Atos 21
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA
1 Jnda̱ to̱ⁿꞌndyô̱ ñequio naⁿꞌñeeⁿ, tuo̱o̱yâ wꞌaandaa, saandyeyuuyâ, squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Cos. Cwiicheⁿ xuee saatya̱a̱yâ hasta tsjoom Rodas. Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Joꞌ joꞌ jliuuyâ cwii wꞌaandaa na ncwitꞌionaꞌ na wjaanaꞌ ndyuaa Fenicia. Joꞌ chii tuo̱o̱yâ juunaꞌ, mana saayâ.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Quia na jnda̱ teitquiooꞌ ndyuaaxeⁿncwe Chipre, ꞌndya̱a̱yâ ndyuaaꞌñeeⁿ jo ntyja tymaaⁿꞌ. Saayâ, squia̱a̱yâ tsjoom Tiro ndyuaa Siria. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa ee tsjoomꞌñeeⁿ tjameintyjeeꞌnaꞌ na nluiꞌ canchuu na ñjom tsꞌomnaꞌ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Tyolꞌua̱a̱yâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoomꞌñeeⁿ ndoꞌ quia jliuuyâ joona ljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii ntquieeꞌ xuee. Joona jnda̱ tꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo nda̱a̱na ljoꞌ nntjom Pablo, joꞌ chii tyoluena nnoom na tincjaⁿ Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Jnda̱ na teinom ntquieeꞌ xuee na ljooꞌndyô̱ tsjoomꞌñeeⁿ, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñequio lcuuna, ndana tyꞌecaꞌndyena jâ nnom tsjoom. Squia̱a̱yâ su tsꞌoteiꞌ ꞌndyoo ndaaluee. Joꞌ joꞌ taaꞌâ cantya̱a̱yâ jlana̱a̱ⁿyâ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Jnda̱ joꞌ tꞌmaⁿndyo̱ ntyja̱a̱yâ ndoꞌ tyotaꞌxcweendyô. Jnda̱ chii tuo̱o̱yâ tsꞌom wꞌaandaa. Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ tyꞌelcweeꞌna lꞌaana.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Jluiiꞌâ tsjoom Tiroꞌñeeⁿ, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Tolemaida. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa. Saanquiaayâ na xmaⁿndye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoomꞌñeeⁿ ndoꞌ ljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii xuee.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Teincoo cwiicheⁿ xuee jluiiꞌâ tsjoomꞌñeeⁿ, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Cesarea. Squia̱a̱yâ waaꞌ Felipe tsꞌaⁿ na quijaanquiaa ñꞌoom naya cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesucristo. Jom cwii joo nnꞌaⁿ na ntquieeꞌndye na tyotyꞌioom nnꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ joona na nndyeꞌntjomna naquiiꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ Jerusalén. Joꞌ ljooꞌndyô̱ na mꞌaaⁿ jom.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Mꞌaⁿ ñequiee yolcu ntseinaaⁿ na tyoomaꞌco. Joona tyoñequiana ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Cwantindyo xuee na mꞌaaⁿyâ joꞌ joꞌ ndoꞌ tyjeeꞌ cwii tsꞌaⁿ na jndyu Agabo na jnaⁿ tsꞌo̱ndaa Judea. Jom profeta.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Na mꞌaaⁿ jâ tyjeeⁿꞌeⁿ. Seityeeⁿ ncꞌeeⁿ lꞌo̱o̱ⁿ ñequio ꞌnaⁿ na chuꞌtyeⁿ tsiaaꞌ Pablo. Matsoom:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Quia na jndya̱a̱yâ ñꞌoommeiⁿꞌ, jâ ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Cesareaꞌñeeⁿ tyolaꞌtyꞌoondyô̱ nnom Pablo na ticjaⁿ Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Sa̱a̱ matsoom:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Tîcanda̱a̱ nlꞌaayâ nlalcwa̱a̱ꞌâ jom na wjaⁿ Jerusalén. Joꞌ chii ꞌndya̱a̱to̱o̱yâ, ndoꞌ lꞌuuyâ:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Jnda̱ joꞌ mana jlaꞌjndaaꞌndyô̱ saawaayâ Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ndoꞌ cwantindye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Cesarea tyꞌeñꞌeeⁿna ñꞌeⁿndyô̱. Squia̱a̱yâ na mꞌaaⁿ Mnasón. Jom tsꞌaⁿ na jnaⁿ ndyuaaxeⁿncwe Chipre ndoꞌ jaachꞌee xuee na matseiyoomꞌm. Waaꞌ jom ljooꞌndyô̱.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Quia na jnda̱ squia̱a̱yâ Jerusalén, nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ toꞌñoomna jâ ñequio na neiiⁿna.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Teincoo cwiicheⁿ xuee saayâ ñꞌeⁿ Pablo na mꞌaaⁿ Jacobo. Joꞌ joꞌ jnda̱ tjomndye chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pablo tquiaaⁿ na xmaⁿndye naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tcuu tcuu tyotseineiiⁿ chaꞌtso na tyoteijndeii Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom tsꞌiaaⁿ na tyochꞌeeⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Ndoꞌ joona jnda̱ na jndyena na tyotseineiiⁿ tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tyoluena nnoom:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Sa̱a̱ jnda̱ jndyena cantyja ꞌnaⁿꞌ na ꞌu xuiiꞌ maꞌmo̱o̱ⁿꞌ nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ judíos na cwicꞌeeⁿ ntꞌomcheⁿ njoom naquiiꞌ ntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos. Jnda̱ jndyena na matsuꞌ na tacalanꞌoomꞌndye naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom na tqueⁿ Moisés. Mati jnda̱ jndyena na matseijndo̱ꞌ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ na tacalꞌana costumbre na cwilꞌaaya ñequio yoꞌndaa na naⁿnom, meiⁿ tacalacanda̱a̱ꞌndyena ntꞌomcheⁿ costumbre ꞌnaaⁿ welooya na ñetꞌom teiyo.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Quia joꞌ ¿chiuu ya nlꞌaayo̱o̱ya? Ee nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌ na mꞌaⁿ tsjoomwaa, maxjeⁿ nntjomndyena quia na jnda̱ jndyena na mamꞌaaⁿndyuꞌ.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Cwa sa luaa catsaꞌ chaꞌxjeⁿ na nlꞌuuyâ njomꞌ. Quiiꞌntaaⁿyâ mꞌaⁿ ñequiee naⁿnom na jndeiꞌnaꞌ na calaꞌcanda̱a̱ꞌndyena cwii ñꞌoomtyeⁿ na jnda̱ tqueⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Catseijomndyuꞌ ñꞌeⁿndyena, na nlqueⁿ ljuꞌnaꞌ ꞌo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ catiomꞌlꞌuaꞌ cantyja na macaⁿnaꞌ ꞌo na nlqueⁿljuꞌnaꞌ ꞌo. Quia na jnda̱ tꞌiooꞌ ñꞌoom ꞌnaaⁿna quia joꞌ ya nnteinquiꞌ nqueⁿna. Luaaꞌ catsaꞌ cha nlaꞌno̱ⁿꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na tiyuuꞌ ñꞌoom na jnda̱ jndyena cantyja ꞌnaⁿꞌ. Nliuna na mati ꞌu matseicanda̱a̱ꞌndyuꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ na nchii nnꞌaⁿ judíos, jnda̱ jlaꞌcwano̱o̱ⁿyâ ljeii na mꞌaⁿna na tancꞌoomꞌ nꞌomna cantyja ꞌnaaⁿ costumbre ꞌnaaⁿ jâ nnꞌaⁿ judíos. Macanda̱ tꞌmaaⁿyâ na tacwaꞌna nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cweꞌ nnꞌaⁿ nlꞌa. Tantquiina niomꞌ meiⁿ seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ tancꞌomna na cweꞌ nncꞌomyana ñꞌeⁿ ncꞌiaana.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Quia joꞌ Pablo seijomñê ñequio ñequiee naⁿnomꞌñeeⁿ. Teincoo cwiicheⁿ xuee sꞌaaⁿ tsꞌiaaⁿ na tqueⁿ ljuꞌnaꞌ joona jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Jnda̱ chii tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Tjatseicañeeⁿ ntyee cwaaⁿ xuee na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena ñꞌoom na waa nda̱a̱na ndoꞌ na nñequiana quiooꞌ na nncwje cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Quia na wjaacanda̱a̱ꞌ ntquieeꞌ xueeꞌñeeⁿ cantyja na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena, ntꞌom nnꞌaⁿ judíos na jnaⁿ ndyuaa Asia ntyꞌiaana Pablo naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Joꞌ chii tyolaꞌjmeiⁿꞌna chaꞌtso nnꞌaⁿ ndoꞌ tꞌuena Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Jeeⁿ jndeii tyolaꞌxuaana jluena:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Luaaꞌ tyoluena ee cweꞌ na ntyꞌiaana Pablo naquiiꞌ tsjoom ñequio tsꞌaⁿ na nchii judío na jndyu Trófimo, jom tsꞌaⁿ Éfeso, joꞌ chii jlaꞌtiuuna na tjañꞌoom Pablo tsaⁿꞌñeeⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ quiiꞌ tsjoom jlaꞌjmeiⁿꞌndyena. Majeꞌ majeꞌndyo jlaꞌtjomndyena. Tꞌuena Pablo, tyꞌeñꞌomtsco̱o̱ꞌndyena jom, tjeiiꞌna jom tachꞌeⁿ watsꞌom tꞌmaⁿ. Jnda̱ joꞌ ntyja ntyja jlaꞌcuꞌna ndyueelꞌa juunaꞌ.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Manlaꞌcueeꞌna jom sa̱a̱ majuu xjeⁿꞌñeeⁿ tueeꞌ ñꞌoom na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro na chaꞌtsondye nnꞌaⁿ quiiꞌ tsjoom Jerusalén cwilaꞌjmeiⁿꞌndyena.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Joꞌ chii tsaⁿꞌñeeⁿ mantyja tjachom sondaro ñequio capeitaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom cwii cwii siaⁿnto sondaroꞌñeeⁿ. Jndeii tyꞌena yuu mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjmeiⁿꞌndye. Quia na ntyꞌiaa naⁿꞌñeeⁿ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe ñequio sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ, quia joꞌ mañoomꞌ ꞌndyena na cwitjaaꞌna Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ndoꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro, quia na jnda̱ tyjeeꞌcañoom, sa̱ꞌntjoom sondaro na catꞌuena Pablo, calaꞌtyeⁿna tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio we lꞌuaancjo. Jnda̱ chii taxꞌeeⁿ ꞌñeeⁿ tsꞌaⁿ Pablo ndoꞌ ljoꞌ sꞌaa tsaⁿꞌñeeⁿ.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjmeiⁿꞌndye tiñeꞌcwii ñꞌoom tyolaꞌxuaana. Cweꞌ cꞌuaato ndyueena. Ndoꞌ na luaaꞌ tileicaljeiiⁿ ñꞌoom na mayuuꞌ. Yati sa̱ꞌntjoom sondaro na cꞌooñꞌomna Pablo wꞌaa yuu na cwicꞌeeⁿna.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Quia na jnda̱ tquiena tiooꞌ yuu na jaawa tsꞌaⁿ na wjaaquieeꞌ naquiiꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ jlaꞌwena Pablo ee manchjenaꞌ jom na cwajndii cwilꞌa nnꞌaⁿ na jndyendye.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ee chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ tyꞌentyjo̱na. Tacwaxua ndyueena, tyoluena:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Manncꞌooñꞌom sondaro Pablo naquiiꞌ wꞌaa ndoꞌ tsoom nnom tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Quia joꞌ aa nchii tsꞌaⁿ egipto ꞌu na nmeiiⁿndyo ñeseiweñe nacjooꞌ gobiernom na seitjoom cwii ñequiee meiⁿ nnꞌaⁿ na tia nnꞌaⁿndye na tjachom joona ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ndoꞌ tꞌo̱ Pablo nnom tyo na cwiluiitquieñe:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Tquiaa tsaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoomꞌm. Quia joꞌ teintyjeeꞌ Pablo cjooꞌ ntiooꞌ yuu na jaawa tsꞌaⁿ na wjaaquieeꞌ naquiiꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ. Seiweeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na waa na nntsoom. Quia joꞌ jlaꞌcheⁿna, seineiiⁿ nda̱a̱na ñequio ñꞌoomna ñꞌoom hebreo.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.