1 Coríntios 4
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Joꞌ chii catjeiꞌyoꞌ cwenta cantyja ꞌnaaⁿyâ na cwiluiindyô̱ nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjom nnom Cristo, ndoꞌ na cwitꞌmo̱o̱ⁿyâ nda̱a̱ nnꞌaⁿ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na wantyꞌiuuꞌ tyomꞌaⁿnaꞌ.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Juu tsꞌaⁿ na waa cwii tsꞌiaaⁿ na matseixmaⁿ, macaⁿnaꞌ na cwitquiooꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ na cwiluiiñê tsꞌaⁿ na matseicanda̱.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Sa̱a̱ cantyja ꞌnaⁿya, ticwjaaꞌndyo̱ cwenta chiuu waa na ꞌo cwitjeiꞌyoꞌ cwenta cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ na matseixmaⁿya oo chiuu nquiu ntꞌomcheⁿ. Meiⁿ ticuꞌxa̱ⁿ cheⁿnnco̱ cantyja ꞌnaⁿya.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ticaꞌmo̱ⁿnaꞌ aa waa na matseitjo̱o̱ndyo̱, sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ ticaꞌmo̱ⁿnaꞌ na tjaa jnaⁿya. Nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom nncuꞌxeeⁿ ja.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Ncꞌe na luaaꞌ, cwitjo̱o̱cheⁿ na nncwjeeꞌnndaꞌ Ta Jesús, tintjeiꞌyoꞌ cwenta cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjom nda̱a̱ꞌyoꞌ. Ee xjeⁿꞌñeeⁿ nntsꞌaaⁿ na nleitquiooꞌya ꞌnaⁿ na cweꞌ wantyꞌiuuꞌ cwilꞌa nnꞌaⁿ ñequio joo ꞌnaⁿ na cwilaꞌjndaaꞌndyena naquiiꞌ nꞌomna. Quia joꞌ nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom cwii cwii tsꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, matseina̱ⁿya ñꞌoommeiⁿꞌ nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja ꞌnaⁿya ñꞌeⁿ Apolos cha nnteijndeiinaꞌ ꞌo, ndoꞌ cha cantyja ꞌnaaⁿyâ nntsaalaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ na tincwinomꞌyoꞌ ñꞌoom na teiljeii, ndoꞌ cha meiⁿcwii tsꞌaⁿ tincwjiꞌsꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na mañequiaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha nntsꞌaanaꞌ na ticwentyjo̱ ꞌnaaⁿꞌ cwiicheⁿ.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Ee ¿chiuu waa cantyja ꞌnaⁿꞌ na machꞌeenaꞌ ntyjiꞌ na jndandyuꞌtiꞌ nchiiti cwiicheⁿ? Ndoꞌ ¿cwaaⁿ cwii nnom na matseiꞌxmaⁿꞌ na nchii nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom mañequiaaⁿ na matseiꞌxmaⁿꞌ joꞌ? Ndoꞌ xeⁿ cweꞌ jndaꞌ nayaꞌñeeⁿ, ¿chiuu na matseisꞌandyuꞌ na chaꞌcwijom tiyuuꞌ na jndaꞌ juunaꞌ?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Machꞌeenaꞌ na nquiuꞌyoꞌ na laꞌxmaⁿꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na tyandye. Chaꞌcwijom tjaa meiⁿcwii na macaⁿtinaꞌ ꞌo. Chaꞌcwijom na cwiluiindyoꞌ nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom, meiiⁿ na ticañꞌa̱a̱ⁿyâ̱. Toom cweꞌ na mayuuꞌ cwiluiindyoꞌ nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom cha mati jâ nlaꞌjomndyô̱ joꞌ ñꞌeⁿndyoꞌ.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Machꞌeenaꞌ ntyjii na maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jâ apóstoles na wantyꞌiaaꞌndyo̱tya̱a̱yâ na chaꞌtsondye nnꞌaⁿ. Matseijomnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿyâ chaꞌcwijom nnꞌaⁿ na jnda̱ teijndaaꞌ na nncwje na jndooꞌcheⁿ nnꞌaⁿ ndoꞌ nntyꞌiaa ángeles.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Cwitjeiiꞌ nnꞌaⁿ cwenta na jâ na cwiñequiaayâ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo laꞌxmaaⁿyâ nnꞌaⁿ na ntjeiⁿndye sa̱a̱ ꞌo cwitjeiꞌ cheⁿncjoꞌyoꞌ cwenta na laꞌxmaⁿꞌyoꞌ na jeeⁿ jndo̱ꞌ nꞌomꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Cwitjeiꞌyoꞌ cwenta na tileicjaanjoomꞌ cwilꞌaayâ sa̱a̱ ꞌo jeeⁿ cwijaanjoomꞌ cwilꞌaꞌyoꞌ. Cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ ꞌo sa̱a̱ jâ ticueeꞌ nꞌomna.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Hasta xjeⁿ jeꞌ, waa xjeⁿ na matseitjo̱o̱naꞌ na nntquia̱a̱yâ ndoꞌ na nncwa̱a̱yâ ñequio liaa na nlcwa̱a̱ꞌâ. Jndye ndiiꞌ cwicacho̱o̱ꞌâ, ndoꞌ meiⁿ tjaaꞌnaⁿ wꞌaaya.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Cwiwijndyaayâ na cwilꞌaayâ tsꞌiaaⁿ. Quia cwitioo nnꞌaⁿ ñꞌoomwiꞌ cjooyâ, cwitaaⁿyâ na catioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona. Quia cwileintyjo̱na jâ, cwilaꞌquii nꞌo̱o̱ⁿyâ.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Quia cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ ñꞌom ta̱a̱ꞌ tsꞌom nacjooyâ, cwilaꞌjoomꞌna jâ chaꞌcwijom toꞌ na niom nnom tsjoomnancue sa̱a̱ cwitꞌo̱o̱yâ ñequio ñꞌoom ya. Hasta xjeⁿ jeꞌ cwilꞌa nnꞌaⁿ na cwilaꞌxmaaⁿyâ cwii na jeeⁿ tsꞌiaaⁿ.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Nchii cweꞌ matseiljeiya ñꞌoommeiⁿꞌ cha catseijnaaⁿꞌna ꞌo sa̱a̱ cha na nntseijndo̱ꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ ncꞌe na cwiluiindyoꞌ ntseindaaya na jeeⁿ wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Ee meiiⁿ na aa mꞌaⁿ qui meiⁿ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo nda̱a̱ꞌyoꞌ, sa̱a̱ tijndye lotyeꞌyoꞌ mꞌaⁿ. Cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwilaꞌyuꞌya nꞌomꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ja cwiluiindyo̱ tsotyeꞌyoꞌ ncꞌe ñꞌoom naya na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê nnꞌaⁿ.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Joꞌ chii matseijndo̱ꞌa nꞌomꞌyoꞌ, calꞌaꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na quitsꞌaaya.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Joꞌ chii majño̱o̱ⁿya Timoteo na mꞌaⁿꞌyoꞌ, cwiluiiñê jndaaya na jeeⁿ matseicaña̱a̱ⁿ ndoꞌ na jnda ntyjiiya jom, jom nntsꞌaaⁿ na nncjaañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ chiuu waa na jo̱mꞌaaⁿ na matseixmaⁿya cwentaaꞌ Cristo Jesús chaꞌxjeⁿ na maꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ cwii cwii tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjeeⁿꞌeⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Ñꞌeeⁿndyoꞌ ꞌo na cwilasꞌandyoꞌ cheⁿncjoꞌyoꞌ na cwinduꞌyoꞌ na tixocjo̱ntyꞌianndaꞌa ꞌo.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Sa̱a̱ tyuaaꞌ nncjo̱cando̱o̱ꞌa ꞌo xeⁿ lꞌue tsꞌom Ta Jesús, ndoꞌ quia ljoꞌcheⁿ nljeiya chiuu nꞌom naⁿꞌñeeⁿ na luaaꞌ cwilꞌana, nljeiya chiuu tseixmaⁿ ñꞌoom na cwilaꞌsꞌandyena.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Ee juu na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na matseixmaⁿ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom, xocwitquiooꞌ joꞌ cweꞌ ncꞌe ñꞌoom na matseineiⁿ tsꞌaⁿ, nleitquiooꞌ joꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na aa matseixmaaⁿ najndeii na cwiluiiñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 ¿Chiuu nlꞌue nꞌomꞌyoꞌ na catsꞌaa? ¿Aa nncjo̱cando̱o̱ꞌa ꞌo na nntseitiaꞌa ꞌo, oo aa nncꞌo̱o̱ⁿya na wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo, ñequio na jeeⁿ jnda ntyjiiya ꞌo?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.