Lucas 17
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Jisɔs ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií ake, “Unó úlú ɛbi úbwɔlege bɔɔ́ nnó ápyɛ́ *gabo. Yɛ́mbɔ utóŋkwa úlú ne muú ayi ábwɔ́lege nyɛ́ ayifɔ nnó apyɛ́ gabo.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Ɛbɔ ɛlɔ nnó áshií muú yimbɔ gekpɛ́kpɛ́gé ntaá né gemɛ, áŋmé ji né gentoógé ɛbɛɛ́ mega, ne nnó ábɛ́ mebɛ, ábwɔlégé yɛ muú ama né bɔɔ́ bi alú ɛké ambáné nnó apyɛ́ gabo.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 “Sɛge gébé nnó ɛkagé depyɛ gyɛɛ́ mbaá depɔ tiré na. Mbɔgé meŋmɛ́ wyɛ́ apyɛ́gé gabo, ɔbɔ́ mankuú ji ɔjɔɔ́ ne ji ne akamégé nnó alu gyɛɛ́, ɔbɔ́ manjií ji nte.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Yɛ apyɛ́ge gyɛɛ́ ɛta wyɛ́ máŋáne akénéama né bií, ne achwɔ́gé akamégé yɛ́ndégébé nnó, ‘Alu gyɛɛ́,’ ɔbɔ manjinte né ndɔ yimbɔ meko.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 *Áŋgbá Jisɔs áwyágé áké ne ji, “Ata poó ɛsé nnó défyɛɛ́ matɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ dépwɔ ndɛre debɔ défyɛɛ́ mɛ́.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Ne Ata Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko ake, “Metɔɔ́ ɛwé défyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ yɛ́ ɛbɛ́ ɛlé ŋénéŋéné ɛke nyiné mbwɛ́ ngboŋ, dekage jɔɔ́ ne genɔɔ́ ɛyina nnó, ‘Kwilé fa ɔjyɛ tɛ́né né ɛbɛɛ́ mega.’ Genɔɔ́ ɛyimbɔ gébɔ́ mampyɛ́ nkane dejɔɔ́.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Désɛ́ nnó muú nyú ama awya muú utɔɔ́ wuú. Ne apyɛgé utɔɔ́ bii uko né mekɔɔ́ yɛlé membame magɔnŋmé. Nnó achwɔge mmu agarege ji tɛ́nétɛ́né nnó, ‘Chó, kpá menyɛɛ́ wyɛ́, ɔnyɛ́’?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Ŋgba agarege nyɛ le ji nnó, ‘Chó, kwɔ́ré mandeé jyɛ́, ɔtyɛ́ menyɛɛ́, ɔchyɛ́ me nyɛ́.’ Nnerégé mɛ́, ɔchwɔ́, ɔféré unó ne ɔfɛ́ ɔnyɛ́ awyɛ́.
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Mbɔgé apyɛgé ndɛre ágaré ji, nnó ntɛ wuú ala nyɛ́ wyɛ́ mantámégé ji?
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Ɛ́lú wyɛ́ genó gémá ne ɛnyú, depyɛgé utɔɔ́ ɛbi áchyɛ́ge ɛnyú denérégé, debɔ́ manjɔɔ́ nnó, ‘Ɛse delu lé baá defwɛ́. Depyɛ lé utɔɔ́ ɛbi debɔɔ́ mampyɛ.’”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Ndɛre Jisɔs abɔ́ alu akɛ́ne ajyɛ né Jɛrosalɛ, akoó melɛre ayi bɔɔ́ Samariya ne bɔɔ́ Galilií.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Gébégé Jisɔs áchwɔ kwɔ́ne né maá melɔ fɔ, agɛ́ ande fɔ́ afya abi amée ubá, ágɛ́gé ji átɛné tɛtɛ,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 ne álɔ mankuú ji áke, “Ata Jisɔs, gɛ ɛsé meshwɛ.”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jisɔs ake agɛne ɛbwɔ́, áké, “Choge délɛ́ré lé mmyɛ nyú mbaá ámpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ nnó áchɛ́ré ɛnyú.” Ndɛre bɔɔ́ bina akɛne ájyɛ́ né meti, ágɛ́ nnó ɛbwɔ́ ako atoó.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Ne muú ama né geluágé bɔɔ́ bimbɔ agɛ́gé nnó atoó, alɔ mankeré meso, akwane kéŋké, afɛɛ́ge Ɛsɔwɔ, manchwɔ táme Jisɔs.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Akwɔ́négé, ató manó mme né mbɛ ushu Jisɔs, atamege ji. Mende yina abɔ́ alu lé muú Samariya.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Jisɔs agɛ́gé ji, alɔ mangií gemɛ jií aké, “Pɔ́ mbɔ mpyɛ ná bɔɔ́ áfya átoó ne abi aneneéama álɛ́?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Wyɛ́ lé menkɛɛ́ yiná ne akeré meso manchwɔ́ táme Ɛsɔwɔ?”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Ne Jisɔs ake ne mende yimbɔ, “Kwilé, chó ɛjyɛ́ geba, ɔtoó mbɔ gétúgé ɔfyɛɛ́ metɔɔ́ ne me.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Né gébé gefɔ́ bɔɔ́ Farasi, ágií Jisɔs ake, “Ndé gébé ɛyige Ɛsɔwɔ áchwɔɔ́ gbáre nyɛ́ gefwa jií fá mme? Ashuú ɛbwɔ́ meko ake, ‘Unó fɔ́ upɔ́ se ɛbi ulɛ́rege nyɛ́ nnó Ɛsɔwɔ achwɔ́ gbáre gefwa jií.’
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Muú fɔ apɔ́ ayi akaáge gáre nyɛ́ wáwálé nnó, ‘Gɛ́ Ɛsɔwɔ na ɛlé agbaré mɛ́ gefwa jií fa!’ ‘Gɛ Ɛsɔwɔ mbɔ ɛlé agbare mɛ́ Gefwa jií ɛwu!’ Kaáge nnó *Gefwage Ɛsɔwɔ gelú mɛ́ ne ɛnyú.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Ne ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií ake, “Gébé gekwɔ́nege nyɛ́ ɛyigé ɛnyú dékɛ́lege mangɛ́ Maá Ntɛ Mekwaá yɛ né bii uma, yɛ́mbɔ degɛné nyɛ fɔ ji.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Né gébé ɛyigembɔ, bɔɔ́ bifɔ́ ajɔɔ́ge nyɛ́ ne ɛnyú nnó, ‘Gɛ́ge ji alu fa,’ ‘Gɛ́ge ji alu ɛ́wu.’ Yɛ ájɔɔ́ge mbɔ déjyɛgé fɔ mankɛ́le ji.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Gébége Maá Ntɛ Mekwaá ake achwɔɔ́, bɔɔ́ ágɛ́ne nyɛ́ ji wyɛ nkane dasama akɛ́le mamma, ɛgbɛ ɛwe ne ɛwe, ne nebuú négɛ́nege.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Yɛ́mbɔ nsá nnó ji ájyɛ́ achwɔ́, abɔ́ mangɛ́ gejamégé ɛfwyale ne njyɛ ɛniné na néshyá nyɛ́ ji.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Ndɛre ɛpyɛɛ́ nyá né gébégé Nowa, wyɛ́mbɔ ntó ne ɛpyɛ́ nyɛ́ gébégé Maá Ntɛ Mekwaá aké akerege fa mme.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Bɔɔ́ ábɔ ányɛ́, anyúu, abifɔ ábáne andée, ne átuú baá né maba. Ányɛ́ kpaá tɛ bií ɛbi Nowa ákpɛné mmu ɛ́kpe. Ɛfɛɛ́ ne manaá akwené dɔɔ́, manyi ákpɛ ne genyágé nnyi, gechwɔ shwa bɔɔ́ bimbɔ ako, ágbó.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Ɛpyɛ nyɛ́ ntó wyɛ́ nkane ɛbɔ́ ɛpyɛ́ né gébé ɛyigé *Lɔt alu mebɛ, bɔɔ́ ábɔ́ ányɛ́, ányúu, abifɔ akpóo unó, abifɔ ánáme, bɔɔ́ bifɔ́ ápyɛ́ makɔɔ́, abifɔ átɛ́nege upú,
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 ne bií ɛbi Lɔt alyá melɔ Sodom, Ɛsɔwɔ apyɛ́ ndoó mewɛ atané mfaánebuú achwɔ sɔ́ melɔ Sodom meko ɛke *mewɛ dáwá
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Wyɛ́mbɔ ntó ne ɛpyɛ́ nyɛ́ mbaá bɔɔ́ né gébé ɛyigé Maá Ntɛ Mekwaá akérege meso fá mme.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 “Né bií bimbɔ, mbɔgé muú abɛgé mfaá gepú, ɛkagé ashúlé mme nnó abɔɔ́ genó né gepú jií, ábó ájyɛ́. Wyɛ́mbɔ ntó muú yi ajyɛgé mekɔɔ́ ɛkagé ama kéré mmu gepú jií.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Tége genó ɛyigé gébɔ́ gepyɛ́ ne mendée Lɔt.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Muú ayi akɛ́lege mampoó geŋwá jií ɛbyɛ́nnó aníige nyɛ geji, ne mbɔgé muú akamégé manchyɛɛ́ geŋwá jií getú ya, apóme nyɛ.”
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Jisɔs ama jɔɔ́ ake, “Ngarege ɛnyú nnó né utuú bimbɔ, bɔɔ́ ábɛlégé né ukwɔ́ apea, ákpáne nyɛ́ ama, ályaá ayifɔ.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Yɛ́ andée apeá ake ákwɔ́ɔ nchi mbaá ama, ákpáne nyɛ́ ama, ályaá ayifɔ.”
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 [Yɛ́ mbɔgé bɔɔ́ apeá ábɛgé né mekɔɔ́, áke ápyɛ́ utɔɔ́, ákpáne nyɛ́ ama, ályaá ayifɔ.]
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Baá utɔɔ́ bií áwúgé depɔ ɛtirena ágií ji áke, “Ata unó bína úpyɛ́ nyɛ́ ɛ́fɔ́.” Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko ne neka ɛnína ake, “Yɛ́ndé mbaá ayi geŋkwɔ́gé genó gebɛɛ́, ɛfɛɛ́ mbɔ ne denwyɔne ɛtire denyɛɛ́ uŋkwɔ unó dénwérege.”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.