Apocalipse 16
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB
1 Ne nwú meko muú fɔ né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ɛwémbɔ ndɛre ajɔɔ́ keŋké ne makiɛ́nné yimbɔ akénéama aké, “Chóge dégbɛ genó ɛyi gelú né mmu ukú ɛbimbɔ ukenéama ɛbi ugbeé ne metɔɔ́ usɔɔ́ Ɛsɔwɔ né mme.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Ajɔ́gé mbɔ ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé mbɛ ɛjyɛ gbɛ genó ɛyi gelu né mmu gekú jií fa mme. Ɛgbɛgé mbɔ, ubobo dekpa ɛtire denome ne démyɛɛ́ deshulé né mmyɛ bɔɔ́ abi áwyaá geloge menya mebo ne ánógé meló uka wuú.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛpyɛɛ́ makiɛ́nné apea ɛjyɛ gbɛ genó ɛyi gelu né mmu geku jií né ɛbɛɛ́ mega, ɛbwɔlé ɛla ɛké manoó geŋkwɔgé muú. Ne yɛ́ndégenó ɛyigé gelú né mmu ɛbɛɛ́ mega gegbo.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Ne ɛkiɛ́nné ɛwé ɛpyɛɛ́ makiɛ́nné álɛɛ́, ɛjyɛ gbɛ genó ɛyi gélú né mmu ɛjií gekú né mabɛɛ́ ne ambu nnyi, manaá mako mabwɔlé mala manoó manoó.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ɛpyɛgé mbɔ, nwú ndɛre ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛbɔɔ́ mannyi mako ɛjɔɔ́ ɛké, “Eeh wɔ muú ukpea. Wɔ muú ɔlu ne ɔbɔ ɔlú, mpa wyɛ yi ɔsɔɔ́ alú cho.
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Néndé bɔɔ́ áwá nya bɔɔ́ ukpea ne bɔɔ́ ɛkpave byɛ, wɔ ɔchyɛ ɛbwɔ́ manoó nnó ányú. Ábɔ́ mbɔ lé nsa mbaá genó ɛyigé ɛbwɔ́ ápyɛɛ́.”
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Ajɔ́gé mbɔ, nwú meko muú fɔ ndɛre atane né geluɔ́gé upɛ Ɛsɔwɔ ájɔ́gé aké, “Ata Ɛsɔwɔ wɔ Muú Ɔpwɔɔ́ amu, mpa wyɛ ayi ɔsɔɔ́ alú cho, ne wáwálé.”
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛpyɛɛ́ makiɛ́nné ani, ɛgbɛ genó ɛyi gelú né mmu ɛjií gekú né ŋmɛɛ́, ɛlyaá nnó ŋmɛɛ́ ɛdo bɔɔ́ awú gekpɔsɔgé ubalé ɛké ɛbi mewɛ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ubalé bina upyɛɛ́ bɔɔ́ álwɛrege Ɛsɔwɔ muú ɛfwyale ɛwéna ɛlú ji né amu, yɛ́mbɔ ákwɔré fɔ́ matɔɔ́ ɛbwɔ́ alyaá gabo ayi ɛbwɔ́ apyɛ, áfɛgé Ɛsɔwɔ wɔ́.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛpyɛɛ́ makiɛ́nné ata, ɛgbɛ genó ɛyi gelú né mmu geku jií né mfaá geluɔge gefwage menya mebo yimbɔ. Ɛgbɛgé mbɔ, mbaá ayi menya mebo yimbɔ ágbáregé gefwa jií wyɛ ala gemuagemua. Ne akwaá ányɛɛ́ manɔmé gétúgé ubalé ɛbi ɛbwɔ́ áwuú.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Álwɛré Ɛsɔwɔ muú alu né mfaánebuú gétúgé ubale ɛbi ɛbwɔ́ áwuú, ne upa ɛbi ɛbwɔ́ áwya né mmyɛ. Yɛ́mbɔ ákwɔre fɔ́ matɔɔ́ bwɔ́ ályaá gabo ayi ɛbwɔ́ ábɔ́ ápyɛɛ́ wɔ́.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Ne ɛkiɛ́nné ɛwé ɛpyɛɛ́ makiɛ́nné akéné, ɛgbɛ genó ɛyi gélú né mmu geku jií né ɛbɛɛ́ kpaá ɛwé ákuú nnó Yufrɛtis. Ɛgbɛgé mbɔ, ɛbɛɛ́ ɛwémbɔ ɛwa meko, mampyɛ nnó afwa abi atane né ɛgbɛ ɛwé ŋmɛɛ́ ɛtanege agɛ́ meti ákoó.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Ɛpyɛgé mbɔ, ngɛ́ ubobo mandoó nchyɛ álɛɛ́ ayi álu ɛké bɔ mantwɛre átané né meno mmyɔ yimbɔ ne meno menya mebo ne meno muú ɛkpávé ayi gebyɔ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Mandóo yina ɛlé aló nchyɛ abi ápyɛ ufélekpa. Ajyɛ bané afwa mme meko nnó ánywére ɛbwɔ́ mbaá ama ákpomé mmyɛ mamyɛ bee né gekpɛ́kpɛ́gé bií ɛbi Ɛsɔwɔ Muú Apwɔɔ́ amu achwɔɔ́.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Wúgé, me nchwɔɔ́ nyɛ ɛta nyú ndɛre menjo achwɔɔ́ né gébé ɛyigé muú ala akaágé. Galɔ́gálɔ́ alú ne muú ayi abɛɛ́ peé, abelege mandeé jií chanchá nnó ɛkáge ji akɛ gejɔgéné akpa mekpo unɔɔ́.”
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Ne mandoó nchyɛ yimbɔ, anywɛre afwa mme ako né melu ɛma. Ákuú melu ɛwémbɔ né mejɔɔ́ bɔɔ́ Hibru nnó Amagedɔn.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛgbeé makiɛ́nné akénéama, ɛgbɛ genó ɛyi gelú né mmu geku jií né mmu gejulé. Ɛgbɛge mbɔ nwú meko muú fɔ ndɛre atane né mmu gepúgé Ɛsɔwɔ mbaá ayi geluɔge gefwage Ɛsɔwɔ gelu. Ajɔɔ́ aké, “Nneré yɛ́ndégenó.”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Ajɔ́gémbɔ, gasama akɛ mamamama, mbaá awyale wyɔwyɔ, mamfeé ányá gbaŋgbaŋ ne mme anyigé ne ɛshyɛ. Gefɔɔ́ ɛyigé ákwaá álá álu daŋgɛ́ tɛ́ mme alɔɔ́.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Mme anyigé mbɔ, melɔ kpaá ɛkaré né malu álɛɛ́, ne malɔ kpakpa né mme meko akwe. Ne Ɛsɔwɔ ate gabo ayi Babilɔn ápyɛɛ́, ápyɛ ji anyú mmɔɔ́ ami malu né mmu ŋkɔ wuú. Mmɔɔ́ amibɔ matɛne né metɔɔ́ usɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Yɛ́ndé melɔ metɔɔ́ nnyi ne makwe kpakpa áseé.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Ne ukpɛ́kpɛ makankoma ayi gema genɔɔ́ ɛké usaá bɔ pɔŋ uta atané mfaá ákwe bɔɔ́ né mmyɛ. Bɔɔ́ álwɛré Ɛsɔwɔ gétúgé ubale makankoma ɛbi ɛbwɔ́ áwu néndé, ubale bina uja dɔɔ́.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.