Atos 16
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs VC
1 Pablo Silasere huakkuru Derbe huakkaʼ jakyo onʼhuaʼdepo konogyonda Listra huakkaʼ jakyo onʼhuaʼuyate. Timoteo Jesústaj huaknopo̱e̱ʼeri o̱ʼe̱po Listrayo o̱ʼi̱kaʼuyate. Keʼnen inag Jesústaj oknopo̱e̱po judío aratbut o̱ʼu̱yate. Timoteoen apag judío aratbut ehueʼ o̱ʼu̱yate.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra huakkaʼ jakyo huanigpe̱i̱kaʼeria kenpaʼti Iconio huanigpe̱i̱kaʼeria Timoteo huadakda o̱ʼe̱ onʼbatiaʼpakikaʼuyate.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pablo Timoteotaj nogyon nogyon eʼtohuaʼtaʼ oʼpakpo ke̱yo̱ Timoteoen apag nog aratbutda o̱ʼe̱ judío aratbut onʼnopo̱e̱nok huadiayhueʼ meʼnepo Pabloa Timoteotaj huasiʼdak oktegʼuyate.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Nog huakkaʼ jakyo nog huakkaʼ jakyo onʼhuaʼepo kenda Jerusalén huaknopo̱e̱ʼeri huairi Jesúsen huataʼmoneriere onʼmanameʼnigda Pablomeya̱ onʼmananhuaʼuyate.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ken huanigpe̱i̱kaʼeri o̱gkupopakikaʼpo nogi̱ti nogi̱ti Jesústaj dakaʼda onʼnigpe̱e̱po ayaʼda huameʼnoeda noga̱kon Jesústaj huaboaʼda oʼnoknopounhuaʼuyate.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Asia huadaribayo Jesúsen huadak huaʼa manbatiaʼpakhueʼ yaneʼ. Diosen Noki̱re̱ga̱ Pablotaj onaʼnok Frigia huadaribayo kenpaʼti Galacia huadaribayo onʼhuaʼepo
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia huadaribayo o̱ʼnedepo Bitinia huadaribayo ehuataʼ onʼpakuynigʼa “Huahueʼdik moʼe̱ne.” Jesúsen Noki̱re̱ga̱ oʼmanopo̱e̱a̱ʼuyate.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Konige̱po Misia onʼpokonpo huaboroʼ e̱ʼpo̱gte Troas huakkaʼ jakyo onʼhuarakuyate.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ke̱ya̱ʼda sikyo Pablo konig eʼyorokyanig huabokerektaj oʼtiahuaynig, ken huabokerek Macedonia huadaribayo hua̱e̱ʼeri oʼbopo, onaʼpo:
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Konige̱po Macedoniayo aktegyaʼpo oroʼ oʼbahuede̱a̱ʼuy. Jesúsen huadak huaʼa kanʼmanbatiaʼpakeʼpo Diosa moʼtaʼmonaʼne oroʼ oʼnopo̱e̱ʼuy.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Troas huakkaʼ jakyo kusiʼpetoneʼyo oʼkudondepo Samotracia hua̱gkutaʼmejyo oʼhuaʼuy. Emeʼte Neápolis huakkaʼ jakyo oktegdepo o̱kye̱ʼuy.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ke̱ya̱ʼ Filipos huakkaʼ jakyo oʼhuaʼuy. Kenteda huakkaʼ Roma aratbut o̱ʼnikaʼuy. Kenteyo Macedonia huadaribayo Filipos hueretda huakkaʼda jak o̱ʼu̱yate. Ke̱yo̱da sueʼda huameʼnoe o̱ʼunhuaʼuy.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Okmapi̱e̱ʼahuaddik huameʼnoete huakkaʼ jak kurute o̱ʼo̱ro̱kpo, hua̱hue̱kubog aratbut ke̱yo̱da onʼtionaʼpakikaʼ ke̱yo̱ oʼhuaʼuy. Ettoneʼere e̱gkupopakte oroʼ oʼhuadpo ettoneʼtaj Jesúsen huadak huaʼa oʼmanbatiaʼpakonhuaʼuy.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Nogtida ettoneʼ Lidia o̱ʼu̱yate. Lidia huakkaʼ jak Tiatirayo hua̱e̱ʼeri o̱ʼu̱yate. Keʼna tela huabed huabahuayaʼeri o̱ʼi̱kaʼuyate. Kenpaʼti Diostaj oʼpakpo oʼtionaʼpakikaʼuyate. Pablo Jesúsen huadak huaʼa oʼmanbatiaʼpaknok Diosa Lidiataj oʼnopo̱e̱a̱ʼnok Lidia huaboaʼda Jesústaj oknopo̱e̱ʼuy.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Lidiataj kenpaʼti ayaʼda Lidiaen jak hua̱e̱ʼeritaj bautiza oʼmagkaʼuy. Bautiza e̱gkadeʼte oroʼtaj monaʼpo:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Nogok kenteyo huakkaʼ jak kurute hua̱hue̱te enʼtionaʼpakikaʼyo oʼhuaʼpo muneʼyo̱taj oʼdejmey. Muneʼyo̱ nog aratbuten huanabaʼ o̱ʼu̱yate. Totoʼa muneʼyo̱taj oʼnopoʼto̱e̱ʼnok muneʼyo̱ huanopoada oʼnokotikaʼuy. Konig o̱ʼe̱a̱po muneʼyo̱a̱ eʼbatiaʼpaknayo muneʼyo̱ huairien hua̱ta̱to̱e̱ʼtaj aratbut huakupe onʼyokikaʼpo konig o̱ʼneapo eʼnopo̱e̱taʼ onʼpakpo huakupe onʼyokikaʼuy.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Pablotaj oroʼeretaj boʼtahuaʼpo,
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Huakkaʼ huameʼnoe konigti ʼuttaʼda oʼmanikaʼnok nogok Pabloa oʼdiayatupo oʼhuakorudpo,
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Huakkaʼ huakupe onteʼti ehueʼdik meʼta̱e̱a̱pone muneʼyoen huairi onʼnopo̱e̱depo Pablotaj Silastaere onʼbataʼkuypo huakkaʼ jak eretnopoyo Roma huairite onʼbatohuaʼuy.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Huakkaʼ jakyo huairitaj onʼtotiakdepo,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 kenda onʼmanmadikaʼnig oroʼ Roma aratbut o̱ʼe̱po pe̱e̱hueʼdik kenpaʼti kikahueʼdik o̱ʼe̱y. —Muneʼyoen huairia namaʼda onʼmanaʼuy.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Ken huakkaʼ aratbut e̱gkupopakyaʼ onʼpe̱e̱depo Pablotaj Silaseretaj i̱ghuaʼda onʼbahuaaʼpo “Huaot yanʼbakkirokaʼ. Hue̱ypia yanʼmabitbit.” Huairia onʼmanaʼuy.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ken, diga̱ʼda onʼmabitbitdepo huabakuda̱ʼ jakyo onʼbakuda̱ʼdepo, “Dakaʼ yanʼmato̱e̱tiʼ.” Huabakuda̱ʼ jak huato̱e̱ʼeri huairitaj oʼnonaʼuy.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Kenda huabakuda̱ʼ jak huairi oʼpe̱e̱depo adyonda oʼbakuda̱ʼuyate. Monhueʼdikaʼ hue̱ymeyente oʼbaibetaʼuyate.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Nopote sikyo Pablo Silasere onʼtionaʼpakonhuaʼpo enʼbatadiʼkeadhuaʼte nog eʼbakuda̱ʼ onʼmape̱e̱ʼuyate.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ijhuiti ehueʼ huakkaʼda o̱ʼi̱ye̱gpo. Huabakuda̱ʼ jak diga̱ʼda o̱ʼi̱ye̱gpo ayaʼda oʼbakhuikeaʼuy. Ayaʼda sirobia huabakuderitaj eʼtidukuʼ oʼbakkujuyate.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Huabakuda̱ʼ jak huairi oʼmabodepo ayaʼda jak eʼbakhuikeaʼ oʼtiahuaypo ayaʼda ebakuda̱ʼ onʼmamonate oʼnopo̱e̱po huataʼ aʼarakyaʼpo siro oʼutukonʼuy.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 —Kejeʼ huataʼ arakhueʼ ya̱e̱ʼ. Ayaʼda i̱yo̱da o̱ʼe̱y. —Pabloa ʼuttaʼda onaʼuyate.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ken huabakuda̱ʼ jak huairia “huakjey eʼbetaʼ menigtotiak,” oʼmanaʼpo, i̱da oʼkudonpo. Huakkaʼ oʼmeʼpukepo oʼiriga̱ʼpo Pablotaj Silastere huikudate oʼbatihuaduyate.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Kenokaʼ Pablotaj Silaseretaj oʼmato̱ro̱kpo,
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 —Jesucristo Huairitaj yaknopo̱e̱ʼ. Onere o̱ʼnen huabetere onʼnigpe̱e̱nok Diosa oʼmanopoʼyareaʼapo. —Pablo Silaserea oʼnonaʼuy.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Jesucristo Huairien huadak huaʼa huairitaj keʼnen huabetterekon oʼmanbatiaʼpakbedʼuy.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Sikyo o̱ʼe̱po huabakuda̱ʼ jak huairi hue̱ypia mimia eʼmabitbitmeʼ oʼbatihuekeaʼuy. Pablo Silasere huairitaj keʼnen huabettaj ken sikyoda bautiza oʼmagkaʼuyate.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Bautiza eʼmagkadeʼte jakyo huairia oʼbatokudpo Pablotaj Silastaere aypo oʼbatobapeʼuyate. Huairi keʼnen huabetere Diostaj onʼnigpe̱e̱depo durugda o̱ʼneʼuyate.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Sikyoedda huakkaʼ jak huairi sorotatataj huabakuda̱ʼ jakyo onʼmataʼmonaʼpo, “Pablotaj Silastere yanʼmaoro̱kaʼ.” Huabakuda̱ʼ jak huairitaj ya̱ʼnonaʼ.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Kenda eʼnonaʼte huabakuda̱ʼ jak huairi oʼpe̱e̱depo Pablotaj oʼmonaʼpo,
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 —Romano hua̱e̱ʼeri e̱e̱ʼtada huairia oroʼtaj pe̱e̱hued huakkaʼ aratbut bakpote sorotataj hue̱ypia moʼbitbitmeʼne. Huabakuda̱ʼ jakyo boʼkuda̱meʼne. Oyda i̱re̱gi̱re̱g eʼo̱ro̱kaʼtaʼ menaʼpo boʼtipak. Kejeʼ, keʼnada kanʼtiakpo aratbut bakpote moʼo̱ro̱keʼ. —Pabloa huakkaʼ jak huairien sorotatataj oʼmanaʼuyate.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Konig Pablo sorotatataj oʼmanaʼnig sorotataj huakkaʼ jak huairitaj onʼhuaʼdepo konigda onʼmanaʼuy. Pablo Silasere Roma hua̱e̱ʼeri o̱ʼnenok huakkaʼ jak huairi kenda onʼpe̱e̱depo onʼmeʼpukpo
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 huabakuda̱ʼ jakyo onʼhuaʼuy. “Namaʼda o̱gkameʼne, motinoeyʼ oroʼtaj.” Pablotaj Silastaere onʼmanaʼpo onʼmato̱o̱ro̱konpo, “Huakkaʼ jakyaʼ yanhuatiʼ.” Onʼmanaʼuyate.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Huabakuda̱ʼ jakyaʼ oʼnoro̱kdepo Lidiaen jakyo onʼhuaʼuy. Jesúsen huanigpe̱i̱kaʼeritaj onʼmanbatiaʼpakpo onʼmaboroaydepo onʼbakhuaʼuyate.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.