Marcos 8
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA
1 Ɛwyage gejamégé bɔɔ́ gema chwɔ́ nɔ́ Jisɔs mme. Bɔɔ́ bina abɔ́ akpá fɔ́ menyɛɛ́ ayi ányɛɛ́ wɔ́. Ne Jisɔs akuú baá utɔɔ́ bií ne aké,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 “Meshwɛ apyɛɛ́ me ne bɔɔ́ bina, néndé ɛbwɔ́ álé mbɔ ndɔ ɛlɛɛ́ ne me ayi álá ányɛɛ́ yɛ genó fɔ́ wɔ́.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 Mbɔgé ngarege ɛbwɔ́ nnó ájyɛɛ́ unɛ mesa, átɔ́ɔ né meti gétúgé abifɔ nekɛne bwɔ́ néshya.”
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Baá utɔɔ́ bií ágií ji áké, “Fa né mashwɔne muú agɛne mbɔ menyɛɛ́ ɛfɔ́ ayi ákwanege bɔɔ́ bina ako?”
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 Ne Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dewyaá ntoó brɛd ɛnií ɛfɛɛ́”? Áké, “Dewyaá ntoó brɛd ɛ́kénéama.”
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Ɛwyage Jisɔs agaré bɔɔ́ bimbɔ aké, “Jwɔ́lege mme”. Ne asɛ́ ntoó brɛd ɛyimbɔ ɛ́kénéama áchyɛge matame mbaá Ɛsɔwɔ, agya, achyɛɛ́ baá utɔɔ́ bií nnó ákáré mbaá bɔɔ́ bina, ne ápyɛ wyɛmbɔ.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Ne ɛbwɔ́ ábɔ́ awya ntó ukɛkɛ baá meshuú. Jisɔs asɛ achyɛɛ́ matame mbaá Ɛsɔwɔ né uno bi, agaré baá utɔɔ́ bií nnó ákáré mbaá bɔɔ́.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Yɛ́ndémuú ányɛɛ́ ágbeé ne baá utɔɔ́ Jisɔs ánywéré uba bi ulaá ugbeé usá ukeneama.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Mpa bɔɔ́ bi ányɛ́ alú dɛlé bɔɔ́ anií. Ánérégé Jisɔs aké ákere meso né upú bwɔ́.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 Tɛ́nétɛ́né yimbɔ Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákpɛ mmu ɛ́kpée áchyaá áfɛ́ né gebagé mewaá ɛyigé akuú nnó Dalmanuta.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Bɔɔ́ Farasi fɔ ábɔ́ áfɛ́ mbaá Jisɔs álɔ manyɛ́ mbeé ne ji. Ɛbwɔ́ abɔ akɛle meti mamua ji. Ágií ji áké, “Pyɛ ufélekpa ɛse dégɛ́, manlɛre nnó Ɛsɔwɔ ne atɔ́me wɔ.”
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Jisɔs awuúgémbɔ, ashulé gefere ne agií ɛbwɔ́ aké, “Ulannó njyɛ ɛnina fi nekɛlege ufélekpa? Ngarege ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ úma degɛné fɔ́.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Ájɔgé mbɔ alya ɛbwɔ́, áma jyɛ kpɛ mmu ɛkpeé, achya afɛ́ ɛgbɛ gentógé mewaá.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Baá utɔɔ́ Jisɔs ábɔ́ ájinte mankpa gejamégé brɛd ne ábɔ́ áwya le maá ntó brɛd ama né ɛkpeé.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Jisɔs akwelé ɛbwɔ́ mbeé aké, “Sɛge gébé ne yis bɔɔ́ Farasi ne mfwa Hɛrɔd.”
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Ne ɛbwɔ́ álɔ manjɔgé ɛbwɔ́ ɛbwɔ́ áké, “Ndɔfɔ ajɔ́gé mbɔ lé délá depɔ́ yɛ́ ne brɛd?”
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Jisɔs akaá genó ɛyigé ɛbwɔ́ ajɔgé ne agií aké, “Ulannó ɛnyú dejɔge mechɔ brɛd ayi ɛnyú dela pɔ́ ne ji? Nnó ɛnyú delú daŋkaá ula mechɔ ɛwé? Matɔɔ́ nyú álu wyɛ séséleé? Délú daŋkaá gefɔ́ge muú ayi me nlu?
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 Ɛnyú déwyaá amɛ dégɛne fɔ́ mbaá? Ɛnyú déwyaá matu déwuú fɔ́? Dékágé fɛre fɔ́ depɔ tiré na?
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 Gébégé nkare ntoó brɛd ɛ́ta mbaá bɔɔ́ dɛle bɔ́ átáa ányɛɛ́, ayi ábɔ́ álaá gbeé usa unií?” Ne ɛbwɔ́ áshuú ji meko aké, “Usá úfyaneupeá.”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 Jisɔs ama agií ɛbwɔ́ nnó, “Ne gébégé nkaré ntó, ntoó brɛd yimbɔ ɛ́kénéama mbaá bɔ dɛlé bɔɔ́ ani ányɛɛ́, ayi alaá ɛnyú dénywere nyá, álaá usá unií?” Ɛbwɔ́ áshuú meko áké, “Usá ukeneama.”
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Jisɔs agií ɛbwɔ́ ake, “Ɛnyú degɛ nkane nsɛle baá nto brɛd nchyɛɛ́ gejame bɔɔ́ menyɛɛ́ wɔ́, tɛ fi, délu daŋkaá gefɔ́gé muú ɛyi me nlu?”
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Gébégé Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákwɔne né Bɛtsada, bɔɔ́ fɔ ásɛ muú amɛ nónómé áfɛ́ ne ji mbaá Jisɔs ánɛ ji mmyɛ nnó atá ji.
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Jisɔs agbaré ji ɛbwɔɛbwɔ áfɛ́ mekpo meti, ɛfɛɛ́ ne akpó ji matyɛ amɛ. Anɛré ji amu né amɛ, agií ji aké, “Nnó ɔgɛne mbɔ genó fɔ́?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 Mende yimbɔ apɛ amɛ mfaá aké, “Ngɛne bɔɔ́ yɛ́mbɔ álu lé ɛké unɔɔ́ ɛbi ukɛne ugyage.”
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Ama ata ji amu né amɛ nana mende yimbɔ aké apɛle amɛ ji ánené alɔ mángɛne mbaá, ne agɛne yɛ́nde genó cháŋéné.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Jisɔs agare nnó, “Cho mmu gepú jyɛ, ɛkagé ɔkere né melɔ.”
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ájyɛ́ né baá malɔ́ fɔ kwɔ́kwɔ́lé ne melɔ Kaisaria Filipi. Ndɛre ɛbwɔ́ akɛne ájyɛ, agií baá utɔɔ́ bií aké, “Ndé gefɔgé muú ayi bɔɔ́ ájɔɔ́gé nnó me nlu?”
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 Baá utɔɔ́ bií áshuú ji meko áké, “Bɔɔ́ bifɔ áke ɔlu Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, abifɔ áke ɔlu Ɛlija ne abifɔ áke ɔlu muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ ama.”
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 Ajɔ́gémbɔ, Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké ne “Yɛ́ ɛnyú ambɔɔ́ deké me nlu waá”? Pita ashuú ji meko aké, “Wɔ ɔlu Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa.”
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Jisɔs akwelé baá utɔɔ́ bií mbeé nnó ɛ́kágé ágaré muú fɔ, muú ayi ji alu.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Jisɔs alɔ mangaré nnó, Maá Ntɛ Mekwaá abɔ́ mangɛ́ gejamégé ɛfwyale, ɛle ákpakpa melɔ, ne anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ ne anlɛré mabɛ Ɛsɔwɔ, áshya nyɛ ji, áwáne nyɛ ji. Yɛ́mbɔ ndɔ ɛlɛɛ́ ɛkwɔnegé akwilege nyɛ né negbo.
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Ne Jisɔs agaré ɛbwɔ́ mechɔ ɛwe gbɔgɔnɔ. Ajɔ́ge mbɔ, Pita asɛ ji átɛné ɛgbɛ. Alɔ manshule ji ndo nnó ajɔge se gefɔge mechɔ ɛwémbɔ.
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Yɛ́mbɔ Jisɔs abwɔlé ushu apɛ baá utɔɔ́ bií ne ashule Pita ndo aké ne ji, “Kwilé me mbɛ ushu danchɔmeló. Ɔfɛ́rege unó nkane mekwaá, ɔfɛrégé fɔ́ ɛké Ɛsɔwɔ.”
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Ne Jisɔs akuú gejamégé bɔɔ́ bimbɔ ne baá utɔɔ́ bií, ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Yɛ́ mbɔgé muú ɛnyú akɛlege mambɛ menkwɔle wa, abɔ manjinte gemɛ jií akpa gekwa ji akame yɛ negbo ne akwɔ́légé me.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 Mbɔgé muú akɛlege mampoó geŋwá jií ɛbyɛ́nnó aníige nyɛ geji, ne mbɔgé muú akamégé manchyɛɛ́ geŋwá jií getú ya ne abya melɔ́mélɔ́, apomé nyɛ.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 Ndé nsá ayi muú ábɔ́ɔ, mbɔgé abɛge ne unó mme uko ne aníige geŋwá jií?
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Ndé genó muú ákage bɔ achyɛ mankwɔré ne geŋwá jií?
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 Kaáge nnó mbɔgé mmyɛ́ ɛ́gbóo muú gétuú ya ne mekomejɔɔ́ wa né mbɛ ushu njyɛ ɛniné na, ɛniné nétií meso ne Ɛsɔwɔ, népyɛɛ́ gabogabo, mbɔntó ne Maá Ntɛ Mekwaá mmyɛ ɛgbóo nyɛ́ ji mansɛ muú yimbɔ ndɛre muú wuú gébégé aké achwɔ́ ne makiɛ́nné ukpea jií ne ɛnoge ɛwé Ntɛ wuú achyɛɛ́ ji.”
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.