Lucas 7

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jisɔs aneré manlɛ́régé bɔɔ́ unó bimbɔ ne atané afɛ́ né melɔ́ Kapanɔm.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Muú kpaa bɔɔ́ bee *Rom fɔ́ abɔ́ alu né melɔ wémbɔ ne abɔ́ awya maá defwɛ́ ayi agbo ne ji dɔɔ́. Maá defwɛ́ yimbɔ akwé nemé ala mangbómangbó
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Mende yimbɔ awúgé abya Jisɔs, atɔ́ ákpakpa bɔɔ́ Jus nnó ájyɛ́ ákuú ji áchwɔ́ ápyɛɛ́ maá defwɛ́ wuú átoó.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ájyɛ́gé, ágɛ́ Jisɔs ákwé ji uká áké, “Atá chó poó muú kpaá yimbɔ. Alu muú yi ɔ́kage *pó ji.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Agboó ne ɛsé bɔɔ́ Jus dɔɔ́ tɛ atɛné ɛsé ɛcha mmyɛmenɛne.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ɛbwɔ́ ájɔ́gé mbɔ Jisɔs afɛ́ ne ɛbwɔ́. Ndɛre álɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne dachi muú kpaá yimbɔ, atɔ́ ajeé bií bichá ájyɛ́gé átuú ne Jisɔs áké, “Muú kpaá aké dégáré wɔ́ nnó, ‘Ata, ɔ́wagé mmyɛ jyɛ́ detú mánkwɔné gepú ya, nfu yɛɛ́ muú fɔ́ ayi ɔ́kpɛ́ne gepú ɛyá wɔ́.’
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Gɛ́ ula úbí jimbɔɔ́ alá chwɔ báne wɔ wɔ́. ‘Wɔ jɔɔ́ lé genó, ne maá defwɛ́ wuú átoó.’
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ɛlé mentó nwya bɔɔ́ kpakpa né mbɛ, abi me nwuú ne ɛbwɔ́. Ájɔɔ́gé ne me nnó, ‘Mpyɛ genó ɛyi’, mpyɛ. Ne nwya ntó bɔɔ́ bee abi áwúu ne me. Yɛ́ ayi ndé ne njɔɔ́ge ne ji nnó, ‘Chó fa ajyɛ, njɔɔ́gé ne ayimbɔ nnó chwɔ́ we, achwɔ́.’ Ne njɔɔ́gé ntó ne maá defwɛ́ wa nnó pyɛ ɛyi, apyɛɛ́ géji.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jisɔs awúgé mbɔ, akwé dembyɔ́, abwɔlé ushu mbaá ɛkwɔ́ bɔɔ́ bi ákwɔlege ji aké, “Ngarege nyú nnó me nlú daŋgɛ́ muú yi áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne me na, yɛɛ́ ɛ́bɛ́lé né Isrɛli.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ajeé muú kpaá yimbɔ abi ji atɔ́mé, aké akérege meso mmú gepú ágɛ́ nnó maá defwɛ́ mende yimbɔ atoó.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Mechɔ́ ɛwémbɔ ɛ́kógé, Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií álɔ mánjyɛ né melɔ ɛwé ákúu Nɛn. Ne gejamége bɔ́ ntó abɔ́ akwɔ́lege ji.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Áfɛ́, áké ákwɔ́nege mekpó meti, ágɛ́ ndɛre bɔɔ́ fɔ́ ákpané mewu muú ájyɛ́ níi. Mende yi agboó mbɔ, mmá wuú abɔ́ abyɛ lé ji mbií. Ne mmá yimbɔ alu mekwi mendée. Ndɛre ɛbwɔ́ ajyɛ mbɔ, gejamégé bɔɔ́ né melɔ ɛwémbɔ ákwɔlege mekwí mendée yimbɔ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Atá Jisɔs agɛ́gé mendée yimbɔ́ meshwɛ akwɔ́ ji metɔɔ́ tɛ ajɔɔ́ ne ji ake, mma “Ɔ́ligé se.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ajɔgé mbɔ, aŋme uká afɛ́ mbɛ, atágé ulɔ́, bɔɔ́ abi ákpané genkwɔ́gé muú ɛyigémbɔ átɛne. Jisɔs aké, “Gesagé muú ngaré wɔ́ nnó kwilé ka.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Mende yi agboó mbɔ, akwilé ka alɔ manjɔɔ́ mejɔɔ́. Jisɔs agbaré ji achyɛ́ mbaá mma wuú.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Bɔɔ́ ako ágɛ́gé na, ɛfɔ́ ɛ́kwɔ́ bwɔ́ matɔɔ́. Álɔ manfɛɛ́ Ɛsɔwɔ áké, “Gekpɛ́kpɛ́gé *Muú Ɛkpávé Ɛsɔwɔ achwɔ́ mámbɛ́ ne ɛsé. Ɛsɔwɔ achwɔ́ póo bɔɔ́ bií.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Abya mechɔ́ ɛwé Jisɔs apyɛ́ na afɛ́ né malɔ́ bɔɔ́ Jus mako ne máta malɔ ayifɔ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Baá utɔɔ́ Jɔn ntó áwuú depɔ ɛtiré na deko ne ále garé ji.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ágárégé mbɔ, Jɔn aferé ɛbwɔ́ makpó apeá atɔ́ mbaá Atá Jisɔs nnó ájyɛ́ gií ji nnó, “Ɔlu *Ménkwɔlé Gewu ayi abɔ́ alú manchwɔ́ wá ɛsé dégilé ayichá?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ájyɛ́gé ágɛ́ Jisɔs áké, “*Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ atɔ́ ɛsé né ɛta wyɛ́ nnó déchwɔ́ dégií wɔ nnó, ‘Ɔlu Ménkwɔlé Gewu ayi abɔ́ alú manchwɔ́ wá ɛsé dégilé ayichá?’”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Wyɛ́ né gébé ɛyigémbɔ, Jisɔs abɔ́ apóge bɔɔ́ mamée mámpyɛ́ mamée bwɔ́ ábyɛ́. Aferege ntó áló nchyɛ abi áchyɛge bɔɔ́ ɛfwyale ne apyɛ bɔɔ́ amɛ nónómé ágɛ́ne.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ɛfɛɛ́ ne ashuú baá dentɔɔ́ bimbɔ meko aké, “Choge dégare Jɔn unó bi ɛnyú déwuú bɔɔ́ ájɔge ne ɛbi ɛnyú ambɔɔ́ dékpané amɛ dégɛne. Bɔɔ́ amɛ nónómé ágɛ́ne, ubwéré ukwilé úkɛ́ne, bɔɔ́ abi ámeé ubá átoó, bɔɔ́ matu gbɛ́ gbɛ́ álɔ manwúgé, abi ágboó ápeé, ne ubyá bɔɔ́ úwú abya melɔ́mélɔ́.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛ́bɛ́ ne muú yi álá pɔ́ ne dembyɔ́ né metɔɔ́ gétú yá.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Baá dentɔɔ́ Jɔn ákérégé meso, Jisɔs alɔ mángare bɔɔ́ depɔ tiré Jɔn, ake, “Tégé gébégé ɛnyú déjyɛ nya né mashwɔne, defɛ mangɛ ndé gefɔgé muú? Déjyɛ gɛ́ le muú ayi alú ɛké mancha ami afofo akpáne áténe ɛgbɛ ɛwe ne ɛwe?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Mbɔ́ge mbɔ fɔ́ wɔ́, defɛré nnó dejyɛ́ gɛ́ ndé gefɔɔ́gé muú? Défɛ́ manjyɛ gɛ muú ayi afyɛ mandeé malɔ́málɔ́ yɛndégébé ápyɛ́ gesa? Bɔɔ́ bi áfyɛ́ mandeé malɔ́málɔ́ ne ányɛɛ́ geŋwá, ájwɔ́lege né dachi afwa.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Gárege me, ɛnyú défɛ́ yɛ́ ɛ́wú mánjyɛ gɛ́ waá? Ɛlé muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ? Ɛh, gɛ́ muú yi ɛnyú dégɛné mbɔ. Ngare ɛnyú wáwálé nnó aŋeá gemɛ apwɔ yɛ́ndémuú ɛkpávé Ɛsɔwɔ.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ɛ́lé Jɔn yina ne abɔ́ ásamé gétú jií nnó Ɛsɔwɔ aké, ‘Wuúgé, ntɔme nyɛ́ muú dentɔɔ́ wa ayi abɔ́ nyɛ́ mbɛ ne wɔ manchwɔ kwyɛ́ meti wyɛ ne ɔchwɔ́gé.’
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Jisɔs ama jɔɔ́ aké, Jɔn aŋeá gemɛ apwɔ yɛ́ndémuú yi mendée ábyɛné ji fá mme. Yɛ́mbɔ Jɔn agɛ́ lé *ugɛ́né ámɛ́, ne muú ayi mejé gefwage Ɛsɔwɔ ɛ́lɔɔ́ ne ji, yɛ alu kɔɔ́ apwɔ ji Jɔn.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Bɔɔ́ áwúgé mechɔ́ ɛwéná ákamé nnó, depɔ tiré Ɛsɔwɔ abɔ́ akwyɛ́ na delú cho, gejamégé bɔ́ bina abifɔ alu ansɛlé ŋkámakpo. Akamé wyɛ́mbɔ, gétúgé ábɔ́ ákamé depɔ tiré Jɔn ajɔɔ́, ne alé wyaá ɛbwɔ́ manaá Ɛsɔ́wɔ.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ Farasi ne Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ né matɔɔ́ bwɔ́ áma áshyá wyɛ́ shyá depɔ tiré Ɛsɔ́wɔ akwyɛ. Ɛbwɔ́ áshya mbɔ, ɛ́lé ábɔ́ áshyá ntó nnó Jɔn awyágé fɔ ɛbwɔ́ manaá Ɛsɔwɔ.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Jisɔs awyágé agií gemɛ jií aké, “Mmɛge na bɔɔ́ njyɛ ɛnina ne ndé? Álú mbɔ nnó?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Agígé mbɔ aké, álú ɛké ambáné bi álú né metɔɔ́ melɔ ápyɛ metu, ákuú átɛ, áké:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Wyɛ́mbɔ ne ɛnyú depyɛ ntó. Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, abɔ́ achwɔ́ ajwɔlé mesa, anyuú mmɔɔ́ wɔ́, ne deshyɛ ji deké, ‘Awyaá meló nchyɛ.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Me *Maá Ntɛ Mekwaá nchwɔ́ nnyɛ menyɛɛ́, nnyu mmɔɔ́ deshyɛ me ntó deké, ‘Nlú muú geŋɔ ne menyuú mmɔɔ́, ne dékií me deké me nlu mejeé ánsɛlé ŋkámakpo ne “Bɔɔ́ ubeé”.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Yɛ́mbɔ ákaágé nnó deŋgaré Ɛsɔwɔ ɛtiré muú áwyaá delu cho né unó ulɔ́úlɔ́ ɛbi ji ápyɛɛ́.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Né gébé gefɔ́ muú Farasi akuú Jisɔs nnó ajyɛ ányɛ́ menyɛɛ́ né gepú jií. Jisɔs akamé ajyɛ nyɛ́ menyɛɛ́ ne ji.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Mendée fɔ abɔ́ alu né melɔ wémbɔ, bɔɔ́ akií ji gétúgé ányɛɛ́ ɛno. Awúgé nnó Jisɔs anyɛɛ́ menyɛɛ́ né gepúgé mende Farasi, abɔ́ maá ɛkpómé lamɛ́nda afɛ́ ne ji ɛfɛɛ́.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Akpɛ́gé mmu gepú atɛné né nénkúné mmyɛ Jisɔs, mmyɛ́ ɛ́gbó ji, alɔ manli, mánsé áshúlege áchyɛ́ɛge né uká Jisɔs. Ɛfɛɛ́ ne amoó mekpo mme atile uká Jisɔs ne méjwɛ́ wuú, anywalé ubí ne alé awaá lamɛ́nda yimbɔ wyɛ́.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Mende Farasi ayi akuú Jisɔs né gepú jií, agɛ́gé mbɔ, ajɔɔ́ né metɔɔ́ wuú aké, “Mbɔgé Jisɔs ábɔ́ ábɛ́ *Muú Ɛkpávé Ɛsɔwɔ wáwálé mbɔ́ abɔ́ akaá gefɔgé mendée yi atáa mbɔ ji nnó alu mendée ɛno.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Tɛ́nétɛ́né Jisɔs akuú mende Farasi yimbɔ aké, “Simun nwya mechɔ́ mangaré wɔ.” Aké “Ɛ ɛ́” “Ménlɛré” “gáré me.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ɛ́fɛɛ́ Jisɔs alɔ mangaré abya nnó, “Gébé gefɔ́ nyá mende fɔ apwɔ bɔɔ́ ápeá ŋka. Apwɔ ama uba ŋka útá, ayifɔ mboó géba.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Aka mánsɛ ŋka jií meti ɛ́pɔ́, agɛgé nnó ujwɔɔ́ bi na úpwɔ ɛbwɔ́ mankwɔ, ajinte ɛbwɔ́ ako. Jisɔs agárégé mbɔ agií, Simun ake, né umɛɛ́ byɛ́ ɛbwɔ́ bina makpó apeá, ayindé agbóo nyɛ́ ne mbɔɔ́ ujwɔɔ́ dɔ́ɔ?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ashuú ji meko aké, “Ɛ́lé muú yi abɔ́ ájinte ujwɔɔ́ bií dɔ́ɔ.” Jisɔs aké, “Ɔjɔɔ́ cho.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Jisɔs abwɔlé ushu apɛ mendée yimbɔ ne ama kuú Simun aké, “Pɛ mendée yiná gɛ́! Tɛ mekoó nkpɛné fá gepú jyɛ, ɔchyɛ́ me manaá nnó nshwɔ́ne uká bá wɔ́. Yɛ́mbɔ, mendée yina ashwɔné uká ba ne mánsé jií, ne ati úbí ne méjwɛ́ wuú.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ɔtamé fɔ́ me ɔkpá ɔtya wɔ́. Yɛ́mbɔ tɛ mekoó nkpɛné fá, mendée yi alú danlya mánywálé me uká.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ɔwaá me yɛ maweé amma né mekpo wɔ́. Yɛ́mbɔ mendée yina awaá me lamɛ́nda né uká ba.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Kaá nnó mendée yina alɛré mbɔ gekpɛ́kpɛ́gé gejee ɛyigé na, Ɛsɔwɔ ajiínte gejamége gabo ayi abɔ́ apyɛ́. Yɛ́mbɔ, muú yi afɛré nnó Ɛsɔwɔ abɔ́ manjinte gabo ayi ji apyɛ dachyɛ, mbɔntó ne alɛrégé gejeé ne Ɛsɔwɔ dachyɛ.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Wyɛ́ ɛ́fɛɛ́ Jisɔs ajɔɔ́ ne mendée yimbɔ aké, “Ájiínte *gabo wyɛ́.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Bɔɔ́ bi abɔ́ ányɛ́ɛ menyɛɛ́ ne ji ɛ́fɛɛ́ álɔ máŋmené nnó, “Mende yina afɛré nnó alu ndé gefɔgé muú, ayi akáge jɔ́ɔ nnó ji ajiínte gabo muú?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ɛ́fɛɛ́ Jisɔs ama ŋmɛ́ré aké ne mendée yimbɔ, “Chó chánchá, Ɛsɔwɔ apoó wɔ́ gétúgé ɔfyɛɛ́ metɔɔ́ wyɛ́ ne me.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.