Apocalipse 5

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Genó ɛyigé fɔ ɛyigé me ngɛné ɛlé gebagé ŋwɛ ɛyi ápwirépwire né ɛbwɔnyɛ muú ayi ajwɔlé né geluɔ́gé gefwa. Né gebagé ŋwɛ yimbɔ, ásá unó wyɛ mbɛ ne meso ne ádyɛ geji ne ɛmá né malu ákénéama.
1 Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro escrito por dentro e por fora, de todo selado com sete selos.
2 Ne ngɛ ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛwyaá ncha, ɛgige kéŋké ɛké, “Waá akwané mambea ɛmá ɛwé ádyɛɛ́ né gebagé ŋwɛ yimbɔ anéné geji?”
2 Vi, também, um anjo forte, que proclamava em grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de lhe desatar os selos?
3 Yɛ muú fɔ́ apɔ́ yɛ́ né mfaánebuú, fa mme yɛ́ né malɔ áwuú bɔ ayi ákaáge néne gebagé ŋwɛ yimbɔ akuú genó ɛyi gélú mmu.
3 Ora, nem no céu, nem sobre a terra, nem debaixo da terra, ninguém podia abrir o livro, nem mesmo olhar para ele;
4 Ne nlɔ manli segé segé néndé yɛ́ muú fɔ apɔ́ ayi ákwané manené gebagé ŋwɛ yimbɔ akuú genó ɛyi gélú mmu.
4 e eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro, nem mesmo de olhar para ele.
5 Ne muú ama né geluágé ákpakpa bimbɔ aké ne me, “Ɔligé sé, gɛ́, muu ayi ákuú ji genyanyagé ntoóné Juda, ji alú ntó mpyáne mfwa Dɛvid ammyɛ apwɔ́ bɔɔ́ mawámé bií. Gétú ɛyigémbɔ, ji ne akaáge bea ɛmá ɛwémbɔ malu akénéama ne anéné gebagé ŋwɛ yimbɔ.”
5 Todavia, um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para abrir o livro e os seus sete selos.
6 Ajɔɔ́gé mbɔ, ngɛ́ maá ɛgɔŋme átɛ́né kwɔ́kwɔ́lé ne geluɔgé gefwa ɛyigémbɔ, alú ɛké ábɔ́ áwá mɛ ji. Menya ɛyi ɛlú mebɛ ɛni ne ákpakpa bimbɔ, ánɔ ji mme. Ji awyaá ambya akénéama ne amɛ akénéama. Amɛ yimbɔ atɛné né mandoó akénéama ayi ápyɛ utɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Ne Ɛsɔwɔ atɔ́ áji né mme meko.
6 Então, vi, no meio do trono e dos quatro seres viventes e entre os anciãos, de pé, um Cordeiro como tendo sido morto. Ele tinha sete chifres, bem como sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados por toda a terra.
7 Ne maá ɛgɔŋme yimbɔ achwɔ sɛ gebagé ŋwɛ ɛyimbɔ ayi ápwirépwire ne ɛbwɔnyɛ muú ayi ajwɔlé né mfaá geluɔgé gefwa.
7 Veio, pois, e tomou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono;
8 Asɛ́gé mbɔ, menya yimbɔ ɛni ne ákpakpa bimbɔ ɛsa meso ɛni ákwe uwya mme né mbɛ ushu wuú. Ne yɛ́ndémuú né geluagé ákpakpa bimbɔ ne menya yimbɔ áwyaá neŋke né ɛbwɔ ne geku ɛyigé akwyɛɛ́ ne gul. Yɛ́ndé gekú gegbeé ne unó bi unóme gebɛ gelɔ́gélɔ́. Unó ubɛ bina utɛné mbaá mmyɛmenɛne bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
8 e, quando tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos,
9 Ne ɛbwɔ́ ákwa ɛkwɔ mekɛ ɛwé yɛ́ muú fɔ álá álú daŋkwa áké, “Wɔ ɔkwané mansɛ gebagé ŋwɛ ɛyi gepwiré ɔbea ɛma ɛwé ádyɛɛ́ wyɛɛ́, néndé áwá wɔ, manoó mmyɛ ami magbɛle mana gejamégé bɔɔ́ nnó abɛ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Bɔɔ́ bina atané né malɔ mme mako, ufɔ ufɔɔ́ bɔɔ́. Abi ájɔ́gé mejɔɔ́ ɛma ne abi ájɔ́gé mejɔɔ́ cháchá.
9 e entoavam novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro e de abrir-lhe os selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus os que procedem de toda tribo, língua, povo e nação
10 Ne ɔpyɛ ɛbwɔ́ álú ɛkwɔ ampyɛɛ́ upɛ né gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ se ágbárege. Ne ɛbwɔ́ ágbárege nyɛ gefwa fa mme.”
10 e para o nosso Deus os constituíste reino e sacerdotes; e reinarão sobre a terra.
11 Ne nké mmage pɛ, ngɛ ne nwu meko gejamégé makiɛ́nné Ɛsɔwɔ ayi yɛ́ muú álá ákágé pa ndɛre atɛne anɔɔ́ geluɔgé gefwa, ne menya ɛyimbɔ ɛni ne ákpakpa bimbɔ.
11 Vi e ouvi uma voz de muitos anjos ao redor do trono, dos seres viventes e dos anciãos, cujo número era de milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Ne makiɛ́nné yimbɔ ákálé keŋké áké, “Maá ɛgɔ́ŋme ayi abɔ awáne ákwane mansɛ uto uko, ne gefwa, ne deŋga, ne ɛshyɛ, ne ɛnógé, ne ŋgɔ ne matame.”
12 proclamando em grande voz: Digno é o Cordeiro que foi morto de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.
13 Ne nwu ntó unó uko ɛbi Ɛsɔwɔ akwyɛɛ́, ɛbi úlú né mfaánebuú, ɛbi úlú fa mme, ɛbi úlú né malɔ aló ne ɛbi úlú mmu ɛbɛɛ́ mega ne unó uko ɛbi úlú yɛ́ndé mbaá, ukwane uké, “Matame, ɛnógé, ŋgɔ ne uto uko ubɛ ne muú ayi ajwɔlé mfaá geluɔgé gefwage maá ɛgɔŋme tɛ kwyakwya ne kwyakwya.”
13 Então, ouvi que toda criatura que há no céu e sobre a terra, debaixo da terra e sobre o mar, e tudo o que neles há, estava dizendo: Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos.
14 Ukwage mbɔ, menya yimbɔ ɛni ɛkame ɛké, “Amɛn” ne ákpakpa bimbɔ ákwɛ uwya mme ánógé Ɛsɔwɔ ne maá ɛgɔŋme.
14 E os quatro seres viventes respondiam: Amém! Também os anciãos prostraram-se e adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.