Mateus 21
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA
1 Quia na jnda̱ teindyo̱o̱ꞌâ Jerusalén, na nndyooꞌ ta na jndyu Olivos, squia̱a̱yâ tsjoom Betfagé. Jñom Jesús we nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Tsoom nda̱a̱na:
2 dizendo-lhes:
3 Ndoꞌ xeⁿ nncwaxꞌee tsꞌaⁿ ndyueꞌyoꞌ chiuu na cwitsachoꞌyoꞌ quiooꞌ ntsmeiiⁿꞌeⁿ, luaa canduꞌyoꞌ nnoom: “Nquii Ta tjo̱o̱ñê jooyoꞌ.” Quia joꞌ mañoomꞌ nñequiaa tsꞌaⁿ na nquiochoꞌyoꞌ jooyoꞌ.
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Luaaꞌ tuii cha catseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom na seineiⁿ profeta, luaa seiljeiⁿ:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Canduꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjoom Sión:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Quia joꞌ we naⁿꞌñeeⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿ Jesús, tyꞌena, lꞌana chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Tquieꞌñꞌomna snomxquieꞌñeeⁿ ñequio jndayoꞌ. Ndoꞌ tioona liaana nanqueⁿꞌ quiooꞌñeeⁿ, chii tjawaꞌljoom.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Jndyendye nnꞌaⁿ tyꞌeñꞌeeⁿna ñꞌeⁿ Jesús. Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tyolaꞌnꞌmeiiⁿꞌna liaana tsꞌom nato yuu na wjaⁿ. Ndoꞌ ntꞌom nnꞌaⁿ tyotyje luee nꞌoom, tsa̱ꞌna joonaꞌ tsꞌom nato.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Nnꞌaⁿ na ꞌoojndyee ñequio nnꞌaⁿ na ꞌoontyjo̱ to̱ꞌna tyolaꞌxuaana, tyoluena:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Quia na tjaquieeꞌ Jesús Jerusalén jeeⁿ tꞌmaⁿ seitsꞌeiinaꞌ naquiiꞌ nꞌom chaꞌtsondye nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ. Tyoluena nda̱a̱ ncꞌiaana:
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Tꞌo̱o̱ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, jluena:
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Tjaquieeꞌ Jesús watsꞌom tꞌmaⁿ, jleintyjo̱o̱ⁿ chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwinda̱a̱ ndoꞌ na cwilaꞌjnda ꞌnaⁿ joꞌ joꞌ. Seicantqueeⁿ meiⁿsa ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjndyoondye sꞌom ndoꞌ majoꞌti sꞌaaⁿ ñequio ntsula̱ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwinda̱a̱ cantuꞌ.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Tsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
13 E disse-lhes:
14 Ndoꞌ naⁿnchjaaⁿ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na tileicꞌoocaꞌ, tquieꞌcañomna watsꞌom tꞌmaⁿ na mꞌaaⁿ Jesús. Seinꞌmaaⁿ joona.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Sa̱a̱ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés ntyꞌiaana tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na matseinꞌmaaⁿ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ mati tyondyena na tyolaxuaa yocanchꞌu na tyolue: “Matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ nquii rey na cwiluiiñe jndacantyjo David.” Quia joꞌ tꞌmaⁿ jlaꞌwjee naⁿꞌñeeⁿ jom.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Jluena nnoom:
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Mana ꞌndii Jesús joona, jlueeⁿꞌeⁿ tsjoom Jerusalén, tjaaⁿ tsjoom chjoo Betania. Joꞌ joꞌ ljooꞌñê natsjom.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Teincoo cwiicheⁿ xuee wjaalcweeⁿꞌeⁿ tsjoom Jerusalén. Jndyo na ñejnoomꞌm.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ cwii tsꞌoom higuera na meintyjeeꞌ ꞌndyoo nato. Tjatseicandyooꞌñê sa̱a̱ ljeiiⁿ na meiⁿcwii ta̱ higo tjaa na cantyja, macanda̱ tsco na ntyjoo. Tso Jesús nacjooꞌ tsꞌoomꞌñeeⁿ:
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Ndoꞌ jâ nnꞌaⁿ na cwilajomndyô̱ ñꞌeⁿ Jesús, quia na ntyꞌiaayâ na tuii na luaaꞌ, jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ. Taxꞌa̱a̱yâ nnoom:
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱yâ, tsoom:
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Ee chaꞌtso na cwitaⁿꞌyoꞌ na cwilaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xeⁿ tyeⁿ cwilayuꞌyoꞌ, maxjeⁿ nntoꞌñoomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na cwitaⁿꞌyoꞌ.
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Tjaquieeꞌnndaꞌ Jesús watsꞌom tꞌmaⁿ. Yocheⁿ na maꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ joꞌ joꞌ, ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos tquiontyjaaꞌna jom. Taꞌxꞌeena nnoom, jluena:
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
24 Jesus respondeu:
25 Quia joꞌ taxꞌeeⁿ nda̱a̱na, tsoom:
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Sa̱a̱ xeⁿ nlꞌuuya na jnaⁿnaꞌ cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ, nnda̱a̱ nlcoꞌwiꞌnaꞌ jaa nlꞌa nnꞌaⁿ na jndyendye, ee chaꞌtsondye joona cwilaꞌyuꞌna na Juan cwiluiiñê tsꞌaⁿ na tyoñequiaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Joꞌ chii tꞌo̱o̱na nnom Jesús, jluena:
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Quia joꞌ tsoti Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ, “Ja, ta, maxjeⁿ ticjo̱.” Sa̱a̱ jnda̱ jeꞌ seichuiiꞌnaꞌ na seitiuu, tja tjacatsꞌaa tsꞌiaaⁿ.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Jnda̱ chii tjantyjaaⁿꞌaⁿ cwiicheⁿ jnaaⁿ. Majoꞌti tsoom nnom tsaⁿ na jnda̱ we. Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom: “Aa ya, ta, jo̱ya.” Sa̱a̱ tîcjaa.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Ndoꞌ taxꞌee Jesús, tsoom:
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Ee tyjeeꞌcañoom Juan quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na tyoñequiaaⁿ ñꞌoom cantyja na matyꞌiomyanaꞌ sa̱a̱ ꞌo maxjeⁿ tîcalaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌoom na tyoñequiaaⁿ. Nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom ñequio lculjaaꞌ, joona jlaꞌyuꞌna ñꞌoom na tyoñequiaaⁿ. ꞌO tqueⁿꞌyoꞌ cwenta na ljoꞌ sa̱a̱ chaaꞌ lꞌuu lcweꞌ nꞌomꞌyoꞌ na nlayuꞌyoꞌ ñꞌoom na tjeiꞌyuuꞌñê.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 ’Candyeꞌyoꞌ jeꞌ cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ: Tyomꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿ ndyuaaꞌ niom. Tcoomꞌm lꞌo̱o̱ uva. Sꞌaaⁿ tiom ndiocheⁿ. Sꞌaaⁿ peila na nncꞌoocue ndaa na jnda̱ ꞌndiindyena ta̱uva. Mati sꞌaaⁿ cwii tatsiaⁿndye na nljo tsꞌaⁿ na nntsꞌaa cwenta ntjomꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tioom cwenta ntjomꞌñeeⁿ luee nnꞌaⁿ na nlꞌayana tsꞌiaaⁿ. Quia na ncueꞌ ta̱a̱ꞌ ntjom, nncoꞌñoom na tseixmaⁿnaꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ. Jnda̱ na seijndaaꞌñê chaꞌtso nmeiⁿꞌ, tjaaⁿ cwiicheⁿ ndyuaa.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Ndoꞌ quia tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na jnda̱ tquie ta̱, jñoom mosoomꞌm na mꞌaⁿ naⁿꞌñeeⁿ na cꞌoocachona ta̱ na tantjom tyuaaⁿꞌaⁿ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilꞌa tsꞌiaaⁿ joꞌ joꞌ jlaꞌcjaa lueena mosoꞌñeeⁿ. Cwii tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaꞌna jom. Cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ jlacueeꞌna jom. Ndoꞌ cwiicheⁿ tsaⁿ na jnda̱ ndyee tyojñomna ljo̱ꞌ.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Quia na jndii patrom na luaaꞌ, majndyeti mosoomꞌm jñomnnaaⁿꞌaⁿ na mꞌaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ majoꞌti tjoomna lꞌa naⁿꞌñeeⁿ.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 ’Na cwii macanda̱ jñoom jnda nqueⁿ ee seitioom naquiiꞌ tsꞌoom: “Tiꞌjndaaya luaa, nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena juu.”
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilꞌa tsꞌiaaⁿ quia ntyꞌiaana jnda nquii patromꞌñeeⁿ, jluena nda̱a̱ ncꞌiaana: “Luaaꞌ jnda nquii patrom. Tsaⁿmꞌaaⁿꞌ nnaaⁿꞌaⁿ tyuaawaa. Cwa nlacua̱a̱ꞌa jom cha nljo ꞌnaaⁿꞌaⁿ lua̱a̱ jaa.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Ndoꞌ tꞌuena jom, tjeiiꞌna jom nnom ntjom. Joꞌ joꞌ jlaꞌcueeꞌna jom.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Quia joꞌ taxꞌee Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Jluena nnoom:
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Quia joꞌ seineiⁿti Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ cwii ñꞌoom na seijoomꞌñe cheⁿnqueⁿ na tsjo̱ꞌ na ya jom. Tsoom:
42 Então Jesus perguntou:
43 Joꞌ chii candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, juu na laxmaⁿꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nncwjeeⁿꞌeⁿ nayaꞌñeeⁿ lueeꞌyoꞌ, ndoꞌ nñequiaaⁿ na ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ nlaxmaⁿna juunaꞌ.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ndoꞌ mati cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjo̱ꞌwaaꞌ na seina̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na tileicatseiꞌno̱ⁿꞌ cantyja ꞌnaⁿya, nlcoꞌwiꞌnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom tsꞌaⁿ na toomñe na tiooñe nacjooꞌ tsjo̱ꞌ. Sa̱a̱ tsꞌaⁿ na tiñeꞌcatseiyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱ maxjeⁿ nlcoꞌwiꞌnaꞌ jom quia na nncueꞌntyjo̱ xjeⁿ na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ. Quia joꞌ nntseijomnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom tsꞌaⁿ na tioo cwii tsjo̱ꞌ tꞌmaⁿ nacjooꞌ na seitiuujnda̱a̱naꞌ juu.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ndoꞌ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ fariseos, jnda̱ na jndyena ñꞌoom tjañoomꞌmeiⁿꞌ na seineiⁿ Jesús, jlaꞌno̱ⁿꞌna na cantyja ꞌnaaⁿna tjeiiⁿꞌeⁿ ñꞌoomwaaꞌ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Joꞌ chii seijmeiⁿꞌnaꞌ joona na ñeꞌcatꞌuena jom. Sa̱a̱ nquiaana nnꞌaⁿ na jndyendye. Ee naⁿꞌñeeⁿ cwitjeiiꞌna cwenta na jom cwiluiiñê profeta.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.