Mateus 25

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ’Seineiⁿti Jesús ñꞌoom tjañoomꞌ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cañoomꞌluee. Tsoom:
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 ꞌOmndye joona tijndo̱ꞌ nꞌomna ndoꞌ ꞌomndye naⁿꞌñeeⁿ majndo̱ꞌ nꞌomna.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Joo yolcu na tijndo̱ꞌ nꞌom quia na tyꞌechona xjocanti ꞌnaaⁿna, taticꞌoochotina seitye na nlco.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Sa̱a̱ yolcu na jndo̱ꞌ nꞌom tyꞌechona xjocanti ꞌnaaⁿna na ntyjo chom ndi ñꞌeeⁿ lioo na ñjomti seitye.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ndoꞌ yocheⁿ na meindooꞌna nquii tsaⁿsꞌa na macoco, jnaⁿnaꞌ na maꞌoondana ndoꞌ mana jndana.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Quia tueeꞌ xcwe tsjom, teicꞌuaa na matseixuaa tsꞌaⁿ. Matso: “Cꞌomꞌcꞌeendyoꞌ, macwjeeꞌcañoom tsꞌaⁿ na macoco. Quioꞌyoꞌ na nlajomndyoꞌ ñꞌeⁿñê.”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Quia joꞌ teiꞌcantyja yolcuꞌñeeⁿ. Jlaꞌyo̱na nmaⁿ na ntyjo chom xjocanti ꞌnaaⁿna.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ndoꞌ joo yolcu na tijndo̱ꞌ nꞌom jluena nda̱a̱ ncꞌiaana na jndo̱ꞌ nꞌom: “Jeeⁿ ꞌo leii, cateijndeiꞌyaꞌyoꞌ seitye na cwileiꞌñꞌomꞌyoꞌ ee majaanduuꞌ chom ꞌnaaⁿyâ.”
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Sa̱a̱ yolcu na jndo̱ꞌ nꞌom tꞌo̱o̱na nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ: “Xonda̱a̱, ee xeⁿ nntsꞌaacheⁿnaꞌ na xocwijndeii na nleilꞌueeꞌndyo̱ ncjo̱o̱yâ ndoꞌ mati ꞌo. Yati catsalajndaꞌyoꞌ na nleilꞌueeꞌndyoꞌ.”
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ndoꞌ yocheⁿ na tyꞌelaꞌjnda naⁿꞌñeeⁿ seitye, tyjeeꞌcañoom nquii tsaⁿsꞌa na macoco. Quia joꞌ joo yolcu na mꞌaⁿcꞌeendye tyꞌequieꞌna quiiꞌ wꞌaa ñꞌeⁿñê yuu na nleitꞌmaaⁿꞌ na macocoom. Jnda̱ joꞌ ta̱ꞌ ndyueelꞌa.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Jnda̱ chii mati tquieꞌcañom ntꞌomcheⁿ yolcundyuaꞌñeeⁿ. Jluena: “Aa ndiꞌ ta, catseicanaaⁿndyuꞌ ꞌndyootsꞌa. Aa ndiꞌ ta.”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nda̱a̱na: “Mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ ticwajnaⁿꞌa ꞌo.”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Ndoꞌ tso Jesús nda̱a̱yâ:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ’Nntseina̱ⁿtya̱ nnda̱a̱ꞌyoꞌ cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cañoomꞌluee. Tyomꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na seijndaaꞌñe na wjaa cwiicheⁿ tsjoomnancue na tquia. Tqueeⁿꞌñê mosoomꞌm ndoꞌ tquiaaⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱na na nlꞌana tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ’Nnom cwii joo naⁿꞌñeeⁿ tquiaaⁿ ꞌom meiⁿ sꞌom. Nnom cwiicheⁿ tquiaaⁿ ñeꞌwe meiⁿ ndoꞌ nnom cwiicheⁿ ñeꞌcwii meiⁿ cwii tquiaaⁿ. Tquiaaⁿ nnom cwii cwii joona cantyjati na seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na nnda̱a̱ nntsꞌaa. Jnda̱ joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ, tjaaⁿ cwiicheⁿ tsjoomnancue.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Juu tsꞌaⁿ na toꞌñom ꞌom meiⁿ sꞌom mantyjacheⁿ tyochꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ. Ndoꞌ tantjomtyeeⁿ cwiicheⁿ ꞌom meiⁿ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Mati juu tsꞌaⁿ na toꞌñom we meiⁿ, tyochꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ ndoꞌ tantjoom cwiicheⁿ we meiⁿ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Sa̱a̱ juu tsꞌaⁿ na ñecwii meiⁿ toꞌñom, tjaaⁿ tjacaꞌñeeⁿ quiiꞌ tyuaa, joꞌ joꞌ tantyꞌioom sꞌom ꞌnaaⁿꞌ patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Majndye xuee tjacaanaꞌ ndoꞌ tyjeeꞌnndaꞌ patrom ꞌnaaⁿna. Seijndaaꞌñê na nncwjeeⁿꞌeⁿ cwenta ñꞌeⁿndyena cwanti tueꞌntyjo̱ taꞌntjomna ñꞌeⁿ sꞌom ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Tyjeeꞌcañoomjndyee juu tsꞌaⁿ na toꞌñom ꞌom meiⁿ sꞌom. Maleichuuñꞌeeⁿ sꞌomꞌñeeⁿ, mandi ñꞌeⁿ ꞌom meiⁿ na tantjoom. Tquiaaⁿ joonaꞌ nnom patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tsoom: “ꞌU ta, tquiaaꞌ ꞌom meiⁿ sꞌom no̱o̱ⁿ. Cantyꞌiaꞌ jeꞌ luaa cwiicheⁿ ꞌom meiⁿ na jnda̱ tantjo̱ⁿya.”
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Tso patrom nnoom: “ꞌU moso ꞌnaⁿya, ya saꞌ. Tquiooꞌ na tjooꞌ tsꞌomꞌ ndoꞌ na seicanda̱ꞌ. Meiiⁿ cweꞌ cwii tsꞌiaaⁿ na cachjoo sa̱a̱ ꞌu seicanda̱ꞌ. Jeꞌ nlqua̱a̱ⁿya ꞌu na tꞌmaⁿti tsꞌiaaⁿ nntseixmaⁿꞌ. Ndoꞌ na luaaꞌ wendyo̱ nncꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya.”
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Jnda̱ chii tyjeeꞌcañoom juu tsꞌaⁿ na toꞌñom we meiⁿ sꞌom. Tsoom: “ꞌU ta, tquiaaꞌ we meiⁿ sꞌom no̱o̱ⁿ. Cantyꞌiaꞌ jeꞌ luaa cwiicheⁿ we meiⁿ na jnda̱ tantjo̱ⁿya.”
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Tso patrom nnoom: “ꞌU moso ꞌnaⁿya, ya saꞌ. Tquiooꞌ na tjooꞌ tsꞌomꞌ ndoꞌ na seicanda̱ꞌ. Meiiⁿ cweꞌ cwii tsꞌiaaⁿ na cachjoo sa̱a̱ ꞌu seicanda̱ꞌ. Jeꞌ nlqua̱a̱ⁿya ꞌu na tꞌmaⁿti tsꞌiaaⁿ nntseixmaⁿꞌ. Ndoꞌ na luaaꞌ wendyo̱ nncꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya.”
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Quia joꞌ na macanda̱ tyjeeꞌcañoom juu moso na ñeꞌcwii meiⁿ sꞌom toꞌñom. Tsoom nnom patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ: “ꞌU ta, mantyjiiya na ꞌu tsꞌaⁿ na jeeⁿ majñoomꞌ ꞌndyoꞌ moso ꞌnaⁿꞌ. ꞌU cweꞌ matseiꞌweꞌ cantyja na cwiweꞌ ntjom ꞌnaⁿꞌ, meiⁿ na nnomꞌ, meiⁿ na nntseicueendyuꞌ. Macanda̱ nencjo̱o̱yâ moso ꞌnaⁿꞌ jeeⁿ cwilajnda̱a̱yâ.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Cweꞌ na nquiaya ꞌu, joꞌ chii tjo̱, tjo̱catyꞌiuya sꞌom ꞌnaⁿꞌ quiiꞌ tyuaa. Luaa juunaꞌ, coꞌñomꞌ.”
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Ndoꞌ tꞌo̱ patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ nnoom: “ꞌU re moso na tia tsꞌaⁿndyuꞌ ndoꞌ na nchqueⁿꞌ, cwa maxjeⁿ ntyjiꞌ na matseiwa̱ya ntjom meiiⁿ nchii nnco̱ jno̱o̱ⁿꞌa, ndoꞌ mawantjo̱ⁿya meiiⁿ nchii nnco̱ matseicatsuundyo̱.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Cweꞌ ncꞌe joꞌ yati xeⁿ ꞌu seiweꞌ sꞌom ꞌnaⁿya wꞌaa banco yuu na cwileiweya sꞌom ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ, quia joꞌ toꞌño̱ⁿ sꞌom ꞌnaⁿya ñequio tsꞌiaaⁿnnomnaꞌ quia na tyja̱.”
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ndoꞌ tso patrom nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ mosoomꞌm: “Catjeiꞌyoꞌ cwii meiⁿwaaꞌ lꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ quiaꞌyoꞌ juunaꞌ lꞌo̱ juu tsꞌaⁿ na maleiñꞌoom qui meiⁿ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Ee cantyjati na matseixmaⁿ ticwii cwii tsꞌaⁿ, xeⁿ ya tsꞌiaaⁿ machꞌeeⁿ ñꞌeⁿ juunaꞌ quia joꞌ nncoꞌñomtyeeⁿ na nleilꞌueeꞌñê. Sa̱a̱ juu tsꞌaⁿ na tisꞌa tsꞌiaaⁿ machꞌee, nluiꞌ cantyjati chjoowiꞌ na maleiñꞌoomtyeeⁿ.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Cweꞌ joꞌ catueꞌyoꞌ moso nchqueeⁿꞌmꞌaaⁿꞌ chꞌeⁿ yuu na jaaⁿñe. Joꞌ joꞌ nntyꞌioom ndoꞌ nneiⁿnqueeⁿ ndeiꞌnꞌoom.”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ’Ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, nndyo̱o̱nndaꞌa ñequio chaꞌtso ángeles ꞌnaⁿya, na nntsa̱ꞌntjo̱ⁿya. Quia joꞌ nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ja na nncjo̱cajmaⁿ ntio ꞌnaⁿya na jeeⁿ neiⁿncooꞌ caxuee na nncuꞌxa̱ⁿya nnꞌaⁿ.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na chaꞌwaa tsjoomnancue nntjomndyena jo no̱o̱ⁿ. Quia joꞌ nnto̱ⁿꞌa joona chaꞌxjeⁿ na mato̱ⁿꞌ cwii pasto canmaⁿ ñequio canchꞌioo ntsmeiiⁿꞌeⁿ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Nntsꞌaaⁿ na nncwintyjeeꞌ canmaⁿ ntyjaaⁿꞌaⁿ ntyjaya ndoꞌ canchꞌioo nntsꞌaaⁿ na nncwintyjeeꞌ ntyjatymaaⁿꞌ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Maluaaꞌ nntsꞌaa ja na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya. Nntsjo̱o̱ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ ntyjaaꞌa ntyjaya: “Quioꞌyoꞌ ꞌo nnꞌaⁿ na jnda̱ jndaꞌyoꞌ na matioꞌnaaⁿñe Tsotya̱ya ꞌo. Catoꞌñoomꞌyoꞌ naya na mañequiaaⁿ na mati ꞌo cwilajomndyoꞌ ñequio na matsa̱ꞌntjoom. Ee luaaꞌ teiyoti seijndaaꞌñê cwentaꞌyoꞌ quia na tqueeⁿ tsjoomnancue.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Ee tyomꞌaaⁿya na ñejndo̱ꞌa ndoꞌ tquiaꞌyoꞌ na tcwaaꞌa. Tyomꞌaaⁿya na ñeꞌcꞌua ndaa ndoꞌ tquiaꞌyoꞌ na tꞌua. Tyomaꞌno̱o̱ⁿya cwii cwii tsjomꞌyoꞌ yuu na ticataꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ja ndoꞌ toꞌñoomꞌyoꞌ ja naquiiꞌ lꞌaꞌyoꞌ.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Tyomꞌaaⁿya na ntsaandyo̱ ndoꞌ ꞌo jlaꞌtsaaⁿꞌndyoꞌ ja. Tyomꞌaaⁿya na wiiꞌa ndoꞌ ꞌo tyotsacajndoꞌyoꞌ ja. Tyomꞌaaⁿya pra̱so ndoꞌ tyotsantyjaꞌyoꞌ ja.”
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Quia joꞌ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ ntyjaaꞌa ntyjaya na laꞌxmaⁿna cantyja na matyꞌiomyanaꞌ nntꞌo̱o̱na, nluena: “Ta, ¿cwaaⁿ ntyꞌiaayâ ꞌu na ñeꞌjndoꞌ ndoꞌ tquiaayâ na tcwaꞌ, oo ntyꞌiaayâ ꞌu na ñeꞌcꞌuaꞌ ndaa ndoꞌ ñetquiaayâ ndaatioo na tꞌuaꞌ?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Cwaaⁿ ntyꞌiaayâ ꞌu na tyomaꞌnoomꞌ yuu na ticataꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ꞌu ndoꞌ toꞌño̱o̱ⁿyâ ꞌu quiiꞌntaaⁿyâ, oo na ntyꞌiaayâ ꞌu na ntsaandyuꞌ ndoꞌ jlaꞌtsaaⁿꞌndyô̱ ꞌu?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ¿Cwaaⁿ ntyꞌiaayâ ꞌu na wiꞌ oo na mꞌaaⁿꞌ pra̱so ndoꞌ sacajndo̱o̱ꞌâ ꞌu?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Quia joꞌ ja na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya nntsjo̱o̱ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ: “Mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiⁿquia na lꞌaꞌyoꞌ na teijndeiꞌyoꞌ cwii nnꞌaⁿya nmeiiⁿ na titꞌmaⁿ cwiluiiñe, nnco̱ teijndeiꞌyoꞌ.”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Jnda̱ chii, ja na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya nntsjo̱o̱ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ ntyjaaꞌa ntyjatymaaⁿꞌ: “Quindyo̱o̱ꞌyoꞌ nacañomya ꞌo nnꞌaⁿ na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na catꞌuiiwiꞌnaꞌ ꞌo. Jeꞌ jeꞌ nntsaꞌyoꞌ quiiꞌ chom na tijoom canduuꞌ na juu joꞌ seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ tsaⁿjndii na nlcoꞌwiꞌnaꞌ jom ñequio ángeles ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ee tyomꞌaaⁿya na ñeꞌjndo̱ꞌa sa̱a̱ tînquiaꞌyoꞌ na nlcwaaꞌa. Tyomꞌaaⁿya na ñeꞌcꞌua ndaatioo sa̱a̱ tînquiaꞌyoꞌ na nncꞌua.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Tyomaꞌno̱o̱ⁿya yuu na ticataꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ja sa̱a̱ tîcatoꞌñoomꞌyoꞌ ja. Tyomꞌaaⁿya na ntsaandyo̱ sa̱a̱ tîcalaꞌtsaaⁿꞌndyoꞌ ja. Tyomꞌaaⁿya na wiiꞌa sa̱a̱ tîcatsajndoꞌyoꞌ ja. Tyomꞌaaⁿya na pra̱so sa̱a̱ tîcatsantyjaꞌyoꞌ ja.”
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Quia joꞌ nntꞌo̱o̱ naⁿꞌñeeⁿ no̱o̱ⁿ, nluena: “Ta, ¿cwaaⁿ ñentyꞌiaayâ ꞌu na ñeꞌjndoꞌ, oo na ñeꞌcꞌuaꞌ ndaa, oo na ñetoꞌnoomꞌ yuu na ticataꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ꞌu, oo na ñetꞌoomꞌ na ntsaandyuꞌ, oo na ñeteiwiꞌ, oo na ñetꞌoomꞌ pra̱so sa̱a̱ tîcateiꞌjndeiiyâ ꞌu?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Quia joꞌ nntsjo̱o̱ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ: “Mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, ncꞌe na tîcateijndeiꞌyoꞌ nnꞌaⁿya nmeiiⁿ na titꞌmaⁿ cwiluiindye, matyꞌiomnaꞌ nnco̱ tîcateiꞌjndeiꞌyoꞌ.”
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ndoꞌ nncꞌoo naⁿꞌñeeⁿ yuu na tijoom cantycwii na nlcoꞌwiꞌnaꞌ joona. Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ cantyja na matyꞌiomyanaꞌ nntoꞌñoomna na tijoom cantycwii na nntaꞌndoꞌna.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.