Lucas 6
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs BKJ
1 Luaa tuii cwii xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos. Mawinom Jesús yuu na niom ntjom lqueeⁿ trigo. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, tyꞌiooꞌndyena xuꞌlqueeⁿ. Tyꞌueeꞌndyena joonaꞌ nꞌom lueena jnda̱ chii tquiina.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Quia joꞌ ntꞌom nnꞌaⁿ tmaaⁿꞌ fariseos jluena:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Tꞌo̱ Jesús, tsoom nda̱a̱na:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Tjaqueⁿꞌeⁿ watsꞌom cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tcaaⁿ ntyooꞌ na jnda̱ tqueⁿ nnꞌaⁿ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ ntyooꞌñeeⁿ macanda̱ ntyee wanaaⁿ na nlcwaꞌna joonaꞌ. Sa̱a̱ tcwaꞌ David joonaꞌ ndoꞌ mati tquiaaⁿ na tcwaꞌ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeñê.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na:
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Cwiicheⁿ xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ, tjaquieeꞌ Jesús watsꞌom chjoo. Tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ joꞌ joꞌ mꞌaaⁿ cwii tsaⁿsꞌa na jnda̱ tjateii tsꞌo̱ ntyjaya.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés ñequio nnꞌaⁿ fariseos, jeeⁿ tyoqueⁿna cwenta xeⁿ na nntseinꞌmaⁿ Jesús tsꞌaⁿwiiꞌ xuee na cwitaꞌjndyeena, cha quia joꞌ nnda̱a̱ nñeꞌquiana jnaaⁿꞌaⁿ.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Sa̱a̱ mantyjeeⁿ chiuu cwilaꞌtiuuna, joꞌ chii tsoom nnom tsꞌaⁿ na jnda̱ tjateii tsꞌo̱:
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Jnda̱ joꞌ tso Jesús nda̱a̱na:
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Jnda̱ chii ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ, tsoom nnom tsꞌaⁿwiiꞌ:
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Jnaaⁿꞌ joꞌ jeeⁿ jlaꞌwjeena Jesús. Ndoꞌ tyoꞌmaⁿna ñꞌeⁿ ncꞌiaana ljoꞌ nnda̱a̱ nlꞌana jom.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Joo ncueeꞌñeeⁿ tjawa Jesús cwii ta naquiiꞌ jnda̱a̱ na nntseineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ meiiⁿnchaaꞌ tsjom tyotseineiiⁿ nnom.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Quia na jnda̱ teixuee, tcwaaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Quiiꞌntaaⁿna tjeiiꞌñê canchooꞌwendye nnꞌaⁿ na seicajñoom joona apóstoles, nnꞌaⁿ na majñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Nmeiiⁿ ncueena: Simón, tsaⁿ na seicajñoom Pedro, ñequio tyjee tsaⁿꞌñeeⁿ, Andrés, ñꞌeⁿ Jacobo ñequio Juan, ñꞌeⁿ Felipe ñequio Bartolomé,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 ñꞌeⁿ Mateo ñequio Tomás, ñꞌeⁿ Jacobo jnda Alfeo, ndoꞌ ñꞌeⁿ Simón na cwiluena cananista,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 ñꞌeⁿ Judas jnda Jacobo ñequio Judas Iscariote, tsꞌaⁿ na tquiaa cwenta Jesús.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Jndyocue Jesús ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tyꞌemeintyjeeꞌna cwii su. Joꞌ joꞌ jnda̱ tquieꞌcañom ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoom na mañequiaaⁿ ñequio jndyendye nnꞌaⁿ na jnaⁿ chaꞌwaa Judea ñequio Jerusalén ñequio ꞌndyoo ndaaluee na nndyooꞌ tsjoom Tiro ñꞌeⁿ Sidón. Naⁿꞌñeeⁿ tquiona na nndyena ñꞌoom na mañequiaaⁿ, ndoꞌ na nntseinꞌmaaⁿ joona ntycu na cwitjoomna.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Mati seinꞌmaaⁿ nnꞌaⁿ na jeeⁿ cwajndii tyoleichuu jndyetia.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Chaꞌtsondye nnꞌaⁿ tyolꞌueeꞌndyena chiuu ya cha nnda̱a̱ nñeꞌquioꞌna jom, ee waa najneiⁿ na nnꞌmaⁿ tsꞌaⁿ xeⁿ nnda̱a̱ nñequiuuꞌ jom. Joꞌ chii chaꞌtsondyena nꞌmaaⁿna.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Quia joꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoom na mañequiaaⁿ, tsoom nda̱a̱na:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ’ꞌO nnꞌaⁿ na cwiweꞌjndoꞌyoꞌ jeꞌ, mañequiaanaꞌ na neiⁿꞌyoꞌ ee quia nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌcwijom na jnda̱ tjacjoꞌyoꞌ.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ’Mañequiaanaꞌ na neiⁿꞌyoꞌ quia na cwilaꞌjndoo nnꞌaⁿ ꞌo na cwileiꞌntyjo̱na ꞌo, na cwilaꞌjnaaⁿꞌna ꞌo, ndoꞌ na cwilꞌana na ticueeꞌ nꞌomna ꞌo ncꞌe na mꞌaⁿꞌyoꞌ cantyja ꞌnaⁿ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Manmeiiⁿꞌ tyotaꞌwiꞌ weloo naⁿꞌñeeⁿ profetas na tyoñequia ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tandyo xuee. Joꞌ chii cꞌomꞌyoꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ xuee na cwitjomꞌyoꞌ nawiꞌmeiⁿꞌ. Ee tꞌmaⁿ naya ꞌnaⁿꞌyoꞌ cwiwiwe cañoomꞌluee.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Sa̱a̱ nntꞌuiiwiꞌnaꞌ ꞌo nnꞌaⁿ na cwiluiitꞌmaⁿndyoꞌ na quitꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ juu na tyandyoꞌ. Ee cweꞌ cantyjati jeꞌ na mañequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ na jeeⁿ lꞌue mꞌaⁿꞌyoꞌ.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Nntꞌuiiwiꞌnaꞌ ꞌo nnꞌaⁿ na cwicwaꞌjaacjoꞌyoꞌ jeꞌ. Ee nncueꞌntyjo̱ xuee na nncꞌomꞌyoꞌ chaꞌcwijom na ñejndoꞌyoꞌ.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ’Nntꞌuiiwiꞌnaꞌ ꞌo nnꞌaⁿ na jeꞌ jndye nnꞌaⁿ cwitjeiiꞌyana ꞌo. Ee maluaaꞌ ñelꞌa weloo naⁿꞌñeeⁿ. Tyoluena ñꞌoom ya cantyja ꞌnaaⁿ joo profetas na cweꞌ tyonquioꞌnnꞌaⁿ joona.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’Sa̱a̱ matsjo̱o̱ya nda̱a̱ꞌ ꞌo nnꞌaⁿ na cwindyeꞌyoꞌ ñꞌoom na mañequiaya: Cꞌomꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na jndoo ꞌo. Ndoꞌ calꞌaꞌyoꞌ na ya nnꞌaⁿndyoꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na ticueeꞌ nꞌom ꞌo.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Cataⁿꞌyoꞌ na catioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na cwitueeꞌ ñꞌoom wiꞌ nacjoꞌyoꞌ. Ndoꞌ calaneiⁿꞌyoꞌ nnoom cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjnaaⁿꞌna ꞌo.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 ꞌÑeeⁿ na mmeiⁿꞌ ndaꞌ ntsmaⁿꞌ, mati cwiicheⁿ ntyja quiaaꞌ na mmeiⁿꞌ ndaꞌ. Ndoꞌ ꞌñeeⁿ na nncwjiꞌ liaatco ꞌnaⁿꞌ, mati quiaaꞌ cotomꞌ na nncjaañꞌoom.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Meiⁿꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na macaⁿ cwii ꞌnaⁿ njomꞌ, quiaaꞌ. Ndoꞌ xeⁿ tjañꞌoom tsꞌaⁿ ꞌnaⁿꞌ ndoꞌ tiñeꞌcatseilcweeⁿꞌeⁿ juunaꞌ, tintseincjooꞌndyuꞌ na calcweꞌnaꞌ.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Chaꞌxjeⁿ na lꞌue nꞌomꞌyoꞌ na calꞌa nnꞌaⁿ ñꞌeⁿndyoꞌ, majoꞌti calꞌaꞌ ꞌo ñꞌeⁿndye joona.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ’Xeⁿ mꞌaⁿꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌyoꞌ cweꞌ tomti nnꞌaⁿ na mati wiꞌ nꞌom ꞌo, quia joꞌ ¿yuu waa na yaticheⁿ cwilꞌaꞌyoꞌ? Ee nnꞌaⁿ na tyoolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom mꞌaⁿna na wiꞌ nꞌomna ncꞌiaana na wiꞌ nꞌom joona.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Xeⁿ cwilꞌaꞌyoꞌ na ya nnꞌaⁿndyoꞌ cweꞌ tomti ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na mati cwilꞌa na ya nnꞌaⁿndyena ñꞌeⁿndyoꞌ, ¿yuu waa na jeeⁿ ya cwilꞌaꞌyoꞌ? Ee mati nnꞌaⁿ na cwilaꞌxmaⁿ jnaⁿ majoꞌti cwilꞌana.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ndoꞌ xeⁿ cwiteiꞌjndeiꞌyoꞌ ꞌnaⁿ nnꞌaⁿ na nquiuꞌyoꞌ na mati joo nnteiꞌjndeii ꞌo, quia joꞌ ¿yuu waa na yaticheⁿ cwilꞌaꞌyoꞌ? Ee mati nnꞌaⁿ na cwilaꞌxmaⁿ jnaⁿ cwiteiꞌjndeiina ꞌnaⁿ nda̱a̱ ncꞌiaana ee manquiuna na nnjoom joꞌ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Sa̱a̱ ꞌo jeꞌ cꞌomꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na jndoo ꞌo. Calꞌaꞌyoꞌ na ya nnꞌaⁿndyoꞌ ñequio chaꞌtsondye nnꞌaⁿ. Cateiꞌjndeiꞌyoꞌ ꞌnaⁿ na cwileiꞌñꞌomꞌyoꞌ nnꞌaⁿ, meiiⁿ ticantyjaaꞌ nꞌomꞌyoꞌ na nlaꞌlcweꞌna. Quia joꞌ tꞌmaⁿ naya nndaꞌyoꞌ cañoomꞌluee. Ndoꞌ nlaxmaⁿꞌyoꞌ ntseinda Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ nandyeticheⁿ. Ee mati jom mꞌaaⁿ na wiꞌ tsꞌoom meiiⁿ nnꞌaⁿ na lꞌo̱ meiiⁿ machꞌeeⁿ ya joona. Ndoꞌ wiꞌ tsꞌoom nnꞌaⁿ na wiꞌndye.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Cꞌomꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌyoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ nquii Tsotyeꞌyoꞌ mꞌaaⁿ na wiꞌ tsꞌoom chaꞌtsondye nnꞌaⁿ.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Tintuꞌxeⁿꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na cweꞌ xjeⁿto ꞌo, cha meiⁿ tincuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ꞌo. Tintioꞌyoꞌ nnꞌaⁿ lꞌo̱ nawiꞌ cha tintioom ꞌo lꞌo̱ nawiꞌ. Calaꞌtꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ nnꞌaⁿ cha mati nntseitꞌmaⁿ tsꞌoom ꞌo.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Quiaꞌyoꞌ na cateijndeiinaꞌ nnꞌaⁿ, quia joꞌ mati nntoꞌñoomꞌyoꞌ na nnteijndeiinaꞌ ꞌo. Ee Tyꞌo̱o̱tsꞌom nñequiaaⁿ na nntoꞌñoomꞌyoꞌ cwii na canda̱a̱ꞌ tuꞌxeⁿnaꞌ. Joꞌ joꞌ matseijomnaꞌ chaꞌcwijom cwii ꞌnaⁿ na teincwiiꞌnaꞌ, tyeⁿ tyꞌecuenaꞌ hasta tooꞌ wantyjo. Ee cantyjati xjeⁿ na cwiñeꞌquiaꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ, majoꞌti nntseilcweꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwii nnjoom nda̱a̱ꞌyoꞌ.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Mati seineiⁿ Jesús nda̱a̱na cwii ñꞌoom na tjañoomꞌ, tsoom:
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Xocatsꞌaanaꞌ na tsꞌaⁿ na matseiꞌnaaⁿꞌ cwiluiitꞌmaⁿñetyeeⁿ, nchiiti tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ nnoom. Sa̱a̱ quia na jnda̱ seiꞌnaaⁿꞌñꞌeeⁿ chaꞌtso na tꞌmo̱ⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom, quialjoꞌcheⁿ nntseijomnaꞌ jom chaꞌna tsꞌaⁿ na tꞌmo̱ⁿ nnoom.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ’¿Chiuu na jeeⁿ ndoꞌ jnda̱ na njom tsꞌomnnom xꞌiaꞌ, sa̱a̱ tiqueⁿꞌ cwenta tsꞌoom tscaaꞌ na njom tsꞌomnjomꞌ nncuꞌ?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 ¿Chiuu na jeeⁿ ñeꞌcatseijndaaꞌndyuꞌ jnaaⁿꞌ xꞌiaꞌ? ¿Aa nntsuꞌyuꞌ nnoom: “Cwa ꞌu nnꞌaⁿya, quiaaꞌ na nncwjiiꞌa ntquiooꞌ jnda̱ na njom tsꞌomnjomꞌ”, sa̱a̱ manncuꞌ tiqueⁿꞌ cwenta tsꞌoom tscaaꞌ na njom tsꞌomnjomꞌ? ꞌU tsꞌaⁿ na macheꞌ na matseicanda̱a̱ꞌndyuꞌ cha cantyꞌiaa nnꞌaⁿ, najndyee cwjiꞌ tsꞌoom tscaaꞌ na njom tsꞌomnjomꞌ nncuꞌ, quia joꞌ tquioꞌyaꞌ na nncwjiꞌ ntquiooꞌ jnda̱ tsꞌomnnom xꞌiaꞌ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 ’Ticwii cwii tsꞌoom na ya xocatsꞌaanaꞌ ta̱ na tisꞌa. Ndoꞌ tsꞌoom na tisꞌa meiⁿ xocatsꞌaanaꞌ ta̱ na ya.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Ticwii cwii tsꞌoom, ta̱a̱ꞌnaꞌ maꞌmo̱ⁿnaꞌ ljoꞌ tsꞌoom juunaꞌ. Ee tijoom nntseicjoo tsꞌaⁿ ta̱ higo tsꞌoom nioom. Meiⁿ tijoom nntseicjoo tsꞌaⁿ ta̱uva cwii tsꞌo̱o̱ nioom.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Maluaaꞌ matseijomnaꞌ nnꞌaⁿ chaꞌna nꞌoom ntjom. Juu tsꞌaⁿ na ya tsꞌaⁿñe, machꞌeeⁿ yuu na ya, ee naquiiꞌ tsꞌoom cwinaⁿ na ya na matseitioom. Sa̱a̱ tsꞌaⁿ na wiꞌñe, machꞌeeⁿ yuu na tisꞌa, ee naquiiꞌ tsꞌoom cwinaⁿ nawiꞌ na matseitioom. Ticwii cwii tsꞌaⁿ cantyjati na matseitiuu naquiiꞌ tsꞌom, maxjeⁿ joꞌ matseineiⁿ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’¿Chiuu na cwinduꞌyoꞌ na Ta ja quia na cwiꞌmaⁿꞌyoꞌ ja ndoꞌ tiñeꞌcalacanda̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Ticwii cwii tsꞌaⁿ na macwjeeꞌcañoom ja na mandii ñꞌoom na matsjo̱o̱ nmeiiⁿ, ndoꞌ matseicanda̱ joonaꞌ, mꞌmo̱o̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ chiuu matseijomnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Matseijomnaꞌ jom chaꞌcwijom cwii tsꞌaⁿ na jndo̱ꞌ tsꞌom na sꞌaa waaꞌ. Tyocaꞌñeeⁿ njoom, tyeⁿ tqueeⁿ tsiaⁿtsjo̱ꞌ cha jndeii wꞌaa. Quia na tyjeeꞌ jndaa, tco̱o̱naꞌ tyuaatcwii, jndeii tyocjaacameiiⁿꞌñenaꞌ ndaa wꞌaaꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ tîcatsꞌeiinaꞌ ee na tyeⁿ tjaluiinaꞌ nacjooꞌ tsiaⁿtsjo̱ꞌñeeⁿ.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Sa̱a̱ juu tsꞌaⁿ na cweꞌ mandii ñꞌoom na matsjo̱o̱ ndoꞌ titseicanda̱ joonaꞌ, tsaⁿꞌñeeⁿ matseijomnaꞌ chaꞌcwijom cwii tsꞌaⁿ na tijndo̱ꞌ tsꞌom na sꞌaa waaꞌ na cweꞌ jnaⁿtonaꞌ nomtyuaa. Tjaaꞌnaⁿ niaⁿljo̱ꞌ tuii. Quia na tyjeeꞌ jndaa ndoꞌ jndeii tyocjaacameiiⁿꞌñenaꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ, mantyja tmeiⁿꞌnaꞌ juunaꞌ. Ndoꞌ tꞌmaaⁿꞌ tsuu cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.