Marcos 7

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bɔɔ́ Farasi ne anlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ átané Jɛrosalɛ áchwɔ́ nɔ́ Jisɔs mme.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Ndɛre ɛbwɔ́ álu ɛfɛɛ́, ágɛ́ nnó baá utɔɔ́ Jisɔs abifɔ anyɛɛ́ menyɛɛ́ amu debadeba ayi álá shwɔnége amu ndɛre gepɔ gebwɔ́ gelɛrége wɔ́.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 Bɔɔ́ Farasi ne bɔɔ́ Jus ako abi ákwɔ́lege unó bina dɔɔ́, ushuú bɔɔ́ Farasi cháchá ányɛɛ́ fɔ́ menyɛɛ́ ayi álá bɔmbɛ áshwɔ́né amu bwɔ́ ndɛre gepɔgé ukwene antɛ bwɔ́ gelu wɔ́.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Yɛɛ́ muú bwɔ́ ayi anyɛɛ́ genó ɛyígé ánáme né gese ayi álá shwɔné cháŋéné apɔ́. Ɛbwɔ́ ábelege ntó gejamégé mabɛ bwɔ́ nkane manshwɔ́négé amó, mesɛɛ́ ne mámba.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Ne Bɔɔ́ Farasi ne anlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ágií Jisɔs áke, “Ulannó ne baá utɔɔ́ byɛ álá kwɔ́légé unó bi ukwene antɛ sé álɛré? Ulannó ɛbwɔ́ ányɛɛ́ menyɛɛ́ ayi álá shwɔ́négé amu”?
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú bɔɔ́ dembwɔ́lé. Asaya, muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ abɔ́ alu cho gébégé agaré nyá mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ atomé ne ɛnyú nnó,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Ɛnógé ɛwé ɛbwɔ́ ánoge me, ɛlú detú
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Ɛnyú désɛ mabɛ́ Ɛsɔwɔ, deke debélé ɛgbɛ ɛma nnó dénógé unó bi ákwaá álɛ́rege.”
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Jisɔs afɛ mbɛ manjɔɔ́ aké, “Dewyá mati malɔ́malɔ́ mánlya mabɛ́ Ɛsɔwɔ nnó dékwɔ́légé le unó bi ukwene antɛ nyú álɛrége.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Gébégé Mosis alɛrege mabɛ Ɛsɔwɔ, abɔ́ ajɔɔ́ aké, ‘Nógé mma wyɛ ne ntɛ wyɛ’. Ama jɔɔ́ ntó nnó, ‘Mbɔgé muú ajɔ́gé mejɔɔ́ mebo ne mma wuú yɛ́ ɛlé ne ntɛ wuú, ábɔ́ manwá ji.’
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Yɛ́mbɔ né ɛgbɛ́ ɛwé nyú, dela gáre lé nnó, mbɔgé muú abɛgé ne genó ɛyigé ji akage poó mma wuú yɛɛ́ ɛbɛ́lé ntɛ wuú ne geji, ajɔɔ́ le nnó, ‘Ɛ́lé ɛchyɛ Ɛsɔwɔ.’
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Wyɛmbɔ ne dégbɛɛ́ bɔɔ́ nnó ápoóge fɔ́ ammá bwɔ́ ne antɛ bwɔ́.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Ɛnyú dépyɛ mabɛ́ Ɛsɔwɔ áfu sé yɛ́ genó wɔ́ getúgé unó bi ɛnyú délɛ́rege. Gɛ wyɛ gepɔ gema na me njɔɔ́ mbɔ gejamégé gabo alú ayi ɛnyú dépyɛ wyɛ na.”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Ne Jisɔs ama akuú njuné bɔɔ́ nnó áchwɔ́ ɛta wuú. Áchwɔ́ge aké, “Ɛnyú ako wuúge, ne yɛ́ndémuú ákaá genó ɛyigé njɔ́gé.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Genó ɛyigé muú ányɛ́ge gejyɛ ji unɛ gepyɛ fɔ́ muú ábɛɛ́ debadeba né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ, ɛlé ɛyi getanege ji né meno.”
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Ne mbɔge muú awyá matu manwú áwú.
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Jisɔs anérégé, ji ne baá utɔɔ́ bií ályá bɔɔ́ bimbɔ, áfɛ́ né mmu gepú, ne ɛbwɔ́ ágií ji ulá nekanemejɔɔ́ ɛnina.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú delú defɔɔ́ pɔ́ ɛké atɛ? Ɛnyú dékaá wáwálé nnó dényɛgé menyɛɛ́ ákágé pyɛ fɔ́ ɛnyú debɛ́ debadeba.
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Menyɛɛ́ wu ákpéné fɔ́ né matɔɔ́ nyú, ájyɛ le né unɛ, ne átane né menyammyɛ.” Ndɛre Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ ɛbyɛnnó ufɔɔ́ menyɛɛ́ uko ukwané manyɛɛ́.
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Ne Jisɔs aké, “Ufɛré ɛbi utánege muú metɔɔ́ ne upyɛ muú abɛɛ́ debadeba né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ.”
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Ama jɔɔ́ aké, “Ufɛ́ré uboubo, ubɛlé tametame, ɛjo ne manwáné bɔɔ́. Unó bina uko utánege né metɔɔ́,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 mankwéné ulɔ, use, ne nchyɛ, mambwɔ́lege bɔɔ́, ɛŋmeŋmené, mansɔge metɔɔ́ nnó bɔɔ́ ábɔ́ unó ápwɔ ɛnyú, manchɔge bɔɔ́ mambɔ, nepa ne ukéŋkéné.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Unó bina uko utanege né metɔɔ́ ne ubi ne úpyɛɛ́ muú ábɛɛ́ debadeba né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Ne Jisɔs atané afɛ́ né gebagé mewaá bɔɔ́ Jus ɛyi gelú kwɔ́kwɔ́lé ne melɔ Tiya ne Sidɔn. Jisɔs ajyɛ kpɛ mmu gepú gefɔ ne akɛ́légé fɔ́ nnó muú akaá nnó ji alu ɛfɛɛ́, yɛ́mbɔ meti ɛpɔ́ ɛwe ji ákáge bií.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Mendée fɔ ayi maá wuú yi mendée awya meló nchyɛ, áwuúgé nnó Jisɔs alu ɛfɛɛ́, atané tɛ́nétɛ́né achwɔ́ tó manó né mbɛ ushuú wuú.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Mendée yina apɔ́ fɔ́ muú Jus alu muú Grek ne ábɔ́ ábyɛ́ ji títí né gebagé mewaá Siriya né Sirofɔnishya. Anɛ Jisɔs mmyɛ nnó aféré meló nchyɛ yimbɔ né mmyɛ maá wuú.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Yɛ́mbɔ Jisɔs aké, “Gɔ ɛsé debɔ mbɛ dechyɛ baá melɔ menyɛɛ́, ɛlɔ́mé fɔ́ nnó muú asɛ menyɛɛ́ ayi baá melɔ ányɛ́ achyɛɛ́ bɔ mammyɛ.”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Ne mendée yimbɔ ashuú ji meko aké, “Ata, yɛ́mbɔ bɔ mammyɛ ányɛɛ́ uchɔchɔgéré ɛbi utánege né ɛkpókpógélé ukwéne mme gébégé ambané áke ányɛɛ́ menyɛɛ́.”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Jisɔs aké ne ji, “Ɛlé wáwálé, chó, ɔgɛne nyɛ ndɛre meló nchyɛ yimbɔ atané mɛ́ maá wyɛ mmyɛ.”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Gébégé mendée yimbɔ akéré né gepú jií, agɛ́ maá wuú ndɛre ábɛlé né ukwɔ ne meló nchyɛ atané mɛ́ ji mmyɛ.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Ne Jisɔs atánege melɔ Tiya akoó né meti Sidɔn afɛ́ né ɛbɛɛ́ mega Galilií. Afɛ́ né mme Dekapolis, mme malɔ afya.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Bɔɔ́ fɔ áchwɔ́ ne mende ayi alu matu gbɛ́gbɛ́ ne akágé jɔɔ́ fɔ mejɔɔ́. Ɛbwɔ́ ánɛ Jisɔs mmyɛ nnó anɛré ji ɛbwɔ mmyɛ.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jisɔs asɛ ji né metɔɔ́ metɔɔ́ gejamégé bɔɔ́, afɛ́ né melu ɛwé ɛlu bibií ɛfɛɛ́ ne afyɛ denɔré amu né matu mende yimbɔ, akpó matyɛ ne ata nenɔme nií.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Ne Jisɔs apɛ amɛ mfaánebuú ne ashuúle gefere, ajɔɔ́ né meko aramaic aké, “Ɛffata” ula úlú nnó, “Néné”.
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Tɛ́nétɛ́né mende yimbɔ alɔ manwu ne alɔ ntó manjɔɔ́ mejɔɔ́ ayi álá pɔ́ se ne ɛfwyale.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ne Jisɔs akwelé ɛbwɔ́ mbeé nnó ɛ́kagé ágaré muú. Yɛ́mbɔ ndɛre ákwelé ɛbwɔ́ mbeé dɔɔ́, mbɔ nto ne bɔɔ́ ágarege abya wuú ájyɛ.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ɛbwɔ́ ako abɔ, álá manó mekpo fuú ájɔge áké, “Yɛ́ndé genó ɛyige ji apyɛɛ́ gelú gelɔ́gelɔ́.” Apyɛ bɔɔ́ matu gbɛ́gbɛ́ áwuú ne abi álá jɔge, ájɔge.
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.