Mateus 13
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA
1 Tjawiquiuuꞌti majuu xueeꞌñeeⁿ jluiꞌ Jesús naquiiꞌ wꞌaa, tjaaⁿ, tjacjom ꞌndyoo ndaaluee.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Ndoꞌ jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ tjomndye na mꞌaaⁿ. Joꞌ chii tjacuo̱o̱ⁿ tsꞌom wꞌaandaa na mantyjo̱cheⁿnaꞌ nnom ndaaluee. Joꞌ joꞌ tjacjom sa̱a̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ ljooꞌndyena, meintyjeeꞌna tyuaatcwii ꞌndyoo ndaaluee.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Quia joꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na matseineiiⁿ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Jndye ñꞌoom tꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na ñequio ñꞌoom tjañoomꞌ. Tsoom:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Ndoꞌ yocheⁿ na majoomꞌm lqueeⁿꞌñeeⁿ ntꞌom tquiaa tsꞌom nato. Mañoomꞌ tquieꞌcañom cantsaa, tcwaꞌyoꞌ lqueeⁿꞌñeeⁿ.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Ndoꞌ ntꞌom lqueeⁿ tquiaanaꞌ yuu na jeeⁿ ljo̱ꞌ, yuu na tita mꞌaaⁿ tsꞌo. Tyuaaꞌ tꞌoomnaꞌ ee tita mꞌaaⁿ tsꞌo.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Sa̱a̱ quia na jnda̱ teijmeiⁿꞌ na mantyꞌiaaꞌ ñeꞌquioomꞌ, tꞌuaanaꞌ, tjacaaⁿnaꞌ ee na tinjoom tyꞌe nchꞌiooꞌnaꞌ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ndoꞌ ntꞌom lqueeⁿ tquiaanaꞌ yuu na tooꞌ ndaꞌ lꞌo̱o̱nioom. Tyuaaꞌti tjawindye lꞌo̱o̱nioomꞌñeeⁿ, jlaꞌcantoꞌndyenaꞌ nacjooꞌ ntjom.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Sa̱a̱ ntꞌom lqueeⁿ tquiaanaꞌ yuu na ya tsꞌo, jeeⁿ ya tueꞌnaꞌ. Cwii taⁿꞌ tjeiꞌnaꞌ ñequiee xuu lqueeⁿ trigo na cwii tsꞌoom lqueeⁿ tjacjuꞌ tsꞌaⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ cwii taⁿꞌ tjeiꞌnaꞌ we xuu waljooꞌ xcwe na cwii tsꞌoom lqueeⁿ tjacjoomꞌm. Ndoꞌ cwiicheⁿ cwii taⁿꞌ tjeiꞌnaꞌ cwii xuu waljooꞌ yom tsꞌoom na cwii tsꞌoom lqueeⁿ tjacjoomꞌm.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 ꞌÑeeⁿ juu na niom lueꞌ nꞌom luaꞌqui na nndii, candii.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿ Jesús tyꞌentyjaaꞌna jom. Taꞌxꞌeena nnoom:
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na:
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na macoꞌñom ñꞌoom na maꞌmo̱o̱ⁿya, nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntseiꞌno̱ⁿꞌtyeeⁿ. Sa̱a̱ meiⁿquia tsꞌaⁿ na tîcoꞌñom ñꞌoom na maꞌmo̱o̱ⁿya, nntsꞌaanaꞌ na cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo cantyjati chjoowiꞌ na matseiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Joꞌ chii ñꞌoom tjañoomꞌ matseina̱ⁿya nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Ee meiiⁿ ñequiiꞌcheⁿ cwintyꞌiaana tsꞌiaaⁿ na matsꞌaa sa̱a̱ maxjeⁿ tixoqueⁿna cwenta. Ndoꞌ meiiⁿ cwindyena ñꞌoom na mañequia sa̱a̱ mꞌaⁿna chaꞌcwijom na tyoondyena, meiⁿ ticalaꞌno̱ⁿꞌna ljoꞌ cwindyena.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Cantyja ꞌnaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ matseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom na seiljeii profeta Isaías, tsoom:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ee naⁿmꞌaⁿꞌ jnda̱ jlaꞌquieꞌ nꞌomna,
15 Porque o coração deste povo
16 Seineiⁿti Jesús nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tsoom:
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Mayuuꞌcheⁿ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jndye profetas na tyoñeꞌquia ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tandyo xuee ñequio jndye nnꞌaⁿ na tyomꞌaⁿ cantyja na matyꞌiomyanaꞌ, jeeⁿ tyocantyjaaꞌ nꞌomna na nntyꞌiaanda̱a̱na ljoꞌ na cwintyꞌiaꞌ ꞌo ndoꞌ na nndyena chaꞌna cwindyeꞌ ꞌo sa̱a̱ tîcantyꞌiaana meiⁿ tîcandyena.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ’Candyeꞌyoꞌ luaa maꞌmo̱ⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ cantyja na tjacjuꞌ tsꞌaⁿ tsjaaⁿ lqueeⁿ trigo.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Ntꞌom lqueeⁿ na tquiaa tsꞌom nato na tcwaꞌ cantsaa, joꞌ joꞌ nnꞌaⁿ na cwindye ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na mandii ñꞌoom cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom sa̱a̱ ticatseiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ, maxjeⁿ macwjeꞌcañoom tsaⁿjndii na nncwjiꞌ ñꞌoom naya naquiiꞌ tsꞌoom.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ndoꞌ ntꞌom lqueeⁿ na tquiaa yuu na jeeⁿ ljo̱ꞌ, mannꞌaⁿ na cwindye ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ ñequio na neiiⁿna cwitoꞌñoomna juunaꞌ.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom ntjom na tinjoom tyꞌe nchꞌiooꞌnaꞌ, na tyuaaꞌ tcaaⁿnaꞌ. Ee quia na macoꞌwiꞌnaꞌ joona oo cwileiꞌntyjo̱ nnꞌaⁿ joona cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom naya, mantyja cwiꞌndyena.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ndoꞌ lqueeⁿ na tquiaa yuu na tooꞌ ndaꞌ lꞌo̱o̱nioom, mannꞌaⁿ na cwindye ñꞌoom naya. Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ jeeⁿ mꞌaⁿna ñomtiuu chiuu na cwii ꞌoomꞌaⁿyoona, ndoꞌ chiuu ya nleityandyetina. Joꞌ chii tileicanaⁿndyena na nlꞌana yuu na matsonaꞌ. Ee ñꞌomtiuuꞌñeeⁿ matseicuꞌnaꞌ na nlaꞌcanda̱na nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ lꞌa joo lꞌo̱o̱nioom na jlaꞌcantoꞌndyenaꞌ nacjooꞌ ntjom.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Sa̱a̱ lqueeⁿ na tquiaa yuu na jeeⁿ ya tsꞌo mannꞌaⁿ na cwindye ñꞌoom naya. Cwilaꞌno̱ⁿꞌna juunaꞌ ndoꞌ cantyja na cwilꞌana cwiwitquiooꞌ na cwinaⁿndyena chiuu waa na matsonaꞌ. Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tjacantyja na ya cwilꞌana. Matseijomnaꞌ joona chaꞌna cwii tsꞌoom lqueeⁿꞌñeeⁿ na tjeiꞌnaꞌ ñequiee xuu. Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ xcweyandyo cwilꞌana yuu na ya. Matseijomnaꞌ joona chaꞌna cwii tsꞌoom lqueeⁿꞌñeeⁿ na tjeiꞌnaꞌ we xuu waljooꞌ xcwe. Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tiqueⁿndyena na cwilꞌana yuu na ya. Joꞌ chii matseijomnaꞌ joona chaꞌna cwii tsꞌoom lqueeⁿꞌñeeⁿ na tjeiꞌnaꞌ ñeꞌcwii xuu waljooꞌ yom tsꞌoom.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Ndoꞌ seineiⁿ Jesús cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ. Tsoom nda̱a̱na:
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Sa̱a̱ cwii teijaaⁿ yocheⁿ na watsom ñequio nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ tyjeꞌcañoom cwii tsꞌaⁿ na jndooꞌ jom. Tjatseiñꞌeeⁿꞌñe tsaⁿꞌñeeⁿ lqueeⁿ jnda̱a̱ quiiꞌntaaⁿ lqueeⁿ trigo. Jnda̱ chii tja.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Tjawindye jnda̱ lqueeⁿ, tjaꞌmeiiⁿndyenaꞌ, quia joꞌ chii teitquiooꞌ na ñꞌeeⁿꞌ lqueeⁿ jnda̱a̱ naquiiꞌ ntjomꞌñeeⁿ.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Naⁿntjom ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ tqueⁿna cwenta na nmeiiⁿꞌ niom. Tyꞌentyjaaꞌna jom, jluena nnoom: “Ta, aa nchii ñequiiꞌcheⁿ lqueeⁿ na ya tjaꞌcjuꞌ, quia joꞌ ¿chiuu na cwiwitquiooꞌ lqueeⁿ jnda̱a̱ quiiꞌntaaⁿ jnda̱ lqueeⁿ ꞌnaⁿꞌ?”
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom: “Tsꞌaⁿ na jndooꞌ ja sꞌaa na luaaꞌ.” Ndoꞌ taꞌxꞌee naⁿntjomꞌñeeⁿ nnoom: “¿Aa lꞌue tsꞌomꞌ na nntsaacatjeiiꞌndyô̱ joonaꞌ naquiiꞌ ntjom ꞌnaⁿꞌ?”
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱ naⁿntjoomꞌm, tsoom: “Tilꞌaꞌyoꞌ na ljoꞌ ee xeⁿ nntjeiiꞌndyoꞌ joonaꞌ, nntsꞌaacheⁿnaꞌ na mati nncꞌoomnaꞌ ntjom na ya.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Caꞌndyeꞌyoꞌ na ñejom cꞌoowijnda̱naꞌ hasta na mmaⁿjndyeenaꞌ.” Quia joꞌ nntsjo̱o̱ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na nntyje: “Catyjeꞌjndyeeꞌyoꞌ jnda̱ lqueeⁿ jnda̱a̱, calꞌaꞌyoꞌ cantsa̱a̱ꞌ joonaꞌ ee na nlconaꞌ. Nda̱nquia catyjeꞌyoꞌ jnda̱ lqueeⁿ na ya na nncꞌoocuenaꞌ tsꞌom tsa̱ꞌ ꞌnaⁿya.”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Seineiⁿticheⁿ Jesús cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na maxjeⁿ nleijndyendyeti nnꞌaⁿ na nntsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ nꞌom. Tsoom nda̱a̱na:
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Lqueeⁿꞌ mostaza jeeⁿ cajnda̱a̱naꞌ sa̱a̱ xeⁿ jnda̱ teijndeii tsꞌoom, nleindyenaꞌ, nncwinomꞌnaꞌ ntꞌom nꞌoom ntjom na tiquiwindye. Juunaꞌ nleitꞌmaⁿtinaꞌ hasta nnda̱a̱ nnaⁿ lꞌo̱ tsꞌoomꞌñeeⁿ cantquiaa cantsaa.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Jnda̱ chii cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ seineiⁿ Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Ñequiiꞌcheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ seineiⁿ Jesús na tyoꞌmo̱o̱ⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Meiⁿcwii ñꞌoom tîcatseineiiⁿ nda̱a̱na na nchii ñꞌoom tjañoomꞌ.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Joꞌ chii seicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom ꞌndyoo profeta, tsoom:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jnda̱ na jñom Jesús nnꞌaⁿ na cꞌoolcweeꞌna, quia joꞌ tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ wꞌaa. Ndoꞌ jâ nnꞌaⁿ na cwilajomndyô̱ ñꞌeⁿñê santyjaaꞌâ jom. Lꞌuuyâ nnoom:
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱yâ, tsoom:
37 E Jesus respondeu:
38 Ndoꞌ tyuaa ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, joꞌ joꞌ tsjoomnancue. Lqueeⁿ tsjaaⁿ na ya, joꞌ joꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ lqueeⁿ tsjaaⁿ jnda̱a̱, joꞌ joꞌ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿjndii.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Juu tsꞌaⁿ na wiꞌñe na tjatseiñꞌeeⁿꞌñe tsjaaⁿ lqueeⁿ jnda̱a̱, joꞌ joꞌ nquii tsaⁿjndii. Ndoꞌ xuee na jnda̱ tmaⁿ ntjom na tyꞌecatyje naⁿntjom, joꞌ joꞌ xuee na cwintycwii tsjoomnancue. Joo naⁿntjom na tyꞌecatyje lqueeⁿ, joꞌ joꞌ ángeles cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Ndoꞌ chaꞌxjeⁿ lꞌa naⁿntjom cantsa̱a̱ꞌ jnda̱ lqueeⁿ jnda̱a̱ na nlconaꞌ quiiꞌ chom, maluaaꞌ matseijomnaꞌ na nluii xuee quia na cwintycwii tsjoomnancue.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Ee ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee njño̱o̱ⁿya ángeles cwentaya na nntjeiiꞌndyo̱na nnꞌaⁿ na wiꞌndye ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjndo̱ꞌ nꞌom ncꞌiaa na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ natia.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Ndoꞌ ángeles nntueeꞌna naⁿꞌñeeⁿ naquiiꞌ chom bꞌio. Joꞌ joꞌ nndyuee naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ nnteinquiena ndeiꞌnꞌomna na wiꞌ cwitjoomna.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱a̱ꞌndye chaꞌxjeⁿ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ntsꞌaanaꞌ na caxueendyena chaꞌna xuee nnom ñeꞌquioomꞌ. ꞌÑeeⁿ juu na niom lueꞌ nꞌom luaꞌqui na nndii, candii.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 ’Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom matseijomnaꞌ chaꞌna castom na ñjom sꞌom cajaⁿ na wantyꞌiunaꞌ quiiꞌ tyuaa. Ljeii cwii tsꞌaⁿ castomꞌñeeⁿ sa̱a̱ tantyꞌiunnaaⁿꞌaⁿ juunaꞌ. Tjaaⁿ na jeeⁿ neiiⁿꞌeⁿ, tjacajna̱a̱ⁿ chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ na niom. Jnda̱ chii seijnaaⁿ tyuaaꞌñeeⁿ yuu na ndiiꞌ castom.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 ’Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom mati matseijomnaꞌ chaꞌna cwii tsꞌaⁿ na matseijnda ndoꞌ majnda̱a̱ ta̱ꞌ na ñequiiꞌcheⁿ malꞌueeⁿ ta̱ꞌ perlas na yati.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Quia na ljeiiⁿ cwii ta̱ꞌ perla na jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ ya ndoꞌ jndanaꞌ, tja tsaⁿꞌñeeⁿ tjacajna̱a̱ⁿ chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ, jnda̱ chii seijnaaⁿ ta̱ꞌ perlaꞌñeeⁿ.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 ’Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom mati matseijomnaꞌ chaꞌna cwii tsquiꞌ tꞌmaⁿ na tueeꞌ nnꞌaⁿ tsꞌom ndaaluee. Jndye nnom calcaa matseitꞌuenaꞌ.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Quia na jnda̱ tooꞌ tsquiꞌ na ñjomndye calcaa, ꞌoocantyjaandye nnꞌaⁿ juunaꞌ tyuaatcwii. Meindyuaandyena, cwitjeiiꞌndyena calcaa na yati. Cwitioomna jooyoꞌ nꞌom lquiee sa̱a̱ calcaa na cwantindyo cwityeⁿꞌquieeꞌna jooyoꞌ.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Malaaꞌtiꞌ nntsꞌaanaꞌ xuee quia na cwintycwii tsjoomnancue. Nñequiocue ángeles na nntjeiiꞌndyena nnꞌaⁿ na wiꞌndye quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ cantyja na matyꞌiomyanaꞌ.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Ndoꞌ nntioomna nnꞌaⁿ na wiꞌndye naquiiꞌ chom bꞌio. Joꞌ joꞌ nndyuee naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ nnteinquiena ndeiꞌnꞌomna na wiꞌ cwitjoomna.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Quia joꞌ taxꞌee Jesús nda̱a̱ jâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndyô̱ ñꞌeⁿñê, tsoom:
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱yâ:
52 Então Jesus lhes disse:
53 Quia na jnda̱ seineiⁿ Jesús ñꞌoommeiⁿꞌ na tjañoomꞌ, jlueeⁿꞌeⁿ joꞌ joꞌ.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Tjalcweeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm. Joꞌ joꞌ tyotseineiiⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ naquiiꞌ watsꞌom. Ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna ñꞌoom na seineiiⁿ. Tyoluena:
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 ¿Aa nchii tsaⁿmꞌaaⁿꞌ jnda tsꞌaⁿ na macuuñe nꞌoom? Ndoꞌ ¿aa nchii tsoñeeⁿ jndyu María? Ndoꞌ ntyjeeⁿ, ¿aa nchii Jacobo, José, Simón ñequio Judas?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ndoꞌ mati ntyjeeⁿ na yolcu mꞌaⁿna quiiꞌntaaⁿya. Quia joꞌ ¿chiuu waa na jeeⁿ jndo̱ꞌ tsꞌoom ndoꞌ cweꞌ tsꞌaⁿ tsjoom ñjaaⁿ jom?
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Cweꞌ joꞌ ticalañꞌoomꞌndyena Jesús. Joꞌ chii tsoom nda̱a̱na:
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ndoꞌ tijndye tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ sꞌaaⁿ joꞌ joꞌ, ncꞌe na ticalaꞌyuꞌ naⁿꞌñeeⁿ ñꞌeⁿñê.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.