Lucas 17
New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs NVT
1 Tso Jesús nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm: —Tijoom jaawintyjeeꞌnaꞌ na ñeꞌcatseiquiaanaꞌ nnꞌaⁿ na calꞌana jnaⁿ, sa̱a̱ nntꞌuiiwiꞌnaꞌ tsꞌaⁿ na jnaaⁿꞌ juu nncjaachuunaꞌ nnꞌaⁿ na mati nlꞌana jnaⁿ.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Yati xeⁿ cwityeⁿ cwii tsjo̱ꞌsuu xtyoꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ catueeꞌ nnꞌaⁿ jom tsꞌom ndaaluee nchiiti na nntseiquioonaꞌ cwii joo nnꞌaⁿ na tyoowijnda̱ya cantyja na cwilaꞌyuꞌ.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Queⁿꞌyoꞌ cwenta cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ. ’Xeⁿ cwii nnꞌaⁿꞌ na matseiyuꞌ matseitjo̱o̱ñê njomꞌ, cwaⁿꞌyaꞌ jom. Ndoꞌ xeⁿ cwilcweꞌ tsꞌoom, catseitꞌmaⁿ tsꞌomꞌ jom.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Ndoꞌ meiiⁿ matseitjo̱o̱ñê njomꞌ ntquieeꞌ ndiiꞌ na cwii xuee, ndoꞌ cwii cwii ndiiꞌ nncjaacatsoom njomꞌ: “Catseitꞌmaⁿ tsꞌomꞌ ja, cwilcweꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ”, maxjeⁿ ñequiiꞌcheⁿ catseitꞌmaⁿ tsꞌomꞌ jom.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Apóstoles jluena nnom Ta Jesús: —Quiaaꞌ na tꞌmaⁿti nlayuꞌya nꞌo̱o̱ⁿya.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Tsoom nda̱a̱na: —Meiiⁿ na jeeⁿ cachjoo cwilayuꞌya nꞌomꞌyoꞌ cweꞌ chaꞌna cachjoo cwii tsꞌom lqueeⁿ mostaza, nnda̱a̱ nnduꞌyoꞌ nnom tsꞌoom sicómorowaaꞌ: “Catyendyuꞌ ndoꞌ coꞌnaꞌ ꞌu tsꞌom ndaaluee.” Ndoꞌ maxjeⁿ nntseicanda̱naꞌ ñꞌomndyueꞌyoꞌ.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 ’Calꞌuu cwiindyoꞌ ꞌo mꞌaaⁿ mosooꞌ na matseindyaa oo na machꞌee cwenta quiooꞌ jo jnda̱a̱, ndoꞌ quia jnda̱ tyjeeꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ na jnaⁿ jnda̱a̱, ¿aa mantyja nntsuꞌ nnom: “Cwinoomꞌ luaa, cajmaⁿꞌ na nlcwaꞌ”?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 ¿Aa nchii najndyee nntsuꞌ nnoom?: “Cwa catseijndaaꞌndyuꞌ jeꞌ, catseiñꞌoomꞌndyuꞌ na nlcwaaꞌa. Xeⁿ jnda̱ tcwaaꞌa ndoꞌ jnda̱ tꞌua, quia ljoꞌcheⁿ nlcwaꞌ ndoꞌ nncꞌuaꞌ.”
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 ¿Aa nntsꞌaacheⁿnaꞌ na nñequiaaꞌ na quianlꞌuaaꞌ mosoꞌ ncꞌe na seicana̱a̱ⁿ ñꞌoom na sa̱ꞌntjomꞌ jom? Matseitiuu xocatsaꞌ na ljoꞌ.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Mati ꞌo, quia na jnda̱ lꞌaꞌyoꞌ chaꞌtso na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na calꞌaꞌyoꞌ, quia joꞌ canduꞌyoꞌ: “Jâ cwiluiindyô̱ moso na tjaa yuu lꞌuendye. Ee cweꞌ tomti na laxmaaⁿyâ na calꞌaayâ jnda̱ ñelꞌaayâ.”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Quia joꞌ tjatjati Jesús na mawjaⁿ Jerusalén, teinoom tyencooꞌ tsꞌo̱ndaa Samaria ñequio tsꞌo̱ndaa Galilea.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Chaꞌna tjaqueⁿꞌeⁿ cwii tsjoom chjoo, jluiꞌnom qui nnꞌaⁿ na cho tycu lepra, tquia tyꞌemeiꞌntyjeeꞌna.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Jndeii jlaꞌxuaana, jluena: —ꞌU Jesús na maꞌmo̱o̱ⁿꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ, cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ jâ.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Quia na ntyꞌiaaꞌ Jesús joona, tsoom nda̱a̱na: —Catsalaꞌcaꞌmo̱ⁿndyoꞌ nda̱a̱ ntyee. Ndoꞌ yocheⁿ na cwiꞌoona, jliuna cwa jnda̱ ljuuꞌndyena tycuꞌñeeⁿ.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ndoꞌ cwii tsaⁿꞌñeeⁿ, quia na ljeiiⁿ na jnda̱ nꞌmaaⁿ, tjalcweeⁿꞌeⁿ, cꞌuaa ꞌñom na matseitꞌmaaⁿꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Tcoomꞌm xtyeeⁿ jo nnom Jesús, tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ. Tsꞌaⁿ samaritano tsaⁿꞌñeeⁿ.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Quia joꞌ tso Jesús: —¿Aa nchii quindye nnꞌaⁿ na ljuuꞌndye? Ndoꞌ ntꞌomcheⁿ ñjeeⁿ jeꞌ ¿yuu mꞌaⁿ?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Macanda̱ juu tsaⁿmꞌaaⁿ na nchii tsꞌaⁿ judío, jndyotseitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Quia joꞌ tso Jesús nnom: —Quicantyjaꞌ, cjaꞌtoꞌ. Ncꞌe na matseiꞌyuꞌya tsꞌomꞌ ñꞌeⁿndyo̱ jnda̱ nꞌmaⁿꞌ.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Tyotaꞌxꞌee nnꞌaⁿ fariseos nnom Jesús cwaaⁿ nncwjeeꞌcañoom juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na, tsoom: —Xocalaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ aa jnda̱ tueꞌntyjo̱ juunaꞌ cweꞌ cwii ꞌnaaⁿ na nleitquiooꞌ.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Tjaa ꞌñeeⁿ nnda̱a̱ nntso: “Luaaꞌ mꞌaaⁿ”, oo “Laꞌñeeⁿ mꞌaaⁿ na matsa̱ꞌntjoom”, ee jnda̱ mamatsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm: —Manncueꞌntyjo̱ xuee na nntseiqueeⁿnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ na ñeꞌcantyꞌiaꞌnndaꞌyoꞌ ja na cwiluiindyo̱ nquii na jnaⁿ cañoomꞌluee, sa̱a̱ taxocantyꞌiaꞌyoꞌ ja.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Nluena nda̱a̱ꞌyoꞌ: “Luaaꞌ jom”, oo “Luaa.” Sa̱a̱ tintsantyjaꞌyoꞌ. Meiⁿ tintsantyjo̱ꞌyoꞌ.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Ee chaꞌxjeⁿ na macoꞌ tsueechom matseixueenaꞌ cwii ntyjaaꞌ tsjo̱ꞌluee xjeⁿ cwiicheⁿ ntyjaaꞌnaꞌ, maluaaꞌ nntseijomnaꞌ quia na nndyo̱o̱nndaꞌa na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Sa̱a̱ najndyee macaⁿnaꞌ na tꞌmaⁿ nawiꞌ catjo̱ⁿ ndoꞌ mati calꞌa nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ jeꞌ na ticueeꞌ nꞌomna ja.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Chaꞌxjeⁿ na tyolꞌa nnꞌaⁿ xjeⁿ na tyomꞌaaⁿ Noé, maluaaꞌ nntseijomnaꞌ nlꞌa nnꞌaⁿ xjeⁿ na manndyo̱o̱nndaꞌa na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Ee quia ljoꞌcheⁿ tyocwaꞌna, tyowena. Tyoꞌuncona, tyoñequiana ndana na nncꞌunco hasta xuee quia na tuo̱ Noé tsꞌom wꞌaandaa. Quia joꞌ jnaⁿnaꞌ na tuaꞌntyꞌa, tja̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Ndoꞌ majoꞌti tuii quia na tyomꞌaaⁿ Lot, tyocwaꞌna, tyowena. Tyolaꞌjndana, tyonda̱a̱na. Tyonomna ntjom, tyolꞌana lꞌaa.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Sa̱a̱ juu xuee na tjeiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom Lot tsjoom Sodoma, tuaꞌ ndaaluaaꞌ chom ñequio ljo̱ꞌ sufra̱ na jnaⁿnaꞌ tsjo̱ꞌluee. Ndoꞌ seicwjeenaꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ tsjoomꞌ ñeeⁿ.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Maluaaꞌ nntsꞌaanaꞌ xuee na nleitquiooꞌndyo̱ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 ’Majuu xueeꞌñeeⁿ, tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ chꞌeⁿ, tintseicandyaꞌ tsꞌoom ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nncjaaqueⁿꞌeⁿ naquii wꞌaa na nncwjeeⁿꞌeⁿ joonaꞌ. Ndoꞌ majoꞌti tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ jo jnda̱a̱ tindyolcweeⁿꞌeⁿ na nndyochoom ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Cjaañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ scuuꞌ Lot.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na ñeꞌcwjiꞌnꞌmaaⁿñe cheⁿnquii, majoꞌto joꞌ nntsuuñe. Sa̱a̱ meiⁿnquia tsꞌaⁿ na mañequiaañe na catjom ljoꞌ na nntjom, tsaⁿꞌñeeⁿ nluiꞌnꞌmaaⁿñê.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 ’Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, juu teijaaⁿꞌñeeⁿ quia na nndyo̱o̱nndaꞌa, we nnꞌaⁿ maⁿꞌ cjooꞌ jnduu, cwii tsaⁿꞌñeeⁿ wjaañꞌoomnaꞌ jom na mꞌaaⁿya, ndoꞌ cwiicheⁿ maꞌndiinaꞌ.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 We yolcu ñeꞌnaaⁿꞌ cwitua, cwii tsaⁿꞌñeeⁿ wjaañꞌoomnaꞌ jom na mꞌaaⁿya, ndoꞌ cwiicheⁿ maꞌndiinaꞌ.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 We nnꞌaⁿ mꞌaⁿ jo jnda̱a̱ na cwilꞌa tsꞌiaaⁿ, cwii tsaⁿꞌñeeⁿ wjaañꞌoomnaꞌ jom na mꞌaaⁿya, ndoꞌ cwiicheⁿ maꞌndiinaꞌ.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Quia joꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, taꞌxꞌeena nnoom, jluena: —¿Yuu cwii jom joꞌ, Ta? Tꞌo̱o̱ⁿ ndyueena cwii ñꞌoom na tjañoomꞌ na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na maxjeⁿ nntuꞌxeⁿndye naⁿꞌñeeⁿ. Tsoom: —Yuu na meindyuaa ꞌnaⁿ to̱ꞌ, joꞌ joꞌ nntjomndye cantꞌeiⁿ.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.