Lucas 15
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB
1 Chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom cwentaaꞌ gobiernom Roma ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndye nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja na nquiu nnꞌaⁿ fariseos, jlaꞌcandyooꞌndyena namꞌaaⁿ Jesús na nndyena ñꞌoom na nntseineiiⁿ.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nnꞌaⁿ fariseos ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés tyotioꞌñꞌoomna jom. Jluena:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Quia joꞌ seineiiⁿ ñꞌoom na tjañoomꞌ nda̱a̱na, tsoom:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —Xeⁿ cwiindyoꞌ ꞌo mꞌaaⁿ cwii siaⁿnto canmaⁿ ntsmeiⁿꞌ ndoꞌ xeⁿ nntsuuñe cwii jooyoꞌ, ¿aa nchii nꞌndiiyaaⁿ ñequieenꞌaaⁿ nchooꞌ qui nchooꞌ ñjeeⁿ quiooꞌñeeⁿ yuu na cwicwaꞌyoꞌ ndoꞌ nncjaacalꞌueeⁿ juu catsmaⁿ na tsuuñe hasta xjeⁿ na nljeiiⁿcheⁿ?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Xeⁿ jnda̱ ljeiiⁿ catsmaⁿꞌñeeⁿ, nleiꞌcaljoom juuyoꞌ xtyoomꞌm ñequio na neiiⁿꞌeⁿ.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ndoꞌ quia na nncueⁿꞌeⁿ waⁿꞌaⁿ, nntseitjoom ncꞌiaaⁿꞌaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nndyooꞌ waⁿꞌaⁿ. Nntsoom nda̱a̱na: “Cꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya, ee catsmaⁿ tsma̱a̱ⁿꞌa na tsuuñe jnda̱ ljeinndaꞌa juuyoꞌ.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Luaa nntsjo̱o̱ nndyeꞌyoꞌ, maluaaꞌ na tꞌmaⁿti neiiⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ cañoomꞌluee cantyja ꞌnaaⁿꞌ cwii tsꞌaⁿjnaⁿ na cwilcweꞌ tsꞌom, nchiiti ñequieenꞌaaⁿ nchooꞌ nqui nchooꞌ ñjeeⁿ tsꞌaⁿ na mamachꞌee yuu na matyꞌiomyanaꞌ na ticaⁿnaꞌ na nlcweꞌ tsꞌom.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Oo calꞌuu na mꞌaaⁿ cwii yuscu na maleiñꞌoom qui xjeⁿ sꞌom xuee, ndoꞌ xeⁿ nntsuuñê cwii joonaꞌ naquiiꞌ wꞌaa, ¿aa nchii nntseicanaaⁿñê chom, ndoꞌ ya ya nlcaañe, tcuutcuu nlꞌueeⁿ juunaꞌ hasta xjeⁿ na nljeiiⁿcheⁿ?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ndoꞌ xeⁿ jnda̱ ljeiiⁿ, nntseitjoom ncꞌiaaⁿꞌaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nndyooꞌ waⁿꞌaⁿ ndoꞌ nntsoom nda̱a̱na: “Cꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya, ee jnda̱ ljeiya tsjo̱ꞌñjeeⁿ na tsuu.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Luaa nntsjo̱o̱ nndyeꞌyoꞌ, maluaaꞌ jeeⁿ cwilaꞌneiiⁿꞌndye ángeles cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌ cwii tsꞌaⁿjnaⁿ na cwilcweꞌ tsꞌom.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Seineiⁿticheⁿ Jesús, tsoom:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Juu tsaⁿchee tsoom nnom tsotyeeⁿ: “Ta, quiaaꞌ ꞌnaⁿꞌ na tseixmaⁿya na nncoꞌño̱ⁿ.” Quia joꞌ to̱ⁿꞌ tsotyeeⁿ ꞌnaⁿ na niom, tquiaa nnoom.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Tyoowijndye xuee na tuii na ljoꞌ, seitjoom chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ, tjaaⁿ tquia cwiicheⁿ ndyuaa. Joꞌ joꞌ seico̱o̱ⁿ chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌaⁿ cweꞌ luaaꞌ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Jnda̱ na ndyueñꞌeⁿ seicatsoom, seijomnaꞌ jndyo cwii jndoꞌ tꞌmaⁿ tyuaaꞌñeeⁿ. Jnaⁿnaꞌ na tcoꞌwiꞌnaꞌ jom na tjaaꞌnaⁿ ljoꞌ cwii ya nleilꞌueeꞌñê.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Quia joꞌ tjaaⁿ, tjaquieeꞌtoom na nntsꞌaaⁿ tsꞌiaaⁿ moso ꞌnaaⁿꞌ cwii tsꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ. Jñom tsaⁿꞌñeeⁿ jom na nnteixꞌeeⁿ calcu jo jnda̱a̱.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Jeeⁿ ñeꞌcwaaⁿꞌaⁿ meiiⁿ cweꞌ nlcwa jnda̱a̱ na cwicwaꞌ calcu. Sa̱a̱ meiⁿcwii tjaa ꞌñeeⁿ tquiaa ljoꞌ nlcwaaⁿꞌaⁿ.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Quia joꞌ tjañjoomꞌ tsꞌoom, seitioom: “Jndye moso mꞌaⁿ waaꞌ tsotya̱, hasta maꞌndiinaꞌ nantquie na cwicwaꞌna. Ndoꞌ ja ñjaaⁿ mꞌaaⁿya, mañeꞌcꞌio̱ya na ñeꞌjndo̱ꞌa.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Jeꞌ yuuꞌ nluiiꞌa ljoo, nncjo̱lcwa̱ꞌnndaꞌa mꞌaaⁿ tsotya̱ya, ndoꞌ nntsjo̱o̱ nnoom: Ta, jnda̱ seitjo̱o̱ndyo̱ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ njomꞌ ꞌu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Tacatseixmaⁿya na nntsuꞌ na jndaꞌ ja. Catsaꞌ cweꞌ chaꞌna cwii mosoꞌ ja.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Quia joꞌ mana tjalcweeⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿ tsotyeeⁿ.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Quia joꞌ tso jnaaⁿ nnoom: “Ta, jnda̱ seitjo̱o̱ndyo̱ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ njomꞌ ꞌu. Tacatseixmaⁿya na nntsuꞌ na jndaꞌ ja.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Jnda̱ tquiena na waa wꞌaa, tso tsotyeeⁿ nda̱a̱ mosooꞌ: “Cwa queⁿndyoꞌ quiaꞌyoꞌ liaa na yati, ndoꞌ calaꞌcweꞌyoꞌ joonaꞌ jom. Ndoꞌ catjaaꞌndyoꞌ tseiꞌxꞌii tsꞌo̱o̱ⁿ calaꞌñjomꞌyoꞌ lcoom jom.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ndoꞌ mati tsaacꞌomꞌyoꞌ quiooꞌjndyo chjoo na tꞌmeiiⁿñe. Calaꞌcueꞌyoꞌ juuyoꞌ. Nlcwaaꞌa ndoꞌ nlꞌaaya xuee.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ee tiꞌjndaaya luaa, chaꞌcwijom jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ ndoꞌ wandoꞌnnaaⁿꞌaⁿ, tsuuñê ndoꞌ teijndaaꞌñennaaⁿꞌaⁿ.” Quia joꞌ to̱ꞌna na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Sa̱a̱ jnaaⁿ tsaⁿtquiee, ticꞌoomñe, jnda̱a̱ tja. Quia na jnda̱ tyjeeꞌ ndyowindyooꞌ na waa wꞌaana, jndii na cwitjo̱ꞌ ndoꞌ camꞌaaⁿ jnoom.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Tcwaaⁿ cwii mosoona, taxꞌeeⁿ ꞌndyoo ljoꞌ cwiluii.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom: “Tiꞌtyꞌiuꞌ jnda̱ tyjeeⁿꞌeⁿ joꞌ na seicueeꞌ tsotyeꞌ quiooꞌjndyo chjoo na tꞌmeiiⁿñe ee ya tyjeeⁿꞌeⁿ, tiweeⁿꞌeⁿ.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Sa̱a̱ tsaⁿꞌñeeⁿ seiwꞌeeⁿ, meiⁿ quiiꞌ wꞌaa tiꞌcjaaqueⁿꞌeⁿ. Joꞌ chii jluiꞌ tsotyeeⁿ ndoꞌ sꞌaa tyꞌoo nnoom na cjaaqueⁿꞌeⁿ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Sa̱a̱ jom tꞌo̱o̱ⁿ nnom tsotyeeⁿ, tsoom: “Queⁿꞌ cwenta, teijndye ndyu mandiꞌntjo̱ⁿya njomꞌ meiⁿ tyootseiquieꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya yuu na matsa̱ꞌntjomꞌ ja. Sa̱a̱ meiⁿcwii ndiiꞌ tyooñequiaaꞌ meiiⁿ cweꞌ canchꞌioo ndyua na nntseicua̱ꞌa na nncꞌo̱o̱ⁿya na neiⁿya ñequio ncꞌiaya.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Sa̱a̱ jeꞌ na tyjeeꞌ tiꞌjndaꞌ luaaꞌ na tjatseico̱o̱ⁿ ꞌnaⁿꞌ ñequio lculjaaꞌ, jndaꞌjom quioꞌjndyo chjoo na tꞌmeiiⁿñe jnda̱ seicueꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ndoꞌ tꞌo̱ tsotyeeⁿ nnoom, tso: “ꞌU jndaaya, maxjeⁿ mꞌaaⁿꞌ ñꞌeⁿndyo̱ ndoꞌ chaꞌtso ꞌnaⁿya ꞌu ꞌnaⁿꞌ.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Sa̱a̱ matyꞌiomnaꞌ na calꞌaaya xuee ndoꞌ cꞌo̱o̱ⁿya na neiiⁿya ee tiꞌtyꞌiuꞌ luaaꞌ chaꞌcwijom jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ ndoꞌ wandoꞌnnaaⁿꞌaⁿ, jnda̱ tsuuñê sa̱a̱ teijndaaꞌñennaaⁿꞌaⁿ.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.