Marcos 7
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Bɔɔ́ Farasi ne anlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ átané Jɛrosalɛ áchwɔ́ nɔ́ Jisɔs mme.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ndɛre ɛbwɔ́ álu ɛfɛɛ́, ágɛ́ nnó baá utɔɔ́ Jisɔs abifɔ anyɛɛ́ menyɛɛ́ amu debadeba ayi álá shwɔnége amu ndɛre gepɔ gebwɔ́ gelɛrége wɔ́.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Bɔɔ́ Farasi ne bɔɔ́ Jus ako abi ákwɔ́lege unó bina dɔɔ́, ushuú bɔɔ́ Farasi cháchá ányɛɛ́ fɔ́ menyɛɛ́ ayi álá bɔmbɛ áshwɔ́né amu bwɔ́ ndɛre gepɔgé ukwene antɛ bwɔ́ gelu wɔ́.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Yɛɛ́ muú bwɔ́ ayi anyɛɛ́ genó ɛyígé ánáme né gese ayi álá shwɔné cháŋéné apɔ́. Ɛbwɔ́ ábelege ntó gejamégé mabɛ bwɔ́ nkane manshwɔ́négé amó, mesɛɛ́ ne mámba.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ne Bɔɔ́ Farasi ne anlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ágií Jisɔs áke, “Ulannó ne baá utɔɔ́ byɛ álá kwɔ́légé unó bi ukwene antɛ sé álɛré? Ulannó ɛbwɔ́ ányɛɛ́ menyɛɛ́ ayi álá shwɔ́négé amu”?
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú bɔɔ́ dembwɔ́lé. Asaya, muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ abɔ́ alu cho gébégé agaré nyá mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ atomé ne ɛnyú nnó,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ɛnógé ɛwé ɛbwɔ́ ánoge me, ɛlú detú
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Ɛnyú désɛ mabɛ́ Ɛsɔwɔ, deke debélé ɛgbɛ ɛma nnó dénógé unó bi ákwaá álɛ́rege.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Jisɔs afɛ mbɛ manjɔɔ́ aké, “Dewyá mati malɔ́malɔ́ mánlya mabɛ́ Ɛsɔwɔ nnó dékwɔ́légé le unó bi ukwene antɛ nyú álɛrége.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Gébégé Mosis alɛrege mabɛ Ɛsɔwɔ, abɔ́ ajɔɔ́ aké, ‘Nógé mma wyɛ ne ntɛ wyɛ’. Ama jɔɔ́ ntó nnó, ‘Mbɔgé muú ajɔ́gé mejɔɔ́ mebo ne mma wuú yɛ́ ɛlé ne ntɛ wuú, ábɔ́ manwá ji.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Yɛ́mbɔ né ɛgbɛ́ ɛwé nyú, dela gáre lé nnó, mbɔgé muú abɛgé ne genó ɛyigé ji akage poó mma wuú yɛɛ́ ɛbɛ́lé ntɛ wuú ne geji, ajɔɔ́ le nnó, ‘Ɛ́lé ɛchyɛ Ɛsɔwɔ.’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Wyɛmbɔ ne dégbɛɛ́ bɔɔ́ nnó ápoóge fɔ́ ammá bwɔ́ ne antɛ bwɔ́.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ɛnyú dépyɛ mabɛ́ Ɛsɔwɔ áfu sé yɛ́ genó wɔ́ getúgé unó bi ɛnyú délɛ́rege. Gɛ wyɛ gepɔ gema na me njɔɔ́ mbɔ gejamégé gabo alú ayi ɛnyú dépyɛ wyɛ na.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ne Jisɔs ama akuú njuné bɔɔ́ nnó áchwɔ́ ɛta wuú. Áchwɔ́ge aké, “Ɛnyú ako wuúge, ne yɛ́ndémuú ákaá genó ɛyigé njɔ́gé.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Genó ɛyigé muú ányɛ́ge gejyɛ ji unɛ gepyɛ fɔ́ muú ábɛɛ́ debadeba né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ, ɛlé ɛyi getanege ji né meno.”
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Ne mbɔge muú awyá matu manwú áwú.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Jisɔs anérégé, ji ne baá utɔɔ́ bií ályá bɔɔ́ bimbɔ, áfɛ́ né mmu gepú, ne ɛbwɔ́ ágií ji ulá nekanemejɔɔ́ ɛnina.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú delú defɔɔ́ pɔ́ ɛké atɛ? Ɛnyú dékaá wáwálé nnó dényɛgé menyɛɛ́ ákágé pyɛ fɔ́ ɛnyú debɛ́ debadeba.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Menyɛɛ́ wu ákpéné fɔ́ né matɔɔ́ nyú, ájyɛ le né unɛ, ne átane né menyammyɛ.” Ndɛre Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ ɛbyɛnnó ufɔɔ́ menyɛɛ́ uko ukwané manyɛɛ́.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ne Jisɔs aké, “Ufɛré ɛbi utánege muú metɔɔ́ ne upyɛ muú abɛɛ́ debadeba né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ.”
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Ama jɔɔ́ aké, “Ufɛ́ré uboubo, ubɛlé tametame, ɛjo ne manwáné bɔɔ́. Unó bina uko utánege né metɔɔ́,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 mankwéné ulɔ, use, ne nchyɛ, mambwɔ́lege bɔɔ́, ɛŋmeŋmené, mansɔge metɔɔ́ nnó bɔɔ́ ábɔ́ unó ápwɔ ɛnyú, manchɔge bɔɔ́ mambɔ, nepa ne ukéŋkéné.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Unó bina uko utanege né metɔɔ́ ne ubi ne úpyɛɛ́ muú ábɛɛ́ debadeba né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ne Jisɔs atané afɛ́ né gebagé mewaá bɔɔ́ Jus ɛyi gelú kwɔ́kwɔ́lé ne melɔ Tiya ne Sidɔn. Jisɔs ajyɛ kpɛ mmu gepú gefɔ ne akɛ́légé fɔ́ nnó muú akaá nnó ji alu ɛfɛɛ́, yɛ́mbɔ meti ɛpɔ́ ɛwe ji ákáge bií.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Mendée fɔ ayi maá wuú yi mendée awya meló nchyɛ, áwuúgé nnó Jisɔs alu ɛfɛɛ́, atané tɛ́nétɛ́né achwɔ́ tó manó né mbɛ ushuú wuú.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Mendée yina apɔ́ fɔ́ muú Jus alu muú Grek ne ábɔ́ ábyɛ́ ji títí né gebagé mewaá Siriya né Sirofɔnishya. Anɛ Jisɔs mmyɛ nnó aféré meló nchyɛ yimbɔ né mmyɛ maá wuú.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yɛ́mbɔ Jisɔs aké, “Gɔ ɛsé debɔ mbɛ dechyɛ baá melɔ menyɛɛ́, ɛlɔ́mé fɔ́ nnó muú asɛ menyɛɛ́ ayi baá melɔ ányɛ́ achyɛɛ́ bɔ mammyɛ.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ne mendée yimbɔ ashuú ji meko aké, “Ata, yɛ́mbɔ bɔ mammyɛ ányɛɛ́ uchɔchɔgéré ɛbi utánege né ɛkpókpógélé ukwéne mme gébégé ambané áke ányɛɛ́ menyɛɛ́.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Jisɔs aké ne ji, “Ɛlé wáwálé, chó, ɔgɛne nyɛ ndɛre meló nchyɛ yimbɔ atané mɛ́ maá wyɛ mmyɛ.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Gébégé mendée yimbɔ akéré né gepú jií, agɛ́ maá wuú ndɛre ábɛlé né ukwɔ ne meló nchyɛ atané mɛ́ ji mmyɛ.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Ne Jisɔs atánege melɔ Tiya akoó né meti Sidɔn afɛ́ né ɛbɛɛ́ mega Galilií. Afɛ́ né mme Dekapolis, mme malɔ afya.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Bɔɔ́ fɔ áchwɔ́ ne mende ayi alu matu gbɛ́gbɛ́ ne akágé jɔɔ́ fɔ mejɔɔ́. Ɛbwɔ́ ánɛ Jisɔs mmyɛ nnó anɛré ji ɛbwɔ mmyɛ.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Jisɔs asɛ ji né metɔɔ́ metɔɔ́ gejamégé bɔɔ́, afɛ́ né melu ɛwé ɛlu bibií ɛfɛɛ́ ne afyɛ denɔré amu né matu mende yimbɔ, akpó matyɛ ne ata nenɔme nií.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ne Jisɔs apɛ amɛ mfaánebuú ne ashuúle gefere, ajɔɔ́ né meko aramaic aké, “Ɛffata” ula úlú nnó, “Néné”.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Tɛ́nétɛ́né mende yimbɔ alɔ manwu ne alɔ ntó manjɔɔ́ mejɔɔ́ ayi álá pɔ́ se ne ɛfwyale.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ne Jisɔs akwelé ɛbwɔ́ mbeé nnó ɛ́kagé ágaré muú. Yɛ́mbɔ ndɛre ákwelé ɛbwɔ́ mbeé dɔɔ́, mbɔ nto ne bɔɔ́ ágarege abya wuú ájyɛ.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ɛbwɔ́ ako abɔ, álá manó mekpo fuú ájɔge áké, “Yɛ́ndé genó ɛyige ji apyɛɛ́ gelú gelɔ́gelɔ́.” Apyɛ bɔɔ́ matu gbɛ́gbɛ́ áwuú ne abi álá jɔge, ájɔge.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.