João 13
New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs NVT
1 Cantyjati na jnaⁿnaꞌ na tꞌmaⁿ Jesús jâ na cwilajomndyô̱ ñꞌeⁿñê, tꞌmo̱o̱ⁿ na jeeⁿ candyaꞌ tsꞌoom jâ. Ntyjeeⁿ na jnda̱ jaaweꞌntyjo̱ xjeⁿ na nlueeⁿꞌeⁿ tsjoomnancuewaañe na nncjaalcweꞌnnaaⁿꞌaⁿ na mꞌaaⁿ Tsotyeeⁿ. Joꞌ chii quia majaaweꞌntyjo̱ xjeⁿ na nlatya̱a̱ⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos xuee pascua quia cwilacwja̱a̱ya canmaⁿ, tꞌmo̱ⁿtyeeⁿ na jeeⁿ tꞌmaⁿ waa na candyaꞌ tsꞌoom jâ.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Cwicwaaꞌâ ñꞌeⁿ Jesús natmaaⁿ. Xjeⁿꞌñeeⁿ jnda̱ seijndo̱ꞌ tsaⁿjndii tsꞌom xꞌiaayâ Judas Iscariote, jnda Simón, na quiaa tsaⁿꞌñeeⁿ cwenta jom.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Ndoꞌ jom majndaaꞌya ntyjeeⁿ na lꞌo̱o̱ⁿ jnda̱ tquiaa Tsotyeeⁿ na meiⁿcwii tintjoom na nchii ñꞌoomꞌ nquii. Mantyjeeⁿ na jnaaⁿ na mꞌaaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ndoꞌ na majoꞌ wjaalcweeⁿꞌeⁿ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Teicantyjaaⁿ yocheⁿ na cwicwaaꞌâ natmaaⁿ. Tjeiiⁿꞌeⁿ liaatco na cweⁿ, toꞌñoom cwii liaa na cwityueeꞌ lua̱a̱yâ, seityeeⁿ juunaꞌ tsiaⁿꞌaⁿ.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Jnda̱ joꞌ tioom ndaatioo tsꞌom ꞌnaⁿ na cwicandyuuꞌâ. To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na mamaaⁿ ncꞌa̱a̱ꞌâ na tꞌmaaⁿ na calajomndyô̱ ñꞌeⁿñê, jnda̱ chii maweeꞌñê ncꞌa̱a̱ꞌâ ñequio liaaꞌñeeⁿ.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Ndoꞌ quia na tueꞌcañoom yuu na wacatyeeⁿ Simón Pedro, matso tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom: —Ta, ¿aa mmaⁿꞌ ncꞌa̱ya?
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Tꞌo̱o̱ⁿ nnom, matsoom: —Tsꞌiaaⁿ na matsꞌaa tileicatseiꞌno̱ⁿꞌ na majeꞌndyo, sa̱a̱ nda̱quiacheⁿ nntseiꞌno̱ⁿꞌ.
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Matso Pedro nnoom: —Xoya na mmaⁿꞌ ncꞌa̱ya. Tꞌo̱ Jesús, matsoom nnom: —Xeⁿ ticamaaⁿya ncꞌeꞌ ticatseixmaⁿꞌ cantyja ꞌnaⁿya.
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Matso Simón Pedro nnoom: —Xeⁿ luaaꞌwaa Ta, nchii macanda̱ ncꞌa̱. Mati camaⁿꞌ lꞌo̱o̱ya ñequio xqua̱a̱ⁿya.
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Matso Jesús nnom: —Cwii tsꞌaⁿ na jnda̱ jnda̱a̱ꞌ, ticaⁿnaꞌ na nntmaⁿñe na chaꞌwaañe ee jnda̱ ljuꞌñe, manda̱ ncꞌee macaⁿnaꞌ na nntmaⁿ. ꞌO laxmaⁿꞌyoꞌ na ljuꞌ nꞌomꞌyoꞌ sa̱a̱ tichaꞌtsondyoꞌ.
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Ee ntyjeeⁿ ꞌñeeⁿ juu nñequiaa cwenta jom luee ntyee. Macweꞌ joꞌ na matsoom: “Sa̱a̱ tichaꞌtsondyoꞌ laxmaⁿꞌyoꞌ na ljuꞌ nꞌomꞌyoꞌ.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Quia na jnda̱ tmaaⁿ ncꞌa̱a̱ꞌâ, ndoꞌ tcweennaaⁿꞌaⁿ liaatco ꞌnaaⁿꞌaⁿ, jnda̱ joꞌ tjacjoonnaaⁿꞌaⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa. Matsoom nda̱a̱yâ: —¿Aa cwilaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ cantyja na sꞌaaya ꞌo?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 ꞌO cwilacajndyuꞌyoꞌ ja Maestro ndoꞌ na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya ꞌo. Ndoꞌ matyꞌiomyanaꞌ na ljoꞌ cwinduꞌyoꞌ, ee maxjeⁿ joꞌ ja.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ndoꞌ na jnda̱ tmaaⁿya ncꞌeeꞌyoꞌ na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya ꞌo ndoꞌ na maꞌmo̱o̱ⁿya ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ, mati ꞌo matsonaꞌ na nntueꞌndyoꞌcjeꞌyoꞌ na nndyeꞌntjomꞌyoꞌ nda̱a̱ ncꞌiaaꞌyoꞌ.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ee jnda̱ sꞌaaya cwii nnom na maꞌmo̱ⁿnaꞌ nda̱a̱ꞌyoꞌ cha mati calꞌaꞌyoꞌ ñequio ntꞌomcheⁿ chaꞌxjeⁿ jnda̱ sꞌaaya ꞌo.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Ñꞌoom na mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ, juu tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ moso ticaluiitꞌmaⁿñe chaꞌna nquii tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom juu. Mati tsꞌaⁿ na mawjaa tsꞌiaaⁿ na jñom tsꞌaⁿ juu, ticaluiitꞌmaⁿñeti chaꞌxjeⁿ nquii tsꞌaⁿ na jñom juu.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Xeⁿ cwilaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ ndoꞌ cwilꞌaꞌyoꞌ na ljoꞌ, nntioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ꞌo.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 ’Nchii matsjo̱o̱ ñꞌoomwaaꞌ cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ na chaꞌtsondyoꞌ. Mantyjiiya chiuu nꞌomꞌ ꞌo na jnda̱ tjeiiꞌndyo̱. Ee maxjeⁿ macaⁿnaꞌ na catseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii. Matsonaꞌ: “Manquii na macwaꞌ ñꞌeⁿndyo̱ malcweꞌ nacjoya.”
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Jeꞌ matsjo̱o̱ya ñꞌoomwaaꞌ nda̱a̱ꞌyoꞌ cwii tjo̱o̱cheⁿ na nluii na ljoꞌ, cha quia na nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ nlayuꞌyoꞌ na ja cwiluiindyo̱ manquiiti na jnda̱ tsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Ñꞌoom na mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ. ꞌÑeeⁿ juu na matseiljo tsꞌaⁿ na majño̱o̱ⁿya, ja matseiljo tsaⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na matseiljo ja, matseiljo tsaⁿꞌñeeⁿ nqueⁿ na jñoom ja.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Jnda̱ na tso Jesús ñꞌoomwaaꞌ, seiꞌndaaꞌnaꞌ ntyjeeⁿ, ndoꞌ ndyeyu tjeiꞌyuuꞌñê nda̱a̱yâ. Tsoom: —Ñꞌoom na mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, cwiindyoꞌ ꞌo nñequiaa cwenta ja.
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Quia joꞌ jâ nnꞌaⁿ na cwilajomndyô̱ ñꞌeⁿñê tyontyꞌiaa ntyja̱a̱yâ nda̱a̱yâ. Ee ticalaꞌno̱o̱ⁿꞌâ ꞌñeeⁿ cwiindyo̱ jâ na matsoom na luaaꞌ nntsꞌaa.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Xjeⁿꞌñeeⁿ ja Juan na jeeⁿ candyaꞌ tsꞌom Jesús, mawacatya̱ⁿ nacañomꞌm na cwicwaaꞌâ.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Ndoꞌ Simón Pedro sꞌo̱o̱ lꞌo̱o̱ⁿ no̱o̱ⁿ na cwaxꞌa̱ ꞌndyoo Jesús cwaaⁿ cwiindyo̱ jâ na nñequiaa cwenta jom.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Joꞌ chii seintyjo̱ndyo̱ jo ndoꞌ jndya Jesús, taxꞌa̱ya nnoom, tsjo̱o̱: —Aa ndiꞌ Ta, ¿ꞌñeeⁿ cwii jâ na nntsꞌaa na ljoꞌ?
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Tꞌo̱o̱ⁿ no̱o̱ⁿ, tsoom: —Majuu tsꞌaⁿ na nnom nñequiaya cwii taⁿꞌ tyooꞌ xjeⁿ na jnda̱ seicandaꞌa juunaꞌ. Ndoꞌ quia na jnda̱ seicanaⁿꞌaⁿ tyooꞌñeeⁿ tquiaaⁿ juunaꞌ nnom Judas Iscariote, jnda Simón.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ndoꞌ Judas, jnda̱ na toꞌñoom taⁿꞌ tyooꞌñeeⁿ, mana tuo̱ Satanás quiiꞌ tsꞌoom. Ndoꞌ tso Jesús nnoom: —Queⁿndyuꞌ tsꞌiaaⁿ na nntsaꞌ.
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Sa̱a̱ meiⁿcwiindyo̱ jâ na meindyuaandyô̱ nacañoomꞌ meiⁿsa ñꞌeⁿñê tîcalaꞌno̱o̱ⁿꞌâ chiuu na luaaꞌ ñꞌoom tsoom.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Ndoꞌ ee na manquiuuyâ na Judas maleiñꞌoom tjaⁿche na ñjom sꞌom na cwiwilꞌueeꞌndyô̱, joꞌ chii ntꞌomndyo̱ jâ jlaꞌtiuuyâ na ñeꞌcatso Jesús nnoom na catseijnaaⁿ ljoꞌtindyo na macaⁿnaꞌ na nleilꞌueeꞌndyô̱ na waa xuee, oo quiaaⁿ cwantindyo nda̱a̱ ndyeñeeⁿꞌ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Ndoꞌ jnda̱ na tcwaꞌ Judas tyooꞌñeeⁿ, mañoomꞌ jlueeⁿꞌeⁿ. Juu xjeⁿꞌñeeⁿ jnda̱ teijaaⁿ.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Jnda̱ na jluiꞌ Judas quiiꞌntaaⁿyâ, matso Jesús nda̱a̱yâ: —Jeꞌ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, manntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ja. Ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljoꞌ na manntjo̱ⁿya nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Ndoꞌ xeⁿ nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom cantyja na manntjo̱ⁿ, quia joꞌ mati cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nntseitꞌmaaⁿꞌñê ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, ndoꞌ tyuaaꞌ nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 ꞌO ntseindaaya na jeeⁿ wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya, chjootindyo cwii mꞌaaⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ. Nlꞌueꞌyoꞌ ja, ndoꞌ chaꞌxjeⁿ tsjo̱o̱ya nda̱a̱ ncꞌiaaꞌyoꞌ nnꞌaⁿ judíos, jeꞌ mati matsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌ ꞌo: ꞌO xocanda̱a̱ nntsquieꞌcañomꞌyoꞌ yuu na nncjo̱.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Cwii ñꞌoom xco na matsa̱ꞌntjomnaꞌ mañequiaya nda̱a̱ꞌyoꞌ, na cꞌomꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌyoꞌ ncꞌiaaꞌyoꞌ. Chaꞌxjeⁿ na mꞌaaⁿya na candyaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo, malaaꞌtiꞌ cꞌomꞌ ꞌo na wiꞌ nꞌomꞌ ncꞌiaaꞌyoꞌ.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Na nlꞌaꞌyoꞌ na ljoꞌ nlaꞌno̱ⁿꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na ꞌo cwiluiindyoꞌ nnꞌaⁿ na cwilajomndyoꞌ ñꞌeⁿndyo̱, xeⁿ mꞌaⁿꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌ ncꞌiaaꞌyoꞌ.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Taxꞌeeñe Simón Pedro nnoom. Matso: —Ta, ¿yuu wjaꞌyuꞌ? Tꞌo̱ Jesús, matsoom nnom: —Cantyja na nntjo̱ⁿ jeꞌ ꞌu xocanda̱a̱ nntseijomndyuꞌ, sa̱a̱ mati ꞌu nncueꞌntyjo̱ nntjomꞌ na ljoꞌ.
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Matso Pedro nnoom: —Ta, ¿chiuu na xocanda̱a̱ nntseijomndyo̱ jeꞌ ljoꞌ na nntjomꞌ? Tintsꞌaa meiiⁿ quio joꞌ cꞌio̱.
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Tꞌo̱ Jesús, matsoom nnom: ꞌU matseiꞌtiuuꞌ na nñequiaandyuꞌ na nncꞌioꞌ cantyja ꞌnaⁿya. Ñꞌoom na mayuuꞌcheⁿ matsjo̱o̱ njomꞌ, cwii tjo̱o̱cheⁿ na nntseixuaa caxtijndyo na jaawixuee, sa̱a̱ ꞌu jnda̱ ndyee ndiiꞌ macwjiꞌndyuꞌ cantyja ꞌnaⁿya.
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.