Lucas 16

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisɔs ama garé baá utɔɔ́ bií nekanémejɔɔ́ ɛniné fɔ aké, “Muú ŋka fɔ abɔ́ alu, ayi awyá muú utɔɔ́ wuú ayi apɛ́le unó ŋka bií uko. Gébé gefɔ, bɔɔ́ fɔ́ áchwɔ́ garé ji nnó muú utɔɔ́ wuú achɔɔ́ ŋka jií.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Ne akú muú utɔɔ́ yimbɔ, achwɔ́gé, agií aké, ‘Ndé gefɔ́ genó ɛyi nwuú mbɔ nnó ɔpyɛ́ɛ? Chó, chwɔ́ ne bɔ ŋwɛ ako abi ɔ́samé unó ba, ɔshuú me nende ɔpɔ́ sé muú utɔɔ́ wa.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 “Muú utɔɔ́ yimbɔ agige gemɛ jií ake, ‘Mpyɛ mbɔ nyɛ nnó, nana ayi ntɛ wa áchwɔ féré me né utɔɔ́? Mpɔ ne ɛshyɛ mangbaré ɛsaá, yɛ dekɔ degbóo me mmyɛ.’
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ɛké ɛwyáge ake: ‘Nana nkaá genó ɛyigé mpyɛ nyɛ, nnó gébégé ntɛ wa aférége me né utɔɔ́, mbɛ ne ajeé abi ápoóge me né upú bwɔ́.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 “Ɛfɛɛ́, ne muú utɔɔ́ yimbɔ alɔ mankuúge bɔɔ́ abi ágbárege ntɛ wuú ujwɔɔ́ ama ama. Agií muú ayi mbɛ aké, ‘Ɔgbaré ntɛ wa nnó?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Muú yimbɔ aké, ‘Ngbarege ji usaá ndá maweé uta.’ Muú utɔɔ́ yimbɔ aké, ‘Gɛ́ ŋwɛ ayi ɔbɔ́ samé wyɛ́, sɛ wáwá jwɔ́lé mme, ɔkwɔ́ré, ɔsá usaá ndá maweé upéa meso ɛ́fya.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Ama agií ayifɔ ake, ‘Wɔ gbare ntɛ wa ujwɔɔ́ nnó’? Aké, ‘Ngbarege ji usaá úba Ɛrise uta.’ Muú utɔɔ́ yimbɔ ake, ‘Gɛ́ ŋwɛ ayi ɔbɔ́ samé wyɛ́ na, kwɔ́ré, sá usaá úba uni.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 “Ntɛ muú utɔɔ́ yimbɔ agɛ́gé nnó muú utɔɔ́ wuú anyɛ́ ji upwɔ, akame ake, ntɛ mende yina akpaá. Jisɔs anerege nekanémejɔɔ́ ɛni ake, bɔɔ́ mme bina ápyɛ uno bwɔ́ ne defɔɔ́ ápwɔ nkane bɔɔ́ Ɛsɔwɔ ápyɛ́ ɛbi bwɔ́.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ŋka ɛlúmbɔ, ndɔ yifɔ ɛpyɛ gabo. Ne nchyɛge ɛnyú majyɛ́ nnó debɔ́ ŋka ɛyi déwyaá dépyɛ́ dejeé ne Ɛsɔwɔ nnó gébégé ŋka yina ɛ́byɛgé ásɛle nyɛ́ ɛnyú, ábelé né melu ɛwé geŋwá ɛyi gélá gébyɛɛ́.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 “Muú yi anɛrege metɔɔ́ ne ji né ɛkɛ́kɛ́ genó mbɔntó ne anɛrege metɔɔ́ ne ji né ɛyigé kpaá. Ne muú yi áfwalege muú né ɛkɛ́kɛ́ genó mbɔntó ne áfwálége muú né ɛyigé kpaá.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Mbɔgé ɛnyú dekágé béle fɔ́ ŋka cháŋéné ɛyi ndɔfɔ́ ɛ́pyɛ́ gabo, ɛpyɛɛ́mbɔ nnó ne áchyɛ ɛnyú genó gembɔ́?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Mbɔgé dekágé chɛ́ré genó ɛyígé muú ayichá cháŋéné, ndé muú ábɔɔ́ genó áchyɛ́ge nnó gébɛ́ ɛyigé ɛnyú?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Maá defwɛ́ ama ákágé kpá fɔ́ defwɛ́ mbaá bɔɔ́ apea gébé gemaá. Ápyɛgémbɔ, apaá nyɛ́ ama agboó ne ayifɔ. Ne ánogé nyɛ́ ama abyaá ayifɔ. Ɛnyú dekágé nógé fɔ́ Ɛsɔwɔ ne ŋka gébé gemaá.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Bɔɔ́ Farasi fɔ́ abi abɔ́ álú ɛfɛɛ́ áwuúge mechɔ́ ɛwé Jisɔs ajɔɔ́, álɔ manshwá meshwá gétúgé ɛbwɔ́ ágbóo ne ŋka dɔɔ́.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Ɛfɛɛ́ Jisɔs ake ne ɛbwɔ́, “Ɛnyú delu bɔɔ́ abi débwɔ́lege bɔɔ́ nnó ɛnyú delu cho, yɛ́mbɔ Ata Ɛsɔwɔ akage matɔɔ́ ɛnyú. Kaáge nnó unó bi bɔɔ́ afɛ́ge nnó úlɔ́, úlú ukweŋkwe né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ.”
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Jisɔs amá aké, “Gébé genyá, bɔɔ́ áwúu le *Mabɛ́ Mosis ne unó bi bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ábɔ́ ásamé. Lɔ né gébé ɛyigé Jɔn achwɔɔ́, bɔɔ́ ágárege abya melɔ́mélɔ́ gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege ne bɔɔ́ ako ámyɛ́ ne ɛshyɛ mankpɛ mmu gefwa yimbɔ.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Yɛ́mbɔ, ɛpɔ́fɔ́ nnó ɛbɛ́ Mosis ɛlá detú. Ɛ́lú wáwá nnó mfaá ne mme ákwyá ɛpwɔ nnó ɛkɛ́ mansá ŋwɛ né ɛbɛ́ ɛwémbɔ ɛlá detú.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Wyɛ́mbɔ ne ɛ́lú nnó yɛndé mende ayi awáne neba ne mendée wuú, ne abagé ayichá, akwé mbɔ lé ulɔ. Mende ayi abagé ntó mendée ayi menɔ wuú ábuú ji, akwé mbɔ lé ulɔ.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Jisɔs ama garé abya yiná aké, “Mende fɔ abɔ alu ayi awyá gefwa. Afyɛ uchánchá mandée, anyɛɛ́ geŋwá yɛndé bií.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ne mbyá muú fɔ, abɔ́ alu ntó ayi akúu ji Lasarɔs. Ayi abɔ́ amée mansa. Yɛ́ndégébé abɛlege wyɛ́ né menómbi muú gefwa yimbɔ,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 anyagé gemɛ, apɛle wa muú ŋka yimbɔ, alɔ mɛ́ manyɛ́ge menyɛɛ́ nnó ɛkɛ ɛkwéne yɛ mme, ji abɔ́ anyɛ́. Ne mbaá ayi ji abɛlé, bɔ mamyɛ áchwɔ́ álárege upa bií.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Ne bií uma Lasarɔs agbó, makiɛ́nné Ɛsɔwɔ áchwɔ kpa ji, áfɛ́ né mfaánebuú. Ajwɔlé né néŋkúné mmyɛ Abraham, ɛfɛɛ́ Lasarɔs alɔ manyɛ́ menyɛɛ́ ne ji. Ɛbɛ́légé muú ŋka yimbɔ ntó agbó, ánií ji.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Afɛ́ né melɔ áwuú bɔɔ́, ɛfɛɛ́ alɔ mangɛ́né ɛfwyalé ɛwé mebo. Né gébé gefɔ́ aŋme amɛ agɛ́ Lasarɔs tɛtɛ, ndɛre ajwɔlé né neŋkuné mmyɛ Abraham.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Agɛ́ge mbɔ, akuú ake, ‘Ata *Abraham, gɛ́ me meshwɛ, tɔ́ Lasarɔs ajyɛ́ fyɛ ɛnɔ́ bwɔ wuú mmu manaá achwɔ́ pyɛ metɔɔ́ wa ɛkwené, ngɛne gebégé ɛfwyale né mewɛ ɛwéna.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 “Abraham ashuú ji meko aké, ‘Maá wa, te ndɛré ɔlu nyá né mme, ɔbɔ́ ɔlu gbɛne, ɔnyɛɛ́ ɔbwɔlege ayi Lasarɔs álá pɔ́ yɛ ne genó, agɛne lé ɛfwyale. Nana Lasarɔs anyɛɛ́ geŋwá fa ayi wɔ gɛné gebégé ɛfwyale ɛwu.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ɛpɔ́fɔ́ yɛ́mbɔ, newú nékaré ɛsé nnó muú ayi akɛlege manchya áchwɔ wena agɛ́ge fɔ meti ne ayi akɛlege manchya ntó áchwɔ ɛwu agɛge fɔ meti.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Muú ŋka yimbɔ, ama kwɔ ji mata ake, ‘Ntɛ ɛse Abraham, tɔ́ Lasarɔs né dachi ntɛ wa,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 nnó ajyɛ́ ajií aŋmɛ́ ba áta matu nnó ɛkagé ɛbwɔ́ ákwɔ́lé gepɔ ya, áchwɔ́ né melú ubalé ɛwé.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 “Abraham ashuú le ji meko aké, ‘Ɛbwɔ́ áwya ŋwɛ Mosis ne abi bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ásamé. Gɔ́ ɛbwɔ́ áwuú geno ɛyigé bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ajɔ́ge.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Muú gefwa yimbɔ ashya ake, ‘Ŋgba, Atá Abraham, mbɔgé muú ayi agboó mɛ́ ne abɔ́ ajyɛgé gáre ɛbwɔ́, ákwɔ́rege nyɛ́ matɔɔ́.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Yɛ́mbɔ Abraham aké ne ji, ‘Mbɔge ɛbwɔ́ áshyagé manwú mekomejɔɔ́ Mosis ne ayi bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ yɛ lé mewu muú ne ajyɛ gáré ɛbwɔ́, awuú nyɛ́ fɔ́.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.