Gálatas 2

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jnda̱ na tjacaa cwii canchooꞌñequiee chu, tjo̱nndaꞌa Jerusalén ñequio Bernabé. Mati tja Tito ñꞌeⁿndyo̱.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Tjo̱ joꞌ ee jnda̱ tꞌmo̱ⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom no̱o̱ⁿ na lꞌue tsꞌoom na cjo̱. Joꞌ jlana̱a̱ⁿyâ na ñencjo̱o̱cha̱a̱ⁿyâ ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tcuu tcuu tꞌmo̱o̱ⁿya nda̱a̱na ñꞌoom na mañequiaya nda̱a̱ nnꞌaⁿ na chii judíos cha nda̱a̱ nluiꞌnꞌmaaⁿndyena. Sꞌaa na ljoꞌ ee ticalꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ na juu tsꞌiaaⁿ na jnda̱ ñesꞌaa ñequio tsꞌiaaⁿ na quia nntsꞌaa, nleitquiooꞌ na cweꞌ tsiaaⁿꞌndyo joonaꞌ.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Sa̱a̱ juu Tito na tyomꞌaaⁿ ñꞌeⁿndyo̱, meiiⁿ na nchii tsꞌaⁿ judío jom, tjaaꞌnaⁿ ñꞌoom jlue naⁿꞌñeeⁿ na jndeiꞌnaꞌ na caluii ñꞌeⁿñê chaꞌna cwilꞌaa jâ nnꞌaⁿ judíos ñequio ndaayâ na naⁿnom.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Tꞌuiinaꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ ncꞌe yuu na mꞌaaⁿyâ tyꞌequieꞌ nnꞌaⁿ na cwilꞌa cheⁿnquieena na cwiluiindyena nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Sa̱a̱ joona cweꞌ tyꞌequeⁿna cwenta naya na laꞌxmaaⁿya na mꞌaⁿ candyaandyo̱ jo nnom ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ ncꞌe cwilaꞌjomndyo̱ ñequio Cristo Jesús. Ee lꞌue nꞌomna na cwiicheⁿ ndiiꞌ candya̱ꞌntjo̱o̱ⁿtya̱a̱ⁿya nnom ljeiiꞌñeeⁿ.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Sa̱a̱ meiⁿ chjoowiꞌ tîcatueꞌndyo̱cja̱a̱yâ̱ nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ ee tilꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na nnchuiiꞌ juu ñꞌoom na xcweti maꞌmo̱ⁿnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿñe tsꞌaⁿ.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Sa̱a̱ joo naⁿꞌñeeⁿ na cwijndooꞌna tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom Jerusalén, tjaaꞌnaⁿ ñꞌoom na jlaꞌcwaljooꞌtina na quiaaya nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Meiⁿ tjaa na cochꞌeenaꞌ ja ljoꞌ cwiluiindyena, ee nchii cantyja na cwiwitquiooꞌ macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwenta chiuu tseixmaⁿ tsꞌaⁿ.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Ee jlaꞌno̱ⁿꞌna na nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom jnda̱ tyꞌioom tsꞌiaaⁿ ja na mañequiaya ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na nchii judíos, chaꞌxjeⁿ jnda̱ tyꞌioom tsꞌiaaⁿñeeⁿ Pedro na mañequiaaⁿ juunaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Ee manquiiti Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jñoom Pedro na quiaa ñꞌoom naya nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos, mati jñoom ja na quiaya ñꞌoomꞌñeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na nchii judíos.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Ncꞌe na ljoꞌ nquii Jacobo, Pedro ndoꞌ Juan, na cwiluiitquiendye, jlaꞌno̱ⁿꞌna na jnda̱ tyꞌiom Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ ja, ndoꞌ ñequio na neiiⁿna cwii cwiindyo̱ tyotꞌua̱a̱ ntyja̱a̱ya lua̱a̱ya, joona ndoꞌ jâ ñequio Bernabé. Na lꞌana na ljoꞌ tꞌmo̱o̱ⁿna na cwilaꞌjomndyena na nlꞌaayâ tsꞌiaaⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos yocheⁿ na cwilꞌa joona tsꞌiaaⁿ quiiꞌntaaⁿ judíos.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Ñeꞌcwii waa na taⁿna na calꞌaayâ, na cjañjoomꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Jerusalén na ntyꞌiaandye, ndoꞌ joꞌ maqueⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ na matsꞌaa na ljoꞌ.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Sa̱a̱ quia tja Pedro tsjoom Antioquía, nnoom tsjo̱o̱ na tixcwe machꞌeeⁿ, ee ꞌnaⁿ na sꞌaaⁿ tcaⁿnaꞌ na candiꞌtiaaⁿꞌaⁿ.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Ee xjeⁿ na tyooquie ntꞌom nnꞌaⁿ judíos na jñom Jacobo, tyocwaꞌ Pedro ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ na nchii judíos. Sa̱a̱ jnda̱ na tquie naⁿꞌñeeⁿ, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na macwjiꞌñê ee nquiaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilue jndeiꞌnaꞌ na caluii nacjooꞌ tjaaⁿꞌ tsꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ cwilꞌana ndana na naⁿnom.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Ndoꞌ na luaaꞌ sꞌaaⁿ, mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ judíos na cwilaꞌyuꞌ, jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿ Pedro na tisꞌa na we waa na sꞌaaⁿ, hasta mati Bernabé seijomñe na tuii na luaaꞌ.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Ndoꞌ quia na tquia̱a̱ⁿ cwenta na juu na cwilꞌana tixcwe mꞌaaⁿnaꞌ chaꞌxjeⁿ maꞌmo̱ⁿ ñꞌoom na mayuuꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿñe tsꞌaⁿ, jo nda̱a̱ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjo̱o̱ nnom Pedro: “ꞌU jeꞌ na tsꞌaⁿ judío ꞌu, sa̱a̱ ljooñe macheꞌ chaꞌcwijom nchii joꞌ ꞌu. Nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindyena, ¿chiuu na ñeꞌcatsaꞌ na cꞌomna chaꞌxjeⁿ cwilꞌa nnꞌaⁿ judíos?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 ꞌU ndoꞌ ja tuiindyo̱ nnꞌaⁿ judíos, nchii nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndye quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindye.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Sa̱a̱ meiiⁿ na luaaꞌ, manquiuu jndaaꞌndyo̱ na tjaaꞌnaⁿ tsꞌaⁿ na nlqueⁿnaꞌ jom na tjaa jnaⁿ cotseixmaaⁿ ncꞌe na matseicaña̱a̱ⁿ ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tqueⁿ Moisés, ñequiiꞌcheⁿ ncꞌe na matseiyuꞌ ñꞌeⁿ Cristo, joꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿñe. Ee cha na nlqueⁿnaꞌ tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, macaⁿnaꞌ na catseiyuꞌya tsꞌom, ee tjaa meiiⁿcwii tsꞌaⁿ na nlqueⁿnaꞌ jom na tjaa jnaⁿ cotseixmaaⁿ ncꞌe na matseicaña̱a̱ⁿ chiuu tꞌmaⁿ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tqueⁿ Moisés.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Joꞌ chii, xeⁿ yocheⁿ na cwijooꞌ nꞌo̱o̱ⁿ na nlqueⁿnaꞌ jaa na cwiluiindyo̱ nnꞌaⁿ na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿ ncꞌe na cwilayuuꞌa ñꞌeⁿ Cristo, cwiwitquiooꞌ na manncjo̱o̱tya̱a̱ cwiluiindyo̱ nnꞌaⁿ na waa jnaaⁿ, ¿aa ñeꞌcaꞌmo̱ⁿnaꞌ na laꞌxmaaⁿya nnꞌaⁿ jnaⁿ ncꞌe jom? Tijoom jnda.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Ee xeⁿ waa cwii na matsetyuiiꞌa ndoꞌ nda̱nquia matsꞌaa xco̱ juunaꞌ, mati matseijndaaꞌñenaꞌ na mayuuꞌ waa jnaⁿya.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Ja cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ, matseijomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya chaꞌcwijom tsꞌoo, mañejuu ljeiiꞌñeeⁿ na tqueⁿnaꞌ tsꞌoo ja cha nnda̱a̱ nncwando̱ꞌa jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ñeꞌnaaⁿꞌ jnda̱ tyꞌioomnaꞌ ja tsꞌoomꞌnaaⁿ ñequio Cristo. Mancꞌe joꞌ matyꞌiomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya nchii ja cwiluiindyo̱ na wando̱ꞌa, nquii Cristo wanoomꞌm naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ. Ndoꞌ na wando̱ꞌa na tsꞌaⁿ ja, wando̱ꞌa ee na matseiyuꞌya tsꞌo̱o̱ⁿ ñequio Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ na candyaꞌ tsꞌoom ja ndoꞌ na tquiaañe ncheⁿnqueⁿ na tueeⁿꞌeⁿ cwentaaya.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Tiquitsꞌaa na tilꞌue naya na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ee xeⁿ nnda̱a̱ nlqueⁿnaꞌ tsꞌaⁿ na tjaa jnaⁿ tseixmaⁿ ee matseicaña̱a̱ⁿ chiuu tꞌmaⁿ ljeiiꞌñeeⁿ quia joꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na tueꞌ Cristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.