Gálatas 2
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Aŋmɛɛ́ afyaneani ákógé, ɛsé ne Banabas déma dékwɔ défɛ né Jɛrosalɛ. Gébégé njyɛɛ́ nsɛ Titɔs afɛ́ ne ɛsé chónchó.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Mfɛ né Jerosalɛ gétúgé Ɛsɔwɔ alɛré me nnó njyɛ. Njyɛgé mbané lé bɔɔ́ abi ájyaá nnó álú ákpakpa ɛchomelé bɔɔ́ Jisɔs déjwɔlé ɛsé ɛsé, ne ngaré ɛbwɔ́ abya melɔ́mélɔ́ ayi me ngaré bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Mpyɛmbɔ nnó ɛ́kágé utɔɔ́ bi me mpyɛ mɛ ne ɛbi mmagé pyɛ nyɛ uno mme detu.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Ákame genó ɛyigé ngaré ɛbwɔ́. Yɛ ɛlé Titɔs muú ajyɛɛ́ ne ɛsé alu muú Grek, áŋmɛre fɔ́ ji mekpó mme nnó ábɔ́ mansɔ ji nsɔ wɔ́.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ fɔ abi ábyɔge gebyɔ nnó áfyɛ metɔɔ́ ne Jisɔs, abwɛɛ́ mechɔ nsɔ ɛwéna. Ábɔ́ áwa rendoó akpɛ né geluage ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs. Ápyɛ mbɔ́ nnó asɛ défyaá akaá ndɛre ɛsé délaá mmyɛmmyɛ sé gétúgé dechome mmyɛ ne Kras Jisɔs ne nnó áfwyáné ɛsé dékwé ɛké afwɛ́ né mabɛ bɔɔ́ Jus.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Ne dékame yɛ́ ɛbwɔ́ ájyɛ mbɛ ne mejɔɔ́ ɛwéna chachá wɔ́, nnó ɛ́kágé ɛbwɔ́ áchɔ́ wáwálé ayi abya melɔ́mélɔ́ ágaregé nnó ɛnyú déjyɛge mbɛ ne ji.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Yɛ́ ɛbɛ́ lé bɔɔ́ abi álú mmyɛ ɛké ákpakpa bwɔ́ ákwɔré yɛ́ genó gefɔ né unó bi me ngarege wɔ́. Ne yɛ́ ɛbwɔ́ abɛ lé ákpakpa, ɛwémbɔ ɛpyɛɛ́ yɛ́ me genó wɔ́, néndé bɔɔ́ ako álú janja né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Yɛ́mbɔ, nnó ɛbwɔ́ agaré me genó ɛyigé mbɔɔ́ mampyɛgé, ágɛ lé nnó Ɛsɔwɔ afyɛ me utɔɔ́ né amu mangare abya melɔ́mélɔ́ mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ fɔ́ bɔɔ́ Jus wyɛ ndɛre áfyɛɛ́ ji né amu Pita nnó agarege bɔɔ́ Jus.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Mmyɛ ɛké Ɛsɔwɔ muú achyɛ Pita uto nnó abɛ ŋgbá mangarege abya melɔ́mélɔ́ mbaá bɔɔ́ Jus wyɛ ji ntó ne achyɛ me utó nnó mbɛ́ ŋgbá ngarege abya melɔ́mélɔ́ mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Pita ne Jɛmsi ne Jɔn bɔɔ́ alu nkane ukwa né ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs, ágɛgé nnó Ɛsɔwɔ achyɛ me ɛchyɛ né gefɔgé utɔɔ́ bina, áfyɛ́ ɛsé ne Banabas amu manlɛré nnó ɛsé dépyɛɛ́ utɔɔ́ uma ne ɛbwɔ́. Ɛsé ako dékámé meko ama nnó me ne Banabas déjyɛ dégarege abya melɔ́mélɔ́ mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ɛbwɔ́ ágárégé mbaá bɔɔ́ Jus.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Majyɛɛ́ ami achyɛ ɛsé malu nnó détégé mampógé ubya bɔ́. Ne gɛ wyɛ genó ɛyigé gebɔ́ gelu me metɔɔ́ mampyɛ mbɔ.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Ne gébégé Pita achwɔɔ́ né Antiɔk nshya genó ɛyigé ji apyɛɛ́ né mbɛ ushu bɔɔ́ ako néndé, genó ɛyigé ji apyɛɛ́ gepɔ fɔ́ cho.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Gɛ mechɔ́ ɛwé ɛpyɛɛ́. Gemɛge nnó bɔɔ́ abi Jɛmsi atɔme áchwɔ, Pita abɔ acho mɛ mbwa menyɛɛ́ ne bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Ne gébégé bɔɔ́ bimbɔ áchwɔɔ́, Pita aja mmyɛ meso alyaá manyɛge menyɛɛ́ ne bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Apyɛmbɔ ɛlé afɔɔ́ ɛkwɔ́ bɔɔ́ abi ajɔ́gé nnó abɔ́ mansɔ bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus nsɔ ne ácho mbwa ne bɔɔ́ Jisɔs.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Bɔɔ́ Jus abi afyɛɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs ágyɛré genó ɛyigé Pita apyɛɛ́. Yɛ́ ɛbɛ lé Banabas acho ntó mbwa né dembwɔlé bwɔ́.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Ne ngɛgé nnó genó ɛyigé ɛbwɔ́ apyɛɛ́ gepɔ fɔ́ ndɛre abya melɔ́mélɔ́ agarege, njɔɔ́ ne Pita né mbɛ ushu ɛbwɔ́ ako, nshulé ji ndo, nke wɔ ɔlu muú Jus, yɛ́mbɔ ɔkwɔlege sé gepɔgé bɔɔ́ Jus, ulannó ɔkpɛage bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus nnó akwɔlege gepɔgé bɔɔ́ Jus?
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Ɛsé ne wɔ delú bɔɔ́ Jus tágétágé abi ákwɔlegé ɛbɛ. “Depɔ́ fɔ́ aŋkɛɛ́ bɔɔ́ abi álú bɔɔ́ ubeé.”
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Yɛ́mbɔ ɛsé dékaá nnó muú abɛɛ́ fɔ́ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ gétúgé akwɔlege ɛbɛ Mosis. Muú abɛɛ́ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ mbɔgé áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs Kras. Ɛsé ntó défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Kras Jisɔs nnó debɛ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ gétúgé défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Kras. Ɛpɔ́fɔ́ gétúgé dékwɔlege genó ɛyigé ɛbɛ Mosis ɛjɔɔ́. Néndé muú aké akwɔlege ɛbɛ, abɛɛ́ fɔ́ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Ne muú ákage jɔ́gé nnó ɛsé abi démmyɛ nnó défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Kras nnó debɛ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ délú bɔɔ́ ubeé gétúgé déla débélégé ɛbɛ. Muú ajɔ́gé mbɔ, ɛbyɛnnó ajɔ́gé mbɔ ɛlé nnó Kras apyɛɛ́ ɛsé dépyɛɛ́ gabo? Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ!
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Ɛlú lé nnó mbɔgé mmagé kwɔle mabɛ Mosis ayi mbɔ́, nshyaá nnó álɔme, ɛbyɛnnó nlɛre nnó nlú muú ayi akwene mabɛ.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Genó ɛyi gelú wyɛ gelú nnó, nlyaá mambelege mabɛ Mosis néndé ájí ne áwáné me. Ɛpyɛmbɔ nnó mpyɛge lé genó ɛyigé Ɛsɔwɔ akɛlege.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Ne ngbo ne Kras gébégé awɔme ji né gekwa. Me mpɔ́ sé mebɛ, ɛlé Kras ne alu né geŋwá ya. Né geŋwá ɛyigé me nlú mbɔ né menyammyɛ nana, mfyɛɛ́ lé metɔɔ́ wa ne Maá Ɛsɔwɔ muú abɔɔ́ gejeé ne me, achyɛ gemɛ jií getú ya.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Me nsɛlé fɔ́ ulɔɔ́ melu Ɛsɔwɔ bina ɛké ufuú yɛ́ genó wɔ́. Mbɔgé ɛlú wáwálé nnó muú abɛ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ gétúgé ábélege mabɛ Mosis ɛbyɛnnó Kras agbo detu.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.