Mateus 14
New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs NVT
1 Majoo ncueeꞌñeeⁿ tyomꞌaaⁿ Herodes tsꞌiaaⁿ tsꞌo̱ndaa Galilea. Jñeeⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ jndye nnom tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na machꞌee Jesús.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê: —Tsaⁿmꞌaaⁿ, maxjeⁿ Juan, tsꞌaⁿ na tyotseitsꞌoomñe nnꞌaⁿ. Jnda̱ wandoꞌxcoom joꞌ chii cwiwitquiooꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na machꞌeeⁿ.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Ee luaa waa na tuii. Herodes tyomꞌaaⁿ ñequio Herodías, scuuꞌ tyjeeⁿ Felipe. Ndoꞌ tso Juan nnoom na ticatyꞌiomyanaꞌ na mꞌaaⁿ ñꞌeⁿ scuuꞌ tyjeeⁿ. Joꞌ chii sa̱ꞌntjoom na calaꞌtyeⁿna Juan, catueeꞌna juu wꞌaancjo.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Ndoꞌ Herodes, meiiⁿ na ñeꞌcatseicueⁿꞌeⁿ Juan sa̱a̱ nquiaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ. Ee jndye nnꞌaⁿ nquiuna na Juan cwiluiiñe tsꞌaⁿ na mañequiaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Quia na jlaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ na tueeꞌ xueechuuꞌ Herodes, quia joꞌ yuscundyua jnda Herodías seijnom jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ Herodes jeeⁿ tjaweeꞌ tsꞌoom cantyja na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Tjoomꞌm ñꞌomtyeⁿ cjoomꞌm na tsoom nnom yuscundyuaꞌñeeⁿ na nñequiaaⁿ meiⁿquia ljoꞌ na nlcaⁿ nnoom.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ndoꞌ yuscundyuaꞌñeeⁿ seijndo̱ꞌ tsoñeeⁿ tsꞌoom na caaⁿ xqueⁿ Juan. Quia joꞌ tsoom nnom Herodes: —Luaa macaⁿꞌa. Quiaaꞌ cwii xio ñjaaⁿ na njom xqueⁿ Juan, tsaⁿ na ñeseitsꞌoomñe nnꞌaⁿ.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ndoꞌ na luaaꞌ tsoom, seichjooꞌnaꞌ tsꞌom Herodes, sa̱a̱ cweꞌ ncꞌe ñꞌomtyeⁿ na tjoomꞌm nacjoomꞌm ndoꞌ ncꞌe na ndyecheⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, joꞌ chii tsoom na quiana ljoꞌ na macaⁿ yuscundyuaꞌñeeⁿ.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Quia joꞌ sa̱ꞌntjoom na cjaacano̱ⁿ xtyoꞌ Juan naquiiꞌ wꞌaancjo.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Jnda̱ tuii na ljoꞌ, jndyoñꞌoom tsꞌaⁿ xqueⁿ Juan na njomnaꞌ tsꞌom xio. Chii tquiaa juunaꞌ nnom yuscundyuaꞌñeeⁿ ndoꞌ jom tjañꞌoom joꞌ na mꞌaaⁿ tsoñeeⁿ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Jnda̱ joꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoom na tyoñequiaa Juan tquieꞌcañomna, tyꞌeñꞌomna seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyꞌecatyꞌiuuna jom, jnda̱ chii tyꞌelaꞌcandiina Jesús ñꞌoommeiⁿꞌ.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jnda̱ na jndii Jesús na jnda̱ tueꞌ Juan, jlueeⁿꞌeⁿ joꞌ, tuo̱o̱ⁿ tsꞌom wꞌaandaa ñꞌeⁿ jâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndyô̱ ñꞌeⁿñê. Saayâ cwii joo yuu na tjaaꞌnaⁿ nnꞌaⁿ. Quia jliu nnꞌaⁿ na jnda̱ tja Jesús na nncwityꞌioom ndaaluee, quia joꞌ jluiꞌna njoomna, tyꞌecaꞌna, tyꞌenquiandyena ꞌndyoo ndaaluee na tyꞌentyjo̱na naxeeⁿꞌeⁿ.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Quia na jnda̱ jluiiꞌñe wꞌaandaa tsꞌom ndaaluee, ljeii Jesús na teijndyendye nnꞌaⁿ jnda̱ tquieꞌcañom joꞌ joꞌ. Tioo na jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom joona. Seinꞌmaaⁿ nnꞌaⁿwii na tquiochona.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Quia na jnda̱ tmaaⁿ, jâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndyô̱ ñꞌeⁿñê saantyjaaꞌâ jom, lꞌuuyâ nnoom: —Jnda̱ tmaaⁿ jeꞌ ndoꞌ yuu na mꞌaaⁿya ñjaaⁿñe cweꞌ jnda̱a̱. Cajñomꞌ naⁿmꞌaⁿꞌ na cꞌoona njoom nchꞌu na nndyooꞌ na nlaꞌjndana na nlcwaꞌna.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Tso Jesús nda̱a̱yâ: —Meiⁿ ticaⁿnaꞌ na nncꞌoona. ꞌO quiaꞌyoꞌ na nlcwaꞌna.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Tꞌo̱o̱yâ nnoom, lꞌuuyâ: —Tjaaꞌnaⁿ na cwileiꞌñꞌo̱o̱ⁿyâ ñjaaⁿ, macanda̱ ñeꞌom taⁿꞌ tyooꞌ ñequio we catscaa.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Tsoom nda̱a̱yâ: —Quiochoꞌyoꞌ joonaꞌ ñjaaⁿñe.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Sa̱ꞌntjoom na cwindyuaandye nnꞌaⁿ nacjooꞌ jnda̱ nchꞌu. Quia joꞌ tꞌueeⁿ ꞌom taⁿꞌ tyooꞌ ñequio we catscaaꞌñeeⁿ, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ cañoomꞌluee ndoꞌ tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿ joonaꞌ. Jnda̱ chii tyjeeⁿ ndoꞌ tquiaaⁿ joonaꞌ nda̱a̱ jâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndyô̱ ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ jâ tquiaayâ joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jndyendye.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na jndyendye tcwaꞌ tjacjoo. Jnda̱ chii jlaꞌtjo̱o̱ⁿyâ ntaⁿꞌ ntyooꞌ ñequio calcaa na ꞌndiinaꞌ. Tooꞌ canchooꞌwe tsquiee.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Nnꞌaⁿ na tcwaꞌ tueꞌntyjo̱ chaꞌna ꞌom meiⁿ naⁿnom, meiⁿ tîcatuꞌnchondye naⁿlcu ñequio yocanchꞌu.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Jnda̱ tuii na luaaꞌ jñom Jesús jâ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndyô̱ ñꞌeⁿñê na cuo̱nndaaꞌâ tsꞌom wꞌaandaa, na cwityꞌio̱o̱ꞌjndya̱a̱yâ na nntsquia̱a̱yâ xndyaaꞌ ndaaluee. Sa̱a̱ jom ljooꞌñetyeeⁿ na njñoom nnꞌaⁿ na jndyendye.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ndoꞌ jnda̱ na jñoom naⁿꞌñeeⁿ na cꞌoolcweeꞌna, quia joꞌ tjawaaⁿ cwii ta na ñenqueⁿ na nntseineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Quia tjawijaaⁿ ndicwaⁿ mꞌaaⁿñê joꞌ joꞌ na ñenqueⁿ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ndoꞌ wꞌaandaa na ñjomndyô̱ jnda̱ tueeꞌ xcwe na wjaanaꞌ sa̱a̱ leicjaanaꞌ ee na jndeii maquiꞌljoo nmo̱ⁿ ndoꞌ matseilcweꞌtyaꞌ jndye juunaꞌ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Sꞌaanaꞌ chaꞌna ñequiee na cwitsjoom jndyotseicandyooꞌñe Jesús na mꞌaaⁿyâ, jndyocaⁿ nnom ndaaluee.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Quia na ntyꞌiaayâ na mandyocaⁿ nnoom ndaaluee, jeeⁿ ndyaaꞌ tyua̱a̱yâ. Jlaxuaayâ na nquiaayâ, lꞌuuyâ: —Jeeⁿ sa, jndii luaaꞌ.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Sa̱a̱ mañoomꞌ tꞌmaⁿ Jesús jâ, tsoom: —Cꞌomꞌ tꞌmaaⁿꞌndyoꞌ nꞌomꞌyoꞌ. Maja luaa.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ndoꞌ tꞌo̱ Pedro ꞌndyoo Jesús, tsoom: —Ta, xeⁿ na manncuꞌtiꞌ, cweꞌ catsuꞌ na cjo̱ca nnom ndaatioo na jo̱catjomndyo̱ ꞌu.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Tso Jesús nnoom: —Candyoꞌ. Joꞌ chii jluiꞌ Pedro tsꞌom wꞌaandaa, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na mawjaacaⁿ nnom ndaatioo na mawjaacatjomñê Jesús.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Sa̱a̱ quia na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jeeⁿ jndeii mꞌaaⁿ jndye, sꞌaanaꞌ na nquiaⁿꞌaⁿ. Jnaⁿnaꞌ na nchjeeñenaꞌ jom. Quia joꞌ seixuaⁿ, tsoom: —Ta, cwjiꞌnꞌmaaⁿndyuꞌ ja.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Mañoomꞌ seicjaa lꞌo̱ Jesús jom, tsoom nnom: —ꞌU re, cwa titꞌmaⁿ matseiꞌyuꞌyaꞌ tsꞌomꞌ, ¿chiuu na tiñecwii matseiꞌtiuuꞌ?
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ndoꞌ quia jnda̱ tuo̱na tsꞌom wꞌaandaa, mañoomꞌ teicheⁿ jndye.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ndoꞌ jâ na maxjeⁿ ñjomndyô̱ tsꞌom wꞌaandaaꞌñeeⁿ taaꞌâ cantya̱a̱yâ, jlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyô̱ jom. Lꞌuuyâ nnoom: —ꞌU mayuuꞌcheⁿ cwiluiindyuꞌ Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Quia na jnda̱ teiꞌtyꞌio̱o̱ꞌâ, jluiiꞌâ ndyuaa Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Jnda̱ na taꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ jom, jlaꞌcwanomna ñꞌoom chaꞌwaa ndiocheⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ. Ndoꞌ tquiocho nnꞌaⁿ chaꞌtso nnꞌaⁿwii na mꞌaaⁿ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Tyolaꞌtyꞌoondyena nnoom na nñequiaaⁿ ñꞌoomꞌm na nntꞌuena meiiⁿ cweꞌ ꞌndyoo liaⁿꞌaⁿ. Ee ticwii cwii tsꞌaⁿ na tyenquiuuꞌ liaⁿꞌaⁿ, nꞌmaⁿ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.