1 Pedro 2
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Ne tɛ mbaá Ɛsɔwɔ ábyɛné ɛnyú mambyɛ yi mekɛ, lyaáge yɛ́ndé gefɔ́gé gabo. Débyɔgé fɔ́ gebyɔ, débwɔlege fɔ́ démbwɔlé, défyɛge fɔ́ amɛ né unó bɔɔ́, ne déjɔ́gé fɔ́ mejɔɔ́ mebo ne atɛ.
1 Despojando-vos, portanto, de toda maldade e dolo, de hipocrisias e invejas e de toda sorte de maledicências,
2 Ɛnyú delu baá akɛ, shyaáge lé manyú nembɛ nelɔ́nélɔ́ ɛniné mendoó ɛchyɛge. Nembɛ ɛniné mbɔ, ɛlé menyɛɛ́ ayi mendoó ayi apyɛɛ́ nnó ɛnyú déwɛ́né né depɔré Ɛsɔwɔ kpaá tɛ dékwanege mambɔ unó bi ji áferé nyú né ɛfwyale gabo nnó débɔ.
2 desejai ardentemente, como crianças recém-nascidas, o genuíno leite espiritual, para que, por ele, vos seja dado crescimento para salvação,
3 Pyɛgé wyɛmbɔ, néndé ɛnyú ambɔɔ́ défwɔré mɛ dégɛ nnó, Ata alɔ́ melu.
3 se é que já tendes a experiência de que o Senhor é bondoso.
4 Chwɔgé mbaá Ata, ji alú ɛké ntaá ɛniné nelu nebɛ. Ákwaá abɔ́ áshya ji nnó alɔme fɔ́, yɛ́mbɔ Ɛsɔwɔ ajya ji néndé, agɛ nnó ji alu melɔ́mélɔ́.
4 Chegando-vos para ele, a pedra que vive, rejeitada, sim, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 Ɛnyú ntó delú ɛké mataá ayi alú abɛ, Ɛsɔwɔ asɛlé ɛnyú mantɛne ɛcha upɛ wuú né mendoó, nnó ɛnyú debɛ́ ampyɛ upɛ ukpea abi achyɛɛ́ gemɛge ɛbwɔ́ mampyɛ upɛ ɛbi ukwané Ɛsɔwɔ metɔɔ́ gétúgé genó ɛyigé Jisɔs Kras apyɛɛ́.
5 também vós mesmos, como pedras que vivem, sois edificados casa espiritual para serdes sacerdócio santo, a fim de oferecerdes sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por intermédio de Jesus Cristo.
6 Mbɔ ne ɛlú, néndé asa né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó Ɛsɔwɔ aké, “Gɛgé me mbele ntaá né melɔ Sayɔn, ntaá ɛniné na ne negbarege ɛkwɔɔ́ gepú. Me njya néní nelú nelɔ́nélɔ́. Ne yɛ́ndémuú ayi áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji, abɔɔ́ fɔ́ mekpo unɔɔ́.”
6 Pois isso está na Escritura: Eis que ponho em Sião uma pedra angular, eleita e preciosa; e quem nela crer não será, de modo algum, envergonhado.
7 Ne ɛnyú abi défyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji, ntaá ɛniné na nélu nelɔ́nélɔ́ ɛta nyú yɛ́mbɔ né mbaá bɔɔ́ abi álá áfyɛɛ́ fɔ́ metɔɔ́ ne ji wɔ́, alu ɛta bwɔ́ ɛké, “Ntaá ɛníné ántɛné upú áshyaá nnó nelɔ́mé, wyɛ lé néní ne nelaá ntaá ɛníné ne gbare ɛkwɔ gepú.”
7 Para vós outros, portanto, os que credes, é a preciosidade; mas, para os descrentes, A pedra que os construtores rejeitaram, essa veio a ser a principal pedra, angular
8 Asa ntó nnó, “Ji alú ntaá ɛníné bɔɔ́ ákpárége wyɛ ne ɛtaravɛ ɛwé ɛpyɛɛ́ bɔɔ́ akwene mfaá.” Bɔɔ́ ákpáré wyɛɛ́ néndé ɛbwɔ́ áshya manwú mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Ne genó ɛyigé ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ gelú wyɛ ndɛre Ɛsɔwɔ ákwyɛ ábelé nnó ɛpyɛ ne ɛbwɔ́.
8 e: Pedra de tropeço e rocha de ofensa. São estes os que tropeçam na palavra, sendo desobedientes, para o que também foram postos.
9 Yɛ́mbɔ ɛnyú delú bɔɔ́ ntoó ɛniné Ɛsɔwɔ ajyaá, ɛnyú delú ampyɛɛ́ upɛ abi apyɛɛ́ upɛ mfwa. Ɛnyú bɔɔ́ ntoné Ɛsɔwɔ ɛnyú delú bɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Ɛsɔwɔ ajya ɛnyú nnó dégarege bɔɔ́ né ukpɛkpɛ unó bi ji apyɛɛ́. Ɛlé ji ne aferé ɛnyú né mmu gemuá ne dékpɛne né gekpɛkpɛgé geŋgbɔ jií.
9 Vós, porém, sois raça eleita, sacerdócio real, nação santa, povo de propriedade exclusiva de Deus, a fim de proclamardes as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Mbɛ mbɛ ɛnyú dépɔ yɛ́ bɔɔ́ fɔ́ yɛ́mbɔ nana ɛnyú delú. Mbɛ mbɛ Ɛsɔwɔ agɛne fɔ́ ɛnyú meshwɛ, yɛ́mbɔ nana agɛne.
10 vós, sim, que, antes, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus, que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Aŋmɛ ba abi gejií, ɛnyú delú bɔɔ́ abi dékoóge fa mme koóge delú aŋkɛɛ́. Me nɛne ɛnyú mmyɛ nnó délyaá ubobo unó bi menyammyɛ ákɛlege ɛbi bɔɔ́ ágboó mampyɛge. Unó bina ne ummyɛɛ́ amu ne mandoó nyú.
11 Amados, exorto-vos, como peregrinos e forasteiros que sois, a vos absterdes das paixões carnais, que fazem guerra contra a alma,
12 Bɛge ne gepɔ gelɔ́gélɔ́ ne bɔɔ́ abi álá pɔ́ fɔ bɔɔ́ Jus nnó, yɛ́ ɛbwɔ́ aké ashulege ɛnyú ndo nnó dépyɛɛ́ gabo agɛne unó ulɔ́úlɔ́ ɛbi ɛnyú dépyɛɛ́. Deké dépyɛɛ́ mbɔ, né bií bi Ɛsɔwɔ áchwɔɔ́ gɛ bɔɔ́, ɛbwɔ́ afɛgé nyɛ ji gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi ɛnyú dépyɛɛ́.
12 mantendo exemplar o vosso procedimento no meio dos gentios, para que, naquilo que falam contra vós outros como de malfeitores, observando-vos em vossas boas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação.
13 Shulegé mmyɛ nyú mme déwúgé ne ákpakpa ako abi ápɛlé ɛnyú, déké dépyɛɛ́ mbɔ dénogé Ɛsɔwɔ ne mfwa melɔ́ ndɛre muú ayi abɔɔ́ melɔ meko. Deké dépyɛɛ́ mbɔ dénógé Ɛsɔwɔ.
13 Sujeitai-vos a toda instituição humana por causa do Senhor, quer seja ao rei, como soberano,
14 Yɛ́ ɛbɛ ɛlé bɔ gɔmena, wúgé ntó ne ɛbwɔ́ néndé muú kpaá melɔ ne atɔme ɛbwɔ́ nnó áchwɔ afyɛge bɔɔ́ abi apyɛɛ́ gabo né ubale ne nnó afɛge bɔɔ́ abi apyɛɛ́ galɔ́gálɔ́.
14 quer às autoridades, como enviadas por ele, tanto para castigo dos malfeitores como para louvor dos que praticam o bem.
15 Pyɛgé wyɛmbɔ, nnó dégbɛge mano uŋkekene bɔɔ́, abi ajɔ́gé mejɔɔ́ ɛwé ɛbwɔ́ álá ákáge fɔ́ ula. Gɛgé galɔ́gálɔ́ ayi Ɛsɔwɔ akɛlege nnó dépyɛge mbɔ.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, pela prática do bem, façais emudecer a ignorância dos insensatos;
16 Bɛge ndɛre bɔɔ́ abi álaá mmyɛmmyɛ bwɔ́. Ne ɛ́kágé déŋmage amu dépyɛge gabo gétúgé délaá mmyɛmmyɛ nyú. Yɛ́mbɔ bɛgé lé ndɛre baá défwɛ Ɛsɔwɔ.
16 como livres que sois, não usando, todavia, a liberdade por pretexto da malícia, mas vivendo como servos de Deus.
17 Chyɛgé ɛnógé mbaá bɔɔ́ ako. Bɔgé gejeé ne atɛ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Bɛge ne ɛfɔ Ɛsɔwɔ, dénógé mfwa melɔ.
17 Tratai todos com honra, amai os irmãos, temei a Deus, honrai o rei.
18 Ɛnyú baá défwɛ́, shulege mmyɛ nyú mme, déwúgé ne bɔɔ́ abi abɔɔ́ ɛnyú ne ɛnógé. Pyɛgé wyɛmbɔ ne bɔɔ́ abi asɛle depɔ pere alɔme melu ne ɛnyú chóncho ne, abi ábálege mmyɛ mampyɛ utɔɔ́ ne ɛbwɔ́.
18 Servos, sede submissos, com todo o temor ao vosso senhor, não somente se for bom e cordato, mas também ao perverso;
19 Muú aké ateé Ɛsɔwɔ ne akóge metɔɔ́ ndɛre bɔɔ́ áchyɛɛ́ge ji ɛfwyale detú, metɔɔ́ ɛgɔɔ́ Ɛsɔwɔ ne ji.
19 porque isto é grato, que alguém suporte tristezas, sofrendo injustamente, por motivo de sua consciência para com Deus.
20 Muú abɔ fɔ́ nsa mbɔgé akogé metɔɔ́ né matule ayi átulege ji gétúgé ji apyɛɛ́ gyɛɛ́, yɛ́mbɔ muú apyɛgé genó ɛyigé gelú cho ne bɔɔ́ ápyɛ́ge ji aké áwuú ubalé ákogé metɔɔ́, Ɛsɔwɔ afɛɛ́ge ji.
20 Pois que glória há, se, pecando e sendo esbofeteados por isso, o suportais com paciência? Se, entretanto, quando praticais o bem, sois igualmente afligidos e o suportais com paciência, isto é grato a Deus.
21 Gɛgé ula bi Ɛsɔwɔ akuú ɛnyú mbɔ. Ne mbɔntó ne Kras agɛne ɛfwyale gétúgé ɛnyú ne alɛre ɛnyú ntó ndɛre debɔɔ́ mangɛne ɛfwyale ndɛre ji.
21 Porquanto para isto mesmo fostes chamados, pois que também Cristo sofreu em vosso lugar, deixando-vos exemplo para seguirdes os seus passos,
22 Asá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Kras apyɛ yɛ́ gabo fɔ́ wɔ́ ne, yɛ́ gebyɔ́ Ji abyɔ́ wɔ́.”
22 o qual não cometeu pecado, nem dolo algum se achou em sua boca;
23 Yɛ́ gébégé ajuú ji mashyɛ né mmyɛ ji ashuú ɛbwɔ́ meko wɔ́. Ne yɛ́ gébégé apyɛ ji agɛne ɛfwyale ji achare fɔ́ yɛ́ nnó ashuge ɛbwɔ́ wɔ́. Yɛ́mbɔ achyɛ lé gemɛ jií mbaá Ɛsɔwɔ muú apané mpa cháŋéné.
23 pois ele, quando ultrajado, não revidava com ultraje; quando maltratado, não fazia ameaças, mas entregava-se àquele que julga retamente,
24 Kras jimbɔ akpa gabo ɛse né menyammyɛ wuú né mfaá gekwa. Ji apyɛmbɔ nnó ɛsé debɛ ɛké bɔɔ́ abi ágboó ályaá gabo, ama ápeé ákpɛne né geŋwá ɛyi gelu cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ. Ne upa ɛbi afyɛɛ́ ji mmyɛ upyɛ ɛsé détoó.
24 carregando ele mesmo em seu corpo, sobre o madeiro, os nossos pecados, para que nós, mortos para os pecados, vivamos para a justiça; por suas chagas, fostes sarados.
25 Ɛnyú debɔ dekɛne tametame ɛké magɔŋme yɛ́mbɔ, nana dekere dékwɔlege membamé magɔŋme muú ábáme mandoó nyú.
25 Porque estáveis desgarrados como ovelhas; agora, porém, vos convertestes ao Pastor e Bispo da vossa alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.