Mateus 17
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Ndɔ ɛ́kéné ɛ́kógé, Jisɔs asɛ Pita, Jɛmsi ne Jɔn meŋmo Jɛmsi ákwɔ́ áfɛ́ né mfaá mékwɛ́ ájwɔlé ɛbwɔ́ ɛbwɔ́.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Ne áké apɛ́le Jisɔs akwɔré gefɔɔ́, ushu bií ugɛ́nege ɛké nésáné ŋmɛ ne mandeé jií abwɔlé áshwánege mané mané.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Ɛbwɔ́ áké ápɛ́le, ágɛ́ nkane Mosis ɛbwɔ́ ne Ɛlija ákwɔmé mbélépó ájɔɔ́ge mejɔɔ́ ne Jisɔs.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Pita ajɔɔ́ ne Jisɔs aké, “Ata ɛlɔ́ ndɛre ɛsé délú fa. Mbɔgé ɔkɛ́lege ntɛnege nyɛ ɛnyú baá óto álɛɛ́ fa, ama ɛta wyɛ, ama ɛta Mosis ne ama ɛta Ɛlija.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Wyɛ nkane Pita alu jɔɔ́ge mbɔ, áke ápɛ́le gekó gefɔ́ pópó gégɛ́nege mané mané gékweré ɛbwɔ́ ako mme ne meko muú atané né mmu gekó ɛyigémbɔ aké, “Gɛ́ge maá wa ayi mbwi metɔɔ́ na, metɔɔ́ ɛgɔɔ́ me ne ji, wuúge ne ji.”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Gébégé baá utɔɔ́ bina álɛɛ́ áwuú meko yimbɔ, ɛfɔ ɛkwɔ́ ɛbwɔ́ metɔɔ́ ákwé pyó ne mashu mme.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Yɛ́mbɔ Jisɔs achwɔ́ ta ɛbwɔ́ ne ajɔɔ́ aké, “Kwilege mme défɔ́gé sé.”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Áké ápɛ́le ágɛ́ sé muú yicha wɔ́ ɛkosé Jisɔs ji mbií.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ndɛre ɛbwɔ́ áshulege mékwɛ́ ájyɛɛ́ Jisɔs áji ɛbwɔ́ ɛtu aké, “Dégarégé muú fɔ́ genó ɛyigé ɛnyú dégɛné mbɔ kpaá tɛ me Maá Ntɛ Mekwaá akwilége né negbo.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Jisɔs ájɔɔ́ge mbɔ, baá utɔɔ́ bií ágií yɛ́ ji áké, “Ulannó ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ájɔɔ́ áké Ɛlija abɔ́ mambɔ mbɛ akere meso fa mme gemɛge nnó Muú yi Ɛsɔwɔ akwere ji ɛla gefwa achwɔ́?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Jisɔs ajɔɔ́ aké, “Ɛlú wáwálé nnó Ɛlija abɔ́ mambɔ mbɛ achwɔ́, akwyɛɛ́ unó uko nnó ubɛ cho.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Yɛ́mbɔ ngárege ɛnyú wáwálé nnó Ɛlija achwɔ́ mɛ́ ne bɔɔ́ ákaá fɔ gefɔgé muú ayi ji alu wɔ́, ápyɛ gabo ne ji nkane ɛjií ɛbwɔ́. Wyɛmbɔ ntó ne ɛbwɔ́ áchyɛge nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá ɛfwyale.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Ɛfɛɛ́ mbɔ ne baá utɔɔ́ bií bimbɔ álé kaá yɛ́ nnó mechɔ́ ɛwé ji abɔ́ ajɔ́ge mbɔ, atome mbɔ lé ne Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Ɛbwɔ́ ákérégé meso ábané gejamégé bɔɔ́. Mende fɔ achwɔ́ tó mano mbɛ ushu wuú, anɛ ji mmyɛ aké,
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 “Ata, gɛ me meshwɛ, maá wa mende ameé gesasa. Ne nemeé ɛníné mbɔ nechyɛge ji ɛfwyale dɔɔ́. Népyɛɛ́ ji akwene yɛ́ndégébé né mewɛ né gébé ɛyigéfɔ akwene né nnyi.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Ne nchwɔ́ ne ji mbaá baá utɔɔ́ byɛ yɛ́mbɔ ápulé nnó ápyɛ ji atoó meti ɛpɔ́.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Jisɔs ashuú meko aké, “Ɛ ɛ́ ɛnyú njyɛ ɛnina delu untantamé bɔɔ́ abi dela fyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ cháchá wɔ́. Nkoge mbɔ metɔɔ́ ne ɛnyú nnó? Mmage bɛ́ ne ɛnyú ndɔ ɛnií ne défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ? Chwɔ́ge me ne maá yimbɔ.”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Achwɔ́gé ne maá yimbɔ Jisɔs anyá meló nchyɛ yimbɔ atané ji mmyɛ. Wyɛ né gébé ɛyigémbɔ maá yimbɔ atoó.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Ɛwyágé Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ála ɛbwɔ́ ɛbwɔ́ ne baá utɔɔ́ bií ágií ji áké, “Ulannó ne ɛsé dépulé meló nchyɛ yimbɔ mambuú apwɔ?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Melo nchyɛ yimbɔ apwɔ ɛnyú mambú gétúgé metɔɔ́ ɛwé défyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ ɛlu dada. Ngárege ɛnyú wáwálé nnó, metɔɔ́ ɛwé défyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ yɛ́ ɛbɛ́ ɛlé ŋénéŋéné ɛke nyiné mbwɛ́ ngboŋ, dekage gáre mékwɛ́ ɛwéna nnó, ‘Kwilé fa cho né mbaá yicha,’ ne ɛkwilége. Yɛ genó gefɔ gepwɔɔ́ fɔ́ ɛnyú mampyɛ.”
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 [Yɛ́mbɔ Ɛnyú dékage buú gefɔ́gé meló nchyɛ yina wyɛlé mbɔgé dénɛge mmyɛ ne délyage menyɛɛ́ kpékpé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ ne mmyɛmenɛne.]
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Bií fɔ́ ndɛre Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií alú melu ɛma né Galilií, ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ɛla gachyɛɛ́ áchyɛ́ge nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá né amu bɔɔ́ nchyɛ.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Áwáne nyɛ ji ne ndɔ ɛlɛɛ́ ɛkwɔnégé Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ ji akwilé né negbo. Jisɔs ajɔɔ́gé mbɔ, baá utɔɔ́ bií ála mesómé mesómé ndɛre áwuú mbɔ.”
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií áchwɔ́ né melɔ Kapanɔm, ndɛre ɛbwɔ́ álu ɛwu, ánsɛlé ŋka makpo ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ áchwɔ́ bane Pita ágií ji áké, “Nnó menlɛre nyú achyɛge fɔ ŋka makpo ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Pita akame aké, “Achyɛge.” Gébégé ji ákere meso né mmu gepú, gemɛgé nnó ánené meno, Jisɔs abɔ́ mɛ́ mbɛ ajɔɔ́ ne ji aké, “Simun nwyaá nkwɛ mangií wɔ. Nde ufɔɔ́ bɔɔ́ abi afwa mme ásɛle ŋka makpo ne maŋka yifɔ ɛta bwɔ́? Ásɛle na le mbaá ambɔɔ́ melɔ wa mbaá aŋkɛɛ́ bɔɔ́?”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Pita ashuú ji meko aké, “Ásɛle mbaá aŋkɛɛ́ bɔ.” Ajɔge mbɔ Jisɔs aké, “Mbɔ ɛbyɛnnó baá ambɔɔ́ melɔ áchyɛge fɔ́ ŋka makpo.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Yɛ́mbɔ ɛsé dekɛ́légé fɔ́ nnó depyɛ matɔɔ́ ásɔ́ bɔɔ́ abi. Shule né gentógé mewaá, ɔŋme ɛno wyɛ. Meshuú mbɛ ayi ɔbɔɔ́, néné meno wuú ɔgɛne nyɛ ŋka wyɛ, ɛkwanege machyɛɛ́ ŋka makpo ya ne ɛjyɛ. Bɔ ɛji ɔchyɛɛ́ ɛta bwɔ́.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.