Lucas 18
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARC
1 Mati seineiⁿ Jesús cwiicheⁿ ñꞌoom na tjañoomꞌ. Maꞌmo̱ⁿnaꞌ na ñeꞌquiiꞌcheⁿ calaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tincwintqueeⁿna.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Tsoom nda̱a̱na:
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Mati tyomꞌaaⁿ cwii yuscu tsjoomꞌñeeⁿ na jnda̱ ljoñe na tueꞌ saaꞌ. Juu yuscuꞌñeeⁿ ñequiiꞌcheⁿ na tyocaa na mꞌaaⁿ jweꞌñeeⁿ na catseijndaaꞌñe ñꞌoom ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyotsoom nnom: “Cwañomꞌ ja ñꞌoom cantu na sꞌaa tsꞌaⁿ nacjoya.”
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Jndye xuee tîcatseinꞌoomꞌñe jwe yuscuꞌñeeⁿ, sa̱a̱ jnda̱ joꞌ seitioom naquiiꞌ tsꞌoom: “Meiiⁿ na tinquiaya Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ meiiⁿ na ticatseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ nnꞌaⁿ,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 sa̱a̱ cweꞌ ee na jeeⁿ matseiliooꞌ yuscumꞌaaⁿꞌ ja, nncwaño̱ⁿꞌto̱ jom cwitjo̱o̱cheⁿ nntycwii na tꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ ñꞌeⁿñê.”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Tso Ta Jesús:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Majndeiiticheⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ¿aa nchii nncwañomꞌm nnꞌaⁿ na jnda̱ tjeiiꞌñê cwentaaⁿꞌaⁿ, na cwilcwiiꞌna jom naxuee ndoꞌ natsjom? Xocatsꞌaaⁿ na mayo ticatseiñꞌoomꞌñê joona.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jom mantyja nntseiñꞌoomꞌñê. Sa̱a̱ quia na nndyo̱o̱nndaꞌa, ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, ¿aa ndyaꞌ cwii nljei na mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌya nꞌom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Mati seineiⁿ Jesús ñꞌoom tjañoomꞌwaa nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwitjeiiꞌ cheⁿnquiee cwenta na jeeⁿ ya cwilꞌa, sa̱a̱ mꞌaⁿna na ticueeꞌ nꞌomna ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ. Tsoom:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Tyomꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ fariseo ndoꞌ mati tyomꞌaaⁿ cwii tsaⁿquiñom sꞌom cwentaaꞌ gobiernom. We naⁿꞌñeeⁿ mañejuu xjeⁿ tyꞌena watsꞌom tꞌmaⁿ na nlaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Juu fariseo teintyjeeⁿꞌeⁿ, luaa waa ñꞌoom na tsoom nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom: “ꞌU Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom, mañequiaya na quianlꞌuaꞌ na ticatseixmaⁿya chaꞌna ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ, chaꞌna nnꞌaⁿ na cantyꞌuendye, nnꞌaⁿ na quilꞌa yuu na ticatyꞌiomyanaꞌ, nnꞌaⁿ na cweꞌ mꞌaⁿya ñꞌeⁿ ncꞌiaa, mati meiiⁿ nchii chaꞌ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ, tsaⁿquiñom sꞌom.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ja we ndiiꞌ matseicwejndoꞌndyo̱ na cwii smaⁿna, ndoꞌ chaꞌtso na mawantjo̱ⁿ mañequiaya diezmo.”
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Sa̱a̱ juu tsaⁿquiñom sꞌom, tquia tjameintyjeeⁿꞌeⁿ, meiⁿ na nluꞌnda̱a̱ñê tsjo̱ꞌluee. Macanda̱ tyomeiiⁿꞌeⁿ ndaꞌ tseiꞌjñaaⁿ na tyotseintyꞌiaaꞌñê, tsoom: “ꞌU Tyꞌo̱o̱tsꞌom, cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ ja tsꞌaⁿjnaⁿ.”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, tsaⁿquiñoom sꞌom tjalcweeⁿꞌeⁿ waⁿꞌaⁿ na jnda̱ seitꞌmaⁿ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom, nchiiti cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ. Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na matseiwendyeñe cheⁿnquii, maxjeⁿ nntseiquioo Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na majuꞌcjeñe, maxjeⁿ nntseitꞌmaaⁿꞌñeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Tquiocho nnꞌaⁿ yocanchꞌu na mꞌaaⁿ Jesús na nntioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjoona. Ndoꞌ quia na ntyꞌiaa nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na luaaꞌ, jlaꞌtiaꞌna nnꞌaⁿ na tquiocho yocanchꞌuꞌñeeⁿ.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Quia joꞌ tqueeⁿꞌñe Jesús yocanchꞌu ndoꞌ tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ:
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na ticantyjaaꞌ tsꞌom na nntsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu chaꞌna ntyjaaꞌ tsꞌom cwii yucachjoo, tsaⁿꞌñeeⁿ xocanda̱a̱ nncjaaquieeꞌñe joꞌ joꞌ.
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Cwii tsꞌaⁿ judío na cwiluiitquieñe taxꞌee nnoom:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Tꞌo̱ Jesús nnom:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 ꞌU mantyjiꞌ ñꞌoom na matsa̱ꞌntjoom na matsonaꞌ: “Tincꞌoomꞌyaꞌ ñꞌeⁿ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ. Tintseicueꞌ tsꞌaⁿ. Tinchꞌueeꞌ ꞌnaaⁿꞌ tsꞌaⁿ. Tintseineiⁿꞌ cantu nacjooꞌ tsꞌaⁿ. Catseitꞌmaaⁿꞌndyuꞌ tsotyeꞌ ñꞌeⁿ tsoꞌndyoꞌ.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Tso tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom:
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Quia na jndii Jesús na luaaꞌ, tsoom nnom:
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Sa̱a̱ quia na jndii tsaⁿꞌñeeⁿ na luaaꞌ, seichjooꞌnaꞌ tsꞌoom ee jeeⁿ tyañê.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Quia na ntyꞌiaaꞌ Jesús na jeeⁿ chjooꞌ tsꞌoom, tso:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Tijndeiꞌtinaꞌ na nncwicandiiꞌñe quiooꞌ camello tsueꞌ xꞌee tseiꞌnchquia nchiiti na nncjaaquieeꞌ cwii tsaⁿtya ntyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na jndye ñꞌoomwaaꞌ, tyolue:
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Tso Jesús nda̱a̱na:
27 Mas ele respondeu: As
28 Tso Pedro:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Tso Jesús nda̱a̱na:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 tsaⁿꞌñeeⁿ jndyeti nmeiⁿꞌ nncoꞌñoom tiempomeiiⁿ, ndoꞌ xuee na cwii nndyotinaꞌ nncꞌoom na ticantycwii na wanoomꞌm.
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Quia joꞌ tjeiꞌndyo̱ Jesús nnꞌaⁿ canchooꞌwendye. Tsoom nda̱a̱na:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Ee nñeꞌquia nnꞌaⁿ cwenta ja luee nnꞌaⁿ gentiles, nlaꞌjnaaⁿꞌna ja, cwajndii ñꞌoom na nluena cjoya ndoꞌ njñomna ndaajnaⁿꞌ ja.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Mati nntjaaꞌna ja, ndoꞌ xeⁿ jnda̱ nlaꞌcueeꞌna ja, sa̱a̱ xuee jnda̱ ndyee nncwando̱ꞌxco̱.
33 e, havendo-
34 Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ tîcalaꞌno̱ⁿꞌna ljoꞌ cwitꞌmo̱o̱ⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ ee tyootseicano̱o̱ⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom joonaꞌ nda̱a̱na. Joꞌ chii tîleicalaꞌno̱ⁿꞌna.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Luaa tuii. Quia na tyꞌewindyoona tsjoom Jericó, joꞌ wacatyeeⁿ cwii tsaⁿnchjaaⁿꞌ ꞌndyoo nato, macaaⁿ ljoꞌ tjo̱o̱ñê nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Quia na jñeeⁿ na jndyendye nnꞌaⁿ cawiꞌnom, taxꞌeeⁿ ljoꞌ cwiluii.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Jluena nnoom:
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Quia joꞌ seixuaⁿ, tsoom:
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Nnꞌaⁿ na ꞌoojndyee jlaꞌtiaꞌna jom, jluena catseicheeⁿ, sa̱a̱ jom yacheⁿ jndeii seixuaⁿ:
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Quia joꞌ tjameintyjeeꞌ Jesús, sa̱ꞌntjoom na quioñꞌomna tsaⁿꞌñeeⁿ na mꞌaaⁿ. Quia tueeꞌcañoom tsaⁿꞌñeeⁿ, taxꞌeeⁿ nnom, matsoom:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 —¿Ljoꞌ lꞌue tsꞌomꞌ na catsꞌaa ñꞌeⁿndyuꞌ?
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Tꞌo̱ Jesús nnom:
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Mañoomꞌ teitquioomꞌm. Tjantyjo̱o̱ⁿ naxeⁿꞌ Jesús, tyotseitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na jndyendye, quia ntyꞌiaana na luaaꞌ, tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.