João 4

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛkwɔ́ bɔɔ́ Farasi áwú nnó bɔɔ́ abi ajyɛɛ mbaa Jisɔs, ji awyage ɛbwɔ́ manaá Ɛsɔwɔ aja apwɔ abi ajyɛɛ mbaá Jɔn.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Yembɔ wáwálé alú nnó Jisɔs jimbɔ awyáge fɔ́ bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, ɛlé baá utɔɔ́ bií ne áwyáge.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Ne Jisɔs awúgé nnó bɔɔ́ Farasi áwu nnó bɔɔ́ abi áchwɔɔ́ ɛta wuú aja apwɔ abi Jɔn, alyaá Judiya akeré meso né Galilií,
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 abɔ́ mankoó wyɛ né gebage mewaá Samariya ne afɛ́ né gebagé mewaá Galilií.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ákwɔ́négé né gebagé mewaá Samariya akwɔné melɔ ɛwé ákuú nnó Sikar. Sikar alú kwɔ́kwɔ́lé ne melú mme ɛwé Jakɔb abɔ́ achyɛ́ɛ maá wuú Josɛf.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ɛmbu manaá ɛwé Jakɔb abɔ́ áchomé ɛlú ntó ɛfɛɛ́. Jisɔs ákɛgé ápwagé, ajyɛ jwɔ́lé wyɛ. Gébé gélú kalaŋká ɛfyánéɛpeá ne ŋwɔmese ɛyigé Jisɔs akwɔné né mbaá yimbɔ.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Ɛké ɛwyáge, mendée Samariya fɔ achwɔ́ ɛfɛɛ́ manchwɛ́ manaá. Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Chyɛɛ́ me manaá nyú.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Gébé ɛyigémbɔ, baá utɔɔ́ bií áfɛ́ né melɔ manjyɛ na menyɛɛ́.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Mendée Samariya yimbɔ aké, ne ji “Wɔ ɔlú muú Jus, me nlú muú Samariya, ɛpyɛɛ́mbɔ nnó ne ɔgií me manaá manyú?” Ajɔɔ́ mbɔ néndé bɔɔ́ Jus ne bɔɔ́ Samariya átuúgé fɔ.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Jisɔs ashuú ji meko aké, “Wɔ ɔbɔ́ ɔkaá mbɔ ɛchyɛ ɛwé Ɛsɔwɔ achyɛgé ne gefɔgé muú ayi agií mbɔ wɔ manaá, mbɔ ɔgií ji, ne ji abɔ́ achyɛgé wɔ manaá ami machyɛge geŋwá.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Mendée yimbɔ ajɔɔ́ ne ji aké, “Ata ɔpɔ́ ne genó manchwɛ́ manaá, ne ɛmbu manaá ɛwéna ɛgomé. Ɔpyɛ́ɛ mbɔ nnó ne ɔgɛ́ manaá ami machyɛgé geŋwá?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Nnó wɔ ɔŋeá gemɛ ɔpwɔ gekwenege ntɛ sé Jakɔb muú áchomé ɛsé ɛmbu manaá ɛwéna? Ɛwé jimbɔ, baá bií ne utú bií anyuú manaá wyɛ.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jisɔs aké ne ji, “Yɛ́ndémuú ayi anyú manaá amina, mmwɔ́lé manaá ɛmágé pyɛ ji,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 yɛ́mbɔ, yɛ́ndémuú ayi anyúu manaá ami me nchyɛge nyɛ, mmwɔ́lé manaá ɛmágé pyɛ sé ji tɛ kwyakwya. Ne manaá ami me nchyɛge ji, mabwɔlége nyɛ mala ɛta wuú ɛké ɛmbu nnyi ɛwé ɛtanege manaá ami machyɛ́ge geŋwá ɛyi gélágé byɛ́.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Mendée yimbɔ aké, “Ata chyɛɛ́ me manaá amimbɔ nnó mmwɔ́lé manaá ɛpyɛgé sé me, ne nnó nchwɔ́ge sé fa manchwɛ́ manaá.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jisɔs ajɔɔ́ ne ji, aké, “Chó kuú menɔ wyɛ ɛnyú déchwɔ́.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ne mendée yimbɔ ashuú ji meko aké, “Me mmpɔ ne menɔ”,
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 néndé ɔbɔ́ ɔbá mɛ́ anɔ ata, ne ayi ɔlú mbɔ ne ji nana, apɔ́ fɔ́ menɔ wyɛ. Genó ɛyigé wɔ ɔjɔɔ́ mbɔ gélú wáwálé.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Mendée yimbɔ ajɔɔ́ ne ji aké, “Ata ɛlúmbɔ ɛké wɔ ɔlú muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ukwene antɛ sé ábɔ́ ánógé Ɛsɔwɔ né mekwɛ ɛwéna, yɛ́mbɔ ɛnyú bɔɔ́ Jus deké ánógé ɛlé Ɛsɔwɔ né melɔ Jɛrosalɛ.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Kámé genó ɛyigé me njɔɔ́gé, gébé gechwɔ́ nyɛ ɛyigé ɛnyú délá nógé sé Ɛsɔwɔ fa né mekwɛ ɛwéna, yɛɛ́ ɛbɛ́lé né Jɛrosalɛ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ɛnyú bɔɔ́ Samariya dénógé genó ɛyigé délá kaágé, ɛsé bɔɔ́ Jus dénógé genó ɛyigé dékaágé néndé muú ayi áférege akwaá né ɛfwyale gabo atanege nyɛ ɛlé né mbaá bɔɔ́ Jus.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Yɛ́mbɔ gébé gechwɔ́ɔ, ne géchwɔ́ mɛ́, ɛyige bɔɔ́ abi anógé Ntɛ sɛ wáwálé anoge nyɛ ji né gefɔɔ́ ɛyi gelu wáwálé ndɛre Mendoó Ɛsɔwɔ ɛlɛrege. Gɛ́ ufɔɔ́ bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ akɛ́lege nnó ánoógé ji mbɔ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ɛsɔwɔ alú Mendoó ne bɔɔ́ abi anógé ji abɔ́ manógé ji né gefɔɔ́ ɛyi gelu wáwálé ndɛre Mendoó Ɛsɔwɔ ɛlɛrege.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ne mendée yimbɔ aké, “Nkaá nnó Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa, ayi akuú ji Kras achwɔ́ɔ, gébégé achwɔ́gé agarege nyɛ ɛsé yɛ́ndégenó cháŋéné.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jisɔs agaré yɛ́ ji aké, “Me yi njɔ́ge mbɔ nlu ji awu.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ɛké ɛwyágé baá utɔɔ́ Jisɔs áchwɔ́; ne álá meno mekpo fuú nkane ágɛ́né ji ajɔɔ́ge mejɔɔ́ ne mendée yɛ́mbɔ yɛ́ muú ayi agií ji nnó ɔkɛlege ndé, yɛ́ ɛbɛ́ ɛlé nnó ulannó ɔjɔɔ́ge mejɔɔ́ ne mendée yina apɔ́.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Mendée yimbɔ alyaá yɛ́ ŋkwɔ́ manaá wuú ɛfɛɛ́ afɛ́ né melɔ ajyɛ gáré bɔɔ́ aké,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Chwɔ́ge dégɛ́ mende ayi agaré me yɛ́ndégenó ɛyige me mbɔ mpyɛ́ɛ. Nnó ji ne alu Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Ne bɔɔ́ átané né melɔ ájyɛ́ɛ gɛ́ Jisɔs.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Né gébé ɛyigé mendée yimbɔ ajyɛɛ né melɔ, baá utɔɔ́ Jisɔs ákpeáge ji áké, “Ménlɛré nyɛ́ menyɛɛ́.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Yɛ́mbɔ Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Me nwya menyɛɛ́ manyɛ́ ayi ɛnyú délá kaá wɔ́.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ajɔɔ́gé mbɔ, baá utɔɔ́ bií ájɔɔ́ ne atɛ aké, “Nnó muú fɔ achwɔ́ ji ne menyɛɛ́?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Ndɛre ájɔɔ́gé mbɔ, Jisɔs aké, “Menyɛɛ́ wa alú ɛlé mampyɛ genó ɛyigé muú ayi atɔmé me akɛ́lege ne mampyɛ utɔɔ́ bií nnéré chánchá.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Pɔ́ ɛnyú déjɔɔ́ge na nnó, ‘Ɛla amfaá ani ne mbwɛ́ ákwɔ́né mamferé?’ Yɛ́mbɔ me ngarege ɛnyú nnó bwɛge amɛ dépɛ makɔɔ́, mbwɛ akwɔné mɛ́ mamferé.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Yɛ nana muú ayi aférégé mbwɛ́ abɔɔ́ nsa wuú ne anywerege mbwɛ́ yimbɔ́ ne mbwɛ́ yimbɔ ɛle geŋwá ɛyi gélágé byɛ́. Ɛ́bɛgé mbɔ, mempɛné ne memferé ábɛɛ́ ne nechɔ́chɔ́ chónchó.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ɛ́pyɛgémbɔ, nekanemejɔɔ́ ɛniné ajɔɔ́ nnó, ‘Mempɛné apɛgé, memferé aféré’ nelú wáwálé.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Me ntɔ́ ɛnyú nnó déjyɛɛ́ déféré mbwɛ́ né mekɔɔ́ ɛwé ɛnyú déla dépɛ́ɛ mbwɛ́ wyɛ wɔ́. Bɔɔ́ abi chá ápyɛ utɔɔ́, ɛnyú débɔ́ nsá né utɔɔ́ bwɔ́.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Né gébé ɛyigémbɔ gejamégé bɔɔ́ Samariya, áfyɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs gétúgé genó ɛyigé mendée yimbɔ agaré ɛbwɔ́ nnó, “Ágaré me yɛ́ndégenó ɛyigé mbɔ́ mpyɛ́ɛ.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Bɔɔ́ Samariya bimbɔ, ágɛ́gé Jisɔs, ánɛ́ ji mmyɛ nnó ajwɔ́lé ne ɛbwɔ́, ne Jisɔs abɛlé ne ɛbwɔ́ ndɔ ɛpeá.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Né mboó ndɔ ɛyimbɔ, gejamégé bɔɔ́ ama áfyɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs gétúgé mekomejɔɔ́ ayi ji ágaré.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Ne ájɔɔ́ ne mendée yimbɔ aké, “Ɛsé défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs nana ɛpɔ́sé gétúgé mekomejɔɔ́ ayi ɔgaré ɛsé néndé ɛsé ambɔɔ́ déwú ne dékaá nnó ji alu Mempoó bɔɔ́ mme wáwálé.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ndɔ yimbɔ ɛpea ɛkógé, Jisɔs alyaá melɔ Samariya afɛ́ né Galilií.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Jisɔs jimbɔɔ́ abɔ́ ajɔɔ́ mɛ́ aké, “Muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ apɔ́ ne ɛ́nógé né melɔ wuú.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Ákwɔ́négé né Galilií bɔɔ́ melɔ Galilií ásɛ́ ji amu apeá néndé ɛbwɔ́ ágɛ́ yɛ́ndégenó ɛyigé Ji apyɛɛ́ né Jɛrosalɛ gébégé ɛpaá koó upú. Ɛlé ɛbwɔ́ ntó ábɔ́ álú wyɛ.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Ne Jisɔs ama ajyɛ́ɛ né melɔ Kana ɛwé ji abɔ́ apyɛɛ́ manaá mábwɔ́lé mmɔɔ́ né gebagé mewaá Galilií. Ne muú kpaá gɔ́mena fɔ abɔ́ alú né melɔ Kapanɔm ayi maá wuú abɔ amée.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mende yimbɔ awúgé nnó Jisɔs atané melɔ Judiya achwɔ́ né Galilií, ajyɛ́ nɛ ji mmyɛ nnó áchwɔ́ ápyɛɛ́ maá wuú ayi amée álá magbómagbó átoó.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ne Jisɔs ajɔɔ́ yɛ́ ne ji aké, “Me nlá mpyɛ́ gepɔgé ufélékpá ɛbi ulɛ́rege utó Ɛsɔwɔ wɔ́, ɛnyú défyɛɛ́ fɔ́ matɔɔ́ ne me.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ajɔɔ́gé mbɔ, muú kpaá yimbɔ aké, “Ata chwɔ́ déjyɛ́ ɛkágé maá wa agbó.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Chó maá wyɛ́ atoge nyɛ.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Ndɛre mende yimbɔ ajyɛ́ɛ, baá défwɛ bií átuú ne ji né meti, ágaré ji áké, “Maá wyɛ alu mebɛ.”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ne mende yimbɔ agií ɛbwɔ́ gébé ɛyigé maá yimbɔ atoó. Áké, “Gefwene yimbɔ gébyɛ́ ji mmyɛ njuna né kalaŋká ama.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Ágárégé ji mbɔ, ate nnó ɛlé wyɛ né gébé ɛyigémbɔ ne Jisɔs abɔ́ ajɔɔ́ ne ji nnó, “Maá wyɛ atógé nyɛ.” Ndɛre ɛpyɛɛ́mbɔ mende yimbɔ ne ula gepú bií uko áfyɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Gɛ́ ndɔ ayi agbeé maŋáne apea ayi Jisɔs alɛré gepɔgé ufélékpá né Galilií gébégé atané né Judiya.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.