Hebreus 4
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Menomenyɛ ɛwé Ɛsɔwɔ anyɛ́ nya ne ɛsé bi dékpɛne nyɛ né melu ugbeé mmyɛ wuú ɛ́lú. Ndɛre ɛlúmbɔ, sɛgé gébé nnó ɛ́kágé muú nyú fɔ́ akwe meti, ásɔ mpa wuú nnó ákágé nkpɛ fɔ́ né melu ugbeé mmyɛ ɛwémbɔ.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Ɛsé ntó déwuú abya melɔ́mélɔ́ wyɛ ndɛre ɛbwɔ́ abi nya áwuú. Yɛ́mbɔ, ɛsé dégɛ nnó mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi ɛbwɔ́ áwuú apoó ɛbwɔ́ wɔ́, néndé ndɛre ɛbwɔ́ áwuú ji ákamé fɔ́ genó ɛyigé Ɛsɔwɔ ágaré bwɔ́ wɔ́.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Ɛlé ɛsé bi défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ ne dékpɛne né melú ugbeé mmyɛ ɛpɔ́fɔ́ abi álá fyɛ metɔɔ́ ne ji wɔ́, néndé Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ aké, “Nkelé né metɔɔ́ usɔɔ́ wa nnó, ‘Ɛbwɔ́ akpɛne fɔ́ né melú ugbeé mmyɛ wa kaŋka.’” Yɛ́lé ji ajɔɔ́ mbɔ, abɔ annere mɛ utɔɔ́ bií ne akwyɛɛ́ melú ugbeé mmyɛ tɛ gébégé ji akwyɛ mme.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Ɛsé dékaá nnó, melú ugbeé mmyɛ ɛlú wyɛ néndé né melú fɔ né ŋwɛ Ɛsɔwɔ ájɔɔ́ ato ne ndɔ yi agbeé ɛkeneama nnó, “Ɛsɔwɔ annɛrege utɔɔ́ mme mankwyɛ agbeé mmyɛ né utɔɔ́ bií uko né ndɔ ayi agbeé ɛkeneama.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Né melɔ ŋwɛ ɛwé dékuú nyɛ ajɔɔ́ wyɛ áké, “Ɛbwɔ́ ákpɛ́né fɔ́ né melu ugbeé mmyɛ wa.”
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛlú wyɛ mme fuú, nnó bɔɔ́ bifɔ ákpɛne nyɛ né melu ugbeé mmyɛ ɛwémbɔ. Yɛ́mbɔ bɔɔ́ bi ábɔɔ́ mbɛ áwuú abya melɔ́mélɔ́ yina ákpɛɛ́ wyɛ wɔ́ gétúgé álá ápyɛɛ́ genó ɛyi Ɛsɔwɔ ajɔɔ́.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Getú ɛyigémbɔ, Ɛsɔwɔ ábélé bií bi fɔ, ne ákuú bií ɛbi mbɔ nnó fina. Ne tɛ nya, Ɛsɔwɔ apyɛ Dɛvid agáre mekomejɔɔ́ ndɛre débɔɔ́ mɛ mbɛ déwuú né mekomejɔɔ́ yimbɔ nnó, “Fina, mbɔgé ɛnyú déwuúgé meko Ɛsɔwɔ détógé mekpo.”
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Mbɔgé bɔɔ́ bi Joshua abɔ́ ásɛlé ákpɛne melɔ Kanáan abɔ nyá ugbeé mmyɛ wáwálé mbɔ Ɛsɔwɔ ámá jɔɔ́ se ató ne bií ɛbicha wɔ.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ɛwéna ɛlɛré nnó, bií ugbeé mmyɛ ɛbifɔ úlú gilí wyɛ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Yɛ́ndémuú ayi akpɛne né ugbeé mmyɛ Ɛsɔwɔ agbégé ntó mmyɛ né utɔɔ́ bií wyɛ ndɛre Ɛsɔwɔ agbeé mmyɛ gébégé annere mankwɛ mme.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Ndɛre ɛlúmbɔ, démmyɛ ne ɛshyɛ mankpɛ né melú ugbeé mmyɛ ɛwémbɔ nnó ɛkágé muú se fɔ atoó mekpóo ne Ɛsɔwɔ ndɛre bɔɔ́ Isrɛli áto mekpo ákwéne nyá.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ alú mebɛ ne awyaá uto. Achyaá apwɔ yɛ́ndé aparanja magbɛ apea ne akpɛne kpaá akwɔne mbaá geŋwáge mekwaá géchónege ne mendóo wuú. Akwɔnege mbaá yi ufɛre ne défɔɔ́ dechonege. Alɛrege unó bi úlú cho ne ɛbi úlú gyɛɛ́, ɛbi mekwaá afɛrege né metɔɔ́ wuú ne ɛbi ji akɛlege mampyɛgé.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Yɛ genó gefɔ ɛyigé Ɛsɔwɔ akwɛ ɛyigé gelu bibií né amɛ Ɛsɔwɔ gepɔ́. Ɛsɔwɔ agɛne yɛ́ndégenó cháŋéné ne ɛlé ɛta wuú ne ɛsé dégarégé nyɛ yɛ́ndégenó ɛyigé ɛsé dépyɛɛ́.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ɛsé déwyaá gekpɛ́kpɛ́gé ɛtukpɛ muú ajyɛ koó né mfaánebuú ájyɛɛ́ né mbaá ayi Ɛsɔwɔ alu. Ɛtukpɛ ɛwémbɔ ɛlé Jisɔs, Maá Ɛsɔwɔ. Ndɛre ɛlúmbɔ, dégbaré unó bi ɛsé défyɛ metɔɔ́ wyɛ ne ɛshyɛ.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ɛtukpɛ Ɛsɔwɔ sé ɛpɔ́fɔ́ muú yi álá ákágé gɛ́ fɔ́ ɛsé meshwɛ gébégé genó geké géjwerege ɛsé mampyɛ ne ji alu muú ayi akpɛne né yɛ́ndé gefɔgé mmuameno ɛké ɛsé, yɛ́mbɔ ji apyɛ gabo wɔ́.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ndɛre ɛlúmbɔ, déjyɛ tágétágé kwɔ́kwɔ́lé ne geluɔ ɛyigé Ɛsɔwɔ ajwɔlege wyɛ alɛrege bɔɔ́ galɔ́gálɔ́ nnó ji agɛ ɛsé meshwɛ ne alɛrege ɛsé galɔ́gálɔ́ yɛ́ndégébé ɛyigé genó geké gelií ɛsé.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.