Lucas 24

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cwitsjoomya xuee najndyee smanaⁿ, tyꞌena yuu waa tseiꞌtsuaa. Tyꞌechona nasei cachi na jnda̱ jlaꞌjndaaꞌndyena.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Jnda̱ na tquiena jliuna na jnda̱ teindyo̱ tsjo̱ꞌ na ta̱ꞌ ꞌndyoo tsueꞌtsjo̱ꞌ.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Quia na tyꞌequieꞌna joꞌ joꞌ, taticaliuna seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌ Ta Jesús.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Xcwe na matseiñꞌeeⁿꞌñenaꞌ joona na cwicatyuena, ndoꞌ teitquiooꞌndye we nnꞌaⁿ nacañoomna na jeeⁿ canchiiꞌ, caxuee liaa.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Jeeⁿ ndyaꞌ tyuena, jlaꞌntyjanquioondyena nqueⁿna nomtyuaa. Jlue naⁿꞌñeeⁿ nda̱a̱na:
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Tacꞌoomñê ñjaaⁿ, jnda̱ wandoꞌxcoom. Cjaañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ ñꞌoom na seineiiⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ quia na ndi mꞌaaⁿ tsꞌo̱ndaa Galilea.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Tsoom na nqueⁿ na cwiluiiñê tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, nñeꞌquia nnꞌaⁿ cwenta jom luee nnꞌaⁿjnaⁿ. Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ nntyꞌioomna jom tsꞌoomꞌnaaⁿ. Sa̱a̱ xuee jnda̱ ndyee ncwandoꞌxcoom.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Quia joꞌ tjañjoomꞌ nꞌomna ñꞌoom na tyotseineiiⁿ.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Jnaⁿna yuu na waa tseiꞌtsuaa, tyꞌelcweeꞌna ndoꞌ jlaꞌcandiina nnꞌaⁿ canchooꞌcwii ñequio chaꞌtso ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ chiuu waa na tuii.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 María Magdalena, ñꞌeⁿ Juana, ñꞌeⁿ María tsondyee Jacobo, ñꞌeeⁿ ntꞌomcheⁿ yolcu na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena, joona jlaꞌcandiina nnꞌaⁿ canchooꞌcwii ñꞌoomꞌñeeⁿ.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Sa̱a̱ apóstoles ndooꞌ nquiuna cweꞌ ñꞌomnco joꞌ. Tîcalaꞌyuꞌna.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Sa̱a̱ Pedro teicantyjaaⁿ, jleinoom, tjaaⁿ yuu waa tseiꞌtsuaa. Quia na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ tseiꞌtsuaa, cweꞌ liaa canchiiꞌ ljeiiⁿ. Ndoꞌ tjalcweꞌnnaaⁿꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ, jaawa jaacue tyomꞌaaⁿꞌ tsꞌoom chaꞌtso na jnda̱ tuii.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Majuuti xueeꞌñeeⁿ we nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿ Jesús cwiꞌoona cwii tsjoom chjoo na jndyu Emaús na mꞌaaⁿ naꞌ canchooꞌcwii kilómetros na tquianaꞌ ñꞌeⁿ Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ndoꞌ cheⁿnquieena cantyja chaꞌtso na nmeiiⁿꞌ tuii.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Yocheⁿ na luaaꞌ jeeⁿ cwilaꞌneiⁿna, manquiiti Jesús tueꞌntyjo̱o̱ⁿ joona. Ñeꞌcwi tjaaⁿ ñꞌeⁿndyena.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Sa̱a̱ tîcataꞌjnaaⁿꞌna jom ee sꞌaanaꞌ nꞌomnda̱a̱na chaꞌcwijom na titquioona.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Tsoom nda̱a̱na:
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Ndoꞌ cwiindye joona na jndyu Cleofas tꞌo̱ nnoom, tso:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Quia joꞌ tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na:
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Sa̱a̱ nquiee ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ cwentaayâ tquiana cwenta jom na catꞌuiityeⁿnaꞌ jom na cueeⁿꞌeⁿ, ndoꞌ tyꞌioom nnꞌaⁿ jom tsꞌoomꞌnaaⁿ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ndoꞌ jâ jeeⁿ ñentyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ na jom nluiiñê nquii na nntseicandyaañe nnꞌaⁿ Israel. Ndoꞌ waa cwiicheⁿ, jeꞌ jnda̱ ndyee xuee na tuii na nmeiiⁿꞌ.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Ndoꞌ nchii macanda̱ joꞌ, mati joo yolcu na ñꞌeeⁿ tmaaⁿꞌ na laxmaaⁿyâ, tquioñꞌomna ñꞌoom na jeeⁿ seiñꞌeeⁿꞌnaꞌ jâ. Ee mateincooquiuuꞌ tyꞌena yuu waa tseiꞌtsuaⁿꞌaⁿ,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 sa̱a̱ taticaliuna seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tquiolcweeꞌna, tyoluena na mati tcoꞌnaꞌ ángeles nda̱a̱na na jlue yoꞌñeeⁿ nda̱a̱na na jom wanoomꞌm.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Joꞌ chii tyꞌe ntꞌom ncꞌiaayâ yuu waa tseiꞌtsuaa ndoꞌ jliuna na mayuuꞌ chaꞌxjeⁿ na jlue yolcuꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ maxjeⁿ tîcantyꞌiaana nquii Jesús.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na:
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Aa nchii maxjeⁿ matsonaꞌ na nquii Cristo catjoom chaꞌtso nawiꞌmeiⁿꞌ cwitjo̱o̱cheⁿ na nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Quia joꞌ tyoꞌmo̱o̱ⁿ naquiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌtso ñꞌoom na matseineiⁿnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ nqueⁿ. To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ ñequio ljeii na tqueⁿ Moisés ndoꞌ tcuu tyꞌoomnaꞌ hasta xjeⁿ ljeii na tqueⁿ chaꞌtso profetas.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Quia na tyꞌewindyoona tsjoom chjoo yuu na cwiꞌoona, quia joꞌ sꞌaaⁿ na ndooꞌ wjaatyeeⁿcheⁿ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Sa̱a̱ joona lꞌana na jndeiꞌnaꞌ na caljooꞌñê ñꞌeⁿndyena. Jluena:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Ndoꞌ quia na tjacjom nacañoomꞌ meiⁿsa ñꞌeⁿndyena, toꞌñoom tyooꞌ, tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, tyjeeⁿ ndoꞌ tquiaaⁿ juunaꞌ nda̱a̱na.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Ndoꞌ xjeⁿꞌñeeⁿ sꞌaanaꞌ joona chaꞌcwijom tsꞌaⁿ na ya teitquiooꞌnndaꞌ ndoꞌ taꞌjnaaⁿꞌna na manquii Jesús joꞌ. Sa̱a̱ jom mana tsuñê jo nda̱a̱na.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Tyoluena nda̱a̱ ntyjeena:
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Ndoꞌ mañejuu xjeⁿꞌñeeⁿ teicantyjana, tyꞌelcweeꞌna Jerusalén. Jliuna nnꞌaⁿ na canchooꞌcwii ñeꞌnaaⁿꞌ mꞌaⁿ naⁿꞌñeeⁿ ñequio ntꞌomcheⁿ ncꞌiaana.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Quia joꞌ jlue naⁿꞌñeeⁿ nda̱a̱na:
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Quia joꞌ joona tyolaꞌneiⁿna chiuu waa na tuii quia na mꞌaⁿna nato ndoꞌ chiuu waa na taꞌjnaaⁿꞌna jom quia na tyjeeⁿ tyooꞌ.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Yocheⁿ na cwilaꞌneiⁿna ñꞌoommeiⁿꞌ, teitquiooꞌ meintyjeeꞌ Jesús xcwe quiiꞌntaaⁿna. Tquiaaⁿ na xmaⁿndyena. Tsoom:
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Sa̱a̱ joona nioom tyuena, ee jlaꞌtiuuna na cweꞌ ncwaaⁿꞌaⁿ joꞌ cwintyꞌiaana.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱na:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Cantyꞌiaꞌyoꞌ lꞌo̱o̱ya ñꞌeⁿ ncꞌa̱ya na mannco̱tya̱ luaa. Ndoꞌ nquioꞌyoꞌ ja, ee ncwaaⁿꞌ tsꞌaⁿ tjaaꞌnaⁿ seiꞌ cachuunaꞌ, meiⁿ ndeiꞌ chaꞌna cwintyꞌiaꞌyoꞌ na cho̱ ja.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Jnda̱ tsoom na luaaꞌ, tꞌmo̱o̱ⁿ lꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ ncꞌeeⁿ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Sa̱a̱ ndicwaⁿ cweꞌ matseitsaⁿꞌtonaꞌ joona na jeeⁿ neiiⁿna, jeeⁿ cjaaweeꞌ nꞌomna, hasta tileicalayuꞌna na jom. Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Joꞌ chii tquiana cwii taⁿꞌ catscaa jneiiⁿ ñequio tscuu na ñjom tsiomꞌ.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Toꞌñoom ndoꞌ tcwaaⁿꞌaⁿ ñequio na jndooꞌna.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱na:
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Quia joꞌcheⁿ tquiaa Jesús na nlaꞌno̱ⁿꞌna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeiinaꞌ.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Tsoom nda̱a̱na:
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Ñequio xueeꞌ jom nñeꞌquia nnꞌaⁿ ñꞌoom na calcweꞌ nꞌom nnꞌaⁿ jnaaⁿna cha na nntseitꞌmaⁿ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona. Ñꞌoommeiiⁿ nnaⁿnaꞌ Jerusalén, nncjaantyꞌeenaꞌ xjeⁿ chaꞌwaa tsjoomnancue.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Ndoꞌ ꞌo laꞌxmaⁿꞌyoꞌ na catjeiꞌyuuꞌndyoꞌ ñꞌoommeiiⁿ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Queⁿꞌyoꞌ cwenta, ja njño̱o̱ⁿya nquii Espíritu Santo na jnda̱ tso Tsotya̱ya na nñequiaaⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ. Joꞌ chii, caljooꞌndyoꞌ tsjoom Jerusalén hasta na nntoꞌñoomꞌyoꞌ juu na nnaⁿ nandye na nñequiaa najnda̱ꞌyoꞌ.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Quia joꞌ jluiꞌna tsjoomꞌñeeⁿ. Tjachom joona nndyooꞌ tsjoom Betania. Seintyjo̱o̱ⁿ lꞌo̱o̱ⁿ nacjoona, tioꞌnaaⁿñê joona.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Majuu xjeⁿ na matioꞌnaaⁿñê joona to̱ⁿꞌnaꞌ jom ñꞌeⁿndyena. Tjañꞌoomnaꞌ jom nandye cañoomꞌluee.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ndoꞌ joona, quia jnda̱ jlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom, tyꞌelcweeꞌna Jerusalén na jeeⁿcheⁿ ndyaꞌ neiiⁿna.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Ñeꞌquiiꞌcheⁿ tyomꞌaⁿna watsꞌom tꞌmaⁿ na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Mantyjati luaaꞌndyo.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.