Gálatas 4
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Gɔgé me nti ɛnyú matu né mechɔ ɛwéna. Mbɔgé maá ayi anyɛ nyɛ genó ɛyigé ntɛ wuú anyɛ́meno nnó achyɛge ji álú mamáné, alu wyɛ ɛké mefwɛ yɛ́ ɛlé genó ɛyigémbɔ gelu ɛjií.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Né gébé ɛyigémbɔ, bɔɔ́ abɛɛ́ wyɛ abi ábáme ji ne apɛle ntó unó bi ntɛ wuú anyɛ́meno nnó achyɛge ji. Ápyɛɛ́ wyɛmbɔ kpaá tɛ maá yimbɔ awɛne akwɔne gébé ɛyigé ntɛ wuú ake ji asɛ unó ɛbimbɔ.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Mbɔntó ne ɛlú ne ɛsé. Gébégé debɔ delu dambɛne né depɔré Ɛsɔwɔ, dekwe afwɛ mbaá aló abi agbare mme.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Ne gébé ɛyigémbɔ titi gekwɔnege, Ɛsɔwɔ atɔ maá wuú achwɔ́. Mendée abyɛ ji ndɛre ábyɛ́ne yɛ́ndémuú. Ji ntó abɔ alu né amu mabɛ bɔɔ́ Jus.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Ji achwɔ né gefɔɔ́ ɛyi mbɔ, nnó áféré ɛsé né défwɛre mabɛ, nnó Ɛsɔwɔ apyɛ ɛsé debɛ nkane baá bií.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Ne gétúgé ɛse délu nana baá bií, atɔ Mendoó Maá wuú ɛchwɔ kpɛ ɛsé metɔɔ́, ɛpyɛ ɛsé dékuú Ɛsɔwɔ nnó, “Ntɛ! Ntɛ!”
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Ndɛre ɛlúmbɔ, Ɛsɔwɔ apyɛ nnó wɔ ɔbɛge sé mefwɛ, ɔbɛ lé maá wuú. Ne ndɛre wɔ ɔlu maá wuú, ɔnyɛ nyɛ ntó genó ɛyigé ji anyɛ́meno nnó achyɛgé baá bií.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Mbɛmbɛ ayi ɛnyú déla dékaá Ɛsɔwɔ wɔ́, delu afwɛ mbaá unó bi ula pɔ́ yɛ́ aló uka.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Ne nana ayi ɛnyú dékaá Ɛsɔwɔ yɛ́ njɔɔ́ lé nnó Ɛsɔwɔ ne akaá ɛnyú, ndé genó gepyɛ ɛnyú dékɛlege mankeré meso né mbaá ubya nkwɔ aló bina abi álá pɔ́ yɛ́ ne ɛshyɛ. Dekɛlege mama kpane defwɛ ɛta ɛbwɔ́?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Ɛnyú déchyɛge ɛnógé mbaá ndɔ ɛyifɔ, ámfaá abifɔ, gébé ɛyifɔ ne aŋmɛ ayi fɔ́.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ndɛre dépyɛɛ́ mbɔ me nwyaá ɛfɔ metɔɔ́ nnó ndɔ fɔ́ utɔɔ́ ba ɛbi mpyɛɛ́ ɛta nyú unome nyɛ mme detu.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Aŋmɛ ba, nnɛne ɛnyú mmyɛ nnó défómé depɔré ɛbɛ debɛ ndɛre me néndé me nla ndɛre ɛnyú déla pɔ́ sé né amu ɛbɛ. Ɛnyú délú dampyɛ me gabo chacha wɔ́.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Dékaá nnó mbɛmbɛ ayi ngare ɛnyú abya melɔ́mélɔ́, ɛlé nemeé ne nepyɛ me mbɔɔ́ gébé njwɔle ngare ji ɛta nyú.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Ne yɛ́ ɛlé nemeé na nebɔ nelú ɛké mmuameno ɛta nyú, ɛnyú delyaá fɔ me wɔ́. Ne désɛ fɔ́ me ndɛre gebyaŋkwɔge muú wɔ́. Desɛ me ɛké ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ. Désɛ me wáwálé ndɛre debɔ désɛle Kras Jisɔs jimbɔɔ́.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Gébé ɛyigémbɔ, metɔɔ́ megɔmegɔ nyú ɛja kpaá ɛpwɔ. Mbɔgé ɛbɔ ɛbɛ kɔkɔge nnó ɛnyú défere amɛ nyú déchyɛɛ́ me, mbɔ dépyɛɛ́ mbɔ. Ne nana metɔɔ́ megɔmegɔ ɛwémbɔ ɛlɛ́?
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Nnó me nla muú mawame nyú ɛlé ngarege genó ɛyi gelu wáwálé?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Bɔɔ́ ɛfwyale bimbɔ, ákpane ɛlé gechyɛɛ́ nnó apyɛ ɛnyú dégbógé ne ɛbwɔ́. Ɛbwɔ́ apyɛmbɔ, ɛpɔ́fɔ́ nnó awyaá ŋkyaá melɔ́mélɔ́ né metɔɔ́, apyɛ ɛlé nnó afyɛɛ́ aŋgya né metɔɔ́ metɔɔ́ sé nnó ɛnyú débɔge ɛlé gejee ne ɛbwɔ́.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Ɛlɔme nnó muú akpane gechyɛɛ́ mampyɛ genó mbɔgé awyaá ŋkyaá melɔ́mélɔ́ né metɔɔ́, apyɛge wyɛmbɔ yɛ́ndégébé ɛpɔ́fɔ́ wyɛ lé gébégé me mbɛge ne ɛnyú.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Baá ba, ngboó ne ɛnyú dɔɔ́. Ne me nlu gɛne ɛfwyale gétúgé nyú wyɛ ndɛre mendée agɛne ɛfwyale gébégé nebyɛɛ́ nemmyɛ ji. Ne me ngɛne nyɛ wyɛ ɛfwyale mbɔ kpaa tɛ ɛnyú desɛle gepɔge Kras geko.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Me nkage sé ndɛre mpyɛ gétúgé ɛnyú. Mbɔgé ɛbɛ nnó me nlú ɛwumbɔ ne ɛnyú nana mbɔ nkage ɛnya mejɔɔ́ ɛwé ngarege ɛnyú.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Ɛnyú abi dékɛlege mankwɔlege mabɛ Mosis nnó dékaá genó ɛyigé ásame né ŋwɛ mabɛ yimbɔ atome ne Sara ɛbwɔ́ ne Haggai?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Asa wyɛ aké Abraham abɔ awyaá baá ande apea. Abyɛ ama ne mendée ayi alu mefwɛ ne abyɛ ayifɔ ne mendée wuú ayi álá ápɔ́ mefwɛ.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Ne maá ayi mendée ayi mefwɛ ábyɛ́né, abyɛ lé ji ndɛre akwaá áké ɛbɛ. Ne maá ayi mendée ayi álá ápɔ́ mefwɛ ábyɛ́né, abyɛ ji ndɛre Ɛsɔwɔ abɔ́ anyɛ́meno ne Abraham.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Mechɔ ɛwéna ɛlúmbɔ ɛlé ɛké nekanemejɔɔ́. Ne andée bina makpo apea atɛne mbaá ufɔɔ́ menomenyɛɛ́ upea. Haga atɛne mbaá menomenyɛɛ́ ɛwé Ɛsɔwɔ anyɛ́ ne bɔɔ́ Isrɛli gébégé ji achyɛɛ́ Mosis mabɛ né mekwɛ Sinay. Ne bɔɔ́ abi ábyɛné ɛbwɔ́ né amu ɛbɛ alu afwɛ́ ndɛre baá Haga.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Haga yina atɛne mbaá mekwɛ Sinay ɛwé ɛlú né melɔ Arabya. Ji atɛne ntó mbaá melɔ Jɛrosalɛ ɛwé ɛlúmbɔ nana néndé ji ne bɔɔ́ bií ako alu afwɛ́ mbaá mabɛ.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Ne Jɛrosalɛ ayi alu né mfaánebuú, bɔɔ́ bií ápɔ́ fɔ́ afwɛ́. Ji yimbɔ ne alu mma awese.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Ji alu ndɛre mma se Sarah. Ɛlú wyɛ ndɛre asame né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Wɔ meŋkwɔ mendée bɛ ne metɔɔ́ megɔ́mégɔ́. Wɔ muú ɔla ɔlu dankaá ndɛre nebyɛ nemmyɛɛ́ mendée nyoge ɔchoge ne metɔɔ́ megɔ́mégɔ́ néndé mendée ayi menɔ wuú atene ji neba, abɛɛ́ nyɛ ne gejamégé baá apwɔ ayi meno wuú álá atene ji wɔ́.”
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Aŋmɛ ba, depɔ ɛtiré na délɛre nnó ɛnyú delu baá menomenyɛɛ́ Ɛsɔwɔ wyɛ ndɛre Asek.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Ɛlú ntó ndɛre ɛlú nya nnó, maá ayi ábyɛ́né ji ndɛre akwaá akɛlege, ammyɛ amu ne ayi ábyɛ́né ji ndɛre Mendoó Ukpea ɛpyɛ nnó ábyɛ́ ji, wyɛmbɔ ne ɛlú yɛ nana.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Yɛ́mbɔ ndé genó ɛyigé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ajɔɔ́? Ajɔɔ́ aké, “Bú mendée ayi alu mefwɛ choncho ne maá wuú ájyɛ. Maá yimbɔ anyɛɛ́ fɔ́ getege ntɛ wuú choncho ne maá ayi mma awuú álá ápɔ́ mefwɛ.”
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Aŋmɛ ba, dékage jɔɔ́ nnó ɛsé depɔ fɔ́ baá mendée ayi alú mefwɛ. Delu lé baá mendée ayi álá pɔ́ fɔ́ mefwɛ.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.