Lucas 19

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Quia na jnda̱ tjaquieeꞌ Jesús tsjoom Jericó, tjawinoom quiiꞌ tsjoom.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Joꞌ joꞌ tyomꞌaaⁿ cwii tsaⁿtya na jndyu Zaqueo. Tsaⁿꞌñeeⁿ cwiluiitquieñê jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom cwentaaꞌ gobiernom.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Tyoqueⁿñê na nncwajnaⁿꞌaⁿ ꞌñeeⁿ joꞌ na Jesús, sa̱a̱ tileicanda̱a̱ ee jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ ndoꞌ na catꞌa̱a̱ꞌñê.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Joꞌ chii jleinoom, tjañetyeeⁿ, tjawaaⁿ cwii tsꞌoom sicómoro na nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ Jesús ee na joꞌ joꞌ nncwinom tsaⁿꞌñeeⁿ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Quia na tueꞌcañoom Jesús joꞌ joꞌ, jlunda̱a̱ñê, tsoom nnom:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Quia joꞌ seityuaaⁿꞌaⁿ jndyocueeⁿ. Ñequio na neiiⁿꞌeⁿ seiljoom Jesús waⁿꞌaⁿ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Sa̱a̱ quia na ntyꞌiaa nnꞌaⁿ na luaaꞌ, chaꞌtsondyena tyolaꞌncjooꞌndyena, jluena:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ndoꞌ teintyjeeꞌ Zaqueo, tsoom nnom Jesús:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Tso Jesús nnoom:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ee ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee jndyo̱calꞌua̱ ndoꞌ jndyo̱cwjiꞌnꞌmaaⁿndyo̱ nnꞌaⁿ na cwitsuundye añmaaⁿ.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Nnꞌaⁿ na tyondye ñꞌoommeiⁿꞌ jlaꞌtiuuna tyuaaꞌ nleitquiooꞌ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ee manndyooꞌ mꞌaaⁿ Jesús tsjoom Jerusalén. Joꞌ chii, tsotyeeⁿ ñꞌoom na tjañoomꞌ nda̱a̱na.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Tsoom:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncjaⁿ, tqueeⁿꞌñê qui nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjomtyeⁿ nnoom. Tꞌmaⁿ sꞌom teijndeiiyaaⁿ nnom cwii cwii tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom nda̱a̱na: “Calꞌueendyoꞌ chiuu nlꞌaꞌyoꞌ tsꞌiaaⁿ na nntantjomꞌyoꞌ ñꞌeⁿ joonaꞌ yocheⁿ na ja nncwja̱.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaa tsjomꞌm, jndoona jom. Joꞌ jñoomna nnꞌaⁿ ndyuaa yuu na tjaaⁿ, tyꞌecalue naⁿꞌñeeⁿ: “Jâ ticalꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na tsaⁿmꞌaaⁿꞌ nluiiñê rey cwentaaya.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Jnda̱ na toꞌñom tsaⁿꞌñeeⁿ nꞌiaaⁿ na nncꞌoom, jndyolcweeⁿꞌeⁿ. Tqueeⁿꞌñê nnꞌaⁿ na tquiaaⁿ sꞌom ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱. Ee ñeꞌcaljeiiⁿ cwanti jnda̱ taꞌntjom cwii cwiindye naⁿꞌñeeⁿ.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Tyjeeꞌ tsaⁿ najndyee, tso nnoom: “Nmeiiⁿ sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, qui ndiiꞌ chaꞌxjeⁿ na toꞌño̱ⁿ jnda̱ tantjo̱ⁿ ñꞌeⁿ juunaꞌ.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Quia joꞌ tsoom nnom: “Ya saꞌ, ꞌu mosoya, meiiⁿ cachjoo na toꞌñomꞌ sa̱a̱ seicanda̱ꞌ. Joꞌ chii jeꞌ maqua̱ⁿya ꞌu nncꞌoomꞌ tsꞌiaaⁿ, nntsa̱ꞌntjomꞌ qui tsjoom.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ndoꞌ tyjeeꞌ tsaⁿ na jnda̱ we, tso nnoom: “Nmeiiⁿ sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, ꞌom ndiiꞌ chaꞌxjeⁿ na toꞌño̱ⁿ jnda̱ tantjo̱ⁿya ñꞌeⁿ juunaꞌ.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Quia joꞌ majoꞌti tsoom nnom: “Jeꞌ maqua̱ⁿya ꞌu nncꞌoomꞌ tsꞌiaaⁿ, nntsa̱ꞌntjomꞌ ꞌom tsjoom tꞌmaⁿ.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Tyjeeꞌ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ, tso nnoom: “Luaa sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, na seiwa̱ naquiiꞌ payom.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ee ja jeeⁿ nquiaya ꞌu na jeeⁿ jnda̱ ñꞌoom tseineiⁿꞌ. Ee ꞌu macoꞌñomꞌ yuu na nchii cwentaꞌ, ndoꞌ quitseiꞌweꞌ yuu na nchii ꞌu jnomꞌ.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Quia joꞌ tsoom nnom: “ꞌU moso ꞌnaⁿya na tia matseitiuuꞌ, majuuti ñꞌoom ꞌndyoꞌ nntsꞌaaya na nncuꞌxeⁿnaꞌ ꞌu. Xeⁿ ntyjiꞌ na ja tsꞌaⁿ na jeeⁿ jnda̱ ñꞌoom tseineiⁿ ndoꞌ na macoꞌño̱ⁿ yuu na nchii cwentaya ndoꞌ na quitseiwa̱ya yuu na nchii nnco̱ jno̱o̱ⁿꞌa,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 quia joꞌ ¿chiuu na tîcjaꞌcaꞌndiiꞌ sꞌom ꞌnaⁿya banco yuu na nncwantjomnaꞌ cha quia na nndyo̱o̱nndaꞌa, nncoño̱ⁿ sꞌom ꞌnaⁿya mandiñꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿnda̱a̱naꞌ?”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nacañomꞌm: “Catjeiꞌyoꞌ sꞌom ꞌnaⁿya lꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ quiaꞌyoꞌ juunaꞌ nnom tsaⁿmꞌaaⁿꞌ na tantjom qui ndiiꞌ.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Tꞌo̱o̱ naⁿꞌñeeⁿ, jluena: “Ta, ¿chiuu ndoꞌ mamaleiñꞌoom qui ndiiꞌ na laaꞌtiꞌ?”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na maniom na maleichuu, nloꞌñomti. Sa̱a̱ tsꞌaⁿ na tjaaꞌnaⁿ na cuaa lꞌo̱, nluiꞌñꞌeⁿ cwanti na maleiñꞌoom.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Mati joo nnꞌaⁿ na jndoo ja, na ticalꞌue nꞌom na nntsa̱ꞌntjo̱ⁿya joo, quiochoꞌyoꞌ joona ñjaaⁿñe ndoꞌ ñequio na ndo̱o̱ꞌa catyjeꞌyoꞌ cantyoꞌna.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jnda̱ seineiⁿ Jesús ñꞌoomwaaꞌ, tjatjatyeeⁿ na nncueⁿꞌeⁿ Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ndoꞌ quia na tjawiñoomꞌm tsjoom Betfagé ñequio tsjoom Betania nndyooꞌ yuu waa ta na jndyu Olivos, jñoom we nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na cꞌoona lꞌaa.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Tsoom nda̱a̱na:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ndoꞌ xeⁿ mꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ juu na nncwaxꞌee nda̱a̱ꞌyoꞌ chiuu na cwilacanaⁿꞌyoꞌ juuyoꞌ, luaa canduꞌyoꞌ nnom: “Nquii Ta na matsa̱ꞌntjom jâ tjo̱o̱ñê juuyoꞌ.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Quia joꞌ tyꞌena lꞌaa na jñoom joona ndoꞌ jliuna chaꞌxjeⁿ na tsoom.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Yocheⁿ na cwilaꞌcanaⁿꞌna snom, jlue nnꞌaⁿ na njmeiⁿꞌ juuyoꞌ:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Quia joꞌ tꞌo̱o̱na:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Mana tyꞌeñꞌomna snomꞌñeeⁿ na mꞌaaⁿ Jesús. Jnda̱ tioona liaana naxeⁿꞌyoꞌ, teiꞌcaljoona jom.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Yocheⁿ na mawjaawinoom, tyotsa̱ꞌ nnꞌaⁿ liaateincoo ꞌnaaⁿna tsꞌom nato.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Quia na jnda̱ ꞌoowindyoona tsjoom Jerusalén yuu na wjaacue nato ta na jndyu Olivos, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm, to̱ꞌna na jndeii tyolaꞌxuaana. Tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja chaꞌtso tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na ntyꞌiaana na tyochꞌee Jesús.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Jluena:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ntꞌom nnꞌaⁿ fariseos na ñꞌeeⁿꞌndye quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na jndyendye jluena:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na, tsoom:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Quia tueⁿꞌeⁿ nnom tsjoomꞌñeeⁿ, ndoꞌ quia ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ juunaꞌ, tyꞌioom cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ joꞌ joꞌ.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Tyotseineiiⁿ chaꞌcwijom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ee nncueꞌntyjo̱ xuee na joo nnꞌaⁿ na jndoo ꞌo nlꞌana tiomtsjo̱ꞌ ndiocheⁿ nnom tsjomꞌyoꞌ na nncwañoomꞌnaꞌ joona. Ndoꞌ nnta̱ꞌna ꞌo meiⁿnquia ntyja.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Nlaꞌtyuiiꞌñꞌeⁿna ꞌo ndoꞌ nlaꞌcwjeena ndaꞌyoꞌ. Ndoꞌ nlaꞌtyuiiꞌna niaⁿljo̱ꞌ tsjomꞌyoꞌ. Meiⁿcwii tsjo̱ꞌ taxocaꞌndyena nacjooꞌ xꞌiaaꞌnaꞌ, cweꞌ ncꞌe na ticalañꞌoomꞌndyoꞌ ja na jñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha nnda̱a̱ nluiꞌnꞌmaaⁿndyoꞌ.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jnda̱ joꞌ tjaquieeꞌ Jesús watsꞌom tꞌmaⁿ, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tjeiiⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ chꞌeⁿ, joo nnꞌaⁿ na cwinda̱a̱ ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjnda joꞌ joꞌ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Tsoom nda̱a̱na:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ndoꞌ ticwii xuee tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tsjoom, tyolꞌueeꞌndyena chiuu ya nlꞌana na nlaꞌcueeꞌna jom.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Sa̱a̱ meiⁿchjoo tileicaliuna chiuu ya nlꞌana ee chaꞌtsondye nnꞌaⁿ tyocantyjaaꞌ nꞌom ñꞌoom na tyotseineiiⁿ nda̱a̱na.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.