Lucas 11

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Né gébé gefɔ́ Jisɔs abɔ́ anɛnemmyɛ né mbaá fɔ. Aké anerege maá utɔɔ́ wuú ama achwɔ jɔ́ɔ ne ji áke, “Ata lɛré ɛse ndɛre debɔɔ́ manɛmmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ wyɛ ndɛre Jɔn abɔ́ alɛré baá utɔɔ́ bií.”
1 E aconteceu que, ele estava orando em um certo lugar, e quando acabou, um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, ensina-nos a orar, como João também ensinou aos seus discípulos.
2 Ɛ́fɛɛ́ Jisɔs alɛré baá utɔɔ́ bií ako aké, “Yɛndégébé deké denɛnemmyɛ jɔɔ́ge nnó:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome. Venha o teu reino. Seja feita a tua vontade, como no céu, assim na terra.
3 Chyɛgé ɛsé menyɛɛ́ yi dékɛ́lege bií ne bií.
3 O pão nosso de cada dia dai-nos hoje.
4 Jinte gabo yi ɛse depyɛ ɛta wyɛ́,
4 E perdoai-nos os nossos pecados, assim como nós perdoamos a todo que nos deve. E não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Ne Jisɔs amɛɛ́ aké désɛ nnó, “Mbɔgé ɔlu ne mejeé ne ɔjyɛgé gáre ji ne metɔɔ́ utuú ɔké, ‘Mejeé pwɔ me ntó brɛd ɛ́lɛɛ́.
5 E ele disse-lhes: Qual de vós terá um amigo, e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Meŋkɛɛ́ wa achwɔ, mpɔ ne genó ɛyigé nchyɛge ji, mejeé wyɛ́ ajɔɔ́ge nyɛ́ nnó’?
6 pois um amigo meu chegou a mim de viagem, e eu não tenho nada para pôr diante dele;
7 Ndɔfɔ ɛbɛ́ɛ nnó ji ashuge ji meko né mmu gepu aké, ‘Ɔchyɛge me ɛfwyale. Ngbɛ́ mɛ́ gepú ya mbɛlé ne baá ba, nkwilégé sé ka mankɛlé genó nchyɛ́ wɔ.’
7 e ele de dentro lhe responder, e disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; eu não posso levantar-me para te dar.
8 Jisɔs aké, mende yiná ashyá mánkwilé ka achyɛ́ ji menyɛɛ́, yɛ́ lé alú mejeé wuú yɛ́mbɔ ngarege wɔ nnó yɛ ɛ́pyɛ́ nnó, gétúgé adoó menómbí dɔɔ́ dɔɔ́, mejeé wuú akwilege nyɛ́ ka manchyɛ́ ji yɛndé genó ɛyígé akɛ́lege ájyɛ́.
8 Eu digo-vos: Que ainda que ele não se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, ele se levantará e lhe dará quantos pães precisar.
9 “Mbɔ ne ngarege ɛnyú nnó, ‘Gige wyɛ Ɛsɔwɔ gige, achyɛge nyɛ́ ɛnyú unó bi dekɛlege, kɛlege wyɛ kɛlege ápyɛ nyɛ́ ɛnyú degɛ ubi. Dóoge wyɛ menombi doó, anénege nyɛ ɛnyú ɛwú.’
9 E eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e encontrareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Kaáge nnó muú yi agigé genó, asɛle nyɛ, ne ayi akɛlégé, agɛne nyɛ, ne muú yi anogé menómbí, ánénege nyɛ́ ji ɛ́wú.
10 Porque todo aquele que pede, recebe; e o que busca, encontra; e ao que bate, se abrirá.
11 Ndé muú nyú ayi abɛgé ntɛ, ne maá wuú agigé ji meshuú, áchyɛ́ge le ji mmyɔ?
11 Se um filho pedir pão a qualquer um de vós que é pai, acaso lhe dará uma pedra? Ou se ele pedir um peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Wá mbɔgé akɔgé nekwanchií, achyɛge lé ji ngat?
12 Ou se ele pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Mbɔgé ɛnyú ákwaá abi délú bɔɔ́ nchyɛ, dechyɛge unó ulɔ́úlɔ́ mbaá baá nyú, ndé gepyɛ ne Ntɛ nyú yi alú né mfaánebuú alá chyɛ́gé Mendoó Ukpea mbaá bɔɔ́ abi ágíge ji?”
13 Então, se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos; quanto mais o vosso Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem?
14 Né gébé gefɔ́ Jisɔs aféré meló nchyɛ ayi apyɛ́ mende fɔ álaá mbú. Meló yimbɔ aké atanege ji mmyɛ mende yimbɔ alɔ manjɔɔ́ mejɔɔ́. Gejamégé bɔɔ́ bí awuú ndɛre mende yimbɔ ajɔ́ge mejɔɔ́ matyɛ mawá ɛbwɔ́ meno.
14 E ele estava expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se maravilharam.
15 Yɛ́mbɔ abifɔ aké, “Abuú áló nchyɛ né menyamyɛ bɔɔ́, ɛlé Bɛlsɛbɔb mfwa áló nchyɛ ne achyɛ́ge ji uto nkawu ne ábuú áló nchyɛ.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, o chefe dos demônios.
16 Abifɔ akɛle meti mamua Jisɔs. Ágií ji áké, “Pyɛ ufélekpa ɛse dégɛ́, manlɛre nnó Ɛsɔwɔ ne atɔ́me wɔ.”
16 E outros, tentando-o, buscavam dele um sinal do céu.
17 Jisɔs ákaá genó ɛyigé ɛbwɔ́ áfɛ́rége, ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Yɛ́ndé melɔ ɛwé bɔɔ́ álá pɔ́ meko ama, ɛ́tɛ́négé. Mbɔgé ula gepú ukarégé, uké umyɛ ne atɛ utyage.
17 Mas ele, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado; e a casa dividida contra si mesma cairá.
18 Mbɔntó ne ɛ́lú ne danchɔmelo, mbɔgé bɔɔ́ bií ákarégé aké ámyɛ́ ne atɛ gefwa jií gétɛ́négé. Njɔɔ́ mbɔ, gétúgé ɛnyú deke uto ba utanege mbaá danchɔmeló, ne nkáge mfére aló nchyɛ.
18 Se Satanás também está dividido contra si mesmo, como ficará de pé o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Deké mférege aló nchyɛ né uto bí dánchɔmeló. Ndɛre ɛnyú deké mbɔ, bɔɔ́ nyú áferege né uto bí wá? Ɛ́byɛnnó ɛbwɔ́ ambɔɔ́ álɛ́rege ɛnyú nnó delu gyɛ́.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso eles serão os vossos juízes.
20 Yɛ́mbɔ, mbɔgé ɛ́lé utó bí Ɛsɔwɔ ne mbuú áló nchyɛ, kaáge nnó Gefwage Ɛsɔwɔ gélɔ mɛ́ fá ne ɛnyú.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, sem dúvida é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Ɛnyú dekaá nnó, mbɔgé meto muú akpomégé mmyɛ ne unó bee mámbá gepú jií, unó bií uko ubɛ́ɛ cháŋéné.
21 Quando o forte homem, armado, guarda o seu palácio, os seus bens estão em paz;
22 Yɛ́mbɔ mbɔgé muú yi atóo apwɔ́ɔ ji, achwɔgé kpá ji ne umyɛ, afɔge nyɛ́ unó umyɛ bií ɛbí ji abɔ́ anɛré metɔɔ́ wuú wyɛ́, akaré ne ajeé bií.
22 mas, sobrevindo outro mais forte do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que ele confiava, e divide os seus despojos.
23 “Muú yi ashyagé mantɛné né depɔ ta, ɛ́byɛnnó atya lé détí. Mbɔgé muú ashyagé mampoó me nnó apyɛ́ bɔɔ́ ákaá Ɛsɔwɔ, ɛ́byɛ́nnó achɔ mbɔ ɛ́lé utɔɔ́ ba.
23 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Gepɔgé meló nchyɛ gélú nnó, gébégé atanégé muú né mmyɛ akɛ́ne akɛ́lege melu mangbeé mmyɛ né mmu mewaá. ‘Mbɔgé alá gɛ melu wɔ́, ajɔge aké nkerege meso né mbaá yi ntané.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, ele anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, ele diz: Eu tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Mbɔgé akerege meso ne agɛgé nnó gepú yimbɔ gela gewa, ákwyɛ́ áshwa mɛ́ géjí,
25 E, chegando, acha-a varrida e ornamentada.
26 akerege, afɛ́ asɛ áló nchyɛ abifɔ akénéama abi abɔɔ́ apwɔɔ́ ji, ákpɛ́ ájwɔ́lé mmu. Ne gefɔɔ́ ɛyígé muú yimbɔ ábɛɛ́ gebɔ́ɔ gépwɔ ɛyígé mbɛmbɛ.”
26 Então, ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele; e eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Jisɔs ajɔɔ́gé depɔ ɛtí, mendée fɔ né mmu geluage bɔɔ́ bimbɔ ado ɛlúlú aké, “Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛlú ne mendée yi ábyɛné wɔ ne awɛɛ́ wɔ ne mámbɛ́ jií.”
27 E aconteceu que, enquanto ele falava essas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Abençoado é o ventre que te trouxe, e os seios em que mamaste.
28 Jisɔs akeré meko ake, “Géjamégé metɔɔ́ megɔmegɔ gélú lé ne bɔɔ́ bí awúu mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ, ne apyɛ ndɛré aké.”
28 Mas ele disse: Antes, abençoados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Ndɛre Jisɔs ajɔ́ge depɔ tí gejamégé bɔ́ɔ áchwɔ chóme áwúu. Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú njyɛ ɛniné na debɔ. Dekɛlege me nlɛ́ré ɛnyú ufélekpa, yɛ́mbɔ yɛ́ uma nlɛ́régé fɔ́, wyɛ lé ufélekpa ɛbi *Jona.
29 E aglomerando-se as multidões, ele começou a dizer: Esta é uma geração perversa; eles pedem um sinal, mas nenhum sinal lhes será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
30 Wyɛ́ ndɛre Ɛsɔwɔ abɔ́ apyɛ́ ufélekpa né mmyɛ Jona manlɛré utó bií mbaá bɔɔ́ Ninɛvɛ, mbɔntó ne álɛ́rege nyɛ né mmyɛ Maá Ntɛ Mekwaá, ne njyɛ ɛniné na négɛ́ne nyɛ.
30 Porque assim como Jonas foi um sinal para os ninivitas, o Filho do homem também o será para esta geração.
31 Bií unɔɔ́ mpa Ɛsɔwɔ, mfwa mendée né melɔ Shɛba ákwilege nyɛ ashule bɔɔ́ njyɛ ɛnina ndo nnó ápyɛ gabo. Néndé, atané nya kpaá tɛtɛ ɛwu áchwɔ́ wú unó bi mfwa *Solomun álɛré nya bɔɔ́ ne déŋgá. Kaáge yɛ nnó muú alu mbɔ né metɔɔ́ metɔɔ́ ɛnyú ayi álɛ́rege mekomejɔɔ́ ne déŋgá apwɔɔ́ mfwa Solomun yɛ́mbɔ défyɛɛ́ fɔ́ matu manwúge wɔ́.
31 A rainha do sul se levantará no julgamento com os homens desta geração, e os condenará; porque ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que um maior que Salomão está aqui.
32 Bií mpa, bɔɔ́ Ninɛvɛ ntó áshulege nyɛ́ ndo mbaá njɛ ɛníné fí gétúgé ɛbwɔ́ abɔ́ awúu mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi Jona abɔ agare ne ákwɔré matɔɔ́ bwɔ́. Muú yichá alu fá nána ayi mekomejɔɔ́ wuú apwɔɔ́ ayi Jona, ne ɛnyú dewuú fɔ́ ji.
32 Os homens de Nínive se levantarão no julgamento com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis que um maior do que Jonas está aqui.
33 “Muú álwɛ́gé fɔ́ ɛ́túléká ábele bíbí. Yɛ́ gesá akpáné fɔ akwéré ɛwú. Aŋma ɛwú mfaá nnó bɔɔ́ ákpɛgé mmu gepú ágɛ́né mbaá.
33 Nenhum homem, tendo acendido uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no castiçal, para que os que entram possam ver a luz.
34 Ámɛ́ mekwaá álu ɛke ɛtúlékáŋ né menyammyɛ wuú meko. Mbɔgé amɛ jyɛ́ álú cháŋéné, kaá nnó menyammyɛ wyɛ́ meko abɛɛ́ ne geŋgbɔ́, ne mbɔgé amɛ jií apɔ́ chánchá agɛne gemua mbaá meko.
34 A luz do corpo é o olho. Se, pois, o teu olho for bom, também todo o teu corpo será cheio de luz; mas, se o teu olho for mau, também o teu corpo será cheio de trevas.
35 Muú abɔ manchɛré chánchá agɛ́ nnó geŋgbɔ́ ɛyigé ji afɛré nnó agɛne gépɔ́ fɔ́ lé gemua.
35 Toma cuidado, portanto, para que a luz que está em ti não seja trevas.
36 Mbɔgé muú akwɔlégé geŋgbɔ́ wáwálé, ayi depɔ tií délá pɔ́ né gemua, geŋwá jií geko gebɛ́ɛ nyɛ́ pópó ndɛre mewɛ́ ɛgɛ́nege né gemua.”
36 Se, pois, todo o teu corpo for cheio de luz, não tendo parte nas trevas, todo ele será cheio de luz, como quando a candeia te ilumina com a sua luz.
37 Ndɛre Jisɔs alú ajɔ́ge mbɔ, muú Farasi fɔ akú ji nnó ajyɛ́ anyɛ́ menyɛɛ́ ne ji né gepú jií. Ajyɛ kpɛ́ ajwɔlé, ɛbwɔ́ álɔ manyɛ́ menyɛɛ́.
37 E enquanto ele falava, um certo fariseu pediu-lhe que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Muú Farasi yimbɔ agɛ́gé nnó Jisɔs alɔ manyɛ́ menyɛɛ́ ayi álá shwɔné amu wɔ́ ala meno mekpo fuú.
38 E quando o fariseu viu isso, admirou-se por ele não ter se lavado antes do jantar.
39 Jisɔs aké ne ji, “Ɛnyú bɔɔ́ Farasi dewya matɔɔ́ nchyɛ ne usée. Néndé gepɔge nyú gélu ɛké muú ayi ashwɔnege meso amo ne uchwɛri menyɛ́, yɛ́mbɔ né mmu, abelege unó bi ji abɔɔ́ né mati mabomabo.
39 E o Senhor lhe disse: Agora, vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato, mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ama jɔ́ɔ aké: Ɛnyú delu ukeŋkené bɔɔ́. Ɛnyú dekaá fɔ́ nnó Ɛsɔwɔ yi akwyɛ́ meso genó ji ne akwyɛ́ ntó mmu wɔ́?
40 Tolos! Aquele que fez o exterior não fez também o interior?
41 Genó ɛyigé ɛnyú débɔɔ́ mampyɛ gélú nnó, bɔ́ge genó ɛyigé gelu mmu bɔ akpáŋkpa menyɛɛ́ nyú déchyɛ́ mbaá bɔɔ́ gekpo. Ɛ́fɛɛ́ matɔɔ́ nyú ntó ábɛ́ nyɛ́ pópó né depɔ deko.
41 Mas antes, dai esmola das coisas que tiverdes, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Utóŋkwa úlú ne ɛnyú bɔɔ́ Farasi. Ɛnyú dekarege menyɛɛ́ yi dékpáne né makɔɔ́ nyú dékaré malú afya, déchyɛ Ɛsɔwɔ melú ɛma. Yɛ́mbɔ depyɛ́ unó ɛbí úlú cho mbaá bɔɔ́ ne dejinte mangbógé ne Ɛsɔwɔ. Pyɛge ukpɛ́kpɛ́ unó bina. Yɛ́mbɔ délyage fɔ́ manchyɛ ɛchyɛ ɛwé ɛnyú debɔ dechyɛge mɛ.
42 Mas ai de vós, fariseus, porque dizimais a hortelã, e a arruda, e todo tipo de hortaliça, mas desprezais o juízo e o amor de Deus; estas deveríeis ter feito, sem deixar as outras por fazer.
43 “Utoŋkwa úlú ne ɛnyú bɔɔ́ Farasi degboó mánjwɔ́lé malú ujwɔ́lé ayi ɛ́nógé né mmu macha mmyɛmenɛne ne dekɛlege nnó bɔɔ́ átámégé ɛnyú ne ɛ́nógé ne matoó gese.
43 Ai de vós, fariseus, pois amais os assentos mais altos nas sinagogas e as saudações nos mercados!
44 “Utóŋkwa úlú ne ɛnyú, délu ɛké manome ayi álu bibi. Bɔɔ́ ákɛ́ne mfaá ákaá fɔ́ nnó ákpáne mbɔ lé getoó wɔ.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam e não o sabem!
45 Jisɔs anérégé manjɔɔ́ depɔ ɛtí, Ménlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ama aké, “Ménlɛré ɔ́jɔɔ́ge mbɔ depɔ ɛtíré na, ɔshyɛ mbɔntó ɛsé.”
45 Então, respondendo um dos juristas, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, tu também nos afrontas.
46 Jisɔs ashuú ji meko ake, “Utóŋkwa úlú ntó ne ɛnyú Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ, ɛnyú denɛrege bɔɔ́ matuú ayi ánɔɔ́ nnó ákpa, mánwɔ́ ɛbwɔ́ yɛ́ dachyɛ́ déwɔ́lé.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei! Porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos!
47 “Utóŋkwa úlú ne ɛnyú; ɛnyú dékwyɛge manómé bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ abi antɛ nyú abɔ́ áwané, yɛ́mbɔ deshya meko mejɔɔ́ ɛbwɔ́.
47 Ai de vós! Porque edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Mámpyɛ mbɔ ɛnyú degame mbɔ lé antɛ nyú né unó bi ɛbwɔ́ ábɔ́ ápyɛ́. Áwá bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ, nána dékwyɛge manome bwɔ́.
48 Assim testificais que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Ɛsɔwɔ mfwa déŋgá né gétú ɛyígé mbɔ aké, ‘Ntɔme nyɛ́ ɛbwɔ́ bɔɔ́ ɛkpávé ne áŋgbá bá. Ɛbwɔ́ áchyɛ́ge nyɛ gentɔgé bɔɔ́ ba bimbɔ ɛfwyale ne áwáne nyɛ́ abifɔ.’
49 Por isso, diz também a sabedoria de Deus: Eu vos enviarei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Ɛlé njɛ ɛníné na ne Ɛsɔwɔ agíge nyɛ́ ɛbwɔ́ gewu ɛyigé bɔɔ́ ɛkpávé bií, abi bɔɔ́ álɔɔ́ manwáné tɛ mme yina alɔɔ́ úla, kpaá tɛ nána.
50 para que o sangue de todos os profetas, derramado desde a fundação do mundo, possa ser requerido desta geração;
51 Álɔ nyɛ́ mángii manoó mewené Ɛbɛl ákwɔné ami Sakariya ayi ɛbwɔ́ áwáné ji né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, metɔɔ́metɔɔ́ geluɔ́ ɛyigé ápyɛ upɛ ne melu ɛwé bɔɔ́ álá kpɛ́né tametame. Ngarege ɛnyú wáwálé nnó Ɛsɔwɔ alɔ nyɛ́ mángígé njɛ ɛniné na gewugé bɔɔ́ abi áwané.
51 desde o sangue de Abel até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; em verdade eu vos digo que isto será cobrado desta geração.
52 “Utóŋkwa úlú ne ɛnyú Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ. Debí ɛgbɔ́gɔ́lɔ́ menómbi ɛwé muú akoógé ne akaá Ɛsɔwɔ. Ɛnyú ambɔɔ́ dékɛ́légé fɔ mankoó wyɛ́ dekaá uchánchá bii, wyɛmbɔ ntó ne dégbɛɛ́ bɔɔ́ abi akɛlégé mankoó wyɛ.”
52 Ai de vós, doutores da lei! Porque tirastes a chave do conhecimento; vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Jisɔs anérégé uno ɛbi manjɔɔ́, ɛké ɛwyage atané dafyɛ, Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ Farasi áshulé ji mmyɛ, ágií ji bɔ nkwɛ́ ne gejamégé depɔ nnó áwú ɛwé ɛ́tánege nyɛ ji meno.
53 E, dizendo-lhes ele essas coisas, começaram os escribas e os fariseus a induzi-lo com veemência, e a provocá-lo para que falasse acerca de muitas coisas,
54 Ágige ji mbɔ nnó akwegé nekwené menó ne ɛbwɔ́ ammá ji mechɔ mmyɛ.
54 espreitando e procurando captar algo de sua boca para poder acusá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.