Gálatas 2
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Jnda̱ na tjacaa cwii canchooꞌñequiee chu, tjo̱nndaꞌa Jerusalén ñequio Bernabé. Mati tja Tito ñꞌeⁿndyo̱.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Tjo̱ joꞌ ee jnda̱ tꞌmo̱ⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom no̱o̱ⁿ na lꞌue tsꞌoom na cjo̱. Joꞌ jlana̱a̱ⁿyâ na ñencjo̱o̱cha̱a̱ⁿyâ ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tcuu tcuu tꞌmo̱o̱ⁿya nda̱a̱na ñꞌoom na mañequiaya nda̱a̱ nnꞌaⁿ na chii judíos cha nda̱a̱ nluiꞌnꞌmaaⁿndyena. Sꞌaa na ljoꞌ ee ticalꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ na juu tsꞌiaaⁿ na jnda̱ ñesꞌaa ñequio tsꞌiaaⁿ na quia nntsꞌaa, nleitquiooꞌ na cweꞌ tsiaaⁿꞌndyo joonaꞌ.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Sa̱a̱ juu Tito na tyomꞌaaⁿ ñꞌeⁿndyo̱, meiiⁿ na nchii tsꞌaⁿ judío jom, tjaaꞌnaⁿ ñꞌoom jlue naⁿꞌñeeⁿ na jndeiꞌnaꞌ na caluii ñꞌeⁿñê chaꞌna cwilꞌaa jâ nnꞌaⁿ judíos ñequio ndaayâ na naⁿnom.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Tꞌuiinaꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ ncꞌe yuu na mꞌaaⁿyâ tyꞌequieꞌ nnꞌaⁿ na cwilꞌa cheⁿnquieena na cwiluiindyena nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Sa̱a̱ joona cweꞌ tyꞌequeⁿna cwenta naya na laꞌxmaaⁿya na mꞌaⁿ candyaandyo̱ jo nnom ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ ncꞌe cwilaꞌjomndyo̱ ñequio Cristo Jesús. Ee lꞌue nꞌomna na cwiicheⁿ ndiiꞌ candya̱ꞌntjo̱o̱ⁿtya̱a̱ⁿya nnom ljeiiꞌñeeⁿ.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Sa̱a̱ meiⁿ chjoowiꞌ tîcatueꞌndyo̱cja̱a̱yâ̱ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ ee tilꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na nnchuiiꞌ juu ñꞌoom na xcweti maꞌmo̱ⁿnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿñe tsꞌaⁿ.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Sa̱a̱ joo naⁿꞌñeeⁿ na cwijndooꞌna tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom Jerusalén, tjaaꞌnaⁿ ñꞌoom na jlaꞌcwaljooꞌtina na quiaaya nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Meiⁿ tjaa na cochꞌeenaꞌ ja ljoꞌ cwiluiindyena, ee nchii cantyja na cwiwitquiooꞌ macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwenta chiuu tseixmaⁿ tsꞌaⁿ.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ee jlaꞌno̱ⁿꞌna na nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom jnda̱ tyꞌioom tsꞌiaaⁿ ja na mañequiaya ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na nchii judíos, chaꞌxjeⁿ jnda̱ tyꞌioom tsꞌiaaⁿñeeⁿ Pedro na mañequiaaⁿ juunaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Ee manquiiti Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jñoom Pedro na quiaa ñꞌoom naya nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos, mati jñoom ja na quiaya ñꞌoomꞌñeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na nchii judíos.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Ncꞌe na ljoꞌ nquii Jacobo, Pedro ndoꞌ Juan, na cwiluiitquiendye, jlaꞌno̱ⁿꞌna na jnda̱ tyꞌiom Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ ja, ndoꞌ ñequio na neiiⁿna cwii cwiindyo̱ tyotꞌua̱a̱ ntyja̱a̱ya lua̱a̱ya, joona ndoꞌ jâ ñequio Bernabé. Na lꞌana na ljoꞌ tꞌmo̱o̱ⁿna na cwilaꞌjomndyena na nlꞌaayâ tsꞌiaaⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos yocheⁿ na cwilꞌa joona tsꞌiaaⁿ quiiꞌntaaⁿ judíos.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Ñeꞌcwii waa na taⁿna na calꞌaayâ, na cjañjoomꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Jerusalén na ntyꞌiaandye, ndoꞌ joꞌ maqueⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ na matsꞌaa na ljoꞌ.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Sa̱a̱ quia tja Pedro tsjoom Antioquía, nnoom tsjo̱o̱ na tixcwe machꞌeeⁿ, ee ꞌnaⁿ na sꞌaaⁿ tcaⁿnaꞌ na candiꞌtiaaⁿꞌaⁿ.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Ee xjeⁿ na tyooquie ntꞌom nnꞌaⁿ judíos na jñom Jacobo, tyocwaꞌ Pedro ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ na nchii judíos. Sa̱a̱ jnda̱ na tquie naⁿꞌñeeⁿ, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na macwjiꞌñê ee nquiaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilue jndeiꞌnaꞌ na caluii nacjooꞌ tjaaⁿꞌ tsꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ cwilꞌana ndana na naⁿnom.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ndoꞌ na luaaꞌ sꞌaaⁿ, mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ judíos na cwilaꞌyuꞌ, jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿ Pedro na tisꞌa na we waa na sꞌaaⁿ, hasta mati Bernabé seijomñe na tuii na luaaꞌ.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Ndoꞌ quia na tquia̱a̱ⁿ cwenta na juu na cwilꞌana tixcwe mꞌaaⁿnaꞌ chaꞌxjeⁿ maꞌmo̱ⁿ ñꞌoom na mayuuꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿñe tsꞌaⁿ, jo nda̱a̱ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjo̱o̱ nnom Pedro: “ꞌU jeꞌ na tsꞌaⁿ judío ꞌu, sa̱a̱ ljooñe macheꞌ chaꞌcwijom nchii joꞌ ꞌu. Nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindyena, ¿chiuu na ñeꞌcatsaꞌ na cꞌomna chaꞌxjeⁿ cwilꞌa nnꞌaⁿ judíos?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 ꞌU ndoꞌ ja tuiindyo̱ nnꞌaⁿ judíos, nchii nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndye quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindye.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Sa̱a̱ meiiⁿ na luaaꞌ, manquiuu jndaaꞌndyo̱ na tjaaꞌnaⁿ tsꞌaⁿ na nlqueⁿnaꞌ jom na tjaa jnaⁿ cotseixmaaⁿ ncꞌe na matseicaña̱a̱ⁿ ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tqueⁿ Moisés, ñequiiꞌcheⁿ ncꞌe na matseiyuꞌ ñꞌeⁿ Cristo, joꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿñe. Ee cha na nlqueⁿnaꞌ tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, macaⁿnaꞌ na catseiyuꞌya tsꞌom, ee tjaa meiiⁿcwii tsꞌaⁿ na nlqueⁿnaꞌ jom na tjaa jnaⁿ cotseixmaaⁿ ncꞌe na matseicaña̱a̱ⁿ chiuu tꞌmaⁿ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tqueⁿ Moisés.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Joꞌ chii, xeⁿ yocheⁿ na cwijooꞌ nꞌo̱o̱ⁿ na nlqueⁿnaꞌ jaa na cwiluiindyo̱ nnꞌaⁿ na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿ ncꞌe na cwilayuuꞌa ñꞌeⁿ Cristo, cwiwitquiooꞌ na manncjo̱o̱tya̱a̱ cwiluiindyo̱ nnꞌaⁿ na waa jnaaⁿ, ¿aa ñeꞌcaꞌmo̱ⁿnaꞌ na laꞌxmaaⁿya nnꞌaⁿ jnaⁿ ncꞌe jom? Tijoom jnda.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Ee xeⁿ waa cwii na matsetyuiiꞌa ndoꞌ nda̱nquia matsꞌaa xco̱ juunaꞌ, mati matseijndaaꞌñenaꞌ na mayuuꞌ waa jnaⁿya.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Ja cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ, matseijomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya chaꞌcwijom tsꞌoo, mañejuu ljeiiꞌñeeⁿ na tqueⁿnaꞌ tsꞌoo ja cha nnda̱a̱ nncwando̱ꞌa jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Ñeꞌnaaⁿꞌ jnda̱ tyꞌioomnaꞌ ja tsꞌoomꞌnaaⁿ ñequio Cristo. Mancꞌe joꞌ matyꞌiomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya nchii ja cwiluiindyo̱ na wando̱ꞌa, nquii Cristo wanoomꞌm naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ. Ndoꞌ na wando̱ꞌa na tsꞌaⁿ ja, wando̱ꞌa ee na matseiyuꞌya tsꞌo̱o̱ⁿ ñequio Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ na candyaꞌ tsꞌoom ja ndoꞌ na tquiaañe ncheⁿnqueⁿ na tueeⁿꞌeⁿ cwentaaya.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Tiquitsꞌaa na tilꞌue naya na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ee xeⁿ nnda̱a̱ nlqueⁿnaꞌ tsꞌaⁿ na tjaa jnaⁿ tseixmaⁿ ee matseicaña̱a̱ⁿ chiuu tꞌmaⁿ ljeiiꞌñeeⁿ quia joꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na tueꞌ Cristo.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.