2 Coríntios 1
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA
1 Mannco̱ Pablo, cwiluiindyo̱ apóstol, tsꞌaⁿ na matyꞌiom Jesucristo tsꞌiaaⁿ. Matseicwano̱ⁿya cartawaa ñequio Timoteo na mꞌaⁿꞌ oꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ na mꞌaⁿꞌyoꞌ tsjoom Corinto ndoꞌ mati nda̱a̱ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ñꞌeⁿñê na mꞌaⁿ tsꞌo̱ndaa Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Nquii Tsotya̱a̱ya Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio Jesucristo na cwiluiiñê na matsa̱ꞌntjoom jaa, quiana na nntoꞌñoomꞌyoꞌ naya na laxmaⁿna ñequio na tjaañomtiuu cꞌomꞌyoꞌ jo nda̱a̱na.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyô̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ na wiꞌ tsꞌoom jaa ndoꞌ na matseiñjoomꞌm jaa. Jom cwiluiiñê Tsotye Jesucristo na matsa̱ꞌntjom jaa.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Manquiityeeⁿ mañequiaaⁿ na cwiñꞌomtꞌmaaⁿꞌndyô̱ nꞌo̱o̱ⁿyâ nawiꞌ na cwiwino̱o̱ⁿyâ. Luaaꞌ machꞌeeⁿ chaꞌ nlaꞌxmaaⁿyâ na nnda̱a̱ nñequiaayâ na tꞌmaⁿ nꞌom nnꞌaⁿ na cwiwinom nawiꞌ.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Ee na matcuuti na cwilajomndyô̱ ñequio Cristo nawiꞌ na teinoom, juu nawiꞌñeeⁿ matseijndaaꞌñenaꞌ na tꞌmaⁿti mañequiaaⁿ na cwiñꞌomtꞌmaaⁿꞌndyô̱ nꞌo̱o̱ⁿyâ.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Ndoꞌ ncꞌe na ljoꞌ, quia matseijaaꞌñenaꞌ nawiꞌ na cwiwino̱o̱ⁿyâ, luaaꞌ waa cha nntseiñjoomꞌnaꞌ ꞌo ndoꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿndyoꞌ ee quia matseiñjoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jâ, machꞌeeⁿ na ljoꞌ cha mati nntseiñjoomꞌnaꞌ ꞌo nawiꞌ na cwiwinomꞌyoꞌ ndoꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿndyoꞌ ndoꞌ ncꞌe joꞌ ñequio na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ nnda̱a̱ nlaꞌquii nꞌomꞌyoꞌ na cwitjomꞌyoꞌ nawiꞌ chaꞌxjeⁿ cwiwino̱o̱ⁿyâ.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Ee tyeⁿ waa na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ, ee manquiuyaayâ quia maleichuuwiꞌnaꞌ ꞌo chaꞌxjeⁿ na cwitjo̱o̱ⁿyâ, mati mañequiaaⁿ na cwiñꞌomꞌtꞌmaaⁿꞌndyoꞌ nꞌomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na mañequiaaⁿ na cwiñꞌo̱ⁿtꞌmaaⁿꞌndyô̱ nꞌo̱o̱ⁿyâ.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, lꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na caliuꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ nawiꞌ na tyotseijaaꞌñenaꞌ nacjooyâ xjeⁿ na tyomꞌaaⁿyâ ndyuaa Asia. Sꞌaanaꞌ na jeeⁿ jaaꞌ juunaꞌ hasta na ntycwii na mꞌaaⁿꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ na nluiꞌnꞌmaaⁿndyô̱ naquiiꞌ nawiꞌñeeⁿ, ndoꞌ na ljoꞌ jlaꞌtiuuyâ maxjeⁿ nntseicwjetonaꞌ jâ.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Sꞌaanaꞌ nquiuuyâ na matseijomnaꞌ jâ chaꞌna nnꞌaⁿ na jnda̱ teijndaaꞌ na mañejom na cwje. Tuii na ljoꞌ cha caꞌmo̱ⁿyanaꞌ nda̱a̱yâ na ñequiiꞌcheⁿ cꞌo̱o̱ⁿyâ na quitꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿyâ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mañequiaa na cwitandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, meiⁿ tancꞌo̱o̱ⁿyâ na ntyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ chiuu cwilaxmaaⁿ nncjo̱o̱yâ.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Jnda̱ seicandyaañê jâ nawiꞌ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ ndicwaⁿ matseicandyaañê jâ. Joꞌ chii jom ntyjaaꞌtyeⁿ nꞌo̱o̱ⁿyâ na mati xuee na wjaatinaꞌ nntseicandyaañetyeeⁿ jâ,
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 xeⁿ ꞌo cwiteijndeiꞌyoꞌ jâ na cwilaneiⁿꞌyoꞌ nnoom cantyja ꞌnaaⁿyâ. Ee quia majndye nnꞌaⁿ cwitjeiiꞌna ncueeyâ jo nnoom, nntsꞌaanaꞌ na majndyendyeti nnꞌaⁿ nñequiana na quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ na matioꞌnaaⁿñê jâ.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Waa cwii nnom na mañequiaanaꞌ na neiiⁿyâ cantyja ꞌnaaⁿꞌ juunaꞌ na juu na mꞌaaⁿꞌya nꞌo̱o̱ⁿyâ matsonaꞌ na cwitsaamꞌaaⁿyâ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ macaⁿnaꞌ na cꞌoom tsꞌaⁿ na jnda̱ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwiluiiñe cwentaaⁿꞌaⁿ na ljuꞌ tsꞌom ndoꞌ matꞌmaⁿticheⁿ cwilaxmaaⁿyâ na ljoꞌ jo nda̱a̱ ꞌyoꞌ ncꞌe juu naya na matseixmaaⁿ, nchii cweꞌ na jndo̱ꞌ nꞌo̱o̱ⁿ ncjo̱o̱yâ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 Naquiiꞌ joo cartas na cwilaꞌcwano̱o̱ⁿyâ na mꞌaⁿꞌyoꞌ tomti cwitꞌmo̱o̱ⁿ joonaꞌ chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na cwiwiljeii nacjoonaꞌ, ndoꞌ chaꞌxjeⁿ na cwilaꞌnaⁿꞌyoꞌ ndoꞌ na cwilaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ ljoꞌ cwilaꞌcandii joonaꞌ. Ntyjaaꞌya cwii tsꞌo̱o̱ⁿya na nncueꞌntyjo̱ na canda̱a̱ꞌ nlaꞌno̱ⁿꞌyaꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿyâ,
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 cha meiiⁿ na cweꞌ cwantindyo cwilaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿyâ jeꞌ, sa̱a̱ juu xuee quia na nncwjeeꞌnndaꞌ Ta Jesús na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱, ꞌo nnda̱a̱ nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyoꞌ jom cantyja ꞌnaaⁿyâ chaꞌxjeⁿ jâ nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyô̱ jom cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ.
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Ncꞌe na luaaꞌ waa na ntyjaaꞌya cwii tsꞌo̱o̱ⁿya cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ, seitiuuya na wendiiꞌ nncwino̱o̱ⁿ na mꞌaⁿꞌyoꞌ na ntyꞌiaya ꞌo cha we ndiiꞌ nñequiaanaꞌ na neiⁿꞌyoꞌ na ntyꞌiaꞌyoꞌ ja,
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 ee seitiuuya na ntyꞌiaya ꞌo na mawino̱o̱ⁿya na majo̱ tsꞌo̱ndaa Macedonia, ndoꞌ na ntyꞌianndaꞌa ꞌo quia na nndyolcwa̱ꞌa na nnaaⁿya joꞌ joꞌ, ndoꞌ na ljoꞌ ꞌo nnda̱a̱ nnteijndeiꞌyoꞌ ja na jo̱jo̱tya̱ na nncua̱ ndyuaa Judea.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Ndoꞌ na luaaꞌ seijndaaꞌndyo̱, ¿aa machꞌeenaꞌ nquiuꞌyoꞌ na cweꞌ na sꞌaato̱ na seijndaaꞌndyo̱ na luaaꞌ? ¿Aa cwitjeiꞌyoꞌ cwenta na matsꞌaa chaꞌna machꞌee tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjoomnancue quia matsjo̱o̱ “majoꞌndyo” cwii ñꞌoom sa̱a̱ nda̱nquia cwiwitquiooꞌ na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na “nchii joꞌ”, ndoꞌ xeⁿ matsjo̱o̱ na nchii joꞌ cwii ñꞌoom, sa̱a̱ nda̱nquia maꞌmo̱ⁿnaꞌ na majoꞌndyo juunaꞌ?
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Sa̱a̱ macwjiꞌyuuꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nchii laꞌxmaaⁿyâ nnꞌaⁿ na mañejuu xjeⁿ cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ na waa na lꞌaayâ sa̱a̱ ticalꞌaayâ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Juu Silvano ñꞌeⁿ Timoteo ñꞌeeⁿna ñꞌeⁿndyo̱ na tyoñequiaayâ ñꞌoom naya nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesucristo Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñꞌoomꞌñeeⁿ nchii we ndiiꞌ tseixmaⁿnaꞌ, na waa xjeⁿ na majoꞌndyo ndoꞌ waa xjeⁿ na nchii joꞌndyo juunaꞌ. Cantyja ꞌnaaⁿꞌ jom, ñequiiꞌcheⁿ tseixmaⁿ ñꞌoomꞌñeeⁿ ñꞌoom na mayuuꞌ.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Ee cantyja ꞌnaaⁿꞌ jom, chaꞌtso ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaaⁿ, laxmaⁿ joonaꞌ na majoꞌndyo ncꞌe Cristo. Ndoꞌ na ljoꞌ, quia cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, cwilꞌuuya Amén cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo Jesús.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Ee ñequiiꞌcheⁿ mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na ꞌo ndoꞌ jâ cwiljooꞌndyo̱tya̱a̱ⁿya cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo ndoꞌ jnda̱ tqueeⁿ na cwiluiindyo̱ na ljuꞌ nꞌo̱o̱ⁿya.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 Ndoꞌ cha mꞌmo̱ⁿnaꞌ na cwiluiindyo̱ cwentaaⁿꞌaⁿ, jnda̱ tquiaaⁿ Espíritu Santo quiiꞌ nꞌo̱o̱ⁿya, cwii na matseicandiinaꞌ na nntoꞌño̱o̱ⁿya chaꞌtso na matseijndaaꞌñê.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Macaⁿꞌa nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwjiꞌyuuꞌñê cantyja ꞌnaⁿya na matseina̱ⁿya ñꞌoom na mayuuꞌ. Tîcjo̱ tsjomꞌyoꞌ quia na seijndaaꞌndyo̱ na ncjo̱ joꞌ ee na wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo ee xeⁿ tjo̱ na mꞌaⁿꞌyoꞌ jndeiꞌna na nntseitiaꞌa ꞌo.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Ee nchii ñeꞌqua̱a̱ⁿyâ xjeⁿ ꞌo cantyja na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ee ꞌo xcweti waa na cwilaꞌyuꞌya nꞌomꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Sa̱a̱ ncꞌe na ñeꞌcateijndeiiyâ ꞌo na cꞌomꞌyoꞌ na neiiⁿꞌti nꞌomꞌyoꞌ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.