Lucas 15
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom cwentaaꞌ gobiernom Roma ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndye nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja na nquiu nnꞌaⁿ fariseos, jlaꞌcandyooꞌndyena namꞌaaⁿ Jesús na nndyena ñꞌoom na nntseineiiⁿ.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Nnꞌaⁿ fariseos ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés tyotioꞌñꞌoomna jom. Jluena:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Quia joꞌ seineiiⁿ ñꞌoom na tjañoomꞌ nda̱a̱na, tsoom:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 —Xeⁿ cwiindyoꞌ ꞌo mꞌaaⁿ cwii siaⁿnto canmaⁿ ntsmeiⁿꞌ ndoꞌ xeⁿ nntsuuñe cwii jooyoꞌ, ¿aa nchii nꞌndiiyaaⁿ ñequieenꞌaaⁿ nchooꞌ qui nchooꞌ ñjeeⁿ quiooꞌñeeⁿ yuu na cwicwaꞌyoꞌ ndoꞌ nncjaacalꞌueeⁿ juu catsmaⁿ na tsuuñe hasta xjeⁿ na nljeiiⁿcheⁿ?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Xeⁿ jnda̱ ljeiiⁿ catsmaⁿꞌñeeⁿ, nleiꞌcaljoom juuyoꞌ xtyoomꞌm ñequio na neiiⁿꞌeⁿ.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Ndoꞌ quia na nncueⁿꞌeⁿ waⁿꞌaⁿ, nntseitjoom ncꞌiaaⁿꞌaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nndyooꞌ waⁿꞌaⁿ. Nntsoom nda̱a̱na: “Cꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya, ee catsmaⁿ tsma̱a̱ⁿꞌa na tsuuñe jnda̱ ljeinndaꞌa juuyoꞌ.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Luaa nntsjo̱o̱ nndyeꞌyoꞌ, maluaaꞌ na tꞌmaⁿti neiiⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ cañoomꞌluee cantyja ꞌnaaⁿꞌ cwii tsꞌaⁿjnaⁿ na cwilcweꞌ tsꞌom, nchiiti ñequieenꞌaaⁿ nchooꞌ nqui nchooꞌ ñjeeⁿ tsꞌaⁿ na mamachꞌee yuu na matyꞌiomyanaꞌ na ticaⁿnaꞌ na nlcweꞌ tsꞌom.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Oo calꞌuu na mꞌaaⁿ cwii yuscu na maleiñꞌoom qui xjeⁿ sꞌom xuee, ndoꞌ xeⁿ nntsuuñê cwii joonaꞌ naquiiꞌ wꞌaa, ¿aa nchii nntseicanaaⁿñê chom, ndoꞌ ya ya nlcaañe, tcuutcuu nlꞌueeⁿ juunaꞌ hasta xjeⁿ na nljeiiⁿcheⁿ?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ndoꞌ xeⁿ jnda̱ ljeiiⁿ, nntseitjoom ncꞌiaaⁿꞌaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nndyooꞌ waⁿꞌaⁿ ndoꞌ nntsoom nda̱a̱na: “Cꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya, ee jnda̱ ljeiya tsjo̱ꞌñjeeⁿ na tsuu.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Luaa nntsjo̱o̱ nndyeꞌyoꞌ, maluaaꞌ jeeⁿ cwilaꞌneiiⁿꞌndye ángeles cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌ cwii tsꞌaⁿjnaⁿ na cwilcweꞌ tsꞌom.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Seineiⁿticheⁿ Jesús, tsoom:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Juu tsaⁿchee tsoom nnom tsotyeeⁿ: “Ta, quiaaꞌ ꞌnaⁿꞌ na tseixmaⁿya na nncoꞌño̱ⁿ.” Quia joꞌ to̱ⁿꞌ tsotyeeⁿ ꞌnaⁿ na niom, tquiaa nnoom.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Tyoowijndye xuee na tuii na ljoꞌ, seitjoom chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ, tjaaⁿ tquia cwiicheⁿ ndyuaa. Joꞌ joꞌ seico̱o̱ⁿ chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ cweꞌ luaaꞌ.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Jnda̱ na ndyueñꞌeⁿ seicatsoom, seijomnaꞌ jndyo cwii jndoꞌ tꞌmaⁿ tyuaaꞌñeeⁿ. Jnaⁿnaꞌ na tcoꞌwiꞌnaꞌ jom na tjaaꞌnaⁿ ljoꞌ cwii ya nleilꞌueeꞌñê.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Quia joꞌ tjaaⁿ, tjaquieeꞌtoom na nntsꞌaaⁿ tsꞌiaaⁿ moso ꞌnaaⁿꞌ cwii tsꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ. Jñom tsaⁿꞌñeeⁿ jom na nnteixꞌeeⁿ calcu jo jnda̱a̱.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Jeeⁿ ñeꞌcwaaⁿꞌaⁿ meiiⁿ cweꞌ nlcwa jnda̱a̱ na cwicwaꞌ calcu. Sa̱a̱ meiⁿcwii tjaa ꞌñeeⁿ tquiaa ljoꞌ nlcwaaⁿꞌaⁿ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Quia joꞌ tjañjoomꞌ tsꞌoom, seitioom: “Jndye moso mꞌaⁿ waaꞌ tsotya̱, hasta maꞌndiinaꞌ nantquie na cwicwaꞌna. Ndoꞌ ja ñjaaⁿ mꞌaaⁿya, mañeꞌcꞌio̱ya na ñeꞌjndo̱ꞌa.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Jeꞌ yuuꞌ nluiiꞌa ljoo, nncjo̱lcwa̱ꞌnndaꞌa mꞌaaⁿ tsotya̱ya, ndoꞌ nntsjo̱o̱ nnoom: Ta, jnda̱ seitjo̱o̱ndyo̱ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ njomꞌ ꞌu.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Tacatseixmaⁿya na nntsuꞌ na jndaꞌ ja. Catsaꞌ cweꞌ chaꞌna cwii mosoꞌ ja.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Quia joꞌ mana tjalcweeⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿ tsotyeeⁿ.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Quia joꞌ tso jnaaⁿ nnoom: “Ta, jnda̱ seitjo̱o̱ndyo̱ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ njomꞌ ꞌu. Tacatseixmaⁿya na nntsuꞌ na jndaꞌ ja.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Jnda̱ tquiena na waa wꞌaa, tso tsotyeeⁿ nda̱a̱ mosooꞌ: “Cwa queⁿndyoꞌ quiaꞌyoꞌ liaa na yati, ndoꞌ calaꞌcweꞌyoꞌ joonaꞌ jom. Ndoꞌ catjaaꞌndyoꞌ tseiꞌxꞌii tsꞌo̱o̱ⁿ calaꞌñjomꞌyoꞌ lcoom jom.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ndoꞌ mati tsaacꞌomꞌyoꞌ quiooꞌjndyo chjoo na tꞌmeiiⁿñe. Calaꞌcueꞌyoꞌ juuyoꞌ. Nlcwaaꞌa ndoꞌ nlꞌaaya xuee.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Ee tiꞌjndaaya luaa, chaꞌcwijom jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ ndoꞌ wandoꞌnnaaⁿꞌaⁿ, tsuuñê ndoꞌ teijndaaꞌñennaaⁿꞌaⁿ.” Quia joꞌ to̱ꞌna na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Sa̱a̱ jnaaⁿ tsaⁿtquiee, ticꞌoomñe, jnda̱a̱ tja. Quia na jnda̱ tyjeeꞌ ndyowindyooꞌ na waa wꞌaana, jndii na cwitjo̱ꞌ ndoꞌ camꞌaaⁿ jnoom.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tcwaaⁿ cwii mosoona, taxꞌeeⁿ ꞌndyoo ljoꞌ cwiluii.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom: “Tiꞌtyꞌiuꞌ jnda̱ tyjeeⁿꞌeⁿ joꞌ na seicueeꞌ tsotyeꞌ quiooꞌjndyo chjoo na tꞌmeiiⁿñe ee ya tyjeeⁿꞌeⁿ, tiweeⁿꞌeⁿ.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Sa̱a̱ tsaⁿꞌñeeⁿ seiwꞌeeⁿ, meiⁿ quiiꞌ wꞌaa tiꞌcjaaqueⁿꞌeⁿ. Joꞌ chii jluiꞌ tsotyeeⁿ ndoꞌ sꞌaa tyꞌoo nnoom na cjaaqueⁿꞌeⁿ.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Sa̱a̱ jom tꞌo̱o̱ⁿ nnom tsotyeeⁿ, tsoom: “Queⁿꞌ cwenta, teijndye ndyu mandiꞌntjo̱ⁿya njomꞌ meiⁿ tyootseiquieꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya yuu na matsa̱ꞌntjomꞌ ja. Sa̱a̱ meiⁿcwii ndiiꞌ tyooñequiaaꞌ meiiⁿ cweꞌ canchꞌioo ndyua na nntseicua̱ꞌa na nncꞌo̱o̱ⁿya na neiⁿya ñequio ncꞌiaya.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Sa̱a̱ jeꞌ na tyjeeꞌ tiꞌjndaꞌ luaaꞌ na tjatseico̱o̱ⁿ ꞌnaⁿꞌ ñequio lculjaaꞌ, jndaꞌjom quioꞌjndyo chjoo na tꞌmeiiⁿñe jnda̱ seicueꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Ndoꞌ tꞌo̱ tsotyeeⁿ nnoom, tso: “ꞌU jndaaya, maxjeⁿ mꞌaaⁿꞌ ñꞌeⁿndyo̱ ndoꞌ chaꞌtso ꞌnaⁿya ꞌu ꞌnaⁿꞌ.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Sa̱a̱ matyꞌiomnaꞌ na calꞌaaya xuee ndoꞌ cꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya ee tiꞌtyꞌiuꞌ luaaꞌ chaꞌcwijom jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ ndoꞌ wandoꞌnnaaⁿꞌaⁿ, jnda̱ tsuuñê sa̱a̱ teijndaaꞌñennaaⁿꞌaⁿ.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.