Lucas 19

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Quia na jnda̱ tjaquieeꞌ Jesús tsjoom Jericó, tjawinoom quiiꞌ tsjoom.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Joꞌ joꞌ tyomꞌaaⁿ cwii tsaⁿtya na jndyu Zaqueo. Tsaⁿꞌñeeⁿ cwiluiitquieñê jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom cwentaaꞌ gobiernom.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Tyoqueⁿñê na nncwajnaⁿꞌaⁿ ꞌñeeⁿ joꞌ na Jesús, sa̱a̱ tileicanda̱a̱ ee jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ ndoꞌ na catꞌa̱a̱ꞌñê.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Joꞌ chii jleinoom, tjañetyeeⁿ, tjawaaⁿ cwii tsꞌoom sicómoro na nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ Jesús ee na joꞌ joꞌ nncwinom tsaⁿꞌñeeⁿ.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Quia na tueꞌcañoom Jesús joꞌ joꞌ, jlunda̱a̱ñê, tsoom nnom:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Quia joꞌ seityuaaⁿꞌaⁿ jndyocueeⁿ. Ñequio na neiiⁿꞌeⁿ seiljoom Jesús waⁿꞌaⁿ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Sa̱a̱ quia na ntyꞌiaa nnꞌaⁿ na luaaꞌ, chaꞌtsondyena tyolaꞌncjooꞌndyena, jluena:
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ndoꞌ teintyjeeꞌ Zaqueo, tsoom nnom Jesús:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Tso Jesús nnoom:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ee ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee jndyo̱calꞌua̱ ndoꞌ jndyo̱cwjiꞌnꞌmaaⁿndyo̱ nnꞌaⁿ na cwitsuundye añmaaⁿ.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Nnꞌaⁿ na tyondye ñꞌoommeiⁿꞌ jlaꞌtiuuna tyuaaꞌ nleitquiooꞌ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ee manndyooꞌ mꞌaaⁿ Jesús tsjoom Jerusalén. Joꞌ chii, tsotyeeⁿ ñꞌoom na tjañoomꞌ nda̱a̱na.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Tsoom:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncjaⁿ, tqueeⁿꞌñê qui nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjomtyeⁿ nnoom. Tꞌmaⁿ sꞌom teijndeiiyaaⁿ nnom cwii cwii tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom nda̱a̱na: “Calꞌueendyoꞌ chiuu nlꞌaꞌyoꞌ tsꞌiaaⁿ na nntantjomꞌyoꞌ ñꞌeⁿ joonaꞌ yocheⁿ na ja nncwja̱.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaa tsjomꞌm, jndoona jom. Joꞌ jñoomna nnꞌaⁿ ndyuaa yuu na tjaaⁿ, tyꞌecalue naⁿꞌñeeⁿ: “Jâ ticalꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na tsaⁿmꞌaaⁿꞌ nluiiñê rey cwentaaya.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Jnda̱ na toꞌñom tsaⁿꞌñeeⁿ nꞌiaaⁿ na nncꞌoom, jndyolcweeⁿꞌeⁿ. Tqueeⁿꞌñê nnꞌaⁿ na tquiaaⁿ sꞌom ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱. Ee ñeꞌcaljeiiⁿ cwanti jnda̱ taꞌntjom cwii cwiindye naⁿꞌñeeⁿ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Tyjeeꞌ tsaⁿ najndyee, tso nnoom: “Nmeiiⁿ sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, qui ndiiꞌ chaꞌxjeⁿ na toꞌño̱ⁿ jnda̱ tantjo̱ⁿ ñꞌeⁿ juunaꞌ.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Quia joꞌ tsoom nnom: “Ya saꞌ, ꞌu mosoya, meiiⁿ cachjoo na toꞌñomꞌ sa̱a̱ seicanda̱ꞌ. Joꞌ chii jeꞌ maqua̱ⁿya ꞌu nncꞌoomꞌ tsꞌiaaⁿ, nntsa̱ꞌntjomꞌ qui tsjoom.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Ndoꞌ tyjeeꞌ tsaⁿ na jnda̱ we, tso nnoom: “Nmeiiⁿ sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, ꞌom ndiiꞌ chaꞌxjeⁿ na toꞌño̱ⁿ jnda̱ tantjo̱ⁿya ñꞌeⁿ juunaꞌ.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Quia joꞌ majoꞌti tsoom nnom: “Jeꞌ maqua̱ⁿya ꞌu nncꞌoomꞌ tsꞌiaaⁿ, nntsa̱ꞌntjomꞌ ꞌom tsjoom tꞌmaⁿ.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Tyjeeꞌ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ, tso nnoom: “Luaa sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, na seiwa̱ naquiiꞌ payom.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ee ja jeeⁿ nquiaya ꞌu na jeeⁿ jnda̱ ñꞌoom tseineiⁿꞌ. Ee ꞌu macoꞌñomꞌ yuu na nchii cwentaꞌ, ndoꞌ quitseiꞌweꞌ yuu na nchii ꞌu jnomꞌ.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Quia joꞌ tsoom nnom: “ꞌU moso ꞌnaⁿya na tia matseitiuuꞌ, majuuti ñꞌoom ꞌndyoꞌ nntsꞌaaya na nncuꞌxeⁿnaꞌ ꞌu. Xeⁿ ntyjiꞌ na ja tsꞌaⁿ na jeeⁿ jnda̱ ñꞌoom tseineiⁿ ndoꞌ na macoꞌño̱ⁿ yuu na nchii cwentaya ndoꞌ na quitseiwa̱ya yuu na nchii nnco̱ jno̱o̱ⁿꞌa,
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 quia joꞌ ¿chiuu na tîcjaꞌcaꞌndiiꞌ sꞌom ꞌnaⁿya banco yuu na nncwantjomnaꞌ cha quia na nndyo̱o̱nndaꞌa, nncoño̱ⁿ sꞌom ꞌnaⁿya mandiñꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿnda̱a̱naꞌ?”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nacañomꞌm: “Catjeiꞌyoꞌ sꞌom ꞌnaⁿya lꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ quiaꞌyoꞌ juunaꞌ nnom tsaⁿmꞌaaⁿꞌ na tantjom qui ndiiꞌ.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Tꞌo̱o̱ naⁿꞌñeeⁿ, jluena: “Ta, ¿chiuu ndoꞌ mamaleiñꞌoom qui ndiiꞌ na laaꞌtiꞌ?”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na maniom na maleichuu, nloꞌñomti. Sa̱a̱ tsꞌaⁿ na tjaaꞌnaⁿ na cuaa lꞌo̱, nluiꞌñꞌeⁿ cwanti na maleiñꞌoom.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Mati joo nnꞌaⁿ na jndoo ja, na ticalꞌue nꞌom na nntsa̱ꞌntjo̱ⁿya joo, quiochoꞌyoꞌ joona ñjaaⁿñe ndoꞌ ñequio na ndo̱o̱ꞌa catyjeꞌyoꞌ cantyoꞌna.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jnda̱ seineiⁿ Jesús ñꞌoomwaaꞌ, tjatjatyeeⁿ na nncueⁿꞌeⁿ Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ndoꞌ quia na tjawiñoomꞌm tsjoom Betfagé ñequio tsjoom Betania nndyooꞌ yuu waa ta na jndyu Olivos, jñoom we nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na cꞌoona lꞌaa.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Tsoom nda̱a̱na:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ndoꞌ xeⁿ mꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ juu na nncwaxꞌee nda̱a̱ꞌyoꞌ chiuu na cwilacanaⁿꞌyoꞌ juuyoꞌ, luaa canduꞌyoꞌ nnom: “Nquii Ta na matsa̱ꞌntjom jâ tjo̱o̱ñê juuyoꞌ.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Quia joꞌ tyꞌena lꞌaa na jñoom joona ndoꞌ jliuna chaꞌxjeⁿ na tsoom.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Yocheⁿ na cwilaꞌcanaⁿꞌna snom, jlue nnꞌaⁿ na njmeiⁿꞌ juuyoꞌ:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Quia joꞌ tꞌo̱o̱na:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Mana tyꞌeñꞌomna snomꞌñeeⁿ na mꞌaaⁿ Jesús. Jnda̱ tioona liaana naxeⁿꞌyoꞌ, teiꞌcaljoona jom.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Yocheⁿ na mawjaawinoom, tyotsa̱ꞌ nnꞌaⁿ liaateincoo ꞌnaaⁿna tsꞌom nato.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Quia na jnda̱ ꞌoowindyoona tsjoom Jerusalén yuu na wjaacue nato ta na jndyu Olivos, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm, to̱ꞌna na jndeii tyolaꞌxuaana. Tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja chaꞌtso tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na ntyꞌiaana na tyochꞌee Jesús.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Jluena:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ntꞌom nnꞌaⁿ fariseos na ñꞌeeⁿꞌndye quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na jndyendye jluena:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na, tsoom:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Quia tueⁿꞌeⁿ nnom tsjoomꞌñeeⁿ, ndoꞌ quia ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ juunaꞌ, tyꞌioom cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ joꞌ joꞌ.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Tyotseineiiⁿ chaꞌcwijom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ee nncueꞌntyjo̱ xuee na joo nnꞌaⁿ na jndoo ꞌo nlꞌana tiomtsjo̱ꞌ ndiocheⁿ nnom tsjomꞌyoꞌ na nncwañoomꞌnaꞌ joona. Ndoꞌ nnta̱ꞌna ꞌo meiⁿnquia ntyja.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Nlaꞌtyuiiꞌñꞌeⁿna ꞌo ndoꞌ nlaꞌcwjeena ndaꞌyoꞌ. Ndoꞌ nlaꞌtyuiiꞌna niaⁿljo̱ꞌ tsjomꞌyoꞌ. Meiⁿcwii tsjo̱ꞌ taxocaꞌndyena nacjooꞌ xꞌiaaꞌnaꞌ, cweꞌ ncꞌe na ticalañꞌoomꞌndyoꞌ ja na jñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha nnda̱a̱ nluiꞌnꞌmaaⁿndyoꞌ.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jnda̱ joꞌ tjaquieeꞌ Jesús watsꞌom tꞌmaⁿ, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tjeiiⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ chꞌeⁿ, joo nnꞌaⁿ na cwinda̱a̱ ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjnda joꞌ joꞌ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Tsoom nda̱a̱na:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ndoꞌ ticwii xuee tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tsjoom, tyolꞌueeꞌndyena chiuu ya nlꞌana na nlaꞌcueeꞌna jom.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Sa̱a̱ meiⁿchjoo tileicaliuna chiuu ya nlꞌana ee chaꞌtsondye nnꞌaⁿ tyocantyjaaꞌ nꞌom ñꞌoom na tyotseineiiⁿ nda̱a̱na.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.