Mateus 21

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Quia na jnda̱ teindyo̱o̱ꞌâ Jerusalén, na nndyooꞌ ta na jndyu Olivos, squia̱a̱yâ tsjoom Betfagé. Jñom Jesús we nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Tsoom nda̱a̱na:
2 com a seguinte ordem:
3 Ndoꞌ xeⁿ nncwaxꞌee tsꞌaⁿ ndyueꞌyoꞌ chiuu na cwitsachoꞌyoꞌ quiooꞌ ntsmeiiⁿꞌeⁿ, luaa canduꞌyoꞌ nnoom: “Nquii Ta tjo̱o̱ñê jooyoꞌ.” Quia joꞌ mañoomꞌ nñequiaa tsꞌaⁿ na nquiochoꞌyoꞌ jooyoꞌ.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Luaaꞌ tuii cha catseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom na seineiⁿ profeta, luaa seiljeiⁿ:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Canduꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjoom Sión:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Quia joꞌ we naⁿꞌñeeⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿ Jesús, tyꞌena, lꞌana chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Tquieꞌñꞌomna snomxquieꞌñeeⁿ ñequio jndayoꞌ. Ndoꞌ tioona liaana nanqueⁿꞌ quiooꞌñeeⁿ, chii tjawaꞌljoom.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Jndyendye nnꞌaⁿ tyꞌeñꞌeeⁿna ñꞌeⁿ Jesús. Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tyolaꞌnꞌmeiiⁿꞌna liaana tsꞌom nato yuu na wjaⁿ. Ndoꞌ ntꞌom nnꞌaⁿ tyotyje luee nꞌoom, tsa̱ꞌna joonaꞌ tsꞌom nato.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Nnꞌaⁿ na ꞌoojndyee ñequio nnꞌaⁿ na ꞌoontyjo̱ to̱ꞌna tyolaꞌxuaana, tyoluena:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Quia na tjaquieeꞌ Jesús Jerusalén jeeⁿ tꞌmaⁿ seitsꞌeiinaꞌ naquiiꞌ nꞌom chaꞌtsondye nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ. Tyoluena nda̱a̱ ncꞌiaana:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Tꞌo̱o̱ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, jluena:
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Tjaquieeꞌ Jesús watsꞌom tꞌmaⁿ, jleintyjo̱o̱ⁿ chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwinda̱a̱ ndoꞌ na cwilaꞌjnda ꞌnaⁿ joꞌ joꞌ. Seicantqueeⁿ meiⁿsa ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjndyoondye sꞌom ndoꞌ majoꞌti sꞌaaⁿ ñequio ntsula̱ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwinda̱a̱ cantuꞌ.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Tsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
13 Ele lhes disse:
14 Ndoꞌ naⁿnchjaaⁿ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na tileicꞌoocaꞌ, tquieꞌcañomna watsꞌom tꞌmaⁿ na mꞌaaⁿ Jesús. Seinꞌmaaⁿ joona.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Sa̱a̱ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés ntyꞌiaana tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na matseinꞌmaaⁿ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ mati tyondyena na tyolaxuaa yocanchꞌu na tyolue: “Matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ nquii rey na cwiluiiñe jndacantyjo David.” Quia joꞌ tꞌmaⁿ jlaꞌwjee naⁿꞌñeeⁿ jom.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Jluena nnoom:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Mana ꞌndii Jesús joona, jlueeⁿꞌeⁿ tsjoom Jerusalén, tjaaⁿ tsjoom chjoo Betania. Joꞌ joꞌ ljooꞌñê natsjom.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Teincoo cwiicheⁿ xuee wjaalcweeⁿꞌeⁿ tsjoom Jerusalén. Jndyo na ñejnoomꞌm.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ cwii tsꞌoom higuera na meintyjeeꞌ ꞌndyoo nato. Tjatseicandyooꞌñê sa̱a̱ ljeiiⁿ na meiⁿcwii ta̱ higo tjaa na cantyja, macanda̱ tsco na ntyjoo. Tso Jesús nacjooꞌ tsꞌoomꞌñeeⁿ:
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ndoꞌ jâ nnꞌaⁿ na cwilajomndyô̱ ñꞌeⁿ Jesús, quia na ntyꞌiaayâ na tuii na luaaꞌ, jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ. Taxꞌa̱a̱yâ nnoom:
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱yâ, tsoom:
21 Então Jesus disse:
22 Ee chaꞌtso na cwitaⁿꞌyoꞌ na cwilaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xeⁿ tyeⁿ cwilayuꞌyoꞌ, maxjeⁿ nntoꞌñoomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na cwitaⁿꞌyoꞌ.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Tjaquieeꞌnndaꞌ Jesús watsꞌom tꞌmaⁿ. Yocheⁿ na maꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ joꞌ joꞌ, ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos tquiontyjaaꞌna jom. Taꞌxꞌeena nnoom, jluena:
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
24 Jesus respondeu:
25 Quia joꞌ taxꞌeeⁿ nda̱a̱na, tsoom:
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Sa̱a̱ xeⁿ nlꞌuuya na jnaⁿnaꞌ cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ, nnda̱a̱ nlcoꞌwiꞌnaꞌ jaa nlꞌa nnꞌaⁿ na jndyendye, ee chaꞌtsondye joona cwilaꞌyuꞌna na Juan cwiluiiñê tsꞌaⁿ na tyoñequiaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Joꞌ chii tꞌo̱o̱na nnom Jesús, jluena:
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Quia joꞌ tsoti Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
28 Jesus continuou:
29 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ, “Ja, ta, maxjeⁿ ticjo̱.” Sa̱a̱ jnda̱ jeꞌ seichuiiꞌnaꞌ na seitiuu, tja tjacatsꞌaa tsꞌiaaⁿ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Jnda̱ chii tjantyjaaⁿꞌaⁿ cwiicheⁿ jnaaⁿ. Majoꞌti tsoom nnom tsaⁿ na jnda̱ we. Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom: “Aa ya, ta, jo̱ya.” Sa̱a̱ tîcjaa.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ndoꞌ taxꞌee Jesús, tsoom:
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Ee tyjeeꞌcañoom Juan quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na tyoñequiaaⁿ ñꞌoom cantyja na matyꞌiomyanaꞌ sa̱a̱ ꞌo maxjeⁿ tîcalaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌoom na tyoñequiaaⁿ. Nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom ñequio lculjaaꞌ, joona jlaꞌyuꞌna ñꞌoom na tyoñequiaaⁿ. ꞌO tqueⁿꞌyoꞌ cwenta na ljoꞌ sa̱a̱ chaaꞌ lꞌuu lcweꞌ nꞌomꞌyoꞌ na nlayuꞌyoꞌ ñꞌoom na tjeiꞌyuuꞌñê.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 ’Candyeꞌyoꞌ jeꞌ cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ: Tyomꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿ ndyuaaꞌ niom. Tcoomꞌm lꞌo̱o̱ uva. Sꞌaaⁿ tiom ndiocheⁿ. Sꞌaaⁿ peila na nncꞌoocue ndaa na jnda̱ ꞌndiindyena ta̱uva. Mati sꞌaaⁿ cwii tatsiaⁿndye na nljo tsꞌaⁿ na nntsꞌaa cwenta ntjomꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tioom cwenta ntjomꞌñeeⁿ luee nnꞌaⁿ na nlꞌayana tsꞌiaaⁿ. Quia na ncueꞌ ta̱a̱ꞌ ntjom, nncoꞌñoom na tseixmaⁿnaꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ. Jnda̱ na seijndaaꞌñê chaꞌtso nmeiⁿꞌ, tjaaⁿ cwiicheⁿ ndyuaa.
33 Jesus disse:
34 Ndoꞌ quia tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na jnda̱ tquie ta̱, jñoom mosoomꞌm na mꞌaⁿ naⁿꞌñeeⁿ na cꞌoocachona ta̱ na tantjom tyuaaⁿꞌaⁿ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilꞌa tsꞌiaaⁿ joꞌ joꞌ jlaꞌcjaa lueena mosoꞌñeeⁿ. Cwii tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaꞌna jom. Cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ jlacueeꞌna jom. Ndoꞌ cwiicheⁿ tsaⁿ na jnda̱ ndyee tyojñomna ljo̱ꞌ.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Quia na jndii patrom na luaaꞌ, majndyeti mosoomꞌm jñomnnaaⁿꞌaⁿ na mꞌaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ majoꞌti tjoomna lꞌa naⁿꞌñeeⁿ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’Na cwii macanda̱ jñoom jnda nqueⁿ ee seitioom naquiiꞌ tsꞌoom: “Tiꞌjndaaya luaa, nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena juu.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilꞌa tsꞌiaaⁿ quia ntyꞌiaana jnda nquii patromꞌñeeⁿ, jluena nda̱a̱ ncꞌiaana: “Luaaꞌ jnda nquii patrom. Tsaⁿmꞌaaⁿꞌ nnaaⁿꞌaⁿ tyuaawaa. Cwa nlacua̱a̱ꞌa jom cha nljo ꞌnaaⁿꞌaⁿ lua̱a̱ jaa.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ndoꞌ tꞌuena jom, tjeiiꞌna jom nnom ntjom. Joꞌ joꞌ jlaꞌcueeꞌna jom.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Quia joꞌ taxꞌee Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
40 Aí Jesus perguntou:
41 Jluena nnoom:
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Quia joꞌ seineiⁿti Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ cwii ñꞌoom na seijoomꞌñe cheⁿnqueⁿ na tsjo̱ꞌ na ya jom. Tsoom:
42 Jesus então perguntou:
43 Joꞌ chii candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, juu na laxmaⁿꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nncwjeeⁿꞌeⁿ nayaꞌñeeⁿ lueeꞌyoꞌ, ndoꞌ nñequiaaⁿ na ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ nlaxmaⁿna juunaꞌ.
43 E Jesus terminou:
44 Ndoꞌ mati cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjo̱ꞌwaaꞌ na seina̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na tileicatseiꞌno̱ⁿꞌ cantyja ꞌnaⁿya, nlcoꞌwiꞌnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom tsꞌaⁿ na toomñe na tiooñe nacjooꞌ tsjo̱ꞌ. Sa̱a̱ tsꞌaⁿ na tiñeꞌcatseiyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱ maxjeⁿ nlcoꞌwiꞌnaꞌ jom quia na nncueꞌntyjo̱ xjeⁿ na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ. Quia joꞌ nntseijomnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom tsꞌaⁿ na tioo cwii tsjo̱ꞌ tꞌmaⁿ nacjooꞌ na seitiuujnda̱a̱naꞌ juu.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ndoꞌ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ fariseos, jnda̱ na jndyena ñꞌoom tjañoomꞌmeiⁿꞌ na seineiⁿ Jesús, jlaꞌno̱ⁿꞌna na cantyja ꞌnaaⁿna tjeiiⁿꞌeⁿ ñꞌoomwaaꞌ.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Joꞌ chii seijmeiⁿꞌnaꞌ joona na ñeꞌcatꞌuena jom. Sa̱a̱ nquiaana nnꞌaⁿ na jndyendye. Ee naⁿꞌñeeⁿ cwitjeiiꞌna cwenta na jom cwiluiiñê profeta.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.