Mateus 13
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB
1 Tjawiquiuuꞌti majuu xueeꞌñeeⁿ jluiꞌ Jesús naquiiꞌ wꞌaa, tjaaⁿ, tjacjom ꞌndyoo ndaaluee.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Ndoꞌ jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ tjomndye na mꞌaaⁿ. Joꞌ chii tjacuo̱o̱ⁿ tsꞌom wꞌaandaa na mantyjo̱cheⁿnaꞌ nnom ndaaluee. Joꞌ joꞌ tjacjom sa̱a̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ ljooꞌndyena, meintyjeeꞌna tyuaatcwii ꞌndyoo ndaaluee.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Quia joꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na matseineiiⁿ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Jndye ñꞌoom tꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na ñequio ñꞌoom tjañoomꞌ. Tsoom:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ndoꞌ yocheⁿ na majoomꞌm lqueeⁿꞌñeeⁿ ntꞌom tquiaa tsꞌom nato. Mañoomꞌ tquieꞌcañom cantsaa, tcwaꞌyoꞌ lqueeⁿꞌñeeⁿ.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Ndoꞌ ntꞌom lqueeⁿ tquiaanaꞌ yuu na jeeⁿ ljo̱ꞌ, yuu na tita mꞌaaⁿ tsꞌo. Tyuaaꞌ tꞌoomnaꞌ ee tita mꞌaaⁿ tsꞌo.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Sa̱a̱ quia na jnda̱ teijmeiⁿꞌ na mantyꞌiaaꞌ ñeꞌquioomꞌ, tꞌuaanaꞌ, tjacaaⁿnaꞌ ee na tinjoom tyꞌe nchꞌiooꞌnaꞌ.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ndoꞌ ntꞌom lqueeⁿ tquiaanaꞌ yuu na tooꞌ ndaꞌ lꞌo̱o̱nioom. Tyuaaꞌti tjawindye lꞌo̱o̱nioomꞌñeeⁿ, jlaꞌcantoꞌndyenaꞌ nacjooꞌ ntjom.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Sa̱a̱ ntꞌom lqueeⁿ tquiaanaꞌ yuu na ya tsꞌo, jeeⁿ ya tueꞌnaꞌ. Cwii taⁿꞌ tjeiꞌnaꞌ ñequiee xuu lqueeⁿ trigo na cwii tsꞌoom lqueeⁿ tjacjuꞌ tsꞌaⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ cwii taⁿꞌ tjeiꞌnaꞌ we xuu waljooꞌ xcwe na cwii tsꞌoom lqueeⁿ tjacjoomꞌm. Ndoꞌ cwiicheⁿ cwii taⁿꞌ tjeiꞌnaꞌ cwii xuu waljooꞌ yom tsꞌoom na cwii tsꞌoom lqueeⁿ tjacjoomꞌm.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 ꞌÑeeⁿ juu na niom lueꞌ nꞌom luaꞌqui na nndii, candii.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿ Jesús tyꞌentyjaaꞌna jom. Taꞌxꞌeena nnoom:
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na:
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na macoꞌñom ñꞌoom na maꞌmo̱o̱ⁿya, nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntseiꞌno̱ⁿꞌtyeeⁿ. Sa̱a̱ meiⁿquia tsꞌaⁿ na tîcoꞌñom ñꞌoom na maꞌmo̱o̱ⁿya, nntsꞌaanaꞌ na cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo cantyjati chjoowiꞌ na matseiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Joꞌ chii ñꞌoom tjañoomꞌ matseina̱ⁿya nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Ee meiiⁿ ñequiiꞌcheⁿ cwintyꞌiaana tsꞌiaaⁿ na matsꞌaa sa̱a̱ maxjeⁿ tixoqueⁿna cwenta. Ndoꞌ meiiⁿ cwindyena ñꞌoom na mañequia sa̱a̱ mꞌaⁿna chaꞌcwijom na tyoondyena, meiⁿ ticalaꞌno̱ⁿꞌna ljoꞌ cwindyena.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Cantyja ꞌnaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ matseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom na seiljeii profeta Isaías, tsoom:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ee naⁿmꞌaⁿꞌ jnda̱ jlaꞌquieꞌ nꞌomna,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Seineiⁿti Jesús nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tsoom:
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Mayuuꞌcheⁿ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jndye profetas na tyoñeꞌquia ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tandyo xuee ñequio jndye nnꞌaⁿ na tyomꞌaⁿ cantyja na matyꞌiomyanaꞌ, jeeⁿ tyocantyjaaꞌ nꞌomna na nntyꞌiaanda̱a̱na ljoꞌ na cwintyꞌiaꞌ ꞌo ndoꞌ na nndyena chaꞌna cwindyeꞌ ꞌo sa̱a̱ tîcantyꞌiaana meiⁿ tîcandyena.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 ’Candyeꞌyoꞌ luaa maꞌmo̱ⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ cantyja na tjacjuꞌ tsꞌaⁿ tsjaaⁿ lqueeⁿ trigo.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ntꞌom lqueeⁿ na tquiaa tsꞌom nato na tcwaꞌ cantsaa, joꞌ joꞌ nnꞌaⁿ na cwindye ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na mandii ñꞌoom cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom sa̱a̱ ticatseiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ, maxjeⁿ macwjeꞌcañoom tsaⁿjndii na nncwjiꞌ ñꞌoom naya naquiiꞌ tsꞌoom.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ndoꞌ ntꞌom lqueeⁿ na tquiaa yuu na jeeⁿ ljo̱ꞌ, mannꞌaⁿ na cwindye ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ ñequio na neiiⁿna cwitoꞌñoomna juunaꞌ.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom ntjom na tinjoom tyꞌe nchꞌiooꞌnaꞌ, na tyuaaꞌ tcaaⁿnaꞌ. Ee quia na macoꞌwiꞌnaꞌ joona oo cwileiꞌntyjo̱ nnꞌaⁿ joona cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom naya, mantyja cwiꞌndyena.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ndoꞌ lqueeⁿ na tquiaa yuu na tooꞌ ndaꞌ lꞌo̱o̱nioom, mannꞌaⁿ na cwindye ñꞌoom naya. Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ jeeⁿ mꞌaⁿna ñomtiuu chiuu na cwii ꞌoomꞌaⁿyoona, ndoꞌ chiuu ya nleityandyetina. Joꞌ chii tileicanaⁿndyena na nlꞌana yuu na matsonaꞌ. Ee ñꞌomtiuuꞌñeeⁿ matseicuꞌnaꞌ na nlaꞌcanda̱na nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ lꞌa joo lꞌo̱o̱nioom na jlaꞌcantoꞌndyenaꞌ nacjooꞌ ntjom.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Sa̱a̱ lqueeⁿ na tquiaa yuu na jeeⁿ ya tsꞌo mannꞌaⁿ na cwindye ñꞌoom naya. Cwilaꞌno̱ⁿꞌna juunaꞌ ndoꞌ cantyja na cwilꞌana cwiwitquiooꞌ na cwinaⁿndyena chiuu waa na matsonaꞌ. Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tjacantyja na ya cwilꞌana. Matseijomnaꞌ joona chaꞌna cwii tsꞌoom lqueeⁿꞌñeeⁿ na tjeiꞌnaꞌ ñequiee xuu. Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ xcweyandyo cwilꞌana yuu na ya. Matseijomnaꞌ joona chaꞌna cwii tsꞌoom lqueeⁿꞌñeeⁿ na tjeiꞌnaꞌ we xuu waljooꞌ xcwe. Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tiqueⁿndyena na cwilꞌana yuu na ya. Joꞌ chii matseijomnaꞌ joona chaꞌna cwii tsꞌoom lqueeⁿꞌñeeⁿ na tjeiꞌnaꞌ ñeꞌcwii xuu waljooꞌ yom tsꞌoom.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ndoꞌ seineiⁿ Jesús cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ. Tsoom nda̱a̱na:
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Sa̱a̱ cwii teijaaⁿ yocheⁿ na watsom ñequio nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ tyjeꞌcañoom cwii tsꞌaⁿ na jndooꞌ jom. Tjatseiñꞌeeⁿꞌñe tsaⁿꞌñeeⁿ lqueeⁿ jnda̱a̱ quiiꞌntaaⁿ lqueeⁿ trigo. Jnda̱ chii tja.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Tjawindye jnda̱ lqueeⁿ, tjaꞌmeiiⁿndyenaꞌ, quia joꞌ chii teitquiooꞌ na ñꞌeeⁿꞌ lqueeⁿ jnda̱a̱ naquiiꞌ ntjomꞌñeeⁿ.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Naⁿntjom ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ tqueⁿna cwenta na nmeiiⁿꞌ niom. Tyꞌentyjaaꞌna jom, jluena nnoom: “Ta, aa nchii ñequiiꞌcheⁿ lqueeⁿ na ya tjaꞌcjuꞌ, quia joꞌ ¿chiuu na cwiwitquiooꞌ lqueeⁿ jnda̱a̱ quiiꞌntaaⁿ jnda̱ lqueeⁿ ꞌnaⁿꞌ?”
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom: “Tsꞌaⁿ na jndooꞌ ja sꞌaa na luaaꞌ.” Ndoꞌ taꞌxꞌee naⁿntjomꞌñeeⁿ nnoom: “¿Aa lꞌue tsꞌomꞌ na nntsaacatjeiiꞌndyô̱ joonaꞌ naquiiꞌ ntjom ꞌnaⁿꞌ?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱ naⁿntjoomꞌm, tsoom: “Tilꞌaꞌyoꞌ na ljoꞌ ee xeⁿ nntjeiiꞌndyoꞌ joonaꞌ, nntsꞌaacheⁿnaꞌ na mati nncꞌoomnaꞌ ntjom na ya.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Caꞌndyeꞌyoꞌ na ñejom cꞌoowijnda̱naꞌ hasta na mmaⁿjndyeenaꞌ.” Quia joꞌ nntsjo̱o̱ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na nntyje: “Catyjeꞌjndyeeꞌyoꞌ jnda̱ lqueeⁿ jnda̱a̱, calꞌaꞌyoꞌ cantsa̱a̱ꞌ joonaꞌ ee na nlconaꞌ. Nda̱nquia catyjeꞌyoꞌ jnda̱ lqueeⁿ na ya na nncꞌoocuenaꞌ tsꞌom tsa̱ꞌ ꞌnaⁿya.”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Seineiⁿticheⁿ Jesús cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na maxjeⁿ nleijndyendyeti nnꞌaⁿ na nntsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ nꞌom. Tsoom nda̱a̱na:
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Lqueeⁿꞌ mostaza jeeⁿ cajnda̱a̱naꞌ sa̱a̱ xeⁿ jnda̱ teijndeii tsꞌoom, nleindyenaꞌ, nncwinomꞌnaꞌ ntꞌom nꞌoom ntjom na tiquiwindye. Juunaꞌ nleitꞌmaⁿtinaꞌ hasta nnda̱a̱ nnaⁿ lꞌo̱ tsꞌoomꞌñeeⁿ cantquiaa cantsaa.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jnda̱ chii cwiicheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ seineiⁿ Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Ñequiiꞌcheⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ seineiⁿ Jesús na tyoꞌmo̱o̱ⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Meiⁿcwii ñꞌoom tîcatseineiiⁿ nda̱a̱na na nchii ñꞌoom tjañoomꞌ.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Joꞌ chii seicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom ꞌndyoo profeta, tsoom:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Jnda̱ na jñom Jesús nnꞌaⁿ na cꞌoolcweeꞌna, quia joꞌ tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ wꞌaa. Ndoꞌ jâ nnꞌaⁿ na cwilajomndyô̱ ñꞌeⁿñê santyjaaꞌâ jom. Lꞌuuyâ nnoom:
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱yâ, tsoom:
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Ndoꞌ tyuaa ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, joꞌ joꞌ tsjoomnancue. Lqueeⁿ tsjaaⁿ na ya, joꞌ joꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ lqueeⁿ tsjaaⁿ jnda̱a̱, joꞌ joꞌ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿjndii.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Juu tsꞌaⁿ na wiꞌñe na tjatseiñꞌeeⁿꞌñe tsjaaⁿ lqueeⁿ jnda̱a̱, joꞌ joꞌ nquii tsaⁿjndii. Ndoꞌ xuee na jnda̱ tmaⁿ ntjom na tyꞌecatyje naⁿntjom, joꞌ joꞌ xuee na cwintycwii tsjoomnancue. Joo naⁿntjom na tyꞌecatyje lqueeⁿ, joꞌ joꞌ ángeles cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Ndoꞌ chaꞌxjeⁿ lꞌa naⁿntjom cantsa̱a̱ꞌ jnda̱ lqueeⁿ jnda̱a̱ na nlconaꞌ quiiꞌ chom, maluaaꞌ matseijomnaꞌ na nluii xuee quia na cwintycwii tsjoomnancue.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ee ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee njño̱o̱ⁿya ángeles cwentaya na nntjeiiꞌndyo̱na nnꞌaⁿ na wiꞌndye ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjndo̱ꞌ nꞌom ncꞌiaa na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ natia.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Ndoꞌ ángeles nntueeꞌna naⁿꞌñeeⁿ naquiiꞌ chom bꞌio. Joꞌ joꞌ nndyuee naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ nnteinquiena ndeiꞌnꞌomna na wiꞌ cwitjoomna.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱a̱ꞌndye chaꞌxjeⁿ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ntsꞌaanaꞌ na caxueendyena chaꞌna xuee nnom ñeꞌquioomꞌ. ꞌÑeeⁿ juu na niom lueꞌ nꞌom luaꞌqui na nndii, candii.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 ’Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom matseijomnaꞌ chaꞌna castom na ñjom sꞌom cajaⁿ na wantyꞌiunaꞌ quiiꞌ tyuaa. Ljeii cwii tsꞌaⁿ castomꞌñeeⁿ sa̱a̱ tantyꞌiunnaaⁿꞌaⁿ juunaꞌ. Tjaaⁿ na jeeⁿ neiiⁿꞌeⁿ, tjacajna̱a̱ⁿ chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ na niom. Jnda̱ chii seijnaaⁿ tyuaaꞌñeeⁿ yuu na ndiiꞌ castom.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 ’Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom mati matseijomnaꞌ chaꞌna cwii tsꞌaⁿ na matseijnda ndoꞌ majnda̱a̱ ta̱ꞌ na ñequiiꞌcheⁿ malꞌueeⁿ ta̱ꞌ perlas na yati.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Quia na ljeiiⁿ cwii ta̱ꞌ perla na jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ ya ndoꞌ jndanaꞌ, tja tsaⁿꞌñeeⁿ tjacajna̱a̱ⁿ chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ, jnda̱ chii seijnaaⁿ ta̱ꞌ perlaꞌñeeⁿ.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 ’Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom mati matseijomnaꞌ chaꞌna cwii tsquiꞌ tꞌmaⁿ na tueeꞌ nnꞌaⁿ tsꞌom ndaaluee. Jndye nnom calcaa matseitꞌuenaꞌ.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Quia na jnda̱ tooꞌ tsquiꞌ na ñjomndye calcaa, ꞌoocantyjaandye nnꞌaⁿ juunaꞌ tyuaatcwii. Meindyuaandyena, cwitjeiiꞌndyena calcaa na yati. Cwitioomna jooyoꞌ nꞌom lquiee sa̱a̱ calcaa na cwantindyo cwityeⁿꞌquieeꞌna jooyoꞌ.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Malaaꞌtiꞌ nntsꞌaanaꞌ xuee quia na cwintycwii tsjoomnancue. Nñequiocue ángeles na nntjeiiꞌndyena nnꞌaⁿ na wiꞌndye quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ cantyja na matyꞌiomyanaꞌ.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ndoꞌ nntioomna nnꞌaⁿ na wiꞌndye naquiiꞌ chom bꞌio. Joꞌ joꞌ nndyuee naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ nnteinquiena ndeiꞌnꞌomna na wiꞌ cwitjoomna.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Quia joꞌ taxꞌee Jesús nda̱a̱ jâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndyô̱ ñꞌeⁿñê, tsoom:
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱yâ:
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Quia na jnda̱ seineiⁿ Jesús ñꞌoommeiⁿꞌ na tjañoomꞌ, jlueeⁿꞌeⁿ joꞌ joꞌ.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Tjalcweeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm. Joꞌ joꞌ tyotseineiiⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ naquiiꞌ watsꞌom. Ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna ñꞌoom na seineiiⁿ. Tyoluena:
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 ¿Aa nchii tsaⁿmꞌaaⁿꞌ jnda tsꞌaⁿ na macuuñe nꞌoom? Ndoꞌ ¿aa nchii tsoñeeⁿ jndyu María? Ndoꞌ ntyjeeⁿ, ¿aa nchii Jacobo, José, Simón ñequio Judas?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Ndoꞌ mati ntyjeeⁿ na yolcu mꞌaⁿna quiiꞌntaaⁿya. Quia joꞌ ¿chiuu waa na jeeⁿ jndo̱ꞌ tsꞌoom ndoꞌ cweꞌ tsꞌaⁿ tsjoom ñjaaⁿ jom?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Cweꞌ joꞌ ticalañꞌoomꞌndyena Jesús. Joꞌ chii tsoom nda̱a̱na:
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ndoꞌ tijndye tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ sꞌaaⁿ joꞌ joꞌ, ncꞌe na ticalaꞌyuꞌ naⁿꞌñeeⁿ ñꞌeⁿñê.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.