Atos 21

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jnda̱ to̱ⁿꞌndyô̱ ñequio naⁿꞌñeeⁿ, tuo̱o̱yâ wꞌaandaa, saandyeyuuyâ, squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Cos. Cwiicheⁿ xuee saatya̱a̱yâ hasta tsjoom Rodas. Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Joꞌ joꞌ jliuuyâ cwii wꞌaandaa na ncwitꞌionaꞌ na wjaanaꞌ ndyuaa Fenicia. Joꞌ chii tuo̱o̱yâ juunaꞌ, mana saayâ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Quia na jnda̱ teitquiooꞌ ndyuaaxeⁿncwe Chipre, ꞌndya̱a̱yâ ndyuaaꞌñeeⁿ jo ntyja tymaaⁿꞌ. Saayâ, squia̱a̱yâ tsjoom Tiro ndyuaa Siria. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa ee tsjoomꞌñeeⁿ tjameintyjeeꞌnaꞌ na nluiꞌ canchuu na ñjom tsꞌomnaꞌ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Tyolꞌua̱a̱yâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoomꞌñeeⁿ ndoꞌ quia jliuuyâ joona ljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii ntquieeꞌ xuee. Joona jnda̱ tꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo nda̱a̱na ljoꞌ nntjom Pablo, joꞌ chii tyoluena nnoom na tincjaⁿ Jerusalén.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Jnda̱ na teinom ntquieeꞌ xuee na ljooꞌndyô̱ tsjoomꞌñeeⁿ, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñequio lcuuna, ndana tyꞌecaꞌndyena jâ nnom tsjoom. Squia̱a̱yâ su tsꞌoteiꞌ ꞌndyoo ndaaluee. Joꞌ joꞌ taaꞌâ cantya̱a̱yâ jlana̱a̱ⁿyâ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Jnda̱ joꞌ tꞌmaⁿndyo̱ ntyja̱a̱yâ ndoꞌ tyotaꞌxcweendyô. Jnda̱ chii tuo̱o̱yâ tsꞌom wꞌaandaa. Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ tyꞌelcweeꞌna lꞌaana.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Jluiiꞌâ tsjoom Tiroꞌñeeⁿ, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Tolemaida. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa. Saanquiaayâ na xmaⁿndye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoomꞌñeeⁿ ndoꞌ ljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii xuee.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Teincoo cwiicheⁿ xuee jluiiꞌâ tsjoomꞌñeeⁿ, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Cesarea. Squia̱a̱yâ waaꞌ Felipe tsꞌaⁿ na quijaanquiaa ñꞌoom naya cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesucristo. Jom cwii joo nnꞌaⁿ na ntquieeꞌndye na tyotyꞌioom nnꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ joona na nndyeꞌntjomna naquiiꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ Jerusalén. Joꞌ ljooꞌndyô̱ na mꞌaaⁿ jom.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Mꞌaⁿ ñequiee yolcu ntseinaaⁿ na tyoomaꞌco. Joona tyoñequiana ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Cwantindyo xuee na mꞌaaⁿyâ joꞌ joꞌ ndoꞌ tyjeeꞌ cwii tsꞌaⁿ na jndyu Agabo na jnaⁿ tsꞌo̱ndaa Judea. Jom profeta.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Na mꞌaaⁿ jâ tyjeeⁿꞌeⁿ. Seityeeⁿ ncꞌeeⁿ lꞌo̱o̱ⁿ ñequio ꞌnaⁿ na chuꞌtyeⁿ tsiaaꞌ Pablo. Matsoom:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Quia na jndya̱a̱yâ ñꞌoommeiⁿꞌ, jâ ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Cesareaꞌñeeⁿ tyolaꞌtyꞌoondyô̱ nnom Pablo na ticjaⁿ Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Sa̱a̱ matsoom:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Tîcanda̱a̱ nlꞌaayâ nlalcwa̱a̱ꞌâ jom na wjaⁿ Jerusalén. Joꞌ chii ꞌndya̱a̱to̱o̱yâ, ndoꞌ lꞌuuyâ:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Jnda̱ joꞌ mana jlaꞌjndaaꞌndyô̱ saawaayâ Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ndoꞌ cwantindye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Cesarea tyꞌeñꞌeeⁿna ñꞌeⁿndyô̱. Squia̱a̱yâ na mꞌaaⁿ Mnasón. Jom tsꞌaⁿ na jnaⁿ ndyuaaxeⁿncwe Chipre ndoꞌ jaachꞌee xuee na matseiyoomꞌm. Waaꞌ jom ljooꞌndyô̱.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Quia na jnda̱ squia̱a̱yâ Jerusalén, nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ toꞌñoomna jâ ñequio na neiiⁿna.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Teincoo cwiicheⁿ xuee saayâ ñꞌeⁿ Pablo na mꞌaaⁿ Jacobo. Joꞌ joꞌ jnda̱ tjomndye chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pablo tquiaaⁿ na xmaⁿndye naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tcuu tcuu tyotseineiiⁿ chaꞌtso na tyoteijndeii Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom tsꞌiaaⁿ na tyochꞌeeⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ndoꞌ joona jnda̱ na jndyena na tyotseineiiⁿ tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tyoluena nnoom:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Sa̱a̱ jnda̱ jndyena cantyja ꞌnaⁿꞌ na ꞌu xuiiꞌ maꞌmo̱o̱ⁿꞌ nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ judíos na cwicꞌeeⁿ ntꞌomcheⁿ njoom naquiiꞌ ntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos. Jnda̱ jndyena na matsuꞌ na tacalanꞌoomꞌndye naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom na tqueⁿ Moisés. Mati jnda̱ jndyena na matseijndo̱ꞌ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ na tacalꞌana costumbre na cwilꞌaaya ñequio yoꞌndaa na naⁿnom, meiⁿ tacalacanda̱a̱ꞌndyena ntꞌomcheⁿ costumbre ꞌnaaⁿ welooya na ñetꞌom teiyo.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Quia joꞌ ¿chiuu ya nlꞌaayo̱o̱ya? Ee nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌ na mꞌaⁿ tsjoomwaa, maxjeⁿ nntjomndyena quia na jnda̱ jndyena na mamꞌaaⁿndyuꞌ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Cwa sa luaa catsaꞌ chaꞌxjeⁿ na nlꞌuuyâ njomꞌ. Quiiꞌntaaⁿyâ mꞌaⁿ ñequiee naⁿnom na jndeiꞌnaꞌ na calaꞌcanda̱a̱ꞌndyena cwii ñꞌoomtyeⁿ na jnda̱ tqueⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Catseijomndyuꞌ ñꞌeⁿndyena, na nlqueⁿ ljuꞌnaꞌ ꞌo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ catiomꞌlꞌuaꞌ cantyja na macaⁿnaꞌ ꞌo na nlqueⁿljuꞌnaꞌ ꞌo. Quia na jnda̱ tꞌiooꞌ ñꞌoom ꞌnaaⁿna quia joꞌ ya nnteinquiꞌ nqueⁿna. Luaaꞌ catsaꞌ cha nlaꞌno̱ⁿꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na tiyuuꞌ ñꞌoom na jnda̱ jndyena cantyja ꞌnaⁿꞌ. Nliuna na mati ꞌu matseicanda̱a̱ꞌndyuꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ na nchii nnꞌaⁿ judíos, jnda̱ jlaꞌcwano̱o̱ⁿyâ ljeii na mꞌaⁿna na tancꞌoomꞌ nꞌomna cantyja ꞌnaaⁿ costumbre ꞌnaaⁿ jâ nnꞌaⁿ judíos. Macanda̱ tꞌmaaⁿyâ na tacwaꞌna nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cweꞌ nnꞌaⁿ nlꞌa. Tantquiina niomꞌ meiⁿ seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ tancꞌomna na cweꞌ nncꞌomyana ñꞌeⁿ ncꞌiaana.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Quia joꞌ Pablo seijomñê ñequio ñequiee naⁿnomꞌñeeⁿ. Teincoo cwiicheⁿ xuee sꞌaaⁿ tsꞌiaaⁿ na tqueⁿ ljuꞌnaꞌ joona jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Jnda̱ chii tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Tjatseicañeeⁿ ntyee cwaaⁿ xuee na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena ñꞌoom na waa nda̱a̱na ndoꞌ na nñequiana quiooꞌ na nncwje cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Quia na wjaacanda̱a̱ꞌ ntquieeꞌ xueeꞌñeeⁿ cantyja na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena, ntꞌom nnꞌaⁿ judíos na jnaⁿ ndyuaa Asia ntyꞌiaana Pablo naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Joꞌ chii tyolaꞌjmeiⁿꞌna chaꞌtso nnꞌaⁿ ndoꞌ tꞌuena Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Jeeⁿ jndeii tyolaꞌxuaana jluena:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Luaaꞌ tyoluena ee cweꞌ na ntyꞌiaana Pablo naquiiꞌ tsjoom ñequio tsꞌaⁿ na nchii judío na jndyu Trófimo, jom tsꞌaⁿ Éfeso, joꞌ chii jlaꞌtiuuna na tjañꞌoom Pablo tsaⁿꞌñeeⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ quiiꞌ tsjoom jlaꞌjmeiⁿꞌndyena. Majeꞌ majeꞌndyo jlaꞌtjomndyena. Tꞌuena Pablo, tyꞌeñꞌomtsco̱o̱ꞌndyena jom, tjeiiꞌna jom tachꞌeⁿ watsꞌom tꞌmaⁿ. Jnda̱ joꞌ ntyja ntyja jlaꞌcuꞌna ndyueelꞌa juunaꞌ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Manlaꞌcueeꞌna jom sa̱a̱ majuu xjeⁿꞌñeeⁿ tueeꞌ ñꞌoom na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro na chaꞌtsondye nnꞌaⁿ quiiꞌ tsjoom Jerusalén cwilaꞌjmeiⁿꞌndyena.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Joꞌ chii tsaⁿꞌñeeⁿ mantyja tjachom sondaro ñequio capeitaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom cwii cwii siaⁿnto sondaroꞌñeeⁿ. Jndeii tyꞌena yuu mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjmeiⁿꞌndye. Quia na ntyꞌiaa naⁿꞌñeeⁿ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe ñequio sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ, quia joꞌ mañoomꞌ ꞌndyena na cwitjaaꞌna Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ndoꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro, quia na jnda̱ tyjeeꞌcañoom, sa̱ꞌntjoom sondaro na catꞌuena Pablo, calaꞌtyeⁿna tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio we lꞌuaancjo. Jnda̱ chii taxꞌeeⁿ ꞌñeeⁿ tsꞌaⁿ Pablo ndoꞌ ljoꞌ sꞌaa tsaⁿꞌñeeⁿ.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjmeiⁿꞌndye tiñeꞌcwii ñꞌoom tyolaꞌxuaana. Cweꞌ cꞌuaato ndyueena. Ndoꞌ na luaaꞌ tileicaljeiiⁿ ñꞌoom na mayuuꞌ. Yati sa̱ꞌntjoom sondaro na cꞌooñꞌomna Pablo wꞌaa yuu na cwicꞌeeⁿna.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Quia na jnda̱ tquiena tiooꞌ yuu na jaawa tsꞌaⁿ na wjaaquieeꞌ naquiiꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ jlaꞌwena Pablo ee manchjenaꞌ jom na cwajndii cwilꞌa nnꞌaⁿ na jndyendye.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ee chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ tyꞌentyjo̱na. Tacwaxua ndyueena, tyoluena:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Manncꞌooñꞌom sondaro Pablo naquiiꞌ wꞌaa ndoꞌ tsoom nnom tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Quia joꞌ aa nchii tsꞌaⁿ egipto ꞌu na nmeiiⁿndyo ñeseiweñe nacjooꞌ gobiernom na seitjoom cwii ñequiee meiⁿ nnꞌaⁿ na tia nnꞌaⁿndye na tjachom joona ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ndoꞌ tꞌo̱ Pablo nnom tyo na cwiluiitquieñe:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Tquiaa tsaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoomꞌm. Quia joꞌ teintyjeeꞌ Pablo cjooꞌ ntiooꞌ yuu na jaawa tsꞌaⁿ na wjaaquieeꞌ naquiiꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ. Seiweeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na waa na nntsoom. Quia joꞌ jlaꞌcheⁿna, seineiiⁿ nda̱a̱na ñequio ñꞌoomna ñꞌoom hebreo.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.