Mateus 8
New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs NVT
1 Quia na jndyocue Jesús ta na tjaaⁿ, jndyendye nnꞌaⁿ tquiontyjo̱ naxeeⁿꞌeⁿ.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Tyjeeꞌcañoom cwii tsꞌaⁿ na chuu tycu lepra, tjatseicandyooꞌñe, tcoꞌ xtye jo nnoom, tso: —Ta, ntyjii na ꞌu nnda̱a̱ nntseinꞌmaⁿꞌ ja, xeⁿ lꞌue tsꞌomꞌ.
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Ndoꞌ Jesús seintyjo̱o̱ⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ, tyenquioomꞌm tsaⁿꞌñeeⁿ, matsoom nnom: —Lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ. Canꞌmaⁿꞌ. Ndoꞌ mañoomꞌ nꞌmaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ, mana tsu tycu lepra.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Quia joꞌ tso Jesús nnoom: —Ndiꞌ nntsjo̱o̱, meiⁿcwii tsꞌaⁿ ticatsuꞌ nnom chiuu waa na tuii. Sa̱a̱ cjaꞌ, cjaꞌtseicaꞌmo̱ⁿndyuꞌ nnom tyee, ndoꞌ quiaaꞌ quiooꞌ nnoom na tseixmaⁿ cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ na sa̱ꞌntjom Moisés. Luaaꞌ catsaꞌ cha caluiꞌyuuꞌnaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ nꞌmaⁿꞌ.
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Xjeⁿ na mawjaaquieeꞌ Jesús tsjoom Capernaum, cwii capeitaⁿ na matsa̱ꞌntjom cwii siaⁿnto sondaro seicandyooꞌñe nacañomꞌm. Sꞌaa tyꞌoo nnoom.
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 Tso: —ꞌU Ta, moso ꞌnaⁿya macanda̱ cweꞌ waaⁿ na waa wꞌaya, teiꞌcaljoo tycutqueeⁿ jom. Jeeⁿ cwajndii maquiinaꞌ jom.
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Tso Jesús nnom: —Nncjo̱, nntseinꞌmaⁿya jom.
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Sa̱a̱ tꞌo̱ capeitaⁿ, tsoom: —ꞌU Ta, ticatseixmaⁿya na nncjaꞌquieꞌ naquiiꞌ wꞌaya. Mantyjii meiiⁿ cweꞌ ñꞌoom catsuꞌ, mana nnꞌmaⁿ moso ꞌnaⁿya.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Ee mati ja mꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom. Ndoꞌ mati nnco̱ mꞌaⁿ sondaro na matsa̱ꞌntjo̱ⁿ. Quitsjo̱o̱ nnom cwii joona: “Cjaꞌ luaaꞌ”, ndoꞌ wjaa. Quitsjo̱o̱ nnom cwiicheⁿ: “Candyoꞌ luaa”, ndoꞌ ndyo. Quitsjo̱o̱ nnom cwii cwii moso ꞌnaⁿya: “Catsaꞌ tsꞌiaaⁿwaaꞌ”, ndoꞌ ntsꞌaa.
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Jeeⁿ tjaweeꞌ tsꞌom Jesús quia na jñeeⁿ ñꞌoom ꞌndyoo tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiꞌoontyjo̱ naxeeⁿꞌeⁿ: —Mayuuꞌcheⁿ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, meiⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ Israel tyooljei cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌya tsꞌom chaꞌna tsaⁿmꞌaaⁿꞌ.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jndye nnꞌaⁿ na nchii nnꞌaⁿ Israel nnaⁿ naⁿꞌñeeⁿ jo ntyja na macaluiꞌ ñeꞌquioomꞌ ñequio ntyja na mawjaacue ñeꞌquioomꞌ. Ndoꞌ yuu na mꞌaⁿ Abraham ñꞌeⁿ Isaac ñꞌeⁿ Jacob yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ñequio na neiiⁿna nncwindyuaandyena na nlcwaꞌna ñꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Sa̱a̱ nquiee nnꞌaⁿ judíos na qui na cwentaana cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nncwjiꞌnaꞌ joona joꞌ joꞌ. Nncjuꞌnaꞌ joona yuu na tjacantyja na jaaⁿñe. Joꞌ joꞌ nncꞌomna na nlaꞌxuaana na matseiꞌndaaꞌnaꞌ nꞌomna. Ndoꞌ nnteinquiena ndeiꞌnꞌomna na maquiinaꞌ joona.
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Quia joꞌ tso Jesús nnom capeitaⁿꞌñeeⁿ: —Chaꞌxjeⁿ na jnda̱ seiyuꞌ, maxjeⁿ joꞌ nluii. Cjaꞌlcweꞌ na waa waꞌ. Ndoꞌ mañejuu xjeⁿꞌñeeⁿ nꞌmaⁿ mosooꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Tjaquieeꞌ Jesús waaꞌ Pedro. Ljeiiⁿ na waa sta̱xeeⁿꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ cjooꞌ jnduu. Matseiconaꞌ juu.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Tyenquioomꞌm tsꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ mañoomꞌ tjameintyjeeꞌ na matseiconaꞌ juu. Teicantyja, to̱ꞌ na mandiꞌntjom nda̱a̱na.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Quia na jnda̱ tmaaⁿya, tquiocho nnꞌaⁿ jndye ncꞌiaana na cwileiꞌcho jndyetia na mꞌaaⁿ Jesús. Ñeꞌcwii sa̱ꞌntjoom na caluiꞌ jndyetia, quia joꞌ jluiꞌna naquiiꞌ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ seinꞌmaaⁿ chaꞌtso nnꞌaⁿwii.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Luaaꞌ tuii cha caluiꞌljuuꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tyoñequiaa profeta Isaías. Tso tsaⁿꞌñeeⁿ: “Manquiityeeⁿ teijneiⁿ jaa cantyja na tijndeiiꞌ nꞌo̱o̱ⁿya. Ndoꞌ mati seinꞌmaaⁿ jaa chaꞌtso ntycu na ñejleichuunaꞌ jaa.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Quia na ntyꞌiaaꞌ Jesús na jndyendye nnꞌaⁿ mꞌaⁿ nacañomꞌm, tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na calaꞌjndaaꞌndyena wꞌaandaa na nncꞌoona xndyaaꞌ ndaaluee.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Ndoꞌ tjantyjaaꞌ cwii tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Matso nnoom: —Maestro, nncjo̱ntyjo̱ naxeⁿꞌ meiⁿyuucheⁿ na wjaꞌ.
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Tꞌo̱ Jesús nnom, tsoom: —Joo canndye maniom lueꞌwꞌaayoꞌ ndoꞌ cantsaa na cwimaꞌntyja mati maniom cantquiaayoꞌ, sa̱a̱ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee meiⁿ yuu na nncwajndya̱, tjaaꞌnaⁿ.
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Cwiicheⁿ tsꞌaⁿ na matseijomñe ñꞌeⁿñê, matso nnoom: —Ta, quiaaꞌ ñꞌomꞌ na nndiꞌntjo̱ⁿtya̱ nnom tsotya̱, hasta xeⁿ jnda̱ tyꞌiuya jom, quia joꞌ yuuꞌ jeꞌ nñꞌa̱ⁿya ñꞌeⁿndyuꞌ.
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Tꞌo̱ Jesús nnom, matsoom: —Jndye nnꞌaⁿ mꞌaⁿ na tyootandoꞌ cantyja ꞌnaⁿya. Mꞌaⁿna chaꞌcwijom lꞌoo. Caꞌndiiꞌ na joona catyꞌiuundye ntyjeena. Sa̱a̱ ꞌu jeꞌ, candyoꞌtseijomndyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱.
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Quia joꞌ tuo̱o̱ⁿ tsꞌom wꞌaandaa, mandi ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Luaa tuii, tyoowijndye ꞌoona, tioo cwii jndye tꞌmaⁿ jndeii nnom ndaaluee, mawaa na wjaanchjeeñe nmo̱ⁿ wꞌaandaa. Ndoꞌ jom watsom.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Ndoꞌ tyꞌentyjaaꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê jlaꞌnlcwina jom, jluena: —Jeeⁿ ꞌu Ta, cwjiꞌnꞌmaaⁿndyuꞌ jaa, manncwja̱a̱ya.
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na: —ꞌO nnꞌaⁿ na ticalaꞌyuꞌya nꞌomꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ¿chiuu na cwilacatyuendyoꞌ? Ndoꞌ teicantyjaaⁿ, seitiaaⁿꞌaⁿ jndyeꞌñeeⁿ ñequio ndaaluee, mana teicheⁿñꞌeⁿnaꞌ.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Cweꞌ seiñꞌeeⁿꞌtonaꞌ naⁿꞌñeeⁿ, jluena: —¿ꞌÑeeⁿ cwiluiiñe tsaⁿmꞌaaⁿꞌ na jeeⁿcheⁿ ndyaꞌ waljooꞌ? Jndaꞌjom meiiⁿ jndye, meiiⁿ ndaaluee cwilaꞌcanda̱naꞌ ñꞌoom na matsa̱ꞌntjoom.
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Jnda̱ joꞌ jluiꞌna cwiicheⁿ xndyaaꞌ ndaaluee, ndyuaa nnꞌaⁿ gadarenos, we nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ naⁿjndii tyꞌecatjomndye jom. Jluiꞌna yuu niom ndeiꞌluaa, jeeⁿcheⁿ ndyaꞌ wjeena hasta leicanda̱a̱ nncwinom tsꞌaⁿ natoꞌñeeⁿ.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Luaa tuii, jndeii jlaꞌxuaana, jluena: —¿Ljoꞌ nntsaꞌ ñꞌeⁿndyô̱, ꞌu Jesús, Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ¿Aa jnda̱ jndyoꞌ na nlcoꞌwiꞌ jâ, meiiⁿ tyooweꞌntyjo̱ xjeⁿ na nntuꞌxeⁿndyô̱?
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Joꞌ joꞌ chjooti matquio̱o̱ꞌti mꞌaⁿ cwii tmaaⁿꞌ tꞌmaⁿ calcu na cwicwaꞌ.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Ndoꞌ naⁿjndiiꞌñeeⁿ jlaꞌtyꞌoondyena nnoom jluena: —Xeⁿ na nncwjiꞌ jâ naquiiꞌ nꞌom naⁿmꞌaⁿ, quiaaꞌ ñꞌomꞌ na nntsaquia̱a̱ꞌâ naquiiꞌ nꞌom calcu na mꞌaⁿ luaaꞌ.
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na: —Cwa, catsaꞌyoꞌ. Mana jluiꞌna, tyꞌequieꞌnomna naquiiꞌ nꞌom calcuꞌñeeⁿ. Ndoꞌ chaꞌwaa tmaaⁿꞌ calcuꞌñeeⁿ tmaⁿꞌnquioyoꞌ, mana teiꞌtyuꞌyoꞌ ꞌndyoo ndaaluee. Tja̱yoꞌ quiiꞌ ndaa.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ jooyoꞌ, jleiꞌnomna, tyꞌequieꞌna quiiꞌ tsjoom. Tcuu tcuu tyolaꞌcandiina chiuu waa na tjoomna ñꞌeⁿ calcuꞌñeeⁿ ñequio chiuu waa na nꞌmaaⁿ we naⁿꞌñeeⁿ na tyoleiꞌcho naⁿjndii.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ jluiꞌna, tyꞌena na mꞌaaⁿ Jesús. Ndoꞌ quia na tjomndyena jom, lꞌana tyꞌoo nnoom na calueeⁿꞌeⁿ ndyuaana.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.