Atos 16

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pablo Silasere huakkuru Derbe huakkaʼ jakyo onʼhuaʼdepo konogyonda Listra huakkaʼ jakyo onʼhuaʼuyate. Timoteo Jesústaj huaknopo̱e̱ʼeri o̱ʼe̱po Listrayo o̱ʼi̱kaʼuyate. Keʼnen inag Jesústaj oknopo̱e̱po judío aratbut o̱ʼu̱yate. Timoteoen apag judío aratbut ehueʼ o̱ʼu̱yate.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Listra huakkaʼ jakyo huanigpe̱i̱kaʼeria kenpaʼti Iconio huanigpe̱i̱kaʼeria Timoteo huadakda o̱ʼe̱ onʼbatiaʼpakikaʼuyate.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pablo Timoteotaj nogyon nogyon eʼtohuaʼtaʼ oʼpakpo ke̱yo̱ Timoteoen apag nog aratbutda o̱ʼe̱ judío aratbut onʼnopo̱e̱nok huadiayhueʼ meʼnepo Pabloa Timoteotaj huasiʼdak oktegʼuyate.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nog huakkaʼ jakyo nog huakkaʼ jakyo onʼhuaʼepo kenda Jerusalén huaknopo̱e̱ʼeri huairi Jesúsen huataʼmoneriere onʼmanameʼnigda Pablomeya̱ onʼmananhuaʼuyate.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ken huanigpe̱i̱kaʼeri o̱gkupopakikaʼpo nogi̱ti nogi̱ti Jesústaj dakaʼda onʼnigpe̱e̱po ayaʼda huameʼnoeda noga̱kon Jesústaj huaboaʼda oʼnoknopounhuaʼuyate.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Asia huadaribayo Jesúsen huadak huaʼa manbatiaʼpakhueʼ yaneʼ. Diosen Noki̱re̱ga̱ Pablotaj onaʼnok Frigia huadaribayo kenpaʼti Galacia huadaribayo onʼhuaʼepo
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia huadaribayo o̱ʼnedepo Bitinia huadaribayo ehuataʼ onʼpakuynigʼa “Huahueʼdik moʼe̱ne.” Jesúsen Noki̱re̱ga̱ oʼmanopo̱e̱a̱ʼuyate.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Konige̱po Misia onʼpokonpo huaboroʼ e̱ʼpo̱gte Troas huakkaʼ jakyo onʼhuarakuyate.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ke̱ya̱ʼda sikyo Pablo konig eʼyorokyanig huabokerektaj oʼtiahuaynig, ken huabokerek Macedonia huadaribayo hua̱e̱ʼeri oʼbopo, onaʼpo:
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Konige̱po Macedoniayo aktegyaʼpo oroʼ oʼbahuede̱a̱ʼuy. Jesúsen huadak huaʼa kanʼmanbatiaʼpakeʼpo Diosa moʼtaʼmonaʼne oroʼ oʼnopo̱e̱ʼuy.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Troas huakkaʼ jakyo kusiʼpetoneʼyo oʼkudondepo Samotracia hua̱gkutaʼmejyo oʼhuaʼuy. Emeʼte Neápolis huakkaʼ jakyo oktegdepo o̱kye̱ʼuy.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ke̱ya̱ʼ Filipos huakkaʼ jakyo oʼhuaʼuy. Kenteda huakkaʼ Roma aratbut o̱ʼnikaʼuy. Kenteyo Macedonia huadaribayo Filipos hueretda huakkaʼda jak o̱ʼu̱yate. Ke̱yo̱da sueʼda huameʼnoe o̱ʼunhuaʼuy.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Okmapi̱e̱ʼahuaddik huameʼnoete huakkaʼ jak kurute o̱ʼo̱ro̱kpo, hua̱hue̱kubog aratbut ke̱yo̱da onʼtionaʼpakikaʼ ke̱yo̱ oʼhuaʼuy. Ettoneʼere e̱gkupopakte oroʼ oʼhuadpo ettoneʼtaj Jesúsen huadak huaʼa oʼmanbatiaʼpakonhuaʼuy.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Nogtida ettoneʼ Lidia o̱ʼu̱yate. Lidia huakkaʼ jak Tiatirayo hua̱e̱ʼeri o̱ʼu̱yate. Keʼna tela huabed huabahuayaʼeri o̱ʼi̱kaʼuyate. Kenpaʼti Diostaj oʼpakpo oʼtionaʼpakikaʼuyate. Pablo Jesúsen huadak huaʼa oʼmanbatiaʼpaknok Diosa Lidiataj oʼnopo̱e̱a̱ʼnok Lidia huaboaʼda Jesústaj oknopo̱e̱ʼuy.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Lidiataj kenpaʼti ayaʼda Lidiaen jak hua̱e̱ʼeritaj bautiza oʼmagkaʼuy. Bautiza e̱gkadeʼte oroʼtaj monaʼpo:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Nogok kenteyo huakkaʼ jak kurute hua̱hue̱te enʼtionaʼpakikaʼyo oʼhuaʼpo muneʼyo̱taj oʼdejmey. Muneʼyo̱ nog aratbuten huanabaʼ o̱ʼu̱yate. Totoʼa muneʼyo̱taj oʼnopoʼto̱e̱ʼnok muneʼyo̱ huanopoada oʼnokotikaʼuy. Konig o̱ʼe̱a̱po muneʼyo̱a̱ eʼbatiaʼpaknayo muneʼyo̱ huairien hua̱ta̱to̱e̱ʼtaj aratbut huakupe onʼyokikaʼpo konig o̱ʼneapo eʼnopo̱e̱taʼ onʼpakpo huakupe onʼyokikaʼuy.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Pablotaj oroʼeretaj boʼtahuaʼpo,
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Huakkaʼ huameʼnoe konigti ʼuttaʼda oʼmanikaʼnok nogok Pabloa oʼdiayatupo oʼhuakorudpo,
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Huakkaʼ huakupe onteʼti ehueʼdik meʼta̱e̱a̱pone muneʼyoen huairi onʼnopo̱e̱depo Pablotaj Silastaere onʼbataʼkuypo huakkaʼ jak eretnopoyo Roma huairite onʼbatohuaʼuy.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Huakkaʼ jakyo huairitaj onʼtotiakdepo,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 kenda onʼmanmadikaʼnig oroʼ Roma aratbut o̱ʼe̱po pe̱e̱hueʼdik kenpaʼti kikahueʼdik o̱ʼe̱y. —‍Muneʼyoen huairia namaʼda onʼmanaʼuy.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ken huakkaʼ aratbut e̱gkupopakyaʼ onʼpe̱e̱depo Pablotaj Silaseretaj i̱ghuaʼda onʼbahuaaʼpo “Huaot yanʼbakkirokaʼ. Hue̱ypia yanʼmabitbit.” Huairia onʼmanaʼuy.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ken, diga̱ʼda onʼmabitbitdepo huabakuda̱ʼ jakyo onʼbakuda̱ʼdepo, “Dakaʼ yanʼmato̱e̱tiʼ.” Huabakuda̱ʼ jak huato̱e̱ʼeri huairitaj oʼnonaʼuy.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Kenda huabakuda̱ʼ jak huairi oʼpe̱e̱depo adyonda oʼbakuda̱ʼuyate. Monhueʼdikaʼ hue̱ymeyente oʼbaibetaʼuyate.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Nopote sikyo Pablo Silasere onʼtionaʼpakonhuaʼpo enʼbatadiʼkeadhuaʼte nog eʼbakuda̱ʼ onʼmape̱e̱ʼuyate.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ijhuiti ehueʼ huakkaʼda o̱ʼi̱ye̱gpo. Huabakuda̱ʼ jak diga̱ʼda o̱ʼi̱ye̱gpo ayaʼda oʼbakhuikeaʼuy. Ayaʼda sirobia huabakuderitaj eʼtidukuʼ oʼbakkujuyate.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Huabakuda̱ʼ jak huairi oʼmabodepo ayaʼda jak eʼbakhuikeaʼ oʼtiahuaypo ayaʼda ebakuda̱ʼ onʼmamonate oʼnopo̱e̱po huataʼ aʼarakyaʼpo siro oʼutukonʼuy.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 —‍Kejeʼ huataʼ arakhueʼ ya̱e̱ʼ. Ayaʼda i̱yo̱da o̱ʼe̱y. —‍Pabloa ʼuttaʼda onaʼuyate.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ken huabakuda̱ʼ jak huairia “huakjey eʼbetaʼ menigtotiak,” oʼmanaʼpo, i̱da oʼkudonpo. Huakkaʼ oʼmeʼpukepo oʼiriga̱ʼpo Pablotaj Silastere huikudate oʼbatihuaduyate.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Kenokaʼ Pablotaj Silaseretaj oʼmato̱ro̱kpo,
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 —‍Jesucristo Huairitaj yaknopo̱e̱ʼ. Onere o̱ʼnen huabetere onʼnigpe̱e̱nok Diosa oʼmanopoʼyareaʼapo. —‍Pablo Silaserea oʼnonaʼuy.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Jesucristo Huairien huadak huaʼa huairitaj keʼnen huabetterekon oʼmanbatiaʼpakbedʼuy.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Sikyo o̱ʼe̱po huabakuda̱ʼ jak huairi hue̱ypia mimia eʼmabitbitmeʼ oʼbatihuekeaʼuy. Pablo Silasere huairitaj keʼnen huabettaj ken sikyoda bautiza oʼmagkaʼuyate.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Bautiza eʼmagkadeʼte jakyo huairia oʼbatokudpo Pablotaj Silastaere aypo oʼbatobapeʼuyate. Huairi keʼnen huabetere Diostaj onʼnigpe̱e̱depo durugda o̱ʼneʼuyate.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Sikyoedda huakkaʼ jak huairi sorotatataj huabakuda̱ʼ jakyo onʼmataʼmonaʼpo, “Pablotaj Silastere yanʼmaoro̱kaʼ.” Huabakuda̱ʼ jak huairitaj ya̱ʼnonaʼ.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Kenda eʼnonaʼte huabakuda̱ʼ jak huairi oʼpe̱e̱depo Pablotaj oʼmonaʼpo,
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 —‍Romano hua̱e̱ʼeri e̱e̱ʼtada huairia oroʼtaj pe̱e̱hued huakkaʼ aratbut bakpote sorotataj hue̱ypia moʼbitbitmeʼne. Huabakuda̱ʼ jakyo boʼkuda̱meʼne. Oyda i̱re̱gi̱re̱g eʼo̱ro̱kaʼtaʼ menaʼpo boʼtipak. Kejeʼ, keʼnada kanʼtiakpo aratbut bakpote moʼo̱ro̱keʼ. —‍Pabloa huakkaʼ jak huairien sorotatataj oʼmanaʼuyate.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Konig Pablo sorotatataj oʼmanaʼnig sorotataj huakkaʼ jak huairitaj onʼhuaʼdepo konigda onʼmanaʼuy. Pablo Silasere Roma hua̱e̱ʼeri o̱ʼnenok huakkaʼ jak huairi kenda onʼpe̱e̱depo onʼmeʼpukpo
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 huabakuda̱ʼ jakyo onʼhuaʼuy. “Namaʼda o̱gkameʼne, motinoeyʼ oroʼtaj.” Pablotaj Silastaere onʼmanaʼpo onʼmato̱o̱ro̱konpo, “Huakkaʼ jakyaʼ yanhuatiʼ.” Onʼmanaʼuyate.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Huabakuda̱ʼ jakyaʼ oʼnoro̱kdepo Lidiaen jakyo onʼhuaʼuy. Jesúsen huanigpe̱i̱kaʼeritaj onʼmanbatiaʼpakpo onʼmaboroaydepo onʼbakhuaʼuyate.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.