Bɔɔ́ bi átɔmé ɛbwɔ́ ɛ́lé anɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa melɔ.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma grande multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus.
48 Ɛké ɛpyɛmbɔ, Judas abɔ́ mɛ́ mbɛ agaré ɛbwɔ́ aké, “Muú ayi me ntyaáge gɛ́ge ji mbɔ pyɛ́ge.”
48 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam o homem que eu beijar, pois é ele.”
49 Ákwɔ́négé, yɛ́ gébé achɔ sé wɔ́, akoó cho afɛ́ mbaá Jisɔs aké, “Ménlɛré ntamé,” akpá ji atyaá.
49 Judas foi até perto de Jesus e disse: — Mestre, que a paz esteja com o senhor! E o beijou.
50 Atyágé ji mbɔ, Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Mejeé wa, chó mbɛ ne utɔɔ́ byɛɛ́.” Ajɔɔ́gé mbɔ bɔɔ́ bimbɔ áchwɔ́ ápyɛ ji agbaré ji ne amu matomato.
50 Jesus respondeu: Então eles chegaram, prenderam Jesus e o amarraram.
51 Ágbárégé Jisɔs mbɔ, muú ama né geluágé abi álú ne Jisɔs, ajuú aparanja asɔ́ ɛtu memfwɛ́ ɛtukpɛ ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ.
51 Mas um dos que estavam ali com Jesus tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
52 Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Shwɔ́ré aparanja wyɛ né mmu mekɔ́, néndé bɔɔ́ ako abi ámmyɛ umyɛ ne aparanja, agboó negbone aparanja.
52 Aí Jesus disse:
53 Ɔfɛré nnó nnɛgé mmyɛ mbaá Ntɛ wa nnó apoó me, atɔ́mé fɔ́ gejamégé makiɛ́nné ji nnó áchwɔ́ apoó me?
53 Você não sabe que, se eu pedisse ajuda ao meu Pai, ele me mandaria agora mesmo doze exércitos de anjos?
54 Yɛ́mbɔ, me mpyɛgé mbɔ, ɛpyɛ mbɔ́ nnó ne unó bi ŋwɛ Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ upyɛ wáwálé?”
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as
55 Wyɛ né gébé ɛyigémbɔ, Jisɔs ajɔɔ́ ne gejamége bɔɔ́ bimbɔ aké, “Ɛnyú dechwɔ́ na ne bɔ aparanja ne mámbó unɔɔ́ mampyɛ me nnó me nlu menjó? Me nlú fa ne ɛnyú yɛ́ndé bií, nlɛrégé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ né ɛcha upɛ, nnó débɔ́ degɛɛ́ me mampyɛ wɔ́?
55 Depois Jesus disse para aquela gente:
56 Yɛ́mbɔ, depɔ ɛtiré depyɛ mbɔ na, nnó unó bi bɔɔ́ ɛkpávɛ́ Ɛsɔwɔ ásamé ubɛ́ wáwálé.” Ɛfɛɛ́ ne baá utɔɔ́ bií ako áboó ályaá ji.
56 Mas tudo isso está acontecendo para se cumprir o que os Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
57 Ne baá utɔɔ́ bií alyágé ji mbɔ, bɔɔ́ abi ápyɛne ji, asɛ ji áfɛ́ né gepúgé Kaifas ayi alu ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ. Ɛfɛɛ́ mbɔ nto ne anlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ chóncho ne ákpakpa melɔ anyweré.
57 Os homens que prenderam Jesus o levaram até a casa do Grande Sacerdote Caifás, onde estavam reunidos alguns mestres da Lei e alguns líderes judeus.
58 Ne ndɛre ájyɛ, Pita akwɔlege ɛbwɔ́ meso gachyɛɛ́, gachyɛɛ́ kpaá tɛ akpɛné né mmu dachi ɛtukpe ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ. Akpɛ́gé, ajyɛ jwɔ́le ne ámbamé dachi ɛtukpɛ mangɛ́ genó ɛyigé apyɛ mbaá Jisɔs.
58 Pedro seguiu Jesus de longe até o pátio da casa do Grande Sacerdote. Entrou e sentou-se com os guardas para ver como aquilo ia terminar.
59 Anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ ako abi ájwɔlé mmu ɛcha ɛso, ákɛlé ammá mpa gebyɔ́ mamma Jisɔs mmyɛ nnó áwá ji. Yɛ́mbɔ ágɛ́ yɛɛ́ ɛma wɔ́.
59 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando alguma acusação falsa contra Jesus a fim de o condenar à morte.
60 Ne gejamégé bɔ́ ntɛ́sɛ́ gebyɔ́ átané áma Jisɔs depɔ mmyɛ, yɛ́mbɔ yɛɛ́ mémá ɛma ɛwé ɛlɛré nnó Jisɔs akwé mpa ɛpɔ́. Ɛwyágé, bɔ ntɛ́sɛ́ gebyɔ́ apeá achwɔ́,
60 Mas não puderam encontrar nada contra ele, embora muitos se levantassem para dizer mentiras a respeito dele. Afinal dois homens se apresentaram
61 ne ájɔɔ́ áké, “Maá mende yina ji aké, me nkagé mú ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ne gemɛ́gé nnó ndɔ ɛlɛɛ́ ɛkwɔ́né mmagé ntɛ́ne ɛwú.”
61 e disseram: — Este homem afirmou: “Eu posso destruir o Templo de Deus e construí-lo de novo em três dias.”
62 Ɛfɛɛ́ mbɔ ne ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ akwilé ajɔɔ́ ne Jisɔs aké, “Wɔ ntó ɔpɔ́ ne meko manshuú né depɔ ɛtire bɔɔ́ ájɔɔ́ge mbɔ nnó ɔpyɛ?”
62 Aí o Grande Sacerdote se levantou e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender desta acusação?
63 Yɛ́mbɔ, yɛɛ́ meko Jisɔs ashuú ji wɔ́, ɛtukpe ɛma ŋmɛ́re ɛjɔɔ́ ɛké, “Me ngígé wɔ né mabɔ Ata Ɛsɔwɔ, muú alú mebɛ yɛ́ndégébé, mbɔgé wɔ ne ɔ́lú Maá Ɛsɔwɔ, Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa gáré.”
63 Mas Jesus ficou calado. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Em nome do Deus vivo, eu exijo que você diga para nós: você é o
64 Agígé mbɔ, Jisɔs akamé aké, “Mbɔ ne wɔ ɔjɔɔ́. Yɛ́mbɔ mengaregé ɛnyú wáwálé nnó: meso gébé degɛ́ne nyɛ ndɛre Maá Ntɛ Mekwaá ajwɔlé né ɛgbɛ́ ɛbwɔnyɛ Ɛsɔwɔ ayi apwɔɔ́ amu ne dégɛne nyɛ ntó ndɛre achwɔ́ɔ né mmu gekógé mfaánebuú!”
64 Jesus respondeu:
65 Jisɔs ajɔɔ́gé mbɔ, ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ agyá mandeé jií né mmyɛ manlɛré nnó metɔɔ́ ɛsɔ́ ji dɔɔ́, akálé aké, “Amɛge mmyɛ ne Ɛsɔwɔ! Ndé gécha démage kɛ́le bɔ ntɛ́sɛ́? Ɛnyú ambɔɔ́ dewú mɛ́ ndɛre ji ámɛ́ge mmyɛ ne Ɛsɔwɔ!
65 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Ele
66 Défɛré nnó ápyɛɛ́ nnó ne ji?” Agígé mbɔ, bɔɔ́ ako áwya áké, “Akwe mpa ne abɔ́ mangbó.”
66 Então, o que resolvem? Eles responderam: — Ele é culpado e deve morrer!
67 Ɛfɛɛ́ ne álɔɔ́ mankpó Jisɔs matyɛ ushu ádoó ji ukpɛ́kpɛ́ ne bɔɔ́ abifɔ ádoó ji maka,
67 Em seguida cuspiram no rosto de Jesus e deram bofetadas nele. E os que batiam nele
68 ájwyagé ji áké, “Wɔ ɔlu Kras, Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa. Garé ɛsé, Waá adoó wɔ?”
68 diziam: — Ei, Messias, adivinhe para nós quem foi que bateu em você!
69 Ndɛre ɛpyɛmbɔ, Pita alú wyɛ ka né dachi ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ, aké apɛlé maá mesɔ mendée fɔ alú maá defwɛ́ ɛtúkpɛ ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, achwɔ́ jɔɔ́ ne ji aké, “Wɔ ntó ɔbɔ́ ɔlú ne Jisɔs muú Galilií.”
69 Pedro estava sentado lá fora no pátio, quando uma das empregadas chegou perto dele e disse: — Você também estava com Jesus da Galileia.
70 Ájɔɔ́gé mbɔ, Pita ashya né mbɛ ushu ɛbwɔ́ ako aké, “Chaá-ó nkaá yɛ́ geno ɛyigé ɔ́jɔge mbɔ wɔ́.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: — Eu não sei do que é que você está falando.
71 Ashyágémbɔ akwilé afɛ́ né menombi gébámé. Ɛfɛɛ́ maá mesɔ mendée ayi fɔ agɛ́gé ji ajɔɔ́ ne bɔɔ́ abi átɛné ɛfɛɛ́ aké, “Mende yina abɔ́ alú ne Jisɔs muú Nasarɛt.”
71 Depois foi para a entrada do pátio. Outra empregada o viu e disse às pessoas que estavam ali: — Ele estava com Jesus de Nazaré.
72 Yɛ́mbɔ Pita ama shya wyɛ shya afyɛ́ amu mewɛ aké, “Wáwálé nkaágé fɔ́ mende yimbɔ.”
72 Pedro negou outra vez, respondendo: — Juro que não conheço esse homem!
73 Ɛké ɛwyage bɔɔ́ bi átɛné ɛfɛɛ́ áchwɔ́ jɔɔ́ ne ji áké, “Wáwálé gebií gepɔ́ mmu, wɔ ntó ɔlú muú bwɔ́ ama néndé nénɔ́me mejɔɔ́ neé nélɛré mbaá ayi wɔ ɔtané.”
73 Pouco depois, os que estavam ali chegaram perto de Pedro e disseram: — O seu modo de falar mostra que, de fato, você também é um deles.
74 Ndɛre ájɔɔ́ mbɔ Pita aké. Me nkaá kpɛ́ mende yimbɔ tɛ mfaánebuú. Wyɛ ndɛre ji akélege mbɔ, aké awúu menɔ mekwɔ akú kɔkɔgɔlɔ́kɔɔ́.
74 Então Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade! Naquele instante o galo cantou,
75 Ne tɛ́nétɛ́né yimbɔ Pita ate mekomejɔɔ́ ayi Jisɔs abɔ́ ájɔɔ́ ne ji nnó, “Gemɛ́gé nnó menɔ mekwɔ akú, ɔshya nyɛ ndɔ ɛlɛɛ́ nnó ɔkaágé fɔ́ me.” Ne atané dafyɛ anyɔ meko ngbó ali segé segé.
75 e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.