Atos 10
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs ACF
1 Ken Cesarea huakkaʼ jakyo Cornelio o̱ʼi̱kaʼpo sorotataj huairi o̱ʼu̱yate. Cornelio huakkaʼ sorotataj oʼmataʼmonaʼikaʼuyate. Keʼnen sorotataʼa onʼdikkikaʼ Italiano.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Ken Diostaʼ oʼpakikaʼpo Diostaj oʼnigpe̱i̱kaʼpo kenere keʼnen hua̱to̱e̱ere keʼnen huamaʼbuyere keʼnen huatioere keʼnen huaidpoere keʼnen inagere Diostaj onʼnigpe̱i̱kaʼuyate. Paiʼda judío aratbuttaj oʼbayokikaʼuy. Diostaj oʼtionaʼpakikaʼuyate. Kenda Cornelioa oʼkikaʼuyate.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Huameʼnoe huadukyo eʼhuadte konig eʼyorokyanig Diosen huataʼmoneria eʼhuakudte Cornelioa eʼtiahuaydeʼte.
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Cornelio Diosen huataʼmoneritaj okpo̱e̱po huakkaʼ oʼmeʼpukpo,
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Jope huakkaʼ jakyo o̱ʼnen huanabaʼ yamataʼmonaʼ. Simón Pedrotaj kanʼtotiakeʼ.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nog Simón huasiʼdak jabukkaʼ huakaʼeriere o̱ʼi̱kaʼ. Keʼnen jak e̱ʼpo̱g ope o̱ʼi̱kaʼ. Kenda kaʼdik i̱ʼe̱a̱po Simón Pedroa menaʼapone. —Diosen huataʼmoneria onaʼuyate.
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Kenokaʼ Diosen huataʼmoneri eʼhuadeʼte bottaʼ keʼnen huanabaʼtaj nogtida keʼnen huadiʼda sorotatataj “Yanʼtiak,” oʼmanaʼuyate. Ken sorotataj Diostaj huaknopo̱e̱ʼeri o̱ʼu̱y.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ken ayaʼda oʼtiahuaydenig oʼpe̱e̱denig oʼmanaʼdepo huakkaʼ jakyo Jopeyo oʼmataʼmonaʼuyate.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Emeʼte dagte onʼhuaʼpo Jopeyo onʼhuatiakpo sueʼda bidtemon eneʼte Pedro jak o̱jkute oʼbehuikpo tokhuad eʼhuadte aʼtionaʼpakyaʼpo oʼbehuikuyate.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Ke̱ya̱ʼ aypotaʼ o̱ʼe̱po eʼbapeʼtaʼ eʼpakte noga̱ eʼnigmanhuada̱nig
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 kurudya̱ʼ cuperinatoneʼ huakubogpitaʼ eʼtinukuʼeʼ huabite onʼhuarakuyate Pedroa oʼtiahuayʼuyate.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Cuperinatoneʼyo dubayo hua̱e̱ʼeri huadariyo hua̱e̱ʼeri bottaʼ bottaʼ huaʼi huato̱e̱ʼeri o̱ʼnepo barakyo hua̱e̱ʼeri o̱ʼnepo bihuibetaʼ o̱ʼnepo bakoy kenpaʼti o̱ʼnepo, kenomey judío aratbut bapehueʼdik o̱ʼnuyate.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 —Yaboʼ, Pedro, yaarak, yaarakpo yapeʼ. Kurudya̱ʼ enaʼte oʼpe̱e̱ʼuy.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 —Kejeʼ, Huairi, ken huaen bapehueʼdik i̱jje̱y. Moisésa oʼmanaʼuyatenok, bapehueʼ i̱ji̱kamey. —Pedroa onaʼuyate.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 —“Ken huaen bapeʼdik moʼe̱ne.” Diosa huaboaʼda oaʼnig “Bapehueʼdik i̱jje̱y.” Ahueʼ ya̱e̱ʼ. Onteʼti kurudya̱ʼ enaʼte Pedroa oʼpe̱e̱ʼuyate.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Bapaʼaʼ konigti Pedro eʼpe̱e̱deʼte cuperina onteʼti kurudyo̱ onʼbehuikuyate.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Ken enʼtobehuikondeʼte, menaʼpo cuperinataj Diosa beʼtiahuayaʼne, Pedroa eʼnopo̱e̱te Cornelioen huanabaʼ oʼmataʼmonameʼtenig oʼnokye̱depo, Simónen jakyo oʼnokye̱depo, “¿Meyon ya̱ʼe̱ Simónen jak?” Simónen jak kurute onʼbopo onʼmanaʼuyate.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Huanabaʼ oʼnokye̱depo “¿Menpaʼ in jakyo ya̱ʼi̱kaʼ Simón Pedro?” ʼuttaʼda ondaʼuyate.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Kenda Pedro eʼyorokyanig oʼtiahuayde oʼnopo̱e̱depo Diosen Noki̱re̱ga̱ onaʼpo,
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Yabodpo, yahuarak, meʼpukhueʼ ya̱ʼe̱po kenomeyere yahuatiʼ onʼte ijbatotiakmey. —Diosen Noki̱re̱ga̱ Pedrotaj onaʼuyate.
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ken Pedro huabokerek eʼnahueʼyo oʼhuarakonpo,
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 —Cornelio capitána moʼtaʼmonameʼne. Keʼna huadakda o̱ʼe̱. Diostaj oʼnigpe̱i̱kaʼ. Keʼna huadakda o̱ʼe̱ ayaʼada judío aratbuta oʼnoknopo̱e̱ʼi̱kaʼ. “Pedrotaj o̱ʼnen jakyo yatotiak kenda eʼmanmadikaʼ aʼpe̱e̱yaʼpo yatotiak.” Diosen huataʼmoneria Corneliotaj onameʼte. —Cornelioen huanabaʼa oʼnonaʼuyate.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Pedro huanabaʼtaj oʼbatokudnok ke̱yo̱ onʼtayʼuyate. Emeʼte kenomeyere Pedro oʼhuaʼpo kenpaʼti Jopeyo hua̱e̱ʼeri huamaʼbuy kenere onhuaʼuyate.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Emeʼte Cesarea huakkaʼ jakyo onʼtiakuyate. Ke̱ya̱ʼ Cornelioere Cornelioen onaratbutyo keʼnen huabet kenpaʼti keʼnen huadiʼ o̱gkupopakpo Pedrotaj oʼnonmabopo.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kenokaʼ Pedro Cornelioen jakyo e̱kye̱ʼte Cornelio oʼhua̱o̱ro̱kpo Pedrotaj oʼikudataʼtepo konig Diostaj onʼikudataʼtikaʼnig konig oʼkaʼuyate.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Pedroa onaʼpo:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ken oʼboddepo onʼbatiaʼpakondepo jakyo oʼkudpo huakkaʼ aratbut e̱gkupopakte oʼbahuahuayʼuyate.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Oʼbahuahuaydepo Pedro oʼmanaʼpo:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Kenaʼpo o̱ʼnen huanabaʼ “Yatiak,” menonameʼnok sigpiʼ manaʼpakhueʼada ijtiakmey. Menaʼpo menʼtotiak, menaʼ. —Pedroa Corneliotaj onaʼuyate.
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 —Nog adikken tereaʼ eʼhuadte konig oy tereaʼ eʼhuadte konig Diostaj ijtionaʼpakikay ijtionaʼpakmey. I̱dada huabokereka beʼtibomeʼne. Senogda oʼotpo,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 “Cornelio Diosa eʼtionaʼpak meʼpe̱i̱kaʼne. Kenpaʼti paiʼda aratbuttaj iʼbayokikameʼtenok Diosa okkahuehueʼ o̱ʼe̱po.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Jopeyo huanabaʼ yamataʼmonaʼ, Simón Pedrotaj kanʼdukeʼpo Simón siʼdak jabukkaʼ huakaʼerien jakyo o̱ʼi̱kaʼ. Keʼnen jak e̱ʼpo̱gtoneʼte o̱ʼe̱.” Senogda yudtaj oʼotpo huabokereka ennak
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 i̱da onʼtaj kanʼtotiakeʼpo ijmataʼmonaʼmey. ʼUruaʼda kenda iʼnigpe̱e̱po on iʼtiakdenok oy i̱yo̱da oroʼ o̱ʼe̱ne. Diosa eʼtiahuayte ayaʼda Diosa menuyetnig eʼpe̱e̱taʼ oʼpaki. —Cornelioa Pedrotaj onaʼuyate.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 —Ayaʼda aratbuttaj konigti Diosa oʼpakikaʼpo eʼbaeʼtaʼ oʼpakikaʼ. Judío aratbuttaj nog aratbuteretaj oʼpak huaboaʼda ijnopo̱e̱y.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nogbayo nogbayo aratbut Diostaj eʼnigpe̱e̱nayo kenpaʼti huadakda o̱gkikaʼnok Diosa kenomeytaj oʼpakpo baeʼdik o̱ʼe̱.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Jesucristotaj huadak huaʼa Diosa Israelen adhueaʼ huayayotaj oʼmanopo̱e̱a̱ʼuyate. Jesucristotaj huaknopo̱e̱ʼeritaj oʼmanopoʼnoeya̱ʼikaʼ. Jesucristo ayaʼenda Huairi o̱ʼi̱kaʼ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Juana yanʼnopoʼkoreaʼ, bautiza ya̱gkaʼ eʼmanbatiaʼpakikaʼdeʼte Jesucristoen huadak huaʼakon huakkuruda Galilea huadaribayaʼ onʼtopakonpo nogok ayaʼ Judeabayo onʼmanbatiaʼpakikaʼuyate. Opudomeya̱ kenda dakaʼ moʼnopo̱e̱ne.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Jesús Nazareteria ayaʼda kakikeʼpo Diosen Noki̱re̱g Jesústaj oʼyokuy Diosa, Diosen Noki̱re̱g Jesústaj oʼteypakaʼuyate. Opuda̱ moʼnopo̱e̱ne. Jesús huadakda oʼkikaʼpo oʼbayareaʼikaʼpo kenomeytaj totoʼa oʼmanopoʼto̱e̱nok totoʼtaj oʼmaenikaʼ, Diosa oʼtihuapoknok Jesúsa oʼkadhuahuikaʼnig opuda̱ moʼnopo̱e̱ne.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Judeabayaʼ kenpaʼti Jerusalénya̱ʼ ayaʼda Jesúsa oʼkikameʼnig oroʼa oʼtiahuayikamey kenpaʼti judío aratbuta Jesústaj hue̱ypa cruzte onʼbetaʼpo onʼdarakmeʼnigʼa
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 bapaʼ huameʼnoe emeʼte Diosa Jesústaj oʼnoyhuada̱meʼte. Oroʼtaj Jesús boʼtiahuayʼeameʼne.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Jesúsa ayaʼ aratbuttaj batiahuayʼeahueʼ o̱ʼe̱meʼ. Oroʼtayoʼda boʼtiahuayʼeameʼne. Oroʼtaj Jesúsen aʼmanbatiaʼpakayaʼpo Diosa boktieʼeaʼuyne. Jesúsa eʼnoyhuaddeʼte kenere oroʼ oʼbapeʼmey kenpaʼti hue̱ʼe̱y oʼmaiʼmey.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Huabueyeria huanoeʼeria huadak dakhueʼpiʼ o̱gkikaʼuyate. Dakhueaʼ huakaʼeritaj castiga kamagkeʼpo, huadak huakaʼeritaj Diosere kamanoeanhuahuikeʼpo Diosa Jesústaj oeʼuyate. Kenda yanʼmanbatiaʼpakonhuahuikatiʼ Diosa monaʼuyne oroʼtaj.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ayaʼtada Jesústaj oʼnoknopo̱e̱po onʼnigpe̱i̱kaʼnok Diosa dakhueaʼ eʼkaʼ yaʼbakkahueaʼapet. Kenpaʼ ayaʼada Diosen huamanbatiaʼpakeria onʼbatiaʼpakuyate. —Pedroa Corneliomeytaj oʼmanbatiaʼpakuyate.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pedroa aratbuttaj eʼmanbatiaʼpakte Pedrotaj dakaʼ huape̱e̱ʼeritaj Diosen Noki̱re̱ga̱ i̱da oʼmanopoʼto̱e̱ʼuyate.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 —Konig oroʼtaj Diosen Noki̱re̱ga̱ moʼmanopoʼto̱e̱ʼpo inomey nog aratbuttaj Diosen Noki̱re̱ga̱ oʼmanopoʼto̱e̱denok. Inomeytaj bautiza o̱gkahueʼ ya̱e̱ʼ, ahueʼdik moʼe̱ne. —Pedroa oʼmanaʼdepo.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 —Jesucristoa oʼpaknok bautiza mogkeʼ. —Pedroa oʼmanaʼuyate. Bautiza eʼmagkadeʼte “I̱yo̱ sueʼda huameʼnoe ya̱e̱ʼikaʼ.” Pedrotaj Corneliomeya̱ oʼnonaʼnok kenteda Pedro o̱ʼunhuaʼuyate.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.